benim bi tane işyerinde tanıdığım var adam koyu kemalist, akp düşmanı bi tip ama kabalık, bağırıp çağırarak konuşma (onun da yarısını anlamıyoz ya neyse), cehalet bunda da sabit. suyuna bi şey katıyolarsa zaar...


çok güzel bir şehir. hele de öğrenci şehri akşamları porsuk çayı çevresi bere barlar sokağı enfes.


izmirli insanlar itici değildir. siz izmirlilerin hayat tarzını kıskanıp ulaşamadığınız için onlara itici diyorsunuz. insanların rahat ve özgür olması, sizden farklı yaşaması size batıyor. mesela izmirli kızlara mahalle baskısı oluşturamadığınız için onlara itici yaftası yapıştırıyorsunuz çünkü size göre kızlar belli bir kalıpta olmalıdır. izmirli erkeklerin ise bu duruma hiçbir anormal tepki göstermemesi size daha da çok batıyor. halbuki hepiniz böyle bir hayat yaşamak istiyorsunuz. ancak koşullarınız buna elvermeyince izmirlilere itici diyorsunuz.


taşınalı yaklaşık 7 ay oldu. yaz o kadar geç geldiki dedim burası sibirya herhalde. şimdide öle bi yaz sıcağı varki kışın gelmesini bekliyorum


şuanki hava durumu için gerçek eskişehir bu denilmiş ama değil. şu an karla karışık yağmur başladı bu ne şimdi biz tipi beklerken.


gün geçtikçe kafe sayısı artan. bir milyon tane kafe var şehirde. eskiden herkes pub açardı, şimdi kafe açıyor. bisikletçi kafesi, kedi kafesi, et yemeyenler kafesi vb. herkese göre kafe var. seviyoruz.


belediyeciliğini çok beğendiğim şehir. saati 1 liraya bisiklet kiralama, ücretsiz wc, ücretsiz wifi noktaları, engelliler için ücretsiz şarj bölgeleri, açık hava sineması etkinlikleri... ufak ama güzel ayrıntılarla dolu. ankara'dan sonra; belediyenin amacının halka hizmet etmek olduğunu, kar amacı gütmek olmadığını hatırlatıyor bana.


şu izmir çekememezliğinden çıkın artık dediğim önermedir. şehir ve insanlar güzel ise biz ne yapalım aq! size akp'li belediyeler ile bol şans.


fason prag yalandan paris yandan yemiş venedik olma yolunda kısmen başarılı olmuş diyebiliriz ama arka sokaklar yine toprak çamur insanlar yine bi tuhaf.. karaktersiz bi şehir kanımca . birde doktorlar caddesi rehabilitasyon merkezi tadında kullanılabiliyormuş kimseyi tanımayınca.


artık ezberledik, eskişehir merkezden porsuk çayı diye bir çay geçiyor. bu kadar övülünce nedir bu şehrin olayı merak ettim. bilet ayarlayıp hafta sonu 2 gün gezip geleyim bari.


beğenilmeyen ama demokrasi konusunda en ileri illerden biri olduğunu 24 haziran 2018 seçimlerinde gösteren ildir. 1 kasım 2015'te %74,4 oy alan akp, 24 haziran 2018 seçiminde %59,5 almıştır. sebebi çok basittir: tahir akyürek. büyük şehir belediye başkanı iken yaptıkları ile konya halkının nefretini kazanmıştır. bu adamı 2. sıradan aday yapan akp de bu hamlesi ile %15 oy kaybetmiştir. dolayısı ile tek adama değil gerçekten adaylara göre oy veren ender illerdendir. şapkayı önüne koyup düşünme vakti gelmiştir, sakın galibiyet sarhoşluğa kapılmayın.


bu elektirik kesintileri o kadar bıktırdı ki önüne geçmek için napmak lazım onu da bilmiyorum


bu ne yağmur amk. spora gitmeye fırsat vermedi. sabahtan beri eve hapsoldum. bir an dindi. tam çıkacaktım ki tekrar başladı. gözüm kesmiyor daha. kasvet dolu bir manzara. insanın bir şey yapası da gelmiyor zaten. neyse kahvemi yağmuru izlerken içeyim bugün de.


tembellik edip oy vermeye gitmeyen eskişehir'lilerin büyükerşen hocamıza ihanet ettiğini gördüğümüz seçim olacak. umarım yanılırım.


gezmelik değil yaşanacak şehirdir. otobüste dayanamayıp yer vereceğiniz insanları bisikletle ulaşımlarını sağlarken görebiliyosunuz. ayrıca önemli bir insanla tanışmama vesile olmuş, anadolunun yıldızı bir şehrimizdir.


tam 10 yıl önce bugün büyük umutlarla terk ettiğim, kendimi hiçbir zaman ait hissetmediğim memleketim. yobazlığından, neyi muhafaza ettiği belli olmayan muhafazakarlığından, iki yüzlülüğünden, gösteriş budalalığından, tek tip insanlarından, farklı olana hoşgörüsüzlüğünden, baskıcılığından nefret ettim hep. ne var ki türkiye 10 yıldır hızla dev bir kayseri'ye dönüşüyor ve büyük umutlarla kaçacak pek bir yer kalmadı.


gök yarılmış gibi yağmur yağmış şehir...


harun karacan'ın yerel seçimlerde babayı aldığı şehirdir, hatırlatırım.


bütün şehir üniversite kampüsünun içi gibidir. anadolu üniversitesi caddesinde en az 3 kişiye selam vermeden geçiyorsan bir asosyal olduğunu kabullenmen gerekir. tramvay yolunu yada porsuk'u takip ederek her yeri bulabirsin. çiböreği meşhurdur. sıcak samimi bir şehirdir. büyük şehirlerden bıkmış trafik sorunu yaşamak isteyen şehir insanına göredir


sosyal medyada kurgulanmış bir iticiliktir. tıpkı sabri sarıoğlu mizahı gibi. bir süre sonra sabri'yle hiç alakası olmayan diyalogların sabri'ye mal edilmesi gibi bir durum oluştu izmir hakkında. 30 senedir izmir'de yaşıyorum. annem izmirli babam manisalı. simit-gevrek polemiğini 1 kere bile yaşamadım daha. izmir'de şuna şu deniliyormuş diye uydurulan sözcüklerin yüzde 90'ını daha önce hiç duymadım. boyoz denilen yiyeceğin izmir'de seveni olduğu kadar sevmeyeni var. kimsenin abarttığı filan da yok. sürekli ''boyoz dedikleri bu muymuş'' diye bir safsata dolaşıyor internette. size boyoz diyen kim tam olarak? boyoz izmir'de yapılan bir kahvaltılık. sanki izmirliler 24 saat boyoz yiyormuş, misafire boyoz ikram edilirmiş, simit saraylarının önü boyoz kuyruğu oluyormuş gibi bir algı oluşturdular kendi kendilerine. belediyenin simit arabalarında satılan 10 çeşit kahvaltılıktan biri boyoz.


somada babasız kalan çocuklar cevaplamalı bunu eminim daha geçerli sebepleri vardır.


yenikent'teki okulumun şehir ormanı manzarasıyla, 32 numaralı minibüsleriyle, kendine özgü tramvayıyla, özenlice yenilenmiş odunpazarı evleriyle, venedik, tadım gibi dondurmacılarıyla, efsanevi tatlıdil köftecisi'yle, doktorlar'ıyla, adalar'ıyla, es-net'iyle, her zaman yardımıma koşan arif döner/prens kumpir/donas/yeşil taş gibi mekanlarıyla, kentpark'ı sazova'sıyla, tren garıyla, 222'siyle, ar-kebap'ıyla, cadı-ixir home'uyla, pino'suyla, çi börek'iyle, murat börek'iyle, esnaf sarayı'yla, yaya odaklı kurulmuş türkiye'de pek örneği bulunmayan şehir yapılanmasıyla her zaman aklımda kalacak, çok ama çok özlediğim, hakkındaki bu entry'de neden böyle sikko bir anlatım kullandığımı bilemediğim, yaşadığım en güzel şehir.


araba, park yeri, araç yolu sıkıntısı, bık bık bık.. diye bitirme tezi kalınlığında eskişehir yergisi yapmış suser'in biri. adamın derdi "çarşıya, yemeğe, alışverişe, ota boka arabayla gitmek" sonra gelmiş eskişehir kötülemesi yapıyor. tramvay var mı? var otobüs var mı? var minibüs var mı? var taksi var mı? var scooter var mı? var tren var mı? var (üstelik hızlı tren) gondol var mı? var beyefendi her yere evinin kapısındaki arabasına binip, gittiği yerin kapısına varınca da arabayı hemen oraya park edip içeri girmek istiyor. oh duyan da 1970'lerde yaşıyoruz sanacak. oldu canım, istersen üstü açık chevrolet impala ile boğaz turu da yap, yanında da türkan şoray. (avrupa'da şehir içi ulaşımda durumların ne olduğunu yazmaya gerek bile duymuyorum. londra, amsterdam her yerde yaya/bisiklet/scooter şehir merkezinde yaygın durumda.)


tek nedeni eğitimden önce parayla tanışmış olmalarıdır. bu nedenle hem cahil kalmışlardır hem de özgüvenleri yüksektir rizelilerin. ancak, şunu da belirtmek istiyorum ki rizeliler candır. asıl itici olan ise, hem eğitim almış hem de cahil kalmış, parası olan ve seni onunla ezmeye çalışan, kendinden başkasına şans tanımayan insanlardır. kim mi onlar? (bkz: trabzonlu insan iticiliği)


her konuda inanılmaz rahat, tabiri caizse "ko götüne"cidirler..


milletin götüne bakıp durmayın sapık mısınız nesiniz anlamadım ki


rizelilerin genel olarak ayrımcılığa uğrayarak genel olarak kendi yaptıklarına maruz kaldıkları başlık.


şehir gibi şehirdir. dört kez ziyaret ettim. her seferinde memnun ayrıldım. gecenin saat birinde korkusuzca kent merkezinde 3 km yürüyüp otelime rahat dönebiliyorsam o şehir güzeldir, güvenlidir kardeşim. sanatsal aktiviteler yönünden yoğun, yeşilin elli tonu her yerde, ancak trafik konusu gerçekten kaos. çözümlenmesi lazım. son seçimde chp adayı kısa bir süre de olsa akp adayının gerisinde seyretti. neyse ki 2019'a kıyasla dahi daha büyük farkla kazanılmış şehir. şöyle ki 2019'da 285bin oy alan chp bu seçimde 275bin oy alırken, 2019'da 246bin olan akp oyu 204bine gerilemiş.


erzurum'da yaşayan ya da gezip görmüş yazarlardan; nereler gezilip görülmeye değerdir, nerede ne yenip içilir tavsiyelerinizi yeşillendirmenizi rica ediyorum.


adana,mersin ve kayseri'ye yakınlığı ile bir çok imkana yakın,sakin ve ucuz olmasıyla,deprem riskinin az olmasıyla oyumu niğde'den yana kullanıyorum.


1 ayda kesilen 4 elektrik kesintisi bu güzel şehrin en büyük dezavantajı.oedaşa sesleniyorum.yeterlannnnnn yeterrrrrr


ermenilerin meşhur ettiği pastırma ve sucuğundan başka hiç bir şeyi olmayan, ülkenin tüm orta ve doğu taşrası gibi ermeniler gittikten sonra ve insanlar kendilerini cehalet üzerinde yükselen sağcılığa kaptırdıktan sonra hiç bir şey olamamış şehir.


inat, uyumsuzluk, başkalarının doğal hakkını gözetmeden yaşama, bunu karşı tarafa hak gibi ittirmeye çalışma ve yaptığı kafaya göre harekette dirençle karşılaşınca zorbalık kullanma... yalan mı amına koyayım? ayrıca bıktım lan insanların politik doğruculuk adına yaptığı her şeyden. ağır bir çoğunluğu böyle herifler işte. herkesin dili yanmış, herkes bir şeyler görmüş oturmuş örnekleri paylaşıyorlar. nesi var bunun? "parayı seven rizeli değil parayı seven insan", "sürekli asabi dolaşan rizeli değil sürekli asabi dolaşan insan"... hadi ya? aldın mı favlarını bunu diyince? yaptın mı hümanist primini? he iyi. siktir şimdi. etrafı gözetmeden yaşayan kendine müslüman tipler çoğunlukta lan işte heriflerde. neyin lagalugasını yapıyorsunuz? "rizeli demeyelim tüm insanlar diyelim" diye de genellemiyorum aga, var mı itirazın? sosyal toplum bilinci berbat işte heriflerin. ha içlerinde mis gibi adamlar var mıdır? muhakkak vardır. her millette bu tiplerden, bizim milletimizde başka topluluklarda bu ayarsız toplum zararlısı modellerden yok mudur? kralları vardır. ama adamların kafa insicamı böyle oluşmuş oralarda. napalım amına koyayım la, napalım? zarar ziyan tipler işte çoğu, napalım lan? göte göt diyince suçlu mu oluyoruz? olalım amına koyayım sikime kadar. bi boka da hemen itiraz etmeden önce bi kafanızı çalıştırın be. ezici doğruluğu olan genellemeler var işte adamlarla ilgili. ulan bu tespitleri yapan insanlar neden böyle düşünüyor diye kendinize soracağınıza hemen reaksiyon. al işte busun amına koyayım. daha ne diyelim sana.


mustafa kemal'in menemen'e yapmayı planlayıp engellendiği olayın , ekrem imamoğlu iktidara geldiğinde yapması gereken şehir.


bahattin'de yan masamızda yemek yiyen dilenci teyzeler, çabucak mesaiye dönmek arzusuyla daha otoparkta camımızı tıklatarak dilenmeye başladılar. hanginizin bu denli görev bilinci, iş aşkı var. (gülücük buralardaydı)


merkeze yakın kamp atılacak yer var mı dostlar. bilenler yeşillendirebilir mi


"geçen bir konya'ya gittim. otogara iner inmez allahuakbar!!! edalarıyla kafa kesip etliekmek yiyorlardı." minvalindeki başlıktır. sevilmeme nedeni akp'ye çok oy çıkmasıdır. başlık altında ifade edilenlerin hepsi doğrudur ancak bunları izmir'de veya antalya'da da görebilirsiniz. ekşici cahiller gene doldurmuş başlığı. kendi açımdan değinecek olursam: köyden kente göçün en baskın olduğu şehirlerden birisi. ve bunun sonucunda oluşan sorunlar. haketmeden zengin olan barzo tayfa. suriyeliler. ama suriyeliler dışında her gittiğimde daha da gelişip değişen bir şehir görüyorum. ülkedeki çoğu ili gezdim. gerçekten insanı mükemmel diyeceğiniz çok az yer var. ama konya orta derecede bir şehir. ayrıca ucuz, ihyiyacı karşılar. gidip de istanbul'da yaşayacağıma konya'da yaşarım daha iyi açıkçası.


jipi olan zengin ablalar bosnada ikinci evi olan abiler etliekmek


şeriatçı terörist yuvası şehir. fetö'nün memleketi.


ahmet hamdi tanpınar, 5 şehir isimli eserinde konya'dan şöyle bahseder: konya insanı ya bir sıtma gibi yakalar, kendi âlemine taşır, yahut da ona sonuna kadar yabancı kalırsınız . meram bağlarının tadını alabilmek içim ona yerli hayatın içinden gitmek lâzımdır. konya tıpkı mevlevîlik gibi bir nevi 'initiation' ister.


2 sene önce tarım fuarına gittiğim ve buraya kadar gelmişken birde enfes etli ekmeklerini yediğim şehir


üniversite öğrencilerinin web siteleri ile de seslerini duyurduğu öğrenci kenti.


üçüncü sınıf pavyonlarına da, dikmen’deki taş ocaklarına kurulan açık hava konserlerine de gitmişseniz; sabahın köründe, karagöl'lü balıkçılardan çubuk’ta balık almışsanız; mühyeli eskilerden ankara –artık ne kadarı doğru ne kadarı hayal-hikayeleri dinlemişseniz; kalesinden siluetini seyretmiş, çevresinde kurulan ve hala sürdürülen geleneksel pazarı izlemişseniz; hacettepe'de bıçkınlık, sıhhiye'de eylem yapmışsanız; kısaca, büyük şair ahmet arif’in, "karanfil sokağı" şiirindeki tarif ettiği köklere giderek bozkırın ruhunu yakalayabilmişseniz, işte..


izmirli olmasam da kendimi ruhen izmirli olarak kabul ederim. kimsenin kimseyi rahatsız etmediği herkesin özgürce yaşayabildiği bir şehir. herkesin özgür yaşaması çomarların zoruna gidiyor anlaşılan. oruç tutmadığı için dayak yemeyen, şort giydiği için tekmelenmeyen, içki içtiği için ayıplanmayan, namaz kıldığı için yobaz görülmeyen, türban taktığı için dışlanmayan insanların yaşadığı bir şehir. önce karşınızdaki kişiye saygı duymayı öğrenin (bkz: neandertal) bozması yaratıklar.


* ' laiklik elden gidiyeee ' diyen dayı * aşırı yobaz insanlar * kurak ve boş tarla gibi şeyler


nehrimizin menderes çizerek kendini karadeniz'e bırakmasıyla doğa güzelliğini , farklı bir şehir yapısıyla garipliğini , yaşanılası sakinliğiyle ideal yaşam şehirlerinden olması, e birde doğduğum büyüdüğüm topraklar olmasından hiçbir şehri sakarya kadar sevmedim..


ufo'lara ev sahipliği yapan liman. (bkz: deniz misin liman mı)


şehir merkezi için konuşacak olursak her zaman insan kalitesiyle ve bu insan kalitesinin verdiği medeni şehir hayatını bir nebze hissedebildiğimiz şehir. yaya yolunda arabaların yol vermesi kurallara uyulduğunu ve biraz olsun medeni hissedilebildiğini gösteriyor. gidip bizim şehirde de yol veriyorlar yeaa yazmayın.


- graham fuller sen misin lan o***** ******? _ _ _ karadenizliler bu ülkenin en çok sevilen insanlarıdır. adana'dan bildiriyorum. _ _ _


göç almasından korktuğum şehrim.aslında hiç bir şeyi yoktur bu şehrin sadece iyi kentleşmiştir o yüzden gezi mezi düzenlemeyin kardeşim yapıcağınız 2 park gezip adalarda yürümekten öteye geçmiyecek.tarihi eser desen zaten bişey yok odunpazarı ile yazılıkaya dışında onun dışında yine gelicem diyorsanız gelin de beklentileriniz de çok yüksek tutmayın üzülürsünüz.


orada saldırıya uğrayan insanlar da var. onlar da erzurumlu ve geneline lafım yok ama içinde 70 senedir üniversite olan bir şehir nasıl zerre gelişme belirtisi göstermez, insan hayret ediyor. o üniversite orada ne işe yarıyor, o çok daha ayrı bir soru zaten. bir sürü yerde yapıldı miting ve her yer sakin, erzurum yine hiç şaşırtmadı.


izmirli değilim ama benim de olmak istediğim babadır...


"yeni bağlarda polis saldırısına karşı tencere tava çalan evlere gaz bombaları atıldı." oha istanbulda bile bu kadarını yapmıyorlar inanmak istemiyorum


bugün ali için binlerce eskişehir'li ile beraber yürüdük, eminim ki ali'de ayağa kalktığında onun için yürüyen binleri görünce çok mutlu olacaktır. eskişehir halkının balkonlardan, pencerelerden verdiği destek gerçekten çok güzeldi. ailesine destek mesajlarınızı iletebilmeniz ve ali aramıza dönünce okuyabilmesi için direnkorkmaz26@gmail.com adresine mail atabilirsiniz. herkesin attığı mailler ailesi tarafından okunuyor ve tek tek cevap yazılıyor. haydi siz de destek verin, ali'nin yalnız olmadığını gösterelim.


istatistikte hata yapmanın sonucu olan yanılsama. verileri çiğdem olarak revize edip sonuca tekrar bakın. (bkz: biz izmir’de külota çiğdem diyoruz)


ilgili platformlarda kendini sessize aldiran sehir. tek bir haber daha gormek istemiyorum neler yasandigiyla ilgili. en son down sendromlu bir cana yaptiklari eziyete denk geldim, lan daha ne kadar sasirtabilirsiniz ki dedirttikce citayi arsa cekmeye devam ediyorlar. (bkz: mordor)


ben mi şanslıyım bilmiyorum ama su kesintisi konusunda eleştirilmesi yersiz olan şehir. adamlar herkese duyurmuş, önlemler alınmış gerekli yerlere tankerler verilmiş. ha ayrıca dün akşam ancak 9da kesilen suyum bugün saat 6ya gelmeden akmaya yeniden başlamıştı. eğer bir hesap sorulacaksa belediyesinden, su kesintisinden dolayı değil son bir kaç haftadır sürekli gidip gelen elektriğinden sorulsun.


geçen cumartesi (03.12.2022) tarihinde gittiğim şehir. istanbul'dan giden biri olarak bana istanbul'un iki kısmını anmama sebep oldu. biri üsküdar diğeri ise beşiktaştı. odun pazarı tarafları ise ankara'yı hatırlatmıştı. şehrin içinde birçok otobüsü peş peşe görünce de çok şaşırmıştım doğrusu. ( bildiğiniz üzere en az 20-30dk otobüs bekliyoruz..) belediye başkanlarının çok iyi biri olduğu belli. müze ve etkinlikler açısından da zengin bir şehrimiz. tabelalar konusunda da diğer yazar arkadaşlarıma katılıyorum. bu konuda acil bir çalışma başlatılmalı. belediye ile bağlantısı olan müzelerin giriş ücretleri 7.5 tl gibi güzel bir rakamdı. odunpazarı turizm noktası gibi bir yere uğrayıp rehberlerden bir harita rica ettik. o harita sayesinde birçok yeri ziyaret etmiş bulunduk. 1- odunpazarı modern müzesi 2- fotoğraf müzesi 3- daktilo müzesi 4-ahşap eserler müzesi 5-seramik müzesi 6-oya müzesi 7- hamam müzesi 8- balmumu müzesi (belediye başkanlarının da yaptığı birçok eser mevcut. 9-ticaret ve sanayi müzesi 10-kurtuluş müzesi 11-porsuk nehri şimdilik hatırladıklarım bu kadar :) gerekirse entry güncellenecektir. birkaç fotoğraf;


siktiriboktan bir trambüsü olan mal-sehir. malatyadan sonra bir belediye daha trambus yaparsa net tartismasiz turkiyenin en buyuk malidir. edit: trambus sistemi oturunca kismen guzellesti. idare ediyor. en azindan ici cok serin.


kışın bu sene uğramadığı şehir. bir hafta bile derli toplu kar yağmadan ağaçlar çiçek açmaya başladı.herhalde bu ne soğuk allah belasını versin diyen insanların ahı tuttu.


son 3 ayda carsisini ortalama bir konyalidan daha fazla ziyaret etmek durumunda kaldigim sehir.


otobüs kültürü olmayan şehir. tramvaylar her daim tıklım tıklım olmasına rağmen, tramvaylarla birçok kesişim noktası bulunan otobüsler bomboş gitmektedir. sanıyorum öğrencilerin bir çoğunun bundan haberi yok. onlar ulaşım için sadece tramvay ve dolmuş olduğunu falan sanıyorlar. otobüs mü, çevre ilçelere falan gidiyordur herhalde, ne bilsinler?


gözünüzün içine baka baka kolunuzu bacaginizı kesen ve bu esnada yüzünüze sevgi dolu bir gülümsemeyle bakan erkekler işte bu memleketten çıkar. güzel yüzlü minik şeytanlardır onlar.


küçücük şehirde ciddi trafik sorunu var şöyle ki - tramvay geçerken araçlara yeşil yanan ışığı kırmızıya çevirip kendine yeşil yakıyor, yeni yanan ışık bir anda kırmızı oluyor.. trafik kilit çoğu kavşakta böyle yoğun saatlerde şehir içinde çıldırırsınız. - organize sanayide çalışan insanların her gün çevre yolu trafiğini nasıl çektiklerini düşününce aklım almıyor işim yoksa akşam 6-8 arası trafiğe çıkmıyorum kafayı yedirtir kazalar hiç eksik olmuyor sanırsın hindistan. - bisikletle en azından yunus emre kampüsünün etrafını gezeyim derseniz imkansız şehirde neredeyse 1-2 bulvar hariç bisiklet yolu yok - 1er hafta arayla ogü ve yunus emre devlet hastanesinde işlerim vardı abartısız yarım saat park yeri aradım park yeri yok. - akşam kahve içmeye çıkacaksanız yine park yeri yok boş yere yakıt tüketmeyin. - kamu binaları iç içe ve çok saçma yerlere konumlandırılmış mesela tepebaşı nüfus müdürlüğü tepebaşında değil odunpazarında - bazı merkezi mahallelerde yine ulaşım ve toplu taşıma sıkıntısı var yeşiltepe, sütlüce, esentepe hattında nasıl gidilir dönülür yürüme harici bilmiyorum saydığım mahalleler merkezi olmasına rağmen tramvay vs yok. liste uzar gider ciddi anlamda ulaşım sıkıntısı olan bir şehir yolların taşımaması yetmemesi ayrı bir konu yazarken daraldım. aklıma gelmişken edit. çok çirkin binalar var ayrık nizam diye bir şey yok bu kentte genişleyememiş iç içe girmiş her şey.


burayı gördükten sonra kendi memleketimi sevmiştim.


bakın adam "elimde olsa trabzon'u haritadan silerim" yazmış. bunu başka hiç bir yerleşim yeri için söyleyemezsiniz. bu ırkçılığa ses çıkarmayan sözlük yönetimi de suçludur. bunun diyarbakır için söylendiğini düşünsenize. sözlükte yer yerinden oynardı, halkların kardeşliği, bariş demokrasi hüloooğğğğ naraları atılırdı. ancak ülkenin karadeniz bölgesine nefret kusmak serbest.


cumhuriyetin simgesi erzurum kongresi'nden bugüne geldiğimiz hale bak. yazıklar olsun…


kulağa belki garip gelecek ancak 27 mart 1994 tarihine kadar sosyaldemokrat halkçı parti tarafından yönetilen şehirdi.


kesinlikle kendine has bir şehir..ustelik turkiyenin neresinden gelirseniz gelin size hitap edicek bi sürü yanı mutlaka vardır..4-5 sene geçirmek için ideal bi yer fakat birinci yılda yapılacak herşeyi bitirirseniz mutluluğunuz benim gibi piyangoya kalır...biraz soğuk bide..


bugün sanırsam tarihinin en sıcak gününü yaşadı. öğleyin evden yeni yıkanmış beyaz iç çamaşırı gibi parlak bi şekilde çıktım ama akşama doğru eve gelip aynaya baktığımda basur kanı bulaşıp yayılmış iç çamaşırı gibi kızardığımı fark ettim. yolda döktüğüm 5 litre ter de cabası, resmen baygınlık geçirecektim.. hep haseki'nin işi bunlar heep...


izmirin kizi deniz denizi kiz sokaklari hem kiz, hem deniz kokar. diyen sairin ilham kaynagidir. sair, deniz ile kizin sirasini karistirmis olabilir. ben de yapmis olabilirim.


hayatında konya’ya gitmemiş ve önyargılı olan kişiler için cüneyt özdemir konya gezisi videosunu izleyebilirsiniz. evet evet konya çöl hatta ulaşım deveyle sağlanıyor.


ramazanda iftar öncesi simti bile 3 katı fiyata satan otomobil kullanmayı bilmeyen nahsedilen kütüphanelerde bulunan kitapların %80 i din kitapları olan durakta beklerken bile kuran okuyan öğrenciler olmasa ne bok yiyeceklerini merak ettiğim boktan bir yer


sene 97 mi ne. bacak kadar veledim. bi vesileyle konyaya gittik ablamla. ulan 1 hafta mı ne kaldım hepi topu. böyle 2 gün evde takıldım hiç çıkmadım dışarı tam sıkılmaya başlamıştım dediler seni aladdin tepesine götürcez. ulan çocuğa aladdin denir mi hiç?! aklıma aladdinin sihirli lambası, uçan halılar, cinler, çaydanlıklar geliyor! çocuksal orgazmlar geçiriyorum durduğum yerde. neyse bindik tofaşa gidiyoruz. dedik geldik hadi arabayı park edelim siz gidin. ulan çay bahçesine getirdiler beni! dediler aha burası aladdin tepesi sevdin mi? napacağımı bilemedim lan. bildiğin çimlik biyer. sonraki günlerimde konyada evin ergeni atari kiraladı ve hep atari oynadık evde. ondan sevmiştim biraz konyayı. daha da gitmedim.


çakal, içten pazarlıklı, yalaka ve sinsi olmaları.


ahh memleketim candır can çok seviyorum burayı iyi ki konyalıyım


insanların sokaklarında bir süre daha kayarak yürümeye çalışacağı şehir. havalar bu şekilde seyrederken mümkünse araçlar yerlerinde bırakılmalı ve toplu taşıma tercih edilmeli. toplu taşıma ile ulaşmanın mümkün olmadığı bir yere gidilecekse de (neresidir bilmem) son derece dikkatli olunmalı zira süper tez canlı şoförler sayesinde yeşil ışık kalkışlarında dahi araçlar birbirine sürtüyor. bir de sularla ilgili problemi olanlar 185'den ekip çağırıp su saatlerini ayarlatsınlar. bende de sular 1-2 saat yoktu fakat ekip geldi ve su sayacına bir kart takıp çıkararak problemi çözdüler. batıkent tarafındaki arkadaşımda da sabah sular vardı, öncesini bilemiyorum.


4 gunluk adana ve konya yolculugunun bugun sonuna geldik yine.şehrin caddeleri genis ve temiz ne zaman gitsem ruhum ferahliyor gonullerin sehri,memleketim.


hiç hepsi öyle değil, bazısı böyle değil, edebiyatı yapmayın. sivas, konya ve adıyaman ile birlikte açık ara anadolu'nun en iğrenç, en yobaz, en cahil insanlarının yaşadığı siktiriboktan bir yerdir. seyahat ederken işemeye, sıçmaya bile durmuyorum o derece.


ülkenin en yobaz insanları orada az önce haberlerde izledim camide birbirlerine girmişler tekme tokat


hadi bakalım okullar tatil. --- spoiler --- bölgemizde görülen olumsuz hava koşulları nedeniyle; ilimiz genelinde tedbir amaçlı olarak eğitime 08.01.2015 perşembe ve 09.01.2015 cuma günü iki gün süre ile ara verilmiştir. bu doğrultuda, başbakanlığın 2002/58 sayılı genelgesi gereği, olumsuz hava koşulları nedeniyle, valiliğimizce okulların tatil edildiği ilçelerde bulunan kamu görevlisi engelliler, ayrıca bir talimat ve talebe gerek kalmadan, belirlenen tatil süresince izinli sayılacaktır. --- spoiler ---


"rize'de gencin biri yeşil elbiseli kıza laf atar: -yeşilu da çok severum. kız cevap verir: -söyle anana da bağlasun seni çayira."


ilk göz ağrım, içinde büyümekten gurur duyduğum güzel şehir. uzun zamandır ilk kez kavuştuk ve karşıya geçmek istediğimde durup yol veren insanları ile hemen kendini belli etti. çok özlemişim çok!


boyun devrilsin israil eylemiyle inlemekte şu anda. tekbir sesleri, müslüman uyuma sloganlarıyla israil'e tepkisini göstermekte eskişehir halkı. doktorlar caddesinde yüzlerce kişiden oluşan bir topluluk söz konusu. ayrıca barlar sokağında bulunan arkadaşların tedirgin bekleyişi sürmekte.


bir yerlere gitmek için sınırları dahilinden çıkar çıkmaz (yaklaşık 100km) özlediğim "yokölebiyer" .


9 ocak 1920 - atatürk'ün erzurum'dan milletvekili seçilmesi nedeniyle müdafaa-i hukuk cemiyeti erzurum merkez heyeti'ne teşekkür telgrafı: "erzurum halkı muhterem hemşerilerim tarafından gösterilen yakınlık, sevgi ve güvene teşekkürü görev sayarım." - erzurumdan milletvekili seçilmesi münasebetiyle (9. ı. 1920) erzurum heyeti merkeziyesine gelen şifre halli. erzurum heyeti merkeziyesine şifre halli 1212 erzurum ahalisi muhterem hemşehrilerim tarafından gösterilen asarı teveccühe ve itimada teşekkürü vazife addederim, intihap mazbatasının bir suretini telgrafla heyete ve diğer suretini de telgrafla dahiliyeye tebliğ ve asimi arkadaşlarımızdan birine tevdien elden irsaline himmet buyurulmasını rica ederim efendim. 9 kânunusani 336 heyeti temsiliye namına mustafa kemal t.i.t.e. arşivi: 38/4341


mevlana sarı bi ova en çok alkol tüketilen il olduğu efsanesi


şehir merkezi güzeldir ama kışları özellikle felahiye ve özvatan tarafları belki de türkiye'nin en soguk yeridir. hatırlıyorum -39 dereceyi görmüştük. 349. kısa dönem asker olacaklara şimdiden başarılar diliyorum ve ne yazık ki sizi buz gibi bir ortam bekliyor. dondurucu nöbetler , istediğin kadar kalın giyinmeler ama fayda etmemeler falan çok eğlenceli...


ara sokaklar berbat bir halde, işiniz yoksa asla ne araçla ne yaya olarak girin. buzlanma olduğu için düşme vakaları çok fazla oluyor, kar romantizmini gelip sabahın 7'sinde karanlıkta işe giden insanlara yaparsanız kalbinizi kırarlar. bu sene belediye kar konusunda sınıfta kalmıştır, ana yolların bazıları tuzlanmamış ne yazık ki.


biraz önce deprem oldu baba, çok sallanmasam da basınçlı bi sese uyandım.


doğduğum şehir. lakin ömrüm boyunca burada geçirdiğim toplam süre 1 ay yoktur sanıyorum. yine de haftasonu kaçamağı için güzel bence. 1.5 gün yetiyor 2ye gerek yok, öyle bir şehir.


kısa tatil planımızda ilk kez şehir merkezini görme şansım oldu. genel olarak türkiye ortalamasının üzerinde peyzaj ve düzen var diyebilirim. şehrin dağa bakan yamacında doğa harika, gölleriydi yeşiliydi derken sevdiriyor kendini. tanju başkan da çalışmış gibi duruyor adım başı gördüğünüz yerde hissediyorsunuz. dün bir de belediyenin dağıttığı hediye fidanlardan elimize tutuşturuverdiler. burdan güzel anılarla ayrılacağız. kısaca biz seni sevdik bolu kendine iyi bak!


19 yıldır yerelde ve genelde iktidara oy verilir bu şehirde ve o iktidarın da en çok övündüğü şey " ama yol yaptılar " dır. gelin görün ki 19 senedir şu şehre bir çevreyolu yapmadılar. doğu tarafında inönü üniversitesi batı tarafında kayseri- gölbaşı sapağına kadar araç kullanmak rezillik ışık allah ışık trafik allah trafik şehrin içinden geçene kadar havale geçiriyorum her seferinde. bu akşam ise bayram öncesi yoğunluğu sebebiyle tam 45 dakkada geçtim, hayır malatya’ya göre onda biri kadar ihtiyaç olmayan elazığ’a bile lütfedip çevreyolu yaptılar ama malatya kısmı çile. hiç ihtiyaç yokken eski kömürhan köprüsü taş gibi ayakta iken sırf rant ve siyasi şov uğruna yeni kömürhan köprüsünü yapana kadar çevreyolu yapsalardı daha makbule geçerdi.


daha önce de bir kaç şey yazmıştım kendileri hakkında fakat geçen hafta bir akşam vakti eşrefpaşa yakınlarında bir karaçarşaflı genç kız ile sevgilisini bir kafede el ele dudak dudağa gördükten sonra kendilerinin gercekten başka bir boyutta yaşadığına kanaat getirdiğim kızlardır.


iç anadolu bölgesi'nde bulunan, içerisinden porsuk çayı geçen, anadolu ve osmangazi olmak üzere iki üniversiteye sahip şehir. bu bilgilerin dışına çıkarak, bir yıl boyunca yaşadığım ve gördüğüm şeylerden bahsedebilirim. genellikle anlayışlı ve güler yüzlü insanlardır. hayvanlar konusunda hassas ve duyarlı bir insan kitlesine sahiptir. sokak da yaşayan hayvanları kışları ve yazları dükkanların içlerine alan esnaflar çok olur. gezilecek birçok yere sahip. birçok semtinde hala sıcak komşuluk ilişkisi vardır, hele ki öğrenciyseniz mutlaka hafta bir yemek, tatlı vs. getirirler. adalarda porsuk çayı'nın hizasında cafeler bulunmaktadır ki birçoğu konsept mekanlardır. kışları çok soğuktur (derlerdi inanmazdım yaşayarak gördüm ki gerçekten soğuk) , bahar geldiğinde tadını çıkarmak gerek.


hayatımda gördüğüm en ruhsuz şehirdir. keza hepsini aynı kefeye koymayayım ama insanları da öyledir. uzaklaşmak en iyisidir yoksa şehrin soğukluğu hem fiziksel anlamda hem de ruhsal anlamda insanı bunalıma sürükleyebilmektedir. ayrıca türkiye'nin en zengin şehri olmasına rağmen caddedeki cipler dışında pek belli etmez. yatırım matırım sıfır. hafif cimrilik de hakim. izzet baysal sağolsun sayesinde şehir bu hale gelmiş yoksa halini düşünemiyorum bile. tuhaf bir nokta var ki evler dışarıdan çok kötü gözükürken içine girdiğinizde şahane dekorasyonları gözünüze çarpar. birkaç kez şahit oldum. zenginlikleri içeride sanırım belli etmekten hoşlanmıyorlar pek. neredeyse her kişi başına iki araba düşüyormuş diye de bir duyum almıştım bilmiyorum ne kadarı doğrudur artık. bu arada üniversite abanta bakıyor zannedip de yazmayı düşünenler var imiş, sakın böyle bir hataya düşmeyin. yok öyle bir şey. tek sevdiğim özelliği kışları manzaranın muhteşem olması. tabi turistik yerleri de güzeldir: abant, gölcük, yedigöller. ama merkeze şehir demeye bin şahit ister. gerçi ilçelerine de biz köy diyoruz. hatta ilçelerini geçtim biz bolu'ya komple köy desek daha yerinde olacak sanırım. halbuki istanbul-ankara arasında olduğunu düşünerek gelişmiş bir yer zannedersiniz ama alakası yok. insanı oraya bağlayan tek şey ancak dostlarıyla yaşadıkları güzel anılar olabilir.


ramazan bayramı'nda günübirlik ziyaret ettim. tripadvisor sayesinde iyi bir program da yaptım. zira iki küçük çocuk ile birlikte her yere de girilemiyor. manşeti vereyim; eskişehir oldukça güzel bir kent. kesinlikle görülmeye değer. sazova parkı, kent park, tarihî odunpazarı evleri ve porsuk çayı gibi doğal güzelliklere sahip. sazova parkı içerisinde tüm günü geçirecek kadar dolu bir yer. hayvanat bahçesi ve akvaryum için ortak bilet alıyorsunuz. fiyatlar istanbul'a göre oldukça makul. kent park kesinlikle günün sonunda ziyaret edilmeli. o kadar doğal ki ördekler, kuşlar ayağınızın dibine kadar geliyor. su ve yeşile doyulacak bir nokta. eğer yorgunsanız ve çocukluysanız tarihî odunpazarı evlerine arabayla şöyle bir göz atın kâfi. yemeği gurme ayten usta diye bir yerde yedik. yemekler, ambiyans, ortam muazzamdı. edit : freedom for all isimli yazar arkadaşın uyarısı üzerine bir düzeltme yapma lüzumu oluştu. sazova ve kent park için doğal ibaresi kullandım arkadaşın da belirttiği gibi buralar tabii değil. doğa severleri yanıltmayalım.


görüldüğü üzere olmayacak şeylerin, olmayacak yerlerde arandığı memleket. ek: yazık.


insan bir şehrin havasının kokusunu nasıl özler. koku resmen burnumun ucunda şu an, direğini sızlatıyor. üniversite için kaçarcasına istanbula giderken halam demişti çok özlersin bu balkonu diye. anlamak uzun sürdü tabi. yıllar geçtikçe daha çok özlüyorum orda bıraktıklarımı, orda kaybettiklerimi, oraya gittikçe hatırladıklarımı..


sevgili yılmaz büyükerşen hocamızın eseridir bu şehir.kendisi eskişehir i her anlamda geliştirmiş,güzelleştirmiştir.her ne kadar ülke yönetimi anlamında kötü bir döneme denk geldiğimi düşünsem de,yerel yönetim bazında hocamızın yönettiği bir şehirde yaşadığım için her zaman şanslı hissetmişimdir kendimi.eskişehir halkının çoğunun gözünde kendisi ikinci bir atatürktür.son seçimlerde rakipleri ondan çok genç olmasına rağmen eskişehir halkı hocamızdan vazgeçmemiş ve bu şehri yine kendisinin yönetmesini istemiştir.bu durumda bir önceki cümlemin kanıtı niteliğindedir.yıllar geçse bile adı bu şehirde daima yaşayacak ve yaşatılacaktır.(bkz: yılmaz büyükerşen)


doğduğumdan beridir yaşadığım,yaşamaktan hiç sıkılmadığım,şehir ... şehrin öğrenci şehri olması da şehre ayrı bir hava katıyor. gerek odunpazarı evleri gerek parklarıyla gerek porsuk çayıyla güzel bir atmosfer yakalamış bir şehir.


görmeyeli köprüleri numaralandırılmış güzel evim. bugün 12. köprüden geçtiğimi farkedince noluyoruz lan tepkisi yarattı. es-es çekim yapacak yeni bir apartman aramaktaymış bir de. hayır olsun.


yok artık nasıl böyle birşey olabilir derdime dert eklendi


en guzel seyin yemegin ucuz olmasi olan sehir...


ticareti hiç bilmemeleridir. şehir merkezinde yada mahalle aralarında açılan işletmeler senede en az 3 defa el değiştirir. bir kaç büyük firma hariç işletmeler sürekli el değiştirir. bir dükkanın 1 sene içinde kuyumcu, sonra iddaa bayi daha sonra çiğ köfteci olduğunu bilirim. hepsinin kafasında bir an önce köşeyi dönmek vardır. sabır, müşteriye saygı, esnaf bilinci pek yoktur.


bir türlü mevsim normallerine dönmeyen havası ile insana sürekli küfür ettirir. - hacı hava dahala buz gibi amua koiaimm... - he hacı izmir de hava şimdi ne güzeldir değil mi


memleketteki pek çok seyde oldugu gibi; (bkz: cemil çiçek)


zürihli, londralı ve lizbonlu yazarların dile getirdiği nefret. gerekçe olarak ileri sürdükleri hususlar bir tek karadenizliler'de varmış gibi dayamış döşemişler. para seviyormuşuz, mesela yozgatlılar hiç para sevmez. kavgacı vs bir toplummuşuz, misal adana'da, urfa'da hiç kavga olmaz. malı mülkü araplara satmışız. yabancılara en çok taşınmaz satan illerde ilk 10'da karadeniz illeri yok, fethiye'deki ingilizce, antalya'daki rusça tabelalar kimseye batmaz ama ayder'deki uzungöl'deki arapça tabelalar üzerinden milliyetçilik raconu kesiyorsunuz. bu nefretin tek mantıklı sebebi olabilir bana göre bir diaspora karadenizlisi olarak; gereksiz bir özgüven var evet. ama bunun dışında sayılanların %99'u ülkenin ortalama durumunun yansıması, başka hiçbir şey değil.


perşembe ve cuma günü sunum yapmak için bulunduğum; bana klasik türkiye şehirlerinden çok daha oturmuş, düzenli ve sakin gelen şehir.


okul koridorlarımızda sıklıkla gördüğümüz "nasıl bulmak istiyorsan öyle bırak" telkiniyle, çevremizi hep görmek istediğimiz gibi bırakmaya gayret ettik şehrimizde. sevgi biçebilmek için hoşgörü tohumu ektik, insanı, doğayı, hayvanı sevdik. yine böyle bulabilmek umuduyla çıkarken, arkamıza baka baka çektik kapımızı. şimdi sokağım, caddem, mahallem, şehrim niye bıraktığımız ve bulmak istediğimiz gibi değil? nedeni ne bu hoşgörüsüzlüğün, asık suratın? niye bana bu kadar uzak ve yabancı bu insanlar? gün ışığından gece karanlığına kadar sokakları dolduran çocuk seslerini kim aldı? kim söndürdü insanlarımın gözlerindeki ışığı? nerede boş tarlaların yabani otları? nerede her köşe başında uzandığımız türlü meyve ağaçları? nerede başıboş kaldırımların sessiz sakinleri?


maksimum 3 gün dayanılabilen albenisiz kendi halinde bir şehir işte.şimdiye kadar sevmedim belki bigün severim


bu başlıkta "izmirli" geçmeseydi, ölürdünüz değil mi?


çok huzurlu ve güzel bir şehirdir.türkiyedeki hatta dünyadaki denyolardan burda da vardır ama hangimiz biraz denyo değiliz ki.


gözlemlediğim kadarıyla (-evet üç gün izmir'e gidip kızlarını gözlemledim. -hayvan.) boyları ile güzellikleri arasında pozitif korelasyon, boyları ile güzellik standart sapmaları arasında negatif korelasyon var. bir diğer deyişle; kısa-ortalama boydaki kızların güzelliği geniş bir aralıkta değişirken, daha uzun boylu olanlar çoğunlukla güzel.


bisiklet yolunda türkiye'nin 1 numarasıyız, konya bisiklet şehridir gibi ağlaklıklar var. sakın bunlara itibar etmeyin. sadece ve sadece şehir düz olduğu için bisiklet yaygın o kadar. hiçbir arabası olanın bisiklete bindiğini de görmedim. bisiklet yolu denilen olay şu şekilde konya'da: bilen bilir konya'nın yolları, kaldırımları geniştir. işte o genişliğin bir kısımını bisiklet yolu diye ayırdılar. fakat iş trafik ışıklarına, kavşaklara gelince o yollar kayboluverir. ulan esas oralarda lazım zaten, bisikletin trafikteki varlığını güvence altına almak için, kimi kandırıyorsunuz? hollanda gerçek bir bisiklet ülkesi ve yolları da tam tekmil ona göre ayarlı mesela. hatta konya'nın yollarını berbat edip, son yıllarda dümdüz kentte köprüler, altgeçitler yaptıkları için artık bisiklete binmek çok daha zor.


ankara’da var olduğuna inanmadığım kişi. arkadaşlar bakın ben son on beş yıldır ankara’da yaşıyorum ve bir insanla tanışınca "nerelisin" sorusunu sorma gereği burada yüklendi bana. insanlar birbiriyle hemşeri çıkma isteğinden midir nedir sürekli memleketlerini soruyorlar. il yetmiyor, ilçeye köye uzanıyor bu sohbetler. ankaralı falan yok. hepsi çorum, yozgat, çankırı, sivas, kırıkkale başta olmak üzere iç anadolu’dan buraya toplanmışlar. her yer köy derneği dolu görmüyor musunuz allah aşkına?


üniversite sebebiyle 5 sene yaşadığım şehir. oradayken bir an önce terk edip gitmek isterdim, bu kadar özleyeceğimi bilsem gitmeyi aklımın ucundan bile geçirmezdim. defalarca hata yapma veya sakin bir yaşam seçeneği sundu bana. ben hep hata yapmayı seçtim. bir çok pişmanlık biriktirdim eskişehir'de. ama 1 yıldan fazla oldu sokaklarında boş boş dolaşmayalı. pişmanlıklarım da yavaş yavaş özleme döndü. bazen insan fark edemiyor pişmanlık denilen şeylerin insanın karakterini belirleyen tecrübeler olduğunu. şimdi bir şeyler olsa, birileri tekrar eskişehir'de yaşamaya başlayacaksın dese; bir an bile olsa düşünmem, dönerim en güzel günlerimi yaşatan şehre. biraz daha tecrübe mi edinirim yoksa sakin bir yaşamı mı seçerim bilemiyorum, sadece onun bana sunduklarını tüketirim.


güzellikleri ile gürültü kirliliği sayfa sayfa sayılmış lâkin zaman zaman koca şehri şeker pancarı küspesinin altında kalmış gibi gelen kokudan söz edildiğini pek göremedim. bu öyle bir kokudur ki; şehrin etrafındaki şeker pancarı fabrikalarından gelen kokuyu ciğerinizin içinde hissedersiniz. kapılar ve pencereler kapalıyken dahi evin içini saran kokudan kurtulma ihtimaliniz yok. hava alayım diye balkona, sokağa çıkmak faydasızdır. koku heryerdedir. çok fena baş ağrısı ve mide bulantısı yapar. bir de sokaklarda çöp konteynerı mı eksik, şehir kalabalık olduğu için buna yetişemiyorlar mı bilmiyorum; nerdeyse her apartmanın, evin önünde geri dönüşüm kutuları koyma duyarlılığına rağmen çöp konteynerı kullanmakta sorun var. odunpazarı’nda örneğin; yolu ikiye ayıran orta refüjler, refüjlerden araçların dönmesi için yapılan ara boşluklar çöp torbalarıyla dolu. temizlik görevlileri gelip bu torbaları kucak kucak çöp kamyonuna atıyor. bahsettiğim alanlar bazen o kadar doluyor ki çöpler yola düşüyor veya araçlar için açılan boşluklar çöplerle dolduğu için araçlar geçiş yapamıyor. hele ki çöpü kedi-köpek eşelemişse yol berbat oluyor.


bu şehrin şöferleri şeridin ortasından gitmektense şerit çizgisini ortalayarak gitmeyi pek severler.. birisi şunlara şerit ortalamanın ne anlama geldiğini açıklasa pek iyi olacak..


suların kesikliği yüzünden hamam usulü duş almak, rögar kapaklarından geçmeye çalışırken süper mario usulü sağa sola zıplamak, gidecek fazla yer olmaması, trafikteki yüzlerce anormal insanla muhattap olmak, bunalmak, sıkılmak ama yine de sevmektir ankaralı olmak. yaşamayanın bilmeyeceği, anlamayacağı bir şeydir.


trabzon-konya-erzurum… bu ülke bu kadar cahil, bu kadar rezil ve bu kadar geri kalmasının en büyük nedeni bu üç şehir ve bu üç şehirden çıkan insanlardır. eğer bu üç şehir hiç olmasaydı acaba bu ülke nasıl bir yer olurdu düşünmeden edemiyorum.


"kar yağıyor lambayı yakma, bırak, sarı bir insan başı düşmesin pencereden kara. kar yağıyor karanlıklara. kar yağıyor ve ben hatırlıyorum. kar… üflenen bir mum gibi söndü koskocaman ışıklar. ve şehir kör bir insan gibi kaldı altında yağan karın. lambayı yakma, bırak! kalbe bir bıçak gibi giren hatıraların dilsiz olduklarını anlıyorum. kar yağıyor ve ben hatırlıyorum." çok keyifli bir etkinlikten çıktım.bir baktım lapa lapa,saçlarıma,kirpiklerime,omuzlarıma düşüyor kar.doktorlar'a kadar yürüdüm.tadım'a geldim salep içtim.çıkıp eve kadar yürüyeceğim.sokak müziği yakalarsam eşlik edeceğim.semiha abla sokaktaysa çayını yudumlayacağım.her adımımla bu gece bu şehirle sevişeceğim.çok güzelsin eskişehir.


bugün aldığı 82--66"lık bursaspor yengisiyle, basketbol takımı süper lige çıkan kent. darısı, pazar günü futbol takımının başına.


türkiye’nin tümörü olan bazı şehirler var buda onlardan biri maalesef.


konya hakkında eleştiri yaptık diye cahil olduk, insanlara art niyetli bakıyor olduk ya arkadaş, daha ne diyeyim. konya'da doğmuş büyümüş ve anamdan babamdan bile daha konyalı bir insan olarak evet, ben en konyalıyım deme hakkını buluyorum kendimde. bu yüzden insanını istediğim kadar eleştiririm ve eleştirilerimin hiçbirisine de haksızlık deme hakkınız yok. hepsi benim, kardeşimin ve arkadaşlarımın yaşadığı şeyler. bu olaylar konya'da günlük hayatın bir parçası haline gelmişken ben konya insanını övmek için bir neden bulamıyorum. konya'daki güzel anılarım sadece arkadaş çevrem ve ailemle sınırlı. hani bu eleştirileri sadece ben yapıyor olsam neyse de, konya'yı bilen tanıyan birçok insan bunları söylüyorsa demek ki bir sorun var değil mi? mesele konyalıların akpli olması da değil. konya akp peyda olmadan önce de böyleydi zaten. hatta üniversite öğrencileri sayesinde şehrin biraz düzeldiği söylenebilir. bilen bilir zamanında uzun saçlı erkekler dayak yiyordu bu şehirde. belki arada hala oluyordur, laf atanlar falan vardır belki. ama artık daha fazla küpeli uzun saçlı erkek görebilmek mümkün sokaklarda. en azından insanlar böyle gezmeye korkmuyor demek ki artık. konya hakkında hiç mi olumlu bir şey düşünmüyorum? düşünüyorum. misal, yemekleri güzeldir. sonra sessiz sakindir. yaşaması kolaydır konya'da. trafik genelde yok. iş çıkışlarında biraz sıkışıyor ama o kadar da olur. tramvayını severim. ama işte, sokaklarda yürümeyi seven bir insan olarak ben bu şehirde rahat yürüyemiyorum. sokaklarında rahat yürüyemediğim şehrin güzellikleri tarihi eserlerinden ibaretse (ki bunların pek azı günümüze kalabilmiştir, acaba neden?) sorun bende değil, insanlarındadır. şikayet etmeye de hakkım vardır. bu beni art niyetli falan yapmaz.


bir genelleme yapmak gerekirse parayla olan ilişkileri diyebilirim. ek olarak da kendilerini uyanık sanmaları. vardı böyle bir arkadaşım(!). o küçük dünyasında herkesi kandırdığını her şeyden kar ettiğini falan sanırdı. ben de sadaka olsun diye bazen göz yumardım yapmaya çalıştığı çakallıklara. böyle tipler eğitilemez olduğu için fazla takılmamak, muhatap olmamak en iyisi. verin gazı daha da artırsın dozu hatta. bir yere toslayacak sonunda…


adıyaman konusunakatılıyorum. ayrıca malatya ve adıyamanın kırsal yerleşimlerini da eklemek istiyorum. hâlâ ayak basılmayan yerler çok fazla maalesef.


rize denilince korkuyorum. akpli üretim merkezi gibi geliyor. sanki burada üretilen insanlar ülke yönetimine geçip ya da yönetime yardımcı olup bizi karanlığa daha da batırmak isteyen androidler


bir karadenizli olarak söylüyorum karadenizlilerden nefret etmekte çok haklısınız. konu tartışmaya kapalı


2022 yılında hala toplumsal kurallara uymayı beceremeyenleri gösteren başlık. kimse sizin köpeğinizi dükkanına almak zorunda değil. sizin köpeğinizin ufak olması, saldırgan olmaması kuralı esnetmeye engel değil. insandan çok köpeğin yaşadığı semtlerinizden çıkıp işin normali bu sanıyorsunuz, sonra da böyle başlıklara gelip koca bir memleketin insanını hayvan düşmanı ilan ediyorsunuz. işte hayvansever geçinen klasik yurdum insanı.


burada yetişen tanıdığım üniversite öğrencileri ve mezunları içinde, hemen hemen sevmediğim hiç kimse yok. çok güzel işler çıkaranlarına bir yenisi daha eklendi. gözlerinizden öpüyorum çocuklar. (bkz: theweare.info)


inanılmaz kapalı bir şehir. sadece giyim olarak değil genel bir kapalılık mevcut. tramvayda 20 kişi var zafer durağından sonra alaaddin'e gidiyor mu burası son durak mı diye soruyorum mal mal bakıyorlar. bir tane insan bilmez mi? cevap vermeyenler içinden 5-6 kişi de zafer durağında inmedi. onlar inmeyince dedim ki gidiyor demek ki. neyse ki yemekleri inanılmaz güzel yemek yiyerek vakit geçirdik. bir tirit yedim mitat tirit denen bir yerde aman tanrım böyle bir lezzet yok. bu kadar güzel bir et yemeği çok uzun zamandır yemedim dedim. etli ekmek vs okey yenir ama bu tirit inanılmazdı. giden herkes uğrasın kesinlikle.


sözlüğe bir hizmet olarak bir öğrencinin gözünden eskişehir'de yaşamayı en net şekliyle anlatan sayfayı belirtiyorum: budur tam olarak.


devlet meteoroloji işleri genel müdürlüğü verilerine göre 1970 yılından itibaren ölçülmüş en yüksek ve en düşük sıcaklıkların şöyle olduğu şehir: en yüksek: 40.7 derece / temmuz 2000 en düşük: -31.4 derece / ocak 1972 ayrıca ölçülmüş en yüksek kar; şubat 2008'de yağmıştır ve 51 cm'dir.


burada yaşayacağınıza kayseri'de, konya'da hatta erzurum'da dahi yaşayın inanın daha fazla nefes alırsınız. tam bir yobaz cehennemi.


-elverişli arazi yapısı -yobazlık - sıkıcı yaşama sahip bir şehir.


sonunda eskişehir de küt böreğini buldum


çark caddesi'nde -bir uçtan başla, diğer uca git, geri dön, başladığın yere git, tekrarla. şeklinde kodlanmış insanlar vardır. döngülerini bozarsanız façanızı bozabilirler. aman diyeyim.


ramazanda sokakta sigara içen kadının sevgilisiyle tartışmasından seneler öncesinde bir ramazan gününe gidilmesi gereken şehir. bunun yaklaşık 6 sene öncesi. yine bir ramazan ayı. o zamanlar cumhuriyet caddesi üzerinde gizem pastanesi vardı. ramazanda kimsenin görmediği üst katta yemek vermekteydi. bu üst kat kesinlikle dışarıdan görülmüyordu. yani oruç tutanlara herhangi bir saygısızlık yapılmıyordu ki hoşgörü göstermek gerekir ki herkes oruç tutmuyor; kimi sağlık problemleri yüzünden, kimi ise inançları sebebiyle. her neyse bir gün gizem pastanesi'ne yaklaşık 50 kişilik bir grup gelir. tüm müşterileri dışarı çıkartırlar, mekanın işletmecilerini de burada yemek yediremezsiniz diye tartaklarlar, mekanın camlarını dökerler aşağı. neyse bu son olaydan bir sene öncesine gidelim, yani geçen sene ramazan ayına. son 2 senedir erzurumda bi alışveriş merkezi açıldı ve bu alışveriş merkezindeki yemek yiyecek yerler ramazanda kapatılmadı ki takdir edersiniz bunlar burger king, sbarro, popeye's gibi yerler. neyse erzurumlu birkaç çocuğun konuşmasına göz atalım: "eskiden olsaydı biz burada yemek yedirmezdik, ama erzurum çok değişti." mantaliteyi bunu okuyan kişiler anlayabilirler. bu konuda o kadar da masum bir şehir değil erzurum.


faktığımın soğuğğğüüü, her yere yürüyerek gidebilmek, uçak sesleriyle karışan kalabak melodisi, tadım tantunisi, ulan canım çekti ha


memleketimdir. doğma büyüme istanbullu olarak, her insanın gençlik döneminin bir bölümünde mutlaka yaşamasını tavsiye ettiğim yerdir.


şehrin yarısının su kuyruklarında süründükleri kasaba. sonra neymiş, gelişmişmiş. kasabalı yöneticilerin, makyajlı kasabası.


öğrenci olmadığında ruhunu kaybeden şehir. parayı harcayacak yer bulamıyorsun.


genelde tanıdıklarımın hep bakımlı ve güzel olduğu kızlar guruhu..


seveni sevmeyeni bilmem ama benim için evim dediğim tek yerdir. bak biraz anlatayım, 2007 yılında gayet rahat yetişmiş, eskişehir de ki barların kafelerin büyüsünden etkilenmeyecek , doymuş bi şekilde takriben 18 yaşında üniversiteye gelmiştim. hani sen espark yetmiyor , tramvay tıklım tıkış diyorsun ya o zamanlar daha espark inşaat halinde tramvay da +65 yaş istilasına uğramamış, hatlar çoğaltılıp seferler azaltılmadığı için içinde at koşturabileceğin rahatlıktaydı. zaten eğer çok bık bık edicek kadar şımarıksan bin taksiye o da çok pahalı sayılmaz eskişehir de... her neyse , eğer sadece porsuk adalar doktolar , barlar ( kaldı ki o sokakta sonradan yapıldı bilenler bilir bir zamanlar bi ares bi carpe diem vardı..) , odunpazarı var bişey de yok diye bakarsan olmaz o iş... kaldı ki ayıp ediyorsun bir sürü de gezilcek yer var.. neyse, eskişehir de çok güzel şeyler var kardeşim ama senin beklentin ne ? gençliğinde doyasıya gezmek , eğlenmek , gecelere akmak , sokakta özgürce gece gündüz sabaha karşı demeden dolaşmak, hatta olmadı kalpten kalbe dolaşıp dumanı üstünde gençliğini tüttürmek istersen hepsine eyvallah ... tadını çıkar, bunlar senin deneyimlerin, psikolojik ruhsal gelişimin için sağlıklı istekler, güvenli ve bolca senin akranlarının olduğu şehir ise en yoğun hali ile eskişehir. ama buraya sadece bunun için gelme. bunlar için sevme veya bunları basite alıp kızmada. bunlar eskişehir hakkında cebinde durabilir ama asıl meselen , burda geçirdiğin vakitte sadece bunlar olmasın. eskişehir ulaşmak istediğin bütün fikirlere , fikir adamlarına, sanat becerisi geliştirmen için destek ve olanaklara, kendini gerçekleştirdiğinde takdir ve düzeltmelerle kabul görebileceğin bir sosyal yapıya sahip. bu sosyal yapı tabi ki tramvaya senden önce binmek isteyen teyzeden, aşure getirmeyen komşudan , kazık atmaya bariz meyilli esnaftan oluşmuyor... yeni yeni ortamlara gir denildiğinde bar bar gez de demiyorlar aslında sana, zaten hepsi birbirine benziyor. aç bilgisayarını, anadolu üniversitesi etkinlik sayfası haftalık bütün etkinlikleri yaz, sonra osmangazi üniversitesinin etkinliklerini, sonra tiyatro programlarını yaz, sonra opera da ki etkinlikleri yaz, oda müziklerini sakın es geçme , eldem sanat galerisi nerdeymiş bi bul içerde ne sergileniyor bak, çamurdam sanat evine git hatta bir de sıcak şarap iç el yapımı merak etme hepsi ikram... hepsi nerdeyse ücretsiz katılabileceğin şeyler, eğer çok istekli olursan yaz bana sana hepsinin uygun yolunu anlatırım... ama şimdi tüm bunları ben neden yazdım ? sadece üniversite öğrencilerine yönelik tavsiyeler gibi oldu biraz ama bence en çok onlar önemli... çünkü yapılacak beslenecek o kadar çok şey var ki... ki aslında beslenmenin yaşı da yok.. bak ben kız başıma tam 10 yıl yaşadım hala doyamıyorum yaptıklarıma... daha da yapılacak şey var ... geriye dönüp baktığında aslında normal gibi gelen günlük rutinlerin seni ne kadar beslediğini göreceksin eğer biraz bana kulak verirsen... gittiğin yerde konuştuğun insanlar her zaman süpriz dolu olmayacaklar ama şaşırıp fikirleri içinden taşıracağında çok olacak... o yüzden bakma sen çarpık ilişkilere, beynini zıplatan amcalara teyzelere veya yakın mahallelerin çok kötü olmasına, suların yağmurlarda taşıp , insanların sadece 2 km çapında bi yerde tıkılıp kalıp yaşıyoruz demesine... burası zaten türkiye de ki diğer şehirler gibi eksik dolu olcak .. kaldı ki bu sert eleştiriler içinde detaylı cevaplarım var ama başka zamanın konusu o ... asıl soru şu ; herkesin bu kadar bahsettiği bu şehirden senin almak istediğin görmek istediğin ne ? bir beklentin varsa düşün planla ulaş , diğer yaşadığın yerlerden daha kolay olacak işin... ya da sadece pek bi gayesiz gez dolaş.. hepsine eyvallah. dip not : zaten çokta eskişehirden hoşlaşmayanlar gelmeye zahmet etmesinler aşırının aşırısı soğuk, apartmanlarımızın içi kedi köpek dolu, çi börekte hiç merak edilcek bişey değil.


çocukluğum. ilk gençliğim.. ha bir de şevketi bostan.


ankara'da geçen öğrenciliğim esnasında iyi ki gitmemiş olduğum şehir. büyükerşen'in "ankaralılar gelsin de şehir görsün" dediği kadar varmış. odunpazarı ve hâl ziyadesiyle hoşuma gitmiş, cam müzesi ve çiğ börek de üstüne kaymak olmuştur. lâkin şehrin dışına çıkmak için gerekli yol tabelalarının yetersiz, hatta yok seviyesinde olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim.


sivas caddesi üzerinde bulunan beğendik alışveriş merkezinin restoranın da açık büfe kahvaltı da pastırmayı çok ucuza getirerek yiyebileceğiniz şehir. sistem şu şekilde çalışmaktadır; çok zengin olmayan kahvaltılık çeşitlerinden istediğiniz kadar tabağınıza koyup kasa da tarttırıyorsunuz. tartılıyor çünkü kahvaltı kiloyla satılıyor.benim ilk defa karşılaştığım bu uygulamayı ilk başta garipsesem de, kayserinin suyundan olsa gerek bir o kadar çabuk benimsedim.çünkü dışarda 30-40 ytl den aşağı satın alamayacağınız pastırmayı ` :şaka şaka eşekten olanı daha ucuza alırsınızburada gayet lezzetli yapılmışyumurtalı pastırma` şeklinde kilosu 20 ytl den yiyebiliyorsunuz.pastırma eksperi olmasam damak tadına güvenilen bir insan olarak gayet güzel olduğunu söyleyebilirim. kayseriye gelip de pastırma yiyemeden döndüm demeyin sevgili suserler.yiyin yedirin.


çok rize'li tanıdım hepsi tencere tava hep aynı hava. cidden biri bile şaşırtmadı beni.


ziyapaşada arabada izmr marsi calioruz isiklarda moto lu polis bize plakani aldim dedi ve hareket cekti.


sol frame'de başlığı yanında 32 görünce biraz üzüldüm bir şey mi oldu diye ama sonra gördüm ki soğuk ve övgüler. tek derdimiz bunlar olsun gençler.


izmirli olmasam bile benim olacağım baba. niye despot olmak zorundasınız? tamam kızındır o senin korursun kollarsın ama kızın seviyorsa, adam iyiyse ne gibi problem olabilir? kızım evleneceği adamı tanıştırmaya getirince, tavla da atarız satranç da oynarız poker de çeviririz.


an itibarıyla he babam sallanmakta olan memleket


iyi ki kaçmışım. eskiden yazın antalya izmir gibi bunaltmıyor diye övünürdük o da artık kalmadı.


rizelileri sevmemek icin (bkz: recep tayyip erdoğan) adli kisi tek basina sebeptir.


karadeniz insanı kötü de sanki diğer illerden şerefsiz it köpek çıkmıyor. türkiye'de modern diye tanımlanabilecek tek bir il yok. hepsi aynıdır. izmir'inden tut eskişehir'ine karadeniz'den tut trakya'ya güzel memleketimiz üçkağıtçı insan trafosu gibidir. bir tane il yoktur. 3-5 beyin yerine sünger taşıyan mal mutlaka gelir bu sözlükte herhangi bir yöreye bok atan entry girer. köpek de havlar insan rahatsız olur. ayrımcılık yapanları sikmek lazım bana kalırsa. "tanıdığım bütün rizeliler böyle" "tanıdığım tüm konyalılar böyle" yahu senin küçük dünyana göre mi oluyor bu işler be 77 sülalesini si.. malı her zaman derim. hepiniz başka bir yöreye bok atmadan önce köylü babanızın köyünü eleştirin. eskiden doğu insanına yaparlardı şimdi sıra karadenizde.


geçtiğimiz hafta merkezini gezme fırsatı bulduğum güzel şehir. inönü caddesi, hürriyet parkı ve kanal boyu sanırım şehrin en canlı yerleri. ilk kez gidecekler ve bir gezi rotası oluşturmak isteyenlere kendi gezi rotamı paylaşayım belki bir yardımım olur. 1- inönü caddesinden başlayarak şehri gezdim ben, ilk olarak radyo gramafon müzesine uğradım. giriş ücretsiz, gitmişken görün derim. 2- radyo gramafon müzesinden çıkınca inönü caddesi boyunca 150-200 metre yürüyerek sanat sokağına ulaşıyorsunuz. 2015 yılında tamamlanarak hizmete açılmış bir sokak ve içerisinde kafeler, oyuncak müzesi, fotoğraf makinesi müzesi, malatya kültür evi mevcut. fidan kitap kahve'de kahvaltımı yapıp fotoğraf makinesi müzesini gezdim. giriş ücretsiz. rehber arkadaşla birlikte gezmenizi tavsiye ederim, en güzel vakit geçirdiğim yer muhtemelen burasıydı. dilerseniz yine bu sokakta çamlıca restaurantta yöresel yemekleri deneyebilirsiniz. ben denemedim ama övmüşlerdi burayı. 3- sanat sokağı turumuzu bitirdiğimize göre yine inönü caddesine çıkıp yola koyulalım. yaklaşık 2-2.5 kilometre boyunca inönü caddesinde ilerliyoruz. ben yolun sağ tarafından gidip parkların içinde dolaşa dolaşa ilerledim ama hiçbir güzellik katmadı yürüyüşüme. düz gidin. parklara uzaktan baksanız da olur. 4- inönü caddesinde yeterince ilerleyince bir sonraki durağımız yeni cami oluyor. ben gittiğimde tadilat vardı o yüzden içeri giremedim. fotoğraf çekilip bir sonraki durağa ilerledim. 5- yeni cami'den aşağıya, demirciler ve bakırcılar çarşısına indim ve burada herkesin övdüğü öz güngör kebapta zırh kebabı yedim. beklentiyi çok yüksek tuttuğumdan mıdır nedir ben çok beğendiğimi söyleyemem. belki sıkıntı bendedir. yine de güzeldi tabi, siz yiyin efendim. 6- karnımızı doyurduk şimdi biraz tatlı kısımlarına geçelim. bakırcılar çarşısının alt sokağından şire pazarına ilerliyoruz, yaklaşık 2-3 dakikalık yürüme mesafesinde. burada her türlü kayısı ve yöresel ürün bulmak mümkün. burada alışverişimizi yapıp sıradaki yemek durağımıza geçiyoruz. 7- şire pazarından sonra bir sonraki lezzet durağımız olan hacı baba et lokantasına geçip kağıt kebabı yiyoruz. valla ben 2 saat içerisinden kahvaltı,zırh kebabı,kayısı çeşitleri ve kağıt kebabını yiyebilmeyi başardım. mideniz dolduysa burayı sonraya saklayın. 8- tekrardan inönü caddesine çıkma vakti geldi. inönü caddesininin devamı olan atatürk caddesine geçerek caddeyi gezmeye başlıyoruz. caddenin yukarısındaki dört yolda atatürk evi ve hürriyet parkı var. aynı zamanda kanal boyu dedikleri yer de burası. atatürk evini gezmek ücretsiz. 9- atatürk evini gezdiniz, hürriyet parkında bir tur attınız şimdi sıra geldi battalgazi kent müzesini gezmeye. hürriyet parkından 50-100 metre yukarıda zaten. giriş yine ücretsiz. 10- battalgazi kent müzesinden çıkıp kanal boyunda gezmeye başlayabilirsiniz. kafelerden birinden oturun çay kahve için. ya da kanal boyunun sonundaki vefa bozacısından boza da içebilirsiniz. bu arada bu caddenin diğer adı yalama caddesiymiş. biraz kötü bir isim seçmişler ama yapacak bir şey yok. gezerken dondurma alıp yalayın bari, caddenin hakkını vermiş olursunuz. 11- kanal boyunda yeterince vakit geçirdiyseniz bir alt sokağında bulunan beşkonaklar etnografya müzesini gezmeye başlayabilirsiniz. giriş ücretsiz. 12- müzeden çıkınca 100 metre ileride ahmet bey yöresel ev yemekleri lokantasına uğrayın. sahipleri ahmet amca ve fazilet teyze çok çok tatlı insanlar. malatya'ya yeni geldiğinizi söylerseniz size güzel bir malatya tabağı hazırlarlar. malatya tabağının içeriğinde mumbar, içli köfte, kiraz yaprağı sarması, mantı ve analı kızlı köfte var. buraya kesin gidin yalnız. ahmet amca ve fazilet teyzeyle tanışın. 13- sıra geldi son durağımız olan malatya müzesine. kanal boyuna çıkıp caddenin sonuna ilerlerseniz sizi kernek şelalesi karşılayacaktır. ben gittiğimde çalışma vardı beni karşılayamadı ama belki sizi karşılar. müze hemen şelalenin yanında. giriş 10 tl. bence değmez girmeye ama siz bilirsiniz. aşırı amatörce yapılmış malatya rehberi sona erdi. merkezde görülecek çoğu yeri sanırım ekledim rehbere. eksikler olabilir, iyi araştırın. merkeze yakın olarak gidebileceğiniz bir de arslantepe höyüğü var. ben arabam olmadığı için oraya gitmeye üşendim. siz gidin.


kızının sevgilisi ile kerhaneye/pavyona giden iç anadolulu babaya bin basar


sözlüğün en tuhaf başlığında zirveyi oynar


yersizdir. kesinlikle komik insanlar ama biraz kabalar. mutfakları biraz zayıf çünkü karadeniz erkeği gün boyu kahvede takıldığından kadınları devamlı tarlada çalışagelmiş. dolayısıyla bir balkan kadını gibi ev kuşu değildir ki sıkıntıdan binbir çeşit hamur işi üretsin. her şey pratiktir karadenizde. mutfakları gibi evleri de ıncık cıncık eşya dolu değildir. ben hiç çok temiz ve düzenli karadeniz evi görmedim. bahçeleri de genelde kafkas kökenlilerinki gibi düzenli ve özenilmiş değildir. dobra, tespitleri yerinde hatta bazen incitici derecede doğru insanlar


kiz kardesim bugun bir akrabamizin cenazesi icin geldi. defnettik rahmetliyi, sonsuzluguna ugurladik. sevdigimiz bir buyugumuzdu... sonrasinda da cocukluk arkadaslarimizla cenazede toplasinca, herkes evlerine dagilmadan (bir cogu artik istanbul'da oturuyor) beraber yemek yiyelim dedik. yemek yerken ilk sonuclar gelmeye basladi, kisa bir sure sonra da dagildik. "abi eve vardik. simdi secim sonuclarina baktim, bir sakarya'ya baktim bir istanbul'a baktim, sanki sehir degil de ulke degistirmisiz gibi..." yazmis. daha guzel anlatilamazdi herhalde diye dusunuyorum bugun.


koca bir köy. lakin en zengin insanların bu şehirde yaşıyor olması işleri değiştiriyor.


siyasi tercihleri şu şekilde olan il; 1950: cumhuriyet halk partisi 1954: cumhuriyet halk partisi 1957: cumhuriyet halk partisi 1961: cumhuriyet halk partisi 1965: cumhuriyet halk partisi 1969: cumhuriyet halk partisi 1973: cumhuriyet halk partisi 1977: cumhuriyet halk partisi 1983: anavatan partisi 1987: anavatan partisi 1991: anavatan partisi 1995: refah partisi 1999: fazilet partisi 2002: adalet ve kalkınma partisi 2007: adalet ve kalkınma partisi 2011: adalet ve kalkınma partisi referandum 1961: evet 1982: evet 1987: hayır 1988: evet 2007: evet 2010: evet


sevdiğim güzel şehir bana hep huzuru getiriyor.


altında erenler üstünde verenler lafının hakkını verdikleri için olabilir.


birkaç yıl önce ağustos ayının kaynar sıcağında soğuk su bulamadığımız nadide şehrimiz. dolap çalışınca elektrik çok gidiyor diye çoğu bakkal, büfe fişi çekmiş, öyle kös kös oturuyordu. gerçekten dahiyane bir halka sahip.


31 olsa çekilmeyecek bir sehir. koca sehirde gidilecek, gezilecek adam gibi bir yer olmaz mi arkadas? burada yok iste. 2 saattir 'malatyapark'ta boş boş geziniyorum. ayrıca düzen müzen de yok sehirde, gördüğüm en plansiz sehirlerden (fahri kayan bulvarını tekzib ederim). ha bir de bu sehire hilton yapılıyor şimdi. toplam otel odası kapasitesi 500 kusur olan sehire 210 odalı bir otel yapmak da muhtesemmis.


yaklaşık 7 sene yaşadığım şehir. merkez; karatay, meram ve selçuklu ilçelerinden oluşur. birçok entry de meram ilçesinin çok güzel olduğundan bahsedilir fakat meram ilçesi ikiye ayrılır. yeni meram taraflarında genelde elit tayfa, zengin iş adamları ve bazı lüks mekanlar yer alır. meram belediyesi, yeni meram taraflarına büyük özen gösterir cadde ve sokaklar daima temizdir ve cadde etraflarında ağaçlar görebilirsiniz. eski meram olarak tanımlayabileceğim yerler ise kalfalar, kurtuluş, alakova, telafer mahallesi ve civar mahalleleridir. bu bölgenin bitki örtüsü çöldür. bu bölgede ise genelde köylüler yaşar ve meram belediyesi bu bölgeye neredeyse hiç özen göstermez. selçuklu konya’nın en iyi ilçesidir. konya'nın tüm avm’leri bu ilçededir. ayrıca selçuk üniversitesi de bu ilçededir. genelde her mahallesinde mutlaka 3-4 yeşil parklar olur. son zamanlarda oldukça yeşilleşmiştir. belediye hizmetleri oldukça iyidir. ulaşım konya’da ulaşım dolmuş, otobüs ve tramvay ile yapılır. şehir otobüslerine binebilmek için elkart kullanmanız gerekir. otobüs ve tramvaylar, öğrenci ve öğretmenler için indirimlidir. siyasi görüş herkesin bildiği gibi konyalıların büyük çoğunluğu ak partilidir. lise ve üniversiteli gençler arasında ülkücülük-mhp görüşü hakimdir. lisedeyken hatırlıyorum; liseye yeni başlayan 9.sınıflar, üst sınıflar tarafından okul yakınlarındaki parkalara götürülüp topluca ülkücü yapılırdı. tabi genelde bu ülkücü tayfa toplanıp adam döverdi. esnaf konya esnafının büyük bölümü kurnazdır. mutlaka pazarlığınızı iyi yapmalısınız. kitap, kırtasiye, müzik, müzik aletleri ve sanat gibi ihtiyaçlarınızı rampalı çarşı ve civarlarından edinebilirsiniz. öğrenci yaşamı burada vereceğim bilgiler yalnızca selçuk üniversitesi için geçerlidir. üniversite yakınlarında bolca kyk yurdu bulunur ve her sene bir yenisi yapılır fakat eve çıkmak isterseniz 3+1 ev en iyi ihtimalle 750tl den bulabilirsiniz. kampüs şehir merkezine yaklaşık 25km (1 saat) uzaklıkta olmasına rağmen kampüs yakınındaki bosna hersek mahallesinde şehir merkezini aratmayacak mekanlar bulunur. ayrıca kampüsü dağın başındadır, bitki örtüsü ise çöldür. şehir merkezinde il halk kütüphanesi bulunur. kütüphane oldukça güzel fakat burada boş yer bulabilmeniz için sabahın köründe sıraya girmeniz gerekir. coğrafi özellikler konya’nın en güzel yanlarından birisi de dümdüz olmasıdır. bisiklet sürmesi zevkli ve kolaydır. bazı caddelerde özel bisiklet yolu bulunur. trafik iş çıkış saatleri hariç bomboştur. turistik konya turistik bir şehir değildir. insanlar buraya niçin geliyorlar hala anlamış değilim. mevlana "gel, gel, ne olursan ol yine gel.." sözünü turist olup gelin diye söylememiştir. hatta sanılanın aksine mevlananın böyle bir söz söylediği bile net değildir. buraya gelen genelde bamya çorbası ve etliekmek yer. etliekmek ise yediğiniz yerden yere değişir. insanlar diğer entrylerde de bahsedildiği üzere bitki örtüsü başörtüsüdür. konya genel olarak muhafazakar bir kenttir fakat başörtüsü genelde tesettür modası için takılır. konya artık hoşgörü kenti değildir. ilginçtir ama dedeleri sevimli tonton, nineleri ise çirkeftir. bazı dedeler sabah çıkıp otobüsle ücretsiz şehir turu yaparlar çünkü burada 65 yaş üstü insanlar otobüs ve tramvayları ücretsiz kullanır. aptal ve cingen denilen topluluklar genelde karatay ilçesinde bulunur. aladdin bulvarı aşağısındaki sahibiata mahellesinde ise suriyeliler bulunur. eğlence konya’da eğlenecek yer avmler dışında yok denecek kadar azdır. insanlar akşamları evlerine giderler. burada gün akşam saat 10 dan sonra biter. üniversitelilerin mekanı olan bosna da ise genelde 11 gibi gün bitmeye başlar. şehirde kule site, kent plaza, real avm ve novada avm olmak üzere 4 adet avm bulunur ve bunların hepsi selçukludadır şimdilik şahsi gözlemlerim bu kadar.


akşamları çay bahçelerinde erzurum havası calınıyor, bir sürü kadın grubu toplaniyor. çocukları pistten alan değil çocukları piste alan bir sehir erzurum. bu bahsettigim kadın grupları, çay bahcesinde canlı olarak erzurum havası calan kişilerin onundeki piste cocuklarını yolluyorlar. çocuklar büyük bir hırsla oynuyor. en son şarkı bitince, şarkıyı çalan adamlardan biri uzun yıllar süren deneyimlerine dayanarak birinciyi seçiyor ve onu masasına uğurluyor, bir dondurma ısmarlayarak. anneler gururla çekiyor çocuklarını videoya. facebook'ta canlı yayın acarak gülümsüyorlar. sonra oynayan ancak dondurmayı kapamayan diğer çocuklar daha da hırslanıp analarının masasına büyük bir hışımla gidiyor, annelerine nasıl haksızlıga uğradıklarını anlatıyorlar gözler yaşlı… ta ki diğer şarkı calıp, hiçbir şey olmamışçasına gözyaslarını silerek ve omuzlarını kırarak tekrar aynı hevesle piste kosana dek…


şehir olarak ufak ve tatlı bir yer. ulaşımı kolay ve kültürel imkanları da oldukça mevcut. gel gör ki bunları değerlendiren, dolduran sosyal bir kitle yok zira eskişehir'de sosyallik leş durumda. çünkü öğrenci kesimi birbirleriyle iletişim kurmaya korkuyor, tanışmaktan çekiniyor ve birbirlerinin gözünde birey olarak çok değersizler. -kaliteli bir arkadaş ortamına girmeniz mümkün değil çünkü bu tarz gruplara alımlar müdavim gibidir ve seneler önce herkes yerini kapmıştır. dışarıyla iletişimleri ve yeni insan arayışları da yoktur çünkü dış dünyaları merak etmezler ve yeni bir insan tanımanın heyecanından oldukça uzaklar. eğlence anlayışları da her gece partilere gitmekten ibaret -bireysel olarak arkadaş edinmeniz yine oldukça zordur çünkü üniversite öğrencileri olarak gelen çoğu insanın sinema, kitap ve müzik konularında kendilerine ait zevkleri yoktur. buradaki gençler gözlerini kanatırcasına üniversite sınavlarına hazırlanıp buraya sadece kafa dağıtmaya gelen insanlar, genel olarak size bir şey katmaz. -flört durumu bir erkek için imkansızdır çünkü bu işin içinde ne kadar iyi görünümlü bir insan olduğunuzun, ne kadar donanımlı veya ne kadar iyi bir insan olduğunuzun hiç ama hiç önemi yoktur. erkek, buradaki kadının gözünde değersizdir. flört etmek istediğiniz insanlar size duyguları ve düşünceleri olan bir birey gibi muamele yapmazlar. bu insanlara normal arkadaşça yaklaşsanız bile korkuyla karşılanır veya önemsenmezsiniz bile. ikili ilişkilerde size bir şeyler katacak insan bulmak yine oldukça zordur bu özellikleriyle benim açımdan leş şehir, çünkü hayatımda hiç hissetmediğim kadar yalnız hissettim ve bunu sadece burada hissettim. bilinçli bir insanın buraya okumaya gelmesini tavsiye etmem.


genclik parki'nda birilerinin nikahina gidip, havuzunde bisiklete binip, aksam da lunaparkda ucan sandalyelere binmisseniz... gerçekten ankarali olmussunuz demektir


bana pişmanlıklar ve eşsiz duygular yaşatan şehir


gidilip gorulup cok durulmamasi gereken sehir


bozkırın ortasında öğrenciler için oluşturulan göz alıcı vaha .


genelleme içerir --- spoiler --- (bkz: gavat) --- spoiler ---


18 yaşına yeni giren ergen bozmalarının cafe del mundo'ya abone oldukları şehir.


kar yağışının çankaya taraflarında iyice azıttığı şehirdir. osmangazi üni.den, yenikente ve daha yukarıları olan bölümleri bembeyaza büründü. ez cümle, soğuk.


nüfusunun çoğunluğu türktür. kürt nüfus daha çok adıyamandan göç etmiş olup kent nüfusunun yaklaşık yüzde 30-40'ını oluşturmaktadır. nüfusun yaklaşık yüzde 20-25'i alevidir (bkz: arguvan). aleviler çoğunlukla türktür ve paşaköşkü mahallesinde oturur. ermeni nüfus techirden sonra azalsa da müslüman isimleriyle kentte yaşamaya devam etmektedir. bu yönüyle kent tam bir kültürel mozaik (daha doğrusu belki ebru) örneğidir. farklı etnik kökenlere sahip mehmet ali ağca, ahmet kaya ve hırant dink malatyalıdır (garo paylan ve steve jobs'ı evlatlık alıp büyüten aile de malatyalı). genel olarak milliyetçi ve muhafazakar bir şehirdir. ismet inönü döneminde chp kentteki ezici üstünlüğe sahip partiyken özal döneminde anap bu rolü üstlenmiştir. genel olarak sağ seçmen kitlesine sahip olan malatyada mhp'nin %10 dolaylarında kemikleşen bir oyu vardır. şehrin kürt nüfusu genelde dindar olup muhafazakar partilere oy verirler. hdp'nin şehirde herhangi bir tabanı yoktur. şehir ismet inönü ve turgut özal gibi önemli siyasetçileri ve kemal sunal, ilyas salman, yasemin yalçın, kenan ışık ve selçuk ural gibi tiyatro ve sinema sanatçılarını, fahri kayahan, zerrin özer, bülent ersoy ve selahattin alpay gibi ses sanatçılarını çıkarmış bir şehirdir. hakkı coşkun ve sami kasap gibi yerel ses sanatçıları ulusal olarak da tanınması gereken seslere sahiptir. malatyaspor kentin önemli bir değeri olup ikinci ordu ve inönü üniversitesi şehrin gelişimine katkıda bulunan önemli kurumlardır. 2018 yılında kentin ikinci üniversitesi olarak kurulan turgut özal üniversitesi henüz gelişim sürecindedir. tarımda kayısı, kiraz, üzüm ve ceviz önemli ürünlerdendir. kayısının dönerinden sucuğuna her çeşidini şire pazarında bulabilirsiniz. bastık da denen üzüm pestili ile yoğurt, yarma ve undan yapılan tarhana kentin önemli kültürel ürünleri arasındadır. tüm bunlara ek olarak malatya peyniri oldukça lezzetli bir peynirdir. kiraz yaprağı sarması, kömbe, içli köfte ve analı kızlı bu ilin en lezzetli yemeklerindendir. malatya'da 100'ün üzerinde köfte çeşidi bulunduğu söylenmekle birlikte köfteden kastettikleri daha çok bulgurdan yapılan köftelerdir. kent, bulgur ve et ağırlıklı bir mutfağa sahiptir. bununla birlikte hemen her yemeğin yanında ayran içilir. acı olmasıyla meşhur yandım çavuş ayranı kente özgü olup denenmelidir. yine meyan kökü şerbeti denenesi içecekler arasındadır. dilleri bilimsel olarak batı anadolu ağzı olarak geçse de azerbaycan şivesine daha yakındır. kullandıkları yerel kelimeleri azerbaycan ve iran türkleri bilirken egeliler ve karadenizliler bilmezler. düz bir ova üzerine kurulan malatyada kanalboyu, kernek meydanı, fuzuli caddesi, inönü caddesi ve fahri kayahan bulvarı önemli lokasyonlarıdır. arslantepe höyüğü, beş konaklar, darende'de bulunan somuncu baba türbesi, eski malatyada bulunan ulu cami, silahtar mustafa paşa kervansarayı, kanlı kümbet ve malatya adıyaman sınırında bulunan nemrut dağı milli parkı görülmesi gereken yerlerindendir. malatyanın güneyinde yer alan ve torosların devamı olan beydağı kentin önemli bir sembolüdür.


asl mevzuatının l hanesine izmir diye cevap verdiğinizde bu kısım kimseler olarak nitelendirilmektesizindir. güzel, çirkin, hırçın, ırıspı gibi damgalar yemektesinizdir. oysakim algısı kıt vatandaşların sürekli olarak gözönünde bulundurması gereken bir mevzu vardır. izmirde olmak demek izmirli olmak demek değildir.


şu an yolda olup, gittiğim şehir. yolculuk sırasında dinlemek için hareketli birşeyler ararken denk geldiğim meduza, becky hill, goodboys'un lose control şarkısını ekrandan klipli izlemek isterken, klibin bolu'da çekildiğini fark ettim . klip burj al babas'ta çekilmiş. burj al babas ise mudurnu ilçesinde yalnızca arap müşterilere satış yapılması için tasarlanan "şato tipi’ inşaat alanı. hayalet kent görüntüleri eşliğinde çekilmiş bir klip. bu şarkıyı seviyorum ve bu inşaat projesini de biliyordum; ancak klibini ilk kez izledim ve bolu'ya yolculuk ederken denk gelmesi şaşırttı. edit: youtube'da şöyle bir yorum var, "klibin türkiye'de çekilmesine mi şaşırayım, klipte tofaş olmasına mı şaşırayım, klibin çekildiği inşaatın sahibinin iflas etmesine mi şaşırayım


mecliste, yesil sol parti milletvekili meral danış beştaş tarafından temsil edilecek şehir. kürt hareketi bu şehirden ilk defa milletvekili çıkardı. tüm kışkırtmalara, linç politikasına rağmen "durduramayacaklar halkın coşkun akan selini":)) edit: @bawerim, iptal edilen 7 haziran 2015 seçimlerinde de hdp'den seher akcinar bayar'in milletvekili seçildiğini hatırlattı.


- her anlamda mutlakıyetçi olmaları. - kendi değerlerini koyamayıp başkalarının değerleri için yaşamaları. dışarıdan her şey normal, adam işinde ,evli , beyefendi (!), çocuklu. aynı adamı farklı bir ortamda gör,etrafına bakmaktan ağzının salyasını toplayamıyor. metresi var üstüne sevgili arıyor. çünkü pipisi ve parası olunca her şey onun olabilir. kadınlar için ise durum daha farklı değil , erkek parayı versin, ne yapıyorsa yapsın . metresten de ,adamın şehir dışı yurt dışı iş (!) seyahatlerinden de haberi vardır. ben bir tek bu şehirde gördüm ,kadınların pardesü/ferace vs altına dekolte kıyafet giyip gezdiklerini


bu şehirde navigasyon açmamaya özen gösterin. odun pazarı diye sizi köye gönderebilir. ayrıca aynı program beni tramvay yoluna çıkarmıştı. tecrübeyle sabit.


kendi çıkarlarını menfaatlerini düşünen sinsi insanlardır.özellikle içinde para olan bir iş varsa rizelilerden uzak durun.sırtları neresi karınları neresi belli değildir.


lisansı bu şehirde okudum. şehrin hem kent planlama hem de kültürel çalışmalar ile hızlı bir kalkınma sürecine girdiği dönemlere tanıklık etmiştim. yıllar sonraki halini görmek adına, geçenlerde birkaç günlüğüne gittim. kent bıraktığım gibi ancak kültürel olarak çok farklı bir noktaya evrilmiş. barlar sokağı her zaman her telden çalan bir yer olmuştur ancak meyhaneler, kalitesizlik izlenimi (servis, ürün, vb.) veren kafeler, barlar dolmuş. sadece birkaç mekan yıllar içerisinde varlığını korumuş. porsuk kenarı hep kitsch idi. şimdi daha da kötüleşmiş. nargileciler, kahvehaneden bozma kafeler... oysa ki tam tersini, porsuk kenarındaki mekanların daha seçici, tasarım ve hizmet ile öne çıkan mekanlara evrilmesini beklerdim. bunun dışında, ara sokaklara dağılmış oldukça hoş mekanlarla karşılaştım. hiç beklemediğim sokaklarda hiç tahmin etmeyeceğim güzellikte-kalitede yeme-içme mekanları gördüm. eskiye özlemden ziyade, gelişimi sürecinin başlangıcına tanıklık ettiğim bir şehrin geçen onca zaman içerisinde tahmin ettiğimden farklı bir şekilde -olumsuz anlamda- gelişmiş olması üzücüydü. en olumlu değişim tren yolunun yer altına alınması ve bu alanın bir meydan tasarlanmış olması oldu. --- edit: mekanları soranlar olmuş, gittiğim gün ve saate göre değişkenlik gösterebilir. öncelikle, vegan beslenmek beklediğimden daha zor oldu. airbnb ile kaldığım ev sahibesi vegan eskişehir'i önermişti ancak mekanın önüne geldiğimde yoluma devam etmeye karar verdim. genel olarak gittiğim mekanlardaki 1-2 seçenek ile idare ettim, bu şekilde gün geçirilebilir ama gerçek anlamda doya doya bir şeyler yiyebileceğim bir mekan bulamadım. önerebileceğim mekanlar eat4heal, the roots cafe, '78 coffee bağlar, cronies coffee&etc, uçurtma


sevgili konya, dünyaya 39 sene önce gelmiş olduğum dede toprağım. nasılsın, iyi misin? bugün bir yunakli katil doktor öldürmüş diye acayip yobaz oldum. baya baya sosyal medyada dövüyorlar bizi. neyse uzun zamandır görüşemedik, bayram gelirim o tarafa. 6 temmuz'da bir hekimin, bir katil tarafından katledildiği şehir.


nefret en ağır kelimelerden olup benim değil internette bir halkı hedefe oturtup ona karşı kullanacağım, karşılıklı sohbette bile sarfetmeyeceğim bir sözdür. bir de kusura bakmayın her şeyi çok bildiğimden bir soru sorabilir miyim? düzce-bolu'dan başlayıp, artvin'e kadar uzanan bir bölge burası. hepsinden nefret ediyor musunuz? hepsinden insan tanıdınız mı ? yani mesela belki karadenizli olup da, karadenizli olduğunu bilmediğiniz insanlar da vardır ? tarihlerini biliyor musunuz? mesela osmanlı zamanında karadenizli var mıydı? birileri operasyon çekiyor belli. karadeniz kars-kağızman-erzurum ile birlikte milli mücadeleyi başlatan yerdir. masada oturup da sevr-i imzalamayan tek paşa ahıskalıdır. ki bu paşa sevr gerçekleşse, rusya'ya yanlayıp gürcistanda taht sahibi olabilirdi. beğenmediğiniz kafkas halkları da çoğunuzdan daha türk olup, türklük-müslümanlık davası için sizin anadolulu dedelerinizden daha fazla savaşmış, bedel ödemiştir. 1650'li yıllardan başlayıp, 1920'ye kadar 300 sene devletin zayıf desteğine rağmen kendi imkanıyla (pala, av tüfeği, taş, dirgen) bilfiil mücadele eden, evini-ocağını terk-edip göç eden, işgal altında dağa çıkıp eşikiyalıkla rus'u zayıflatmaya çalışan "adamların", kaçacak yeri olmadığı için ve düşmana cariye olmamak adına kendini ateşe atıp intihar eden "hatunların" oluşturduğu halktır karadeniz halkı. bu insanlar atadan gelen malını mülkünü kırımda, dinyeper'de, nogayda, karaçayda, ahıskada bıraktığı için şimdi çok çalışmak zorunda kalıyor ve ancak bu şekilde size yönetici olabiliyor. aynı durum balkan göçmenleri için de geçerlidir. siz ise ancak ve ancak topyekün bir milletin mücadelesi sonucu kurtulabilen dede mülkünüzü satıp, mercedes'e binip nargile kafede hovardalık ediyorsunuz. kafkasya sizin anadolunuza (rum) benzemez. karadenizli-akdenizli-içanadolulu olmadan önce insan olmayı öğrenin.


bu pazarcı abinin işlerinin düşmesi izmirli kadınların kaliteli külot giydiğine işarettir.


yazdan kalma bir güne günaydin diyen sehir.


· güzelbahçede kahvaltı, · inciraltında öğle yemeği, · göztepede waffle, · alsancakta bira, patates kızartması, · karşıyaka yalı da akşam yemeği, · bostanlıda midye, · evde sabaha kadar alkol.. sadece bir günde.. bir yaz klasili olarak; (bkz: ) kıyaslamak diye bir şey yok, elmayla armut aynı sepete girmez..


saüsem'in yapacağı iş ve meslek danışmanlığı sınavından dolayı şu aralar birçok insanın hayatında önemli bir yere sahip olan memleket. özür dilerim sakarya! seni daha önce görmeye gitmediğim için, daha önce haritadan yerine bir kere bile bakmadığım için, en azından üniversitenin kampüs fotoğraflarına baksaydım o bile yok. özür dilerim sakarya! 23 yıllık yaşamımda seni memleket bellemiş bir arkadaş edinmediğim için. şu aralar bu memleket hakkında bilgi sahibi olan bir lokma insana muhtaç durumdayım ve bu entry'yi okuyan sakaryalı güzel insan biliyorsun bir mesaj yeşili uzağındayım..


ulan 2015te hdp görevlisi şoför yakıldı o şehirde, yakıldı amk. bildiğin diri diri yakıldı. 4 sene orada okudum, gözlemlerimi açık açık (en ufak bir art niyet taşımadan dâhi) yazsam halkı kin ve nefrete blabla suçundan 25 sene verirler. doğunun mordor'u amk.


düşeceği varsa düşen, düşmeyeceği varsa düşmeyen kızlardır. izmirli olmalarının dışında kız olmaları onları bu kümenin içine almaktadır. kuruyemişçiye gidip 250 gr. çiğdem alır, kordonda çitlerler.


bu başlığı açan nereli ve hangi sebeple açtı çok merak ettim doğrusu çok şükür karadenizliyim sosyal çevremde çok karadenizli olmamasına rağmen negatif hiçbir yoruma denk gelmedim aksine karadenizliler için komik neşeli misafirperver gibi yorumlara sıkça rastladığım söylenebilir.. ………… karşı duyulan nefret boşluk hakkıyla ve çok güzel doldurulur


önceki entrylerdeki söylemlere cevaben: erzurum'da dadaş kalmadığı içindir. erzurum'a güneydoğu ve de ülke dışından gelip yerleşen tipler erzurumlu'yum dediklerinde dadaş olarak görülüyorlar ve de yaptıkları saçma sapan hal ve hareketler sebebiyle dadaşlar yanlış algılanıyor. bu durumu en çok askerde anlarsınız. kendilerine dadaş diyerek, gerçek dadaşlara gösterilen itibardan (komutanlar önceki dönemlerden tanıdıkları dadaşların düzgün ve güven veren insanlar olmasından dolayı bir tolerans gösterirler, görev verirler, bundan bahsediyorum) bu itibardan nemalanmak isteyen tipler ile gerçek erzurumlular'a, dadaşlara baktığınızda hemencecik anlarsınız. bu da dadaş, bu da dadaş dersiniz... arkadaşlarım var hepsi gerçekten kaliteli tipler. dadaşım ben diyerek de dolaşmaz, bunu kullanmazlar.


sarı gelin isimli sarkıda geçen kent. erzurum çarşı ve pazarına ilişkin göndermeler yapılır şarkıda.ülkemizin güreş sporuyla ilgilenen gençleri de bu bölgede yoğunluk göstermektedir.


amq un ibneleri!! sanki kendileri tertemiz de, konyalilara laf atıyor!! kurban olun lannn konya'ya! konyalida değilim bu arada.


yağmurlu şimşekli havanın devam etmesini temenni ettiğim şehir. başka türlü çekilmiyor.


telefonum sayesinde bağımı koparmıyorum bu şehirden. sürekli mesajlar gelip duruyor. yine gelmiş bir tane; 'cumhurbaşkanımız recep tayyip erdoğan yarın 13.00'da rize 15 temmuz demokrasi meydanında siz değerli hemşehrileriyle hasret giderecektir. çayeli'nden araçlar 10.30'da 15 temmuz şehitler meydanından hareket edecektir.' diye. görüldüğü üzre '15temmuzception' bir şehir.


bu şehrin sokaklarında iki şey çoktur. ilki köpekleri. her cadde, sokakta görebilirsiniz. ikincisi gavatları. onları da sokaklarda görebilirsiniz. herkes, birbirinin eski takıldığıdır. bu şehirdeki 25. senem ve durum bu.


bu hafta sonu orada olacağım, dünya biralarını deneyebileceğim güzel bir mekan tavsiye edebilecekler yeşillendirebilir mi?


sen sağlık bakanımısın, sen külot göt doktorumusun sanane :)


herkesin insanlarını ve medeniyetini genellemek için can attığı şehir. ne de olsa canım türkiye'm bir cennet, bir eskişehir böyle. eleştirme diyen yok arkadaşım, eleştir. fakat genelleme. böyle böyle insanlar da var de. ama kalkıp bütün yerlisi böyle, bütün yabancısı da şöyle deme. istanbul'a da deme bunu. deme yahu zor mu? ne dalgalar geçildi şu genelleme olayıyla ilgili şu platformda insanlar hala aynı. nato kafa, nato mermer. neyse canım. şimdi bu entry de "bana böylö soldordoloor, böylö zomonon ötösönö göttööö..!" diye ağlayanlara malzeme olur. her neyse canlar... kıssadan hisse yapıcı eleştiri dediğin her yerde işe yarar, yok sen "medeniyetsiz halk!, ıyy pis..!" dersen gidersin zamanın ötesine kusura bakma... edit:düzeltme


nefret değil de trabzon da bir süre iş gereği kalmak zorunda kaldım hayatımda ki en zor zamanları orada geçirdim diyebilirim (yozgatan sonra) karadeniz halkının nötr özelliklerini saymak gerekirse. 1. çok kavgacı bir halk trabzon'da kaldığım süre boyunca her gün ama her gün onlarca kavgaya şahit oldum herkesle her şeyle kavga edebiliyorlar. 2. herhangi bir konuda fikrin bilgin olsa dahi seni asla kovuşturmazlar her konuda söyleyecek söylemekten ziyade susmadan anlatacak şeyleri var asla senin fikir belirtmene izin vermiyorlar düşünün ki bilgisayar uzmanı olarak gittiğim şehirde muhasebe müdürü bana işim konusunda fırsat vermeyip kendisi hiç bir bilgisi olmadığı halde saatlerce konuşup bana sadece danışmanlık ücreti ödeyip geri dönmüştüm :) 3. bazı şeyleri idrak etme sorunu gerçekten var karadenizliler kafası 12 den sonra çalışmaz sözünün doğruluğu orada tescil etmiştim. 4. aşırı inatçı oluyorlar yanlış bir konu dahi olsa o konuyu artık ölümüne savunuyorlar örnek vererek olmak gerekirse bir ürünün renginin kırmızı olduğunu söylediğinde hayır mavi demiştim ve ürünü araştırdık logosunu ürünün kendisini bulmama rağmen geçmişte kırmızı idi demişti tüm geçmiş logoları ürün kutusuna baktığımiz da kesinlikle kırmızı ton kullanmasına rağmen inatla internette yok ama ben biliyorum eskiden kırmızı diye inat etmişti bende o inada karşı o şirketi arayıp tüm geçmişte ki kutu ve renklerinizde kırmızı mevcut muydu dedim hayır dediklerinde onlar eski personel değil nereden bilecek demişti :) inada inat ettim ama galip gelmemiştim


tehlikenin farkında mısın? eeh.nerden başlasam bilemedim.5 sene öğrencilik yaptığım yer.görmediğim ikiyüzlülüğü,üçkağıdı,adam satmayı,çıkarcılığı bana en ince ayrıntısına kadar öğreten yer.evet kayserili dindardır ama 5 kuruş için kırk yalan söyleyip üstünede allah,kitap,kuran üstüne yemin etmekten de geri durmaz.evet kayserili hayırseverdir ama üç beş dürüst insana binbir yalanla attığı kazıktan aldığı parayı bağışlar ve yapımına yardım ettiği caminin içine çakılan tabelada da isminin yanında bağışladığı meblanın yazılmasında bir sakınca görmez,evet kayserili namusludur şehrinde fuhşa izin vermez ama milleti kazıklayarak edindiği servetiyle yanıbaşındaki kapadokyaya gider yer,içer,sıçar,siker sonra hiçbirşey olmamış gibi kayseriye gelip ahkam keser.evet kayserili aile hayatına önem verir ama bir kapıcıdan duyduğunuz ''yaa bu 20-25 daireden yarısı kesilmiş ,isten kapkara olmuş kola şişeleri buluyorum napıyo bu millet bu şişelerle ifadesiyle 40 dairelik apartmanda topu topu 3 öğrenci evi olduğu halde geriye kalan ''aile'' lerin ne yaptığı gözlerinizin önüne seriliverir.evet kayserili vatanseverdir gerekirse canını gözünü kırpmadan vatan uğruna feda eder ama o saygı duyduğu atasının yaptığı en büyük savaşlardan biri hakkında bile doğru dürüst bir bilgisi yoktur. istisnalar kaideyi bozmaz derler.fakat ben daha o istisna olmayanı bulamadım.5 yıl boyunca 3 tane insan gerçekten insan gibi çıkmıştı ki içlerinden birisinin yalovalı,birisinin sivaslı olduğunu öğrenmiş bulundum.3. süne sormaya cesaret edemedim.çünkü elimde kalan tek kayserili iyi insandı o... tüm kayseriye selam olsun... paylaşfavori24.09.2013 01:01 ~ 01:03 flytech


pkk ile bölücülükte yarışabilecek kapasitede bir şehir.


17 yıl önce yeni bir hayata başladığım, 13 yıl önce gerçek aşkı bulduğum, 10 yıl önce güzel bir aile kurduğum; modern yüzüne, tüm konfor ve pratikliğine rağmen, benim için keyfi artık kalmamış şehir


zorba, toprakçı , kural tanımaz olmaları.


ikamet ettiğim hatta abartmayayım ama ziyaret ettiğim en leş memleket. (mecburi hizmet, üni şu bu derken az sayılmayacak yer gezdim) genellemelerden nefret ederim, yapanları da sevmem. ama bazı durumlar için kullanılmaları gerçekten yersiz sayılmazmış. burası da öyle. insanları inanılmaz suratsızdır. tamam ülkecek mutlu değiliz ve işler yüzde 90'ımız için yolunda gitmiyor ama bir selamı almayacak, kafasını kaldırıp bakmayacak kadar donuk ve tepkisizdirler. işiniz düşerse affetmez ve inanılmaz tok satıcıdırlar. 3 yıl önce şehre ilk geldiğimde ayağımın tozuyla bir günde ev tutmam gerektiğinden her ne kadar sosyokültürel yapı hakkında ufak notlar duymuş olsam da yeni stat çevresinden ev kiraladım. daha evi tutmadan aracı emlakçılarla görüşüm sonucu olumsuzluk sinyallerini almış olsam da onu da emlakçıların klasik burundan kıl aldırmazlığına bağlamıştım. meğerse bütünün bir parçasılarmış. sakarya; üzücü deprem geçmişi nedeniyle radikal bir şekilde yatay mimariye önem vermiş, 3 kattan fazla yeni yapının bulunmadığı bir şehir. 1 milyondan biraz fazla nüfusu yayınca ortaya ihtiyacından geniş bir coğrafya ihtiyacı ve yer sahipleri için site-ev yapımı konusunda fırsat çıkarmış. o sebeple toprak sahipleri müteahhitlerle anlaşıp hem konut sahibi olmuş hem de zenginleşmiş. kiralar şehir için hakedilenin üstünde. çok tercih edilen serdivan'da site içi, temiz ve yeni sayılabilecek 3+1'ler 2000 tl civarında, erenlere gittikçe bu rakam 1200'e kadar düşüyor. rakam düşüyor ama insanların bakışı da benzer oranda değişiyor. sosyoekonomik fark fatih- harbiye kadar fazla. kendi hallerinde takılıyor olsalar sorun yok ama konuşmalar ve bakışlar irrite edecek düzeyde. şöyle ki eşinle sokakta yanyana dolaşamıyorsun, bir kadının tek başına o sokaklarda gezmesi ise intihara teşebbüs gibi bişey. böyle olmayacak deyip evi taşıdım serdivan. güzel bir muhit, insanlar benzer şartlara sahip, en azından bakışlar irite etmez diye. bu tarafta da kibir sorunu var. kimse sizinle konuşmaya muhatap olmuyor. insanlara selam veriyorsan ezik gibi hissediyorsun. hele bir komşularım var sanırsın ufak tefek cinayetler gerçek hayatta burada çekiliyor. ilk defa arakattan ev tuttum, çocuk hasta olmaz daha sıcak olur vs diye. alt katımda oturan karı koca genç çift öğlen saat 12'de 1.5 yaşındaki çocuğun koşmasından rahatsız olup oklava ile duvara vurma gafletinde bulundu. üst katımda ev sahibim oturuyor ki kendisi ile aynı yerde çalışıyoruz kurum olarak, meslektaşız. kocası hödüğün teki. yeni ergenliğe girmiş erkek gibi konuşması hangi odadaysa altından duyuluyor. arka arkaya 2 gün kulaklıkla konuşurken sesim fazla çıktı diye (ne kadar çıkabilir bilmiyorum) akşam 9'da kapıma indi. 1 yıldır buradayız, doğru düzgün hoşgeldiniz diyen 2 kişi oldu. sitede beraber konuşurken insanlar siz geçince duruyor susuyor gitmenizi falan bekliyor. o sebeple işim bittiğinde gideceğim bu şehre karşı hiç özlem duymayacağımı düşünüyorum. umarım gittiğim bıraktığımı aratmaz. hiç mi iyi şey yok diye sorarsanız var tabi. doğası çok güzel. bolca bisiklet - trekking - doğa yürüşü yapılabilecek alan var. büyük şehirlerin arasında olduğundan gitmek isterseniz ulaşım kolay. şehirdeki imkanlar yeterli ve koca koca binalar olmadığından ferah bir şehir. american dream'ı yaşayabileceğiniz coğrafi imkanlara sahip. tabi psikopatları tarafından köpeğiniz havlıyor diye bıçaklanmazsanız (evet böyle vakalar var).


gitarlarım için luthier aradığım, bulamadığım şehir. son 5 yılımı alan şehirdir aynı zamanda


sokaklarına ve meydanlarına aydınlanma bildirileri çıkan şehir. "gericiler kaybedecek kadınlar kazanacak" sloganlarına hasreti giderilen şehir. ( ) ek not: anadolu'da çalınmadık kapı kalmayana dek.


metrekareye 8 kahvecinin düştüğü anadolu kenti. seveni çok sever. sevmeyeni sevene itiraz etmez.


baharını yazını gördüm, kışını çok merak ediyorum. çok soğuk olacak eminim ama o güzelim parklarda karlar içinde gezmek de harika bir his olacaktır eminim. kendimi evimde hissettiğim ender şehirlerden. iyi ki varsın eskişehir.


kışları sert geçen, ayazla başlayan bir güne sahip, yazın ise bunaltıcı bir sıcağı bulunan, gençler için eğlence mekanı canlı müzik ve çaydan ibaret olan, yüz ölçümü ülkenin en büyük şehridir. ayrıca "selçuk üniversitesi" ve bunun yanında iki tane özel üniversiteye sahip ilimizdir. toplu konut işletmesi sayesinde müsait olan şehir içi dışında, merkezin uzak kesimlerine de binlerce kişinin sığınabileceği konutlar yapılmıştır. enterasan bir şehirdir.


ortak özelliği hepsinin malatyalı olmasıdır. tanım: memleket


isviçre havası veriyor. dağlarını inerken uçuruma sıfır lokantalar, temiz havası kararında insanları, yaşamak isterdim.


eski şehirleşme ile yenisini yanyana koyduğunuzda mimari yozlaşmayı çok rahat görebileceğimiz bir şehirdir. google earth gibi uydu görüntüsü veren uygulamalarla yıllar önce kurulan merkez odaklı şehir sistemi ve dikey caddeler merkezde görülebilirken dışarı açıldıkça yeni yerleşim alanlarının parseli olanın beton döktüğü bir kentleşmeye yöneldiği görülür. insanına hiç girmiyom gari. onu bilen biliyor.


kurtlerin deniz kenarinda yasayanlari.cahil,kavgaci,herbir boku ben bilirim ayaklarinda ama aslinda hicbir sey bilmeyen asalaktirlar.elbette aralarinda iyileri vardir.rizeliler mi aman ha uzak durun.erkekleri bencildir,egoisttir,tembeldir.


burda kadın sayısı erkekten daha fazla heralde. geçen ay gittiğimde bende öyle bir izlenim bıraktı.


lapa lapa yağan kara karşı cağ kebaba sarıldığım şukela şehir. hiç bırakıp dönesim yok.


ulkeyi soyup sogana ceviren taskesenlioglu ailesi de burali degil midir?


valiliğini yaptığım güzel bayburtumuz için çingene benzetmesi yaparak ezmeye çalışman tam olarak haysiyetsizliğinin göstergesidir.


polisin faşist grubu 'rica yoluyla' saldırganlıklarından vazgeçirmeye çalıştığı şehir. (bkz: #direnrize)


bilgi içericem, çok heyecanlıyım. gidin efendi gibi, tandır kebabınızı yiyin, nerede diye soranlar için söylüyorum; çarşı içinde ali babadiye bir dükkan var orada. sonra da gözünüzü kapatıp hiçbir yerini görmemeye çalışarak geldiğiniz yere dönün. baştan edit: eşşek değilsiniz bir mevlanayı ziyaret edersiniz herhalde, onu da ben söyleyecek değilim.


terketmek üzere olduğum memleketim. bu yaştan sonra zor olacak ama ne yapalım, bozkırın ortasındaki bu vaha ile vedalaşma vaktim geldi.


82 ile ülke gerçeklerinden ne kadar kopuk ve marjinal olduğunu tekrar gördüğüm memleketimdir. gafan çoh gözel bayburd.


an itibariyle güzel güzel karın arz-ı endam ettiği şehir. baktıkça huzur buluyor insan. çocukları gibi oturup camda onu izleyesi geliyor insanın.


iç anadoluda 3 kilot üst üste giyen bacıları görüyoruz her gün müge anlı'da.


ankaralı lüksüne düşkündür, narindir. öyle taharet musluğundan gelen suyla değil, damacanadan çektiği içme suyuyla siler götünü. (bkz: 18 eylül 2013 ankara su kesintisi)


kastedilen anlamda hangi şehrimizin anlı ak bilemiyorum... askerliğimi alanya askerlik şubesinde yaptım... yaşadığım, tanık olduğum olayları anlatsam olacak iş değil... nice turistin başına ne haller geldiğini bilirim... hiç de iç acıcı haller değil hiç biri... hele benim diyen turist kafasına esen bir dağ başında çadırda tatil yapmaya kalkışsın... başlarına ne haller geldiğini bilirim... diğer yandan gençliğimde tiyatrocu olarak turneye geldiğimiz konya' da moliére'in amphitryon oyununu polis korumasında oynamıştık iyi mi... oyunda kızlar mini etekli diye idi polis koruması... birileri konya' yı ayağa kaldırmıştı... ha kim nasıl yorumlarsa yorumlasın umurum değil... sene 1987 hakkari' de alman botanikçiler gördüm... kadınlar kısa şort ve potlarla çarşı içinde geziyorlardı, hiç kimse dönüp bakmıyordu bile... hatta bakmamak için özel bir özen gösterdiklerini farkediyordunuz... bu insanlar dağda çadırda kalıyorlardı... çadırları geceleri ışıktan bir göz gibi görünürdü dağda... aynı almanları diyarbakır' da havaalanında gördüm ben... hatta havaalanı müdürlüğüne yanlarındaki ot ve tohumları yurtdışına çıkaramayacakları şikayetinde bulunmuştum da müdür ben durumu istanbul' a geçerim, orada aktarma yapacaklar, istanbul olaya el koyar diye savmıştı başından beni... diyeceğim bu alman botanikçiler alanya' da dağda çadır kuracaklardı he... konya çarşısında hakkari' deki halleriyle dolaşacaklardı he... bilmem gari cevabını siz verin...


haftasonu yolumuzun üzerinde olduğu için uğrayıp çarşısını gezmek istedik ama ben bu kadar sevimsiz esnafı olduğunu bilsem kenarından köşesinden geçmezdim . hani fıkralarda hikayelerde ticarete olan yetkinlikleri şaka yollu anlatılınca insan karşısında sempatik bir ahali göreceğini sanıyor lakin çok yanılmışız. paranın kölesi olmuş kaba saba herifler. hadi biz hepsinin ağzının payını verdik de yaşlı bir teyze 300 liralık peynirden 100 liralık almak istedi diye satan öküzadam zırlayıp durdu o kadar için uğraşamam diye.kadın da zavallım küçüldükçe küçüldü. mazlum insanları üzenler gün yüzü görmeyin. edit dünyadan bihaber ergenin biri insanları genelleyemeyin diye ağlarken tüm esnafları paragöz olarak genelleme gafletine düşmüş. istediğim şehri istediğim milleti geneller yorum yaparım hadi git ötede ağla.


kışın bağrında üç buçuk attırdı sağolsun. nası uyuycam lan bugün ben, yalnızım bi de evde.


yazını bilmem ama kışı güzel olan şehir. zaten gittiğimde mart ayıydı, hava soğuktu, eşsiz bir güzellikte karşıladı beni soğuğuna rağmen. bilmiyorum içimde anlamsız bir sevgi var bu şehre karşı. hani orada yaşama isteği uyandırıyor bende öyle bir sevda.


erzurum, bayburt, gümüşhane. bermuda şeytan üçgeni, ciddiyim.


1 haziran 2013 eskişehir gezi parkına destek yürüyüşü espark önü toplanma ak parti il binası önünde, polis ordusu karşısında çıldır beceremedik, giremedik binaya, döndük esparka. edit: sayıyla ilgili bilgi veremedim ne desem sallıyorsun diyecekler. açın videoları bir tahmin yürütmeye çalışın.


çok mal alıp çokta mal sattım kendilerine iyileridir paraları da malları da bereketlidir.


izmirli mi değil mi bilmem, ama kızların izmire gelince güzelleşmesi diye bir şey var.


su faturaları çılgın atan şehir, elektriğin yarısı gelirdi normalde aynı tüketimle eşit gelmeye başladı. bir anadolu şehri.


akp’nin %75 oy aldigi, en son referandum’da %76 evet demis sehir. merkezi %78 evet demis. bu ozelligi ile adi cikan konya, yozgat, kayseri illerinden dahi fazla tek kutuplu sehirdir. chp-iyip-saadet-dp diger muhalefet totale %30’a ulassa bu bile kazanctir.


eskişehir; anadolunun ortasında bulunan, bir zamanlar tabiri caizse bir bozkır şehri idi. ama kısa sürede çok gelişti daha güzel bir yer haline geldi hatta hızlı trenin çalışmaya başlamasıyla artık özellikle yerli turistlerin tatil rotasının içine girdi. küçük bir şehir olduğu için en güzel yanı, şehri maksimum 1 haftada gezip bitirebiliyorsun. hatta eğer araban varsa bu süre ciddi anlamda daha da kısalabilir..


23 mayısta zirvesi olan şehir. ayrıntılı bilgi için: not: gelmeyeni, gelipte ses etmeyeni, ses edipte kaçanı dövüyorlarmış.


db entrysini görünce maps üzerinden bi dolaşayım dedim, bir ücra köşeden tek katlı köhne evlerin olduğu, bir nispeten site benzeri yapıların olduğu bir de en modern yeri olabileceğini düşünüp haklı çıktığım palerium avm civarını gezdim. nispeten siteli olan bölgenin iki üç sokağını gezdim, direkt iki tane dev gibi mhp bayrağı vardı sokaklara asılı. bu üç bölgenin tümünde ömrümde görmediğim şekilde kapanmış kadınlar vardı. peçe yok, ama örtü ile yüz öyle gölgelenmiş ve kapatılmış ki görmek mümkün değil. palerium harici tüm sokaklardaki tüm kadınlar kapalı. çember sakallı adamlar var. palerium önünde iki tane tesettürsüz kadın gördüm şimdi yalan olmasın.


evet çok iticiler gitmeyin sakın izmir'e


g*öt kadar şehir olmasına rağmen istanbuldan berbat trafiği var. iki adımda bir ışıklarda durup 2 saat yeşil yanmasını beklemekten arabanın tutamağına asacaktım kendimi artık.