4 yıldır (yaz kış) bu şehirdeyim, gitmediğim yer yemediğim bok kalmadı neredeyse. insanlarla çok fazla muhattap olmam ama her çeşit insanla(?) karşılaştım. eğer öğrenciyseniz ve özellikle yeni gelmişseniz, işinize yarayacak en net tespit şudur; bu şehirde insanlar "aktif olarak 222 ve türevlerine takılanlar" ve "takılmayanlar" olarak ikiye ayrılırlar. bu şehri severim çünkü sakindir kendi halinedir, aklınız başınızdaysa yara almazsınız ama siz 222 gibi "ortam" mekanlardan çıkmayan, eğlencenin "podyuma çıkmaktan, piyasa yapmaktan" ibaret olduğunu sanan insanlara kalbinizi açar da karşılık beklerseniz üzgünüm ama dünyayı başınıza yıkarlar. aklınızı kullanın. hatta gerekiyorsa siz de onları onların sizi kullandığı gibi kullanın. ha yok ben bunları yapamam öyle biri değilim bu ahlaksızlık diyorsanız arkadaşlarınızı yukarıdaki tespiti göz önünde bulundurarak seçin ki dünya aklınızda güzel bir yer olarak kalsın. not: yalnızlıktan kimse ölmüyor, aklınızda bulunsun.


erzurum'da evvel zamanlarda kahvehanelerde biri masadan kalkıp gidince masadakiler de 'ulan bu herif karımı mı sikmeye gidiyor' diye teker teker kalkarlarmış...


2011 yılında bir arkadaşımı ziyaret etmek için gittiğim ve hayran kaldığım şehir. iç anadolu'da böyle modern, gelişmiş, mimarisi ve yapılaşmasıyla avrupa şehirlerini andıran bir şehir görmek oldukça şaşırtmıştı beni. ortasından geçen porsuk çayı da ayrı bir estetik ve güzellik katar. yaşamak için ideal bir şehirdir.


alti erenler ustu götverenler dolu şehir


kent merkezi türkiye 'nin en temiz kent merkezi olabilir.. bugün gördüm belediyenin temizlik görevlileri porsuk çevresindeki tertemiz çimleri artık elleri ile didikleyip temizliyordu.. her daim temiz olunca kirletmeye cesaret eden az oluyor.. türkiye 'deki genel sorun bu zaten: yerler, çimler çöpten geçilmeyince bir taş daha atan çok oluyor..


adım başı tekel bayisi görebileceğiniz şehir.ulaşımı rahat her 5 dakikada bir tramvay geliyor.gara yürüyerek gidebilir miyiz diye sorduğunuzda size uzak yürüyemezsiniz diyen kişilere aldırmayın odunpazarından gara rahatlıkla yürüyebilirsiniz yarım saatlik bir yol sadece.müze gezmeyi seviyorsanız odunpazarında istemediğiniz kadar müze var karikatür, daktilo, fotoğrafçılık... sazova parkında bilim ve deney merkezi ilginçti.müze saatlerine dikkat ederek gezerseniz bir günde gezmenizi sıkıştırabilirsiniz.


büyüdüğüm, çocukluğumun, ergenliğimin geçtiği şehir. genellemeler falan yanlıştır falandır fistandır da o bu şehir için geçerli değil. sakarya'nın az çok tozunu yutmuş olan her insan birazdan bahsedeceğim üç beş şeyi onaylayacaklar. değineceğim noktalar 1998-2010 yılları arasında gördüklerimdendir. son 10 senede çok değiştiğini biliyorum şehrin o yüzden şehrin yeni mizacıyla ilgili en ufak bir fikrim yok. o seneler arasında zaten deprem sonrası rezalet bir hal almış bir şehir, çark caddesinde bir tane ufak migrosu, donatımında bir tane sait faik müzesi ve bir tansaşı vardı. başka da bir şey yoktu şehirde. -insanları onlar sizi tanıyorsa o kadar yardımseverdir ki; sokakta kalsanız evlerine alırlar, yolda kalsanız arabalarıyla götürürler. -lakin yabancıysanız bir o kadar da hırçınlaşırlar sebepsiz yere. gözlerinize nefretle bakarlar. -kavga etmeye, kavga çıkarmaya hemen hazır gençleri vardır. sebepsiz yere kan davası çıkabilir. o yüzden kimseyle çok mecbur kalmadıkça uğraşmayın o şehirde. -yaşlıları tatlıdır, koruyucu kollayıcıdır, ama aynı kişilerin torunları torbaları gereksiz bir asabiyetle yaşar. -halkın çoğu aşırı muhafazakardır ve çok enteresan batıl inançlara sahiplerdir. siz onlara uymak zorunda değilsiniz, uymayınca sizi dışlamazlar ama yine de rahatsız olurlar. aşırı dindarlardır ama evli delikanlılar akşamları metresleriyle buluşur, ramazanda serdivan tepe'de biralar gömülür. -gençleri 15 yaşından itibaren araba kullanır bu sebeple de sağda solda dikkatli yürümek lazım her an ufaklığın teki yanınızdan 130'la geçebilir. -boşnaksanız kralsınız ama sırbistanın bir köyündenseniz gavursunuz. ufak yugoslavyadır. -selamsız sabahsız bakkala, manava giremezsiniz. selam vermezseniz bön bön bakarlar. -kızları güzel ve tehlikelidir. aşırı muhafazakar takılıp sizden çok açık olmanızı, çok cesur şeyler yapmanızı beklerler. belalı akrabaları vardır. onların beklediği "erkekliği" sağlayamazsanız sizden uzaklaşırlar. ve son olarak, her şeye rağmen eğer oranın içinden insanlara alışkınsanız çok sıcak, ufak bir ülke havasında yaşayabileceğiniz doğa harikası bol, bir günde 4 mevsimi yaşatabilen yemyeşil memleket. lokal biri olduğunuz anda başka şehirlerde yaşamaya başlayınca zorlanırsınız, "adabazar" samimiyetini arar gözleriniz. ah biraz daha hoşgörülü insanları olsa, biraz daha gözleri açık olsa bu insanların, harika insanlardır aslında.


bana nedense izmir'den daha modern geliyor. belki yonetilis tarzindandir. cekirdege de cekirdek demeleri daha sempatik.


bu sene içinde iş için iki ayımı geçirdiğim şehir. havasının soğukluğunu insanların sıcaklığı dengeliyor diye düşünüyorum.şehir merkezindeki otelimin camından gecenin üçünde gezen tozan,kartopu oynayan gençleri izlerken şehrin uyumadığına çokça şahit olmuşumdur.


pazar, çamlıhemşin, ardeşen ve fındıklı ilçeleri laz, hemşinli (bir ırk olarak) ve gürcü nüfusun yoğun yaşadığı bölgeler olup, aktif olarak bu diller yoğun konuşulur. ayrıca bu insanlar hangi partiye oy verirse versin, son derece çağdaş insanlardır.


bizim buralarda meşhur bi laf vardır. "lazdan gürcüden olmaz evliya, aklın varsa sokma avluya" o yüzdendir ki hayatım boyunca bu heriflere hep mesafeli davranırım. zamanında bu sözü doğrulatan çok olay yaşadım çünkü.


nisan mayıs gibi bile sabahları soğuk olur, hafif ürperirdiniz evden çıkınca. çok değil 3 saat sonra aşırı sıcak olacak bu şehirde sabah kaban giyseniz pişeceksiniz ve üzerinize dert olacak, sadece okul ceketiyle çıksanız üşüyeceksiniz ikilemi arasında kalırdınız. sonuç okul ceketiyle çıkıp o ceketi akşam eve dönerken ele almakta bulunurdu. işte ben o ürpertiyi özledim. birazdan okulda olacak olmanın verdiği garip duyguyu, ve okulda olacak şeylerin hissettirdiği heyecanı, bir de o ürpertiyi... bu anılara bir de koku eşlik ediyor zihnimde ama tam çıkaramıyorum. voleybol topu kokusu gibi veya okulun bahçesindeki ağaçların kokusu gibi. ama tam kokunun tam tanımı zihnime gelecekken kaçıp gidiyor. kumsalda oturup beklerken dalganın son çizgisi ayak ucunuza kadar gelip de size değmez, onun gibi.


cansel buse kınalı cinayetinden sonra konuşulan konu toplu taşıma ücretleri olmuştur. toplu taşıma ücretini zamlı tam biniş 2.50 tl olarak belirlemişler. yuh amk 2.50 tl ne lan göt kadar şehirde,bir aileden günlük 4-5 kişi otobüs/tramvay kullanıyor ve bunun maliyeti 25 tl'dir o aileye. asgari ücrete yapılan zam milletin burnundan fitil fitil getirtiliyor. nasıl bir şehir anlamıyorum ki küçük kızlara tecavüz edenlerle ,halka toplu tecavüz edenler burada yaşıyor ve kendilerine de muhafazakar kesim diyorlar. muhtemelen cansel buse kınalı için toplumsal bir tepki olacak ama toplu taşıma zammına kimse tepki vermeyecektir. zira bizim burada alenen yapılan tecavüz ;tecavüz değildir bilakis güncellemedir. edit: öğrenci bileti kullanıyorum ama benim derdim gariban insanın içine düşmüş olduğu ekonomik sıkıntılardır.


askerlik gorevini icra edebilecegimiz en guzel illerimizden biri. hele hele jandarmaysaniz.


tanım; özellikle son beş senedir işin bokunun çıktığı ve her gün yaşanmaz bir yer haline doğru dönüşmeye başlayan sözde şehir. aslında bir şey yazmayacaktım, yukarıdaki yazıyı görünce, hak verdim ve bazı şeyleri söylemenin şart olduğunu düşündüm. eski iş imkanlarını yavaş yavaş kaybetmeye başlayan, yeni eklenen nüfus, iktidarın bok yiyip, üniversite sayısını sözde arttırıyoruz diye, olan iki üniversiteden sözde bir üniversite ortaya çıkarması, aslında doğal genişleme ve doğal büyüme sınırına ulaştığı için, bundan sonra nüfusuna eklenecek her bir kişi bile sorun olarak yaşanmazlığını arttıracağı, son on senedir kalite anlamında yaşanmışlığına bir şey ekleyeceğine, kaybeden, ileri gideceğine, geri giden, büyükerşen'in son dönemiyle kötüleşen ve onun sonrası rezil hale döneceğine emin olduğum, bazen eski tozlu günlerini bile özlediğim güzel şehrim. bazı insanların anlamadığı bir şey var, özellikle ülkemizin insanının çoğunun kapıldığı bir hastalık. "güzel bir şeyin çok kısa sürede içine sıçma hastalığı". bunun öyle çok örneği var ki ülkemizde, trabzon uzun göl'den tutun, istanbul'u pamuklara sarmamız, el üstünde tutmamız gerekirken son 50 senede neredeyse ülkenin dörtte birini o bölgeye ahmakça yığmak ve içine sıçmak, rezil hale getirmek gibi. yahu pandemi olmasa pamukkale travertenleri bitik durumdaydı, pandemi sayesinde biraz toparlandı. bir bardağın alacağı su miktarı vardır, onu aşırı doldurursanız, artık o bardak olma özelliğini bile kaybeder, ortalığı ıslatırsınız, batırırsınız. eskişehir'in son 5 senedir yaşamaya hafiften başladığı ve ülkenin hastalığı olan bu "işin bokunu çıkarma" özelliği yüzünden yakın zamanda yaşanmaz hale gelecek bir şehir olduğu gerçeği önümüzde duruyor. elbette yazdıklarımı bazıları özellikle siyasi açıdan inkar edecekler, bazı uygulamaların yanlış olduğunu bilseler bile savunmaya kalkacak, beni yalanlamaya çalışacaklar, ama şehrin kötü yönde ilerlemesi değişmeyecek, onlar günü kurtaracak, siyaset sayesinde geçimlerini, itibarlarını devam ettirecekler. şu siyasetin pisliğini bir temizleyebilsek, ülkenin önünde yemin ediyorum tüm dünya bile duramayacak ama beceremeyeceğimizi hepimiz biliyoruz. olsun canım yakında istanbul'un sorunlarını, daha kötü halde göt kadar şehirde yaşayıp kendimizi daha medeni diye pohpohlar, arada birbirimizi parmaklarız. geçmiş olsun.


sağol kardeş şarkıyı loopa aldım sabaha kadar söylerim. malatyalıımalatyalımalatyalığğ. kalt'ı seviyoruz.


sokakları 'shape of you' çalan şehir. renkli şehir.


karadenizliler, size bir tavsiyede bulunayim. kendinizden bahsederken, isten bahsederken, geyip yaparken "biz" kelimesini kullanmayin.


çok severim memleketimi de ben istanbul'da bile bu kadar boğulmuyorum. havası rezalet.


telefon numaralarında ve malatya dışında yaşayanların araç plakalarinda mutlaka 44 rakamı olması.


abi siz sakarya'nın nerelerinde bulunuyorsunuz anlamadım ki? hiç çark caddesine çıktınız mı? yok muhafazakar, yok sütyen atsın. çık babacım çarşıya, kıyas yaptığın şehirlerde göremeyeceğin şeyleri görürsün. kötülemiş olmak için de kötülemeyin ag. gidin kendi şehrinizin başlığında ağlayın.


insanların dünya'da yaşayan uzaylılar olması? müthiş değil mi?


bende de vardı bu nefret, bi gece gayrettepede yürürken karadeniz döner diye bi yere denk geldim baya da güzel koktu vay bee dedim gece gece güzel et döner mi olurmuş, bi ısırık aldım kedi mi köpek mi ne yediğimi anlamaya çalıştım üstüne bide yanında dünyanın en kötü çayını verdi. sonra yine döndüm dedimki bu karadenizlilerin


esnafların ekseriyetinde bozuk para olmayan şehirdir.


teketek programında, ülke çapında yapılan bir araştırma sonuçlarına göre "öğrenci memnuniyetinin en yüksek olduğu il" olduğu vurgulanan il. ayrıca, üniversitelerinin en iyilerden olmamasına karşın, kentteki yaşam niteliğinin öğrencileri çektiği vurgulandı. bir de , eskişehirli yerel bir girişimcinin "sahne sanatları" başta olmak üzere, sanat bölümlerinin ağırlıklı olduğu bir vakıf üniversitesi açmayı tasarladığını söylediği kent.


almanya'da bir okul düşün ve türk çocuklarına haftada 2 saat türkçe ders veriyor ve bu şahıs rizeli. olay: o günkü türkçe dersime babam bayiden bana haftalık popcorn dergimi alıp bıraktı okula. sınıfta türkçe anlamadığımdan dergiye göz gezdirmeye başladım. derginin 1 sayfasında hep çıplak biri olur konu da korunma yöntemi vs. rizeli tam o sayfada beni yakaladı "babana söyleyeceğim" diye bağrınmaya başladı bende "babam kendi alıyor bunu bana" dedim hık mık konu kapandı. devamında ki 5 hafta kadar sınav yoğunluğundan türkçe derslerine giremedim, girmek istediğimde sınıf kapanmıştı. babama sordum cevap: "o rizeli herif herkese borç takıp türkiye'ye kaçmış çünkü sınıftaki hatice'ye (yaş 13) tecavüz etmiş"!!!


ulaşım sorununu tramvaydan önce ve tramvaydan sonra dönemi olarak ikiye ayırmak gereken şehir. tö döneminde anadolu üniversitesine şehirin çeşitli noktalarından yanlış hatırlamıyorsam 10 küsür değişik numaralı otobüs ve 5 değişik numaralı dolmuş geliyordu. şimdi bilenler için yazıyorum. bu araçlarla anadolu üniversitesinden nerelere aktarma yapmadan gidebiliyorduk? otogar (hala gidiliyor), gar, vişnelik, osmangazi, şirintepe civarı, gökmeydan, yenikent, baksan sanayi sitesi, batıkent vs. kısaca her yere tek araçla gidilebiliyordu. iki eylül kampüsüne ulaşım o zaman da sorundu, hala sorun. orayı konu dışı bırakıyorum. ts dönemine geliyoruz. işte burada işler değişti. tramvay ilk açıldığı gün şehrin felç olduğunu burada çoğu kişi hatırlamaz. bu 14 otobüs, 5 dolmuş gelen yere bir tek tramvay geldiğinde ulaşımın nasıl felç geçirdiğini varın siz tahmin edin. bir günde tramvay güzergahındaki tüm otobüs ve dolmuşlar kaldırıldı. şehir bir gecede cahil bırakılmadıysa da toplu taşıma araçsız bırakıldı. tramvayın ilk zamanları metrobüs gibiydi. bırak oturarak yolculuk etmeyi tramvaya binmek mucizeydi. hah bu tramvay gelince yukarıda saydığım noktaların bir kısmına tek araçla gidemiyorsunuz. bir kısmına ise hiç bir toplu taşıma aracıyla gidemiyorsunuz. gara ulaşmak için ya yürüyeceksiniz, ya taksi. çünkü dolmuşa binmek için yürüyene kadar gara yürünür. tramvayla gara gidene kadar da gara yürünür. gerçi bak sayarken fark ettim tram hattı uzayınca bazı yerlere tek tramvayla gidilebiliyor sanırım. bayağıdır kullanmıyorum. ya bisiklet ya yürüme ya da arabayla ulaşımımı sağlıyorum. bebeler bilmezler. sorsan eskişehir çok güzel şehir. park bahçeye bakarsan çok güzel şehir. ama herhangi bir yerden iki eylül kampüsüne gitmeye çalışırken öyle değil. iki eylül'e ulaşım bu şehrin yıllardır çözülmemiş yarası. bir de akşam sınavları oluyor. yazık burada okuyan öğrencilere. karda kışta kırk yılda bir keyfine göre gelen araçları bekliyorlar. araba ile trafik keyfine sonra değineceğim.


aylar sonra bu haftasonu hem ziyaret hem ticaret için bir bakıp çıkacağım gerçekten eski şehrim. şu kiracımı ve emlakçımı filan bir kişetleyeyim hele, eski dostları bir yoklayayım bir kısacık. doğrusu ya o rezil küspe ve şeker kokusunu , uçak seslerini, ikiyüz elli derecelik sıcaklık farklarını hiç özlemiyorum. iyi yırttık yau diye düşünüyorum hatta. estram yine beni yine çileden çıkaracak onu da biliyorum. ama tren yolculuklarını seviyorum. belki gorill'de güzel hamburger zımbalar, mazlumlar'da iyi muhallebi yer, fadima'da bir iki ekler gömerim (ki fadima'nın ekler kremasının istanbul'daki muadilleriyle yarışacağını düşünürüm) , hüsnüniyet'te iyisinden bir ciğer indiririm mideye. amma da obur adammışım ama damakta güzel tad bırakan herşey hafızaya kalıcı olarak yerleşir. maalesef daha önce de söylediğim pastane konusunda çok zayıf eskichehir (mütareke yılları istasyon tabelalarına bir bakın : ) ) neyse eski dostum, geleyim madem ne yapayım .hatboyu'nda da bir kahve içmezsem olmaz, çünkü bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı var. anlayan anlar. (bkz: mazlumlar muhallebicisi) (bkz: gorill burger house) (bkz: hüsnüniyet lokantası) (bkz: fadima tadım)


insanların birbirine saygılı olduğunu düşünenleri bize göstermiş başlıktır. sen bir lisans oku bakalım 4 sene. düşüncen ne kadar aynı kalacak. (bkz: yenibağlar asayiş olayları)


akp'nin kalesi. genel olarak tanıdığım tüm erzurumlularda da bi sıkıntı var. istanbul'da yaşayanlarında kadın olsun erkek olsun yoğun bir aşagılık kompleksi var. sonuçta sevmediğim baş memleket. ayrıca : fethullah gülen


bir zamanlarki sevgilinin orada okuması sebebiyle yeni hayat tadındaki otobüs yolculuklarıyla gidilip gelinen,artık sadece bozuk paralı otobüsleri -gerçek mi düş mü hala bilemem- ,styx kıvamındaki porsuk ,ve salaş bir rock barı hatırlanan şehir.


kurulduğu bölgenin ,coğrafi açıdan uygun olmadığını kanaat getirdiğim şehrim. şöyleki; 1. deprem 2. tarım açısından, şimdi efendim eskişehirin altı olduğu gibi sudur. en az 6 derece büyüklüğünde bir deprem olduğu taktirde yerin altındaki su çalkalanarak toprakla karışacak ve toprak çamurumsu bir hal aldığından binaların çökme olasılığı yükselecek. eskişehir sulak olduğu gibi dümdüzdür.(inanmıyorsanız çıkın bozdağa bakın). yani tarım yapmaya çok elverişli bi bölgedir. ama zamanında şehir kurulurken tarım yapılacak olan yere dikmişler evlerini.çok verim alınabilecek bu alanını evlerle kaplanmış. ama her haliyle seviyorum...


bana hep yardımseverliği ve kardeşliği anımsatan komşu şehir. bugün debeye giren entryi okuduktan sonra küçükken yaşadığım bir olay aklıma geldi. 9 10 yaşlarında filan olmalıyım, o zamanlar dahi külüstür olan unomuzla yaz tatiline bir yerlere gidip duruyoruz. gerçi o zaman tam olarak nereye gittiğimizi hatırlamasam da dönüşte malatya'da durmak zorunda olduğumuz dün gibi hatırımda. tabi ki külüstür olan unomuz bizi yarı yolda bırakmıştı yine. bir mahallede arabamız aniden durmuş tamirci aramaya başlamıştık. size yemin ederim o sıra apartmanlardan onlarca kişi bize seslendi ve bizi doyurmaya evinde ağırlamaya çalıştı. bu iyiliği en iyi şekilde pek de ifade ya da tasvir edebileceğimi sanmıyorum gerçi ama bir şekilde bulduğumuz tamirci amca dahi gecenin bir yarısında arabamızı tamir ettiği yetmiyormuş gibi bir de değil tamir ücretini taktığı aksamın ücretini bile zar zor yeminler billahlarla almaya yanaşmıştı. malatya diyince kalbimde oluşan bu tür bir minnet duygusu. sana yardım etmek zorunda olmayan ama imdadına yetişmek için gönüllü olan hatta çırpınan onlarca iyi insanı barındıran şehir seni asla unutmayacağım. üç sene önce nasıl bizim canımız yandıysa şimdi de onların yandı. ve eminim ki aramızda olduğu gösterilen suni husumet hiçbir zaman var olmadı. onlar bizim için nasıl çırpındıysa biz de onlar için çırpınacağız, buna canı gönülden inanıyorum, inanmak istiyorum. yağma yapan, rant için milletini satanlar ne kadar varsa böyle hiç tanımadığı kişiler için canını dişine takan insanlar da o kadar var. var olsunlar da zaten, allah onlardan razı olsun.


şehir merkezinde esnaf lokantalarında iki veya daha çok sulu yemeğin karıştırılmasıyla sunulan karışık yemekleri extra ücret vererek yiyebileceğiniz fantastik şehir.


her sevgilim bi kere versin ama karım bakire olsunculara, bakire olmayan (namuslu!) kızlara muhtemelen "patlak", "orospu" gibi sıfatlar verenlere göre eğlenilecek kızdır. aslen ise türkiye'nin herhangi bir yerinde rastlayabileceğiniz kızlardandır işte. sanıldığı gibi öyle ekstra güzel de değiller efenim. edit: o değil de "eğlenilecek kız" nedir allasen ya? kim çıkardıysa şu tanımı kafası çok güzelmiş gerçekten.


türklerin kürtlerin ermeniler aleviler ve sayamadığım diğer herkesin şehri olmuştur.


hayvanat bahçesinde, penguen, fok ve lemur olan şehir... bahçe minik ama güzel... hayvanlar doğal yaşam alanlarında yaşamalı diyenler de nisbeten haklılar, o konuda bir şey diyemem...


10 ay önce hem iş hem yüksek lisans için taşındığım aşırı derecede sevimli şehirdir, senelerce muhafazakar şehirlerde yaşayan benim gibi biri için vaha özelliği görmektedir, şehrin ortasında barlar sokağı var uzaklık kavramı değişiktir, eskişehir'deki insanlar 20 dakikalık yola uzak diyorlar, eskişehir'de uzak bir yer yok, eczacılık fakültesi'nin oradan porsuk'a yürümek yarım saat sürüyor ve tramvay da belli başlı her yere gidiyor.


terminalinde tuvaletleri ücretsiz yahu. yerim seni eses. soğuk havayı sevmiyor olmama rağmen aşık olduğum şehir. yürümeyi sevmiyor olmama rağmen yürümekten keyif aldığım şehir. not: bu kış köpekleri avmye sokmuştum güvenlikten rica edip. bir kişi bile ses etmedi aksine yardım etti köpekler girişte yattı. bursa’da yapmamın imkanı yok bunu. canım eskişehir


bildiğim kadarıyla hiç bir malatya'lı, bu sıfatını gizlemez. ister ankara'da devlet memuru olsun, ister istanbul'da öğrenci olsun, ister izmir'de serbest meslek erbabı olsun; "ben malatyalıyım." der bir şekilde. doğum yeri ve annemin aile kökeninin geldiği yer olması sebebiyle bile (kütük babanın şehrine ait olmasına ve ömrümün çoğunu izmir'de geçirmeme rağmen) malatya kökenli olduğum bilinir ve facebook'ta hometown'ım da orası. ---------- ayrıca sonu 35 abc 44, 34 xxx 44, 06 ijk 44 tarzı araç plakalarına sahip araba kullananların çoğuna "nerelisin?" diye sorun, malatya cevabı alırsınız. ayrıca (bkz: orduzu)


haftasonu gezi amaçlı olarak ankara'dan şehre gittim. yht bildiğin iyi. belediyenin bisiklet kiralama servisini kullandım. aslında biraz zor oldu. önce internette sistemden kayıt olunuyor. yalnız düzgün kayıt olabilmeniz için telefondaki cooky'leri tamamen serbest bırakmanız lazım yoksa benim gibi 20 dk uğraşırsınız. bisikletler epey hantal. ayrıca arka fren kontra ile çalışıyor. yani pedalı geriye alınca. o yüzden alışık değilseniz ilk başta sorun yaşarsınız. belediye bisiklet kiralama servisini şehre kazandırmış ama bisiklet yolu diye bi yol yok. bazı yerlerdeki emniyet şeridi kullanılmaya müsait ama konya bi bisiklet şehridir falan demek hayalcilik olur. şehir de bayağı kalabalık zaten bu arada. suriyeli mültecilerin geçen seneye göre bariz bi artışı olmuş. şehir merkezi-çarşı civarında 50 kadından 42'si baş örtülüydü. gittiğim avm'de bu oran 30'a 20 olarak değişmişti. ancak dikkat ettim, kimse kimseye karışmıyordu. açık kadınların tavırlarında rahatlık vardı. diyeceksiniz ki ulan bi günde nerden anladın. ben anlarım hacı, çok şehir gezdim. konya bana o duyguyu verdi. ali baba'da kebap yiyin. yağlı olmasını söyleyin. mevlana'yı zaten söylemiyorum. bu şehrin kesssssinlikle antalya'ya hızlı trenle bağlanması şart. oradaki turist potansiyelinin mevlana turu yapması, gelmişken biraz şehirde dolaşması şehrin sosyal dokusunu daha da ılımanlaştıracaktır. edit: konya'lı bi arkadaştan mesaj geldi. bayağı bisiklet yolu aslında ama şehir merkezinde yoktu. bisiklet yolu bi ulaşım aracı olarak dizayn edilmeli. millet hadi şu kıyıda köşede gezsin de spor yapsın diye bi lütuf gibi sunulmamalı. şehir merkezi planlamasının en önemli unsuru olmalı.


bu haftanin libidosu yüksek çıktı ,kilotlardan gidiyoruz. (bkz: erkeklerin külotlarının yırtık pırtık olması)


genelde şeriatçı bir şehir gibi anlatılıyor ama gerçek biraz daha farklı.daha milliyetçi ve kültürel islami öğelerin olduğu bir şehirdir.sağ milliyetçi muhafazakarlığın soğuk-dağlık coğrafyaya göre coverlanmış hali bir şehir.mhp damarı güçlü ak kurtlarım şehri.


desti kebabı, tandır, her kasaptan bulabileceğiniz hazır pide içi ve adım başı pişirim fırını, bingöl kadayıfçısı....yerköyde pavyon, sorgunda kaplıca, merkezde ise çamlık, çapanoğlu cami, yimpaş avm ve lise caddesi son dönemde bozok üniversitesi ve en önemlisi yozgat blues....ahmet hakan gibilerinin memleketi iyi mi kötü mü siz karar verin


öğrenci kenti olarak adlandırılan gerçektende içerisindeki öğrenci potansiyeli ile başka hiçbir şehirde kolay kolay karşınıza çıkamayacak olan şehir. söylendiği gibi bir çok yeri eskidir özellikle çarşıdan çıkıp mahalle aralarına girdiğiniz anda karşınıza eski mimarinin hayatın ve sanayiinin ne demek olduğunu gösteren bir manzara karşılar sizi oradan çıkıp adalar semalarında süzülmeye başladığınızda ise burnunuza gelen koku sigara ve içki kokusundan öteye gitmez öğrenciler o kadar benisemiştir ki burayı hiç çıkmazlar oradan sağınıza bakarsınız bir kalabalık peki yaşları kaç? 18-20 bilemedeniz 25 peki bu şehirde normal insan yaşamıyor mu dersiniz içinizden sonra düşünürsünüz ki bu şehrin sadece görünen güzel yüzüdür birde bunun bilinmeyen ara sokakları var işte o büyükler orada geçinmekle uğraşmaktadır.gençler ise adalarda içmekle meşgullerdir herkes mutludur aslında hayatında bulunduğu konumda mutlu mesut yaşamlarını devam ettirmektelerdir memnun olmayanlarda zaten kendilerini belli ederler ... sokakta yürürken görebileceğiniz en tip insanlar orada vardır, en normali,en punkcısı,en funkcısı, en metalcisi, en karizmatiği, en güzeli, en çirkini hep oradadır hep orada olacaklardir çünkü eskişehir de ne yapılır gezilir eğlenilir yaşanır... üniversite öğrencilerin bir kısmı üniversite okumaktan fazla ortamın adamı olmaya piyasada varolmaya çalışadursun diğerleri ise onların yerine okusun yetişsin adam olsun... işte eskişehir böyle biryer gezmenin ve eğlenmenin bol olduğu diğer taraftan yaşamın devam ettiği öğrenci şehri, gerçeğin şehri.


burnunun dibini göremeyen erkek. kızın burnunun dibini yani.


bazı yazılanları okuyunca ya arkadaşlar başka yerden yazıyor yada ben 35 yıldır kayseride değilde başka yerde yaşıyorum dedim inanmayın yazılanlara şehircilik fanatizminde boğulmuş yazarların güzellemeleri yoksa duyduğunuz düşündüğünüz herşeyin %80i doğru sikimsonik kayseri işte heryer beton heryer apartman alkollü mekanlar 2elin parmaklarını geçmez hayat 23.00 dedimi biter tüm kafeler şehrin bekar sapları ile dolar ha bazı gruplar var onlar şehri bir nebze yaşanır yapıyor özellikle instagramdaki etkinlikkayseri grubu tiyatro,konser parti aktiviteleri düzenliyorlar yine kayseride kayseradar grubu sayesinde belediye çalışır oldu.orayı takip ediyorlar şikayet oldumu geliyorlar normal yazsan gelmezler çok anlatılacak şey var çok.memursanız para biriktirmeye gelin para ezmeye gelinmez buraya


yakın zamana kadar hiç elektrik kesintisi olmayan şehir. birtakım orçolar, şehrin dibine yapılacak termik santrali gerekli göstermek için yapıyorlar bunu son zamanlarda. zaten gelmeyin amk. gelmeyin. y.rrak gibi bir şehir burası. iğrenç bir şehir. sakın gelmeyin. gelenin çükü düşsün. bakın ankara diye bir şehir var, süper. istanbul var mesela, boğazı filan üff. eskişehir'e gelmeyin. yeter.


her ile bi kılıf bulmazanız mı acaba. memleketin her tarafı dört dörtlük insan kaynıyor ya. bi karadeniz var sorunlu


"türkiye'nin tahıl ambarıdır" cümlesi yüzünden aklımdan hiç çıkmayan yer.


bir zamanlar hayalimdi buraya taşınıp bir tane de bisiklet alıp işime gücüme bisikletle gidip gelmek. en son gittiğimde trafiğin baya bi arttığını gördüm. bisikletle yaşanmaz gibi artık. ama o ciğercisini unutamıyorum.


izmir'den ankara'ya giden mavi trenin, sabahın 5'inde eskişehir istasyonunda kapıları açması ve dondurucu soğukla uyanmak.


iki konuda ünlü olan. temiz havası ve restoranları . fakat ikisinde de cuvallayan bir yer o gece yayılan tavuk boku kokusunun sağlık üzerinde bir etkisi vardır elbet


ekşi sözlük denince akla gelenlerin tam zıttı olarak: sevgi hoşgörü medeniyet


ramazan ayında oruçlu olmayanları her ramazan ayında döven, medeniyetten nasibini almamış, muhtelemen medeniyet olarak 500lü yıllarda kalmış, afrika kabilelerinden bile daha ilkel olan medeniyetsizlerin toplaşıp kurduğu şehir.


rizeli tahsin tuzcu at yarisina çok merakliymis. kaybedince, ''burun farkiyla kaybettim'' dermis. bir gün esi dayanamamis ve ''oy senin burnuna ne diyeyim. uzun burunlu bir at bul'' diye sitem etmis.


amerikan pasajindan alisveris yaptiysaniz... gerçekten ankarali olmussunuz demektir


gidişata bakılırsa konya ve karaman tekrar birleşecek gibi. 10 yıla kalmaz hat tamamen dolmuş olur.


sallandık mı sanki? dediğim şehrim. (bkz: sismograf gibi göte sahip olmak)


cumhuriyet caddesinde yere bakmadan yürümek zorunda olduğum şehir... londra'da türklerin sıkça yaşadığı semtte yere tükürenlere para cezası kesilmeye başlanmış!!!!!!


la oğlum tamam anladık. türkiye'nin en dinci, muhafazakar, milliyetçi(!) şehirlerinden biri. bunu orda hiç bulunmamış ama anneden babadan erzurumlu biri olarak kabul ediyorum, rahatsızlık duyuyorum ve bugünkü görüntüler eminim muhalif ya da değil sağduyulu bir çok erzurumluyu utandırmiştir zaten ama, başlık resmen hakaret yağmuru, en yaratıcı hakareti ben etmeliyim yarışına dönmüş. videodakiler yönlendirilmiş bir avuç ergen mhp li ve akp li. orda mitinge katılıp yaralanan insanlara saygınız olsun bari. bunlar yüzünden hepimizi gömüyor diyen oradaki muhalif seçmeni de küstürmek mi amacınız? bir şehir aşırı milliyetçi ve muhafazakarsa hakaret etmek yerine sebepleri üzerine düşünmek çok mu zor? geçenlerde hepimizi heyecanlandıran kılıçdaroğlu'nun van mitinginde o coşkuya gölge düşüren sloganlar atılmadı mi doğru ya da değil? ya da başka zamanlardan örnekler... kürt nüfusun yoğun olduğu yerlerde de pkk ya gönülden bağlı insan grupları var mı yok mu ? biz bu şehirleri hakaret yağmuruna tutuyor muyuz? yani biz derken aklı başında, fanatizm ve faşizmin oyuncağı olmayan bu vatanı sahici duygularla seven insanlar. 20 sayfa yazmışlar ya işiniz gücünüz mü yok oğlum? hepiniz kafayı yemişsiniz. imamoğlu, kılıçdaroğlu, yavaş, akşener... bu liderlerin hoşgörü ve kucaklayıcılığından zerre mi nasip almaz bir insan? azıcık durup sorgulayın.


konya yobaz degildir. yobaz yozgattir, erzincandir, bayburttur. konya kasabali kurnazidir. sana ahlak dersi vermeye calisan bir konyalinin ceptelefonundan girdigi porno sitelerine bakin, durumu anlarsiniz.


en nezih semtini merak ettiğim minnoş şehir. bu şehrin en pahalı konutları hangi semttedir? edit: özelden yanıtlayan herkese teşekkür ederim, cevaplar karabayır, vişnelik, sümer ve batıkent ama bu 4 semt de birden fazla kez özel mesajla söylendiği için hangisi daha pahalıdır ve elittir bilemiyorum.


birkaç ayda bir ailemi ziyarete konya'ya gitsem de evden pek çıkmıyorum, çıktığımda da arkadaşlarla kahve içmeye kent plaza'ya vs. gidiyorum. bu sefer biraz vakit buldum, yıllar sonra zafer meydanı'na gittim. eskiden şehrin merkezi olan zafer'de camlı köşk de dahil olmak üzere birçok bina yıkılmış, ortalık viraneye dönmüş resmen. ara sokaklar küçük halep zaten, aleppo diye dolanıyorlar. konyaspor'un eski stadının da bulunduğu, kapalı spor salonlarının, havuzların, tenis kortlarının, açık basketbol sahalarının yer aldığı, ergenliğimin geçtiği spor kompleksi yıkılmış, yerine taksim'deki gibi bir cami yapılıyor. o bölgeden zafer'e kadar uzanan kısımda sağda solda dörderli beşerli suriyeli genç erkekler sağa sola salça oluyor, türkçeden çok arapça konuşuluyor. basketbol ve yüzme antrenmanları için 9-10 yaşımdan itibaren sürekli gidip geldiğim yerlerde yürürken ilk kez tedirgin oldum. şehrin zaten müthiş bir dokusu yoktu da olanı da mahvetmişler, gerçek bir akp şehri haline getirmişler.


konyadan araba alınmaz denilir, fakat kendime güvenip oradan arabamı aldım. arabanın hevesiyle gezemedım. bendekı tek hatırası bu sanırım


yeni evli yerlisi ile asla komşu olmayın, gelmiş geçmiş tüm görgüsüzlükleri unutturacak gereksiz anılarınız olur (bizim gibi) hele kadın ev hanımı koca sanayiciyse katmerli olur, kadının kapısında "bilmemne bilmem ne ailesi" yazan altın varaklı güllü bir afiş yapıştırmış, zil, bildiğimiz zile altın varaklı çerçeve takmış ve güller sarkıyor sağından solundan, paspas varaklı, kapının muhtelif köşelerinden tüller sarkıyor, yani kapı ilber ortaylı nın" gösteriş ve şatafat cahillikten kaynaklanan aşağılık kompleksini örtme çabasıdır" sözünün görsel hali tam anlamıyla, tamam bu kapıdan banane asıl mesele içi zaten, kapıyı şikayet etmek için çalmaya gitmekten biliyorum. gelelim iç aleme, içini bilmiyorum ama dışından farklı değildir çünkü öküz gibi gece gündüz topuklu terlikle yürüyen bir cahil var içinde, bu insansı gece saat farketmez o mobilyaları bir uctan biruuca sürükler, hele yatak odası muhabbetleri. bu kısım mide bulandırıcı gerçekten. gecenin bir vakti aşkım ulumaları dinliyoruz. (dışarıda da muhtemelen ahlak timsalidirler) bunun dışında istisnai aileler vardır belki, varsa da umrumda değil açıkcası


olmayan iticiliktir. her şeyden önce bahsettiğimiz şehir izmir. hani ayın karanlık yüzü tabiri var ya, çevir onu türkiye'nin aydınlık yüzü diye heh işte o zaman izmir'i görürsün. izmirli değilim, 36 yıllık hayatının 27 senesini istanbul'da, son 9 senesini ise ankara'da yaşamış/yaşıyor olan biri olarak yazıyorum bunları. sıcaktır izmir insanı, samimidir, kültürlüdür, aydındır, görgülüdür, medenidir vs. iyidir yani özetle. bugün değil ama birgün mutlaka aralarına katılıp orada ömrüme devam edeceğim.


iğrenç şehir.izmir tatili sonrası uğradık araba ile üzerimde pantolon ve tişört var tişört de bildiğiniz istanbul yazılı erkek tişörtü başım açık sarı saçlıyım neyse çarşıya gidelim bakalım neler var diye gittik esnaflar orda yürüme şurda durma almayacaksan fiyat sorma gibi malca söylemlerde bulundular.öyle bakıyorlar ki tek olsam tecavüz edecekler.bir esnafta burda çarşaflı bağyanlar alışveriş eder dedi durduk yere yani selamet ile gidin dedi.aç olan eşim ki kendisi hep aç bir yere götürdü bizi meydanda et yedik adam yabancı olduğumuzu anlayıp 20 tl olan kuzuyu 40 tlye yedirdi.esnafları sapık,saygısız,dünyaya kapalı insanları bir garip olan yer yani kısaca.


5 yılımı geçirdiğim ilk yıl erzülüm diye nitelendirdigim ayrılınca çok özlediğim şehir. .


plakalarının sonun da 44 olması. istisnasız tanıdığım bütün malatyalılar bunu özellikle yapıyor.


malatyalıların ortak özelliği hepsinin malatyalı olmasıdır


atatürk anıtı vs söküldü. devletin kendi işleyiş mekanizması vardır. askerlik yapanlar çok iyi bilirler, örneğin ceza alan tank, ağaç, hatta çim görmüştüm. bu mekanizma gereği bu günler geçtikten sonra acil olarak ilçe statüsüne indirilmelidir. trabzon'da aynı şekilde.


babasının asla (bkz: seni seviyorum) demediği kişilerin eleştirebileceği bir durum gibi. çocukluğunuza dönüp problemi kendi babanızda arayın kuzum


bir şehir hakkında geçerli bir yorum yapabilmek için o şehirde bir miktar yaşamış olmak gerekir. ben kayseri de yaşamadım. erciyes'te kayak yapmak üzere 2 sefer, 3-5 gün bulundum, onda da şehirle bir bağlantım olmadı, belki sadece bir sefer şehri gezdim dolaştım, beğenmedim, beğenecek bir şey bulamadım. bu sebeple aslında hakkında yorum yapmak da aklıma gelmezdi, bu sabaha kadar.. bir kanalda (uydurmayayım kanal d idi sanki) mahalle baskısı üzerine bir deneme yapmışlar. mevzu bu, "kayseride mahalle baskısı var mı?" cevabı öğrenmek için izlemek gerekmiyordu esasen, anadolu kavramının içerisinde en belirgin barındırdığı sosyolojik hadise bu değil mi zaten? kayseri de bildiğin "iç anadolu" değil mi zaten? ama merak ettim yine de, bakayım dedim.. şimdi yorumsuz olarak yaşananları aktarmaya çalışacağım; elinde mikrofon ile spiker kardeşimizin yaklaştığı sarı uzun saçlı, sarı penye, kısmen dar kot pantalon, güler yüzlü bir hanım kızımıza soruluyor mevzu. "bu altımdaki kotun biraz daha dar olanı ile sokakta gezemem, bununla bile babam yaşında adamlar arabayla geçerken laf atıyor" diyor. kayserilileri görgüsüz (ya da görmemiş) bulduğunu söylüyor. "sen nerelisin?" diyor spiker, o da kayserili ama tavuk çıktığı yumurtayı beğenmiyor, hakkı da var, ona rahat yaşama hakkı verilmiyor.. hemen arkasında türban takmış (baş örtüsü - türban arasındaki farka vakıf olarak seçimle kullanılmış bir kelimedir) temiz yüzlü diğer hanıma soruluyor "ben rahatım, benim gibi giyinseler daha rahat olurlar tabi.. gençler açısından yani!" diyor. sonra başlıyorlar çarşıda gezinen beyler ile konuşmaya. konuşmalardan aklımda kalanlar şöyle; - hanım dediğin her gün çarşıya çıkmaz, çıkarsa ona kötü gözle bakılır. -çarşıya çıkması gerekirse beyiyle çıkar, alacağını alır evine döner. - bir adet gelişti kayseri'de, 2 bira alıp arabanın içinde piizleniyorlardı, şimdi onlar biraz azaldı. alkol durumu için spiker bir ikiyüzlülük olduğunu söylüyor, içki içilen mekan talep edilmiyormuş, ama içilebilen yerler gayet iyi biliniyormuş. bununla birlikte eğlence ihtiyacının kapadokya ve civarlarında giderildiğini de öğreniyoruz.. bir başka başı açık, konuşması şivesiz hanım ile söyleşiliyor (genç kendisi), yanında bir delikanlı duruyor (bu delikanlı kız konuştuğu sürece sebepsiz bir sırıtışa sahipti). aynı şekilde dertli, "yanımdaki normal bir arkadaşım ama beraber gezdiğimiz takdirde bunu açıklamamızın imkanı yok!" diyor. en enteresan kısmı ise 2 genç adam arasında geçen konuşma idi. etraflarına toplanan kalabalıktan da tuhaf yorumlar eklendi ama bu vesile ile mahalle baskısının sadece "başı açık genç kızlar" için değil saçlarını dik yapmaya, altına bol kot pantalonlar giymeye özenen delikanlılarada uygulandığını tespit edebilmiş olduk. siyah kumaş pantalon giyip kendini kurtlar vadisindeki kurt zannetmeye meyilli olan arkadaş diğerine "sen misal böle giyinmeye niçin gerek duydun?" diye sordu (karşında bu soru sorulan kimse aslında bana giyimi normal görünendi, 20 yaşında olmasına rağmen çarşıya takım elbise ile gitmiyordu), çok düzgün bir cevap verdi çocuk "çünkü kendimi böyle rahat hissediyorum", sonra o da sordu "peki sen niye böyle giyindin?", "sagın yanlış anlama, sözüm sana değil, ama böyle giyinenler (kot-sweat shirt gibi) bir ders anlasın (?) diye böyle giyiniyorum". sonuç: mahalle baskısının hası varmış. kadınların rahat etmesi için baş örtmek, erkeklerin rahat etmesi için kumaş giyinmek tavsiyeymiş. kayseri çirkin bir yermiş.. quadroo'dan gelen edit: haber show tv'de yayınlanmış.


düzenli, sevimli, tertemiz, mis gibi bir şehir. yazlık kasaba gibi herkes bisiklete biniyor. çünkü bisiklete binmeye çok müsait bir coğrafyası var, şehir dümdüz. tramvayıyla ferforje koyu yeşil sokak demirleriyle çok sevimli bir havası var bu şehrin. i.melih gökçek keşke biraz ilham alsa...


mayıs ayında donmak güzel şehirime hastır


türkiye'nin en özgürlükçü şehri. keyfini çıkarıyorum yıllardır, kudurun. not: adanalıyım


küçük sakin bol öğrencili bol alkol tüketen çok güzel insanların bulunduğu öğrenci kentimizdir. (bkz: hayvan severler)


şüphesiz ki milletin rızkının akp'li yandaşlara yedirildiği şehir. alışveriş merkezi otoparkındaki aynı sırada aralıklı park etmiş volvo xc90'ların yeni kasa 3 lerin, ova manzaralı 3+1 lerin 600-700 bin liraya satılmasının başka bir açıklaması yok.


yeni nesil gençlerin şehre pek hoş davranmadığı tarafımca gözlenmiştir.


palandöken dışında harika bir kayak merkezine daha sahip güzide şehrimiz


saçma sapan hatlı tramvayları yüzünden trafiği kötü. otobüs terminalinin yanına yeni hat yapılıyor şu sıralar. bir araba bile zor geçecek kadar yol kalıyor geriye. ayazı da ankara'dan aşağı değil. gezmek için yaz ayları daha iyi.


en yakin arkadasim izmirli kizlar saz grubundan. surekli izmirli kizlar bir yana diger kizlar bi yana -hatta hic bi yana- olur oyle bir inancta kendisi. izmirli kizlarin farkli olduguna bende katiliyorum sahsen. daha guzeller mi orasini erkekler daha iyi karar verir ama guzelliklerinin ana nedeni kendine guvenleri baskalarini cok sallamamalari. valla en azindan benim dostum oyle.


izmirli insan iticiliği şeklindeki bir genellemeye kesinlikle karşıyım. yalnız beni dumur eden bir anımı paylaşmadan geçemeyeceğim. yurt dışında bir etkinlikteyiz. türkiye'den gelmiş diğer misafirlerle tanışmışız konuşuyoruz. konu genelde türkiye. fakat ne zaman türkiye ile ilgili olumlu birşey söylense bir arkadaş resmen hopluyor. ya itiraz ediyor ya da dalga geçiyor. en son dayanamayıp "hocam siz de hep negatif yaklaşıyorsunuz sanki" dediğimde omuzları dikleşiyor ve gururlu bir ses tonuyla cevap veriyor: ben izmirliyim!!! şimdi bu arkadaş bütün izmirlileri temsil etmez. ama eminim ki bu ortamda bu kafada izmirli veya izmirli olmayan arkadaşlar vardır. kendilerine tavsiyem medeni cesaretle görgüsüzlüğü birbirine karıştırmasınlar. sizi kimse sallamaz ama memleketinize laf geliyor sonra.


eskişehir de ne meşhur dediklerinde ; (bkz: eskişehir'de öğrenci olmak)


uçların şehri memleketim ,buradan tanıştığınız insan ya çok yobazdır yada tam tersi ya çok iyidir yada beş para etmez .


bu yavşakları emniyete verin artık, trollük yapıp anasından babasından görmediği ilgiyi nefret yoluyla da olsa görmek için işin iyice bokunu çıkarttılar. amk sevimsizleri, üç kuruş aklınızla milletle oynuyorsunuz aklınızca, sizinle bir nezarette oynasınlar da kendinize gelin. t: it köpek söylemi.


erzurumlu değilim, erzuruma hiç gitmedim ama erzurum hakkında yazan erzurumlu arkadaşa inanıyorum evet suçlu vali ve belediye başkanıdır. (bkz: )


yaklaşık bir yirmi yıl önce, kenar mahallelerinde şort giyen erkeğe iyi gözle bakılmadığı yerken, pek de uğranmayan bir on yıl fasılasında amsterdam ve paris'i naçizane birleştirmiş anadolu şehri. bugünden nehir kenarında şarap içmek yerine kola içen gençleriyle (içinde votka olmasından şiddetle işkillenmek olasılığı dâhil) ile geçmişten nedense uzun mesafe ilişkisinin bir ucu olması sebebiyle de garip bir hüznü de insana zerk eden şehir netekim.


-mev -la -na coğrafyayı seçmeli almıştım shshsh


sorun şuradan kaynaklanıyor. kayseri, konya, kahramanmaraş, gaziantep, şanlıurfa, erzurum, malatya, sivas buralarda yaşayan insanlar da en az karadenizliler kadar "şeyler". ama bunlarda asgari bir rasyonalite var. ceplerine dokununca, tabaklarından 1 zeytin eksilince en aptalı aç kalınca işlerin kötüye gittiğini anlıyor. ama karadenizli anlamıyor. öyle bir inat öyle bir zeka bunlarınki. ya partisi anap batmış gitmiş mesut yılmaz’ı bunlar yüce divana gitmesin yolsuzlukları yargılanmasın diye bağımsız milletvekili seçti. bunlarda öyle bir ahlak var. e:i


anadolu üniversitesi 222 espark gençlik doktorlar caddesi yumyum noddle house porsuk adalar yüzümüzün daha çok güldüğü yıllar


bir şehir düşünün sıcağı antalyadan beter soğuğu erzurumdan işte öyle bir şehir


bursalılarla birlikte ülkemizin en güzel kızlarının çıktığı şehir. nedeni çok basit, helen ırkı, göçmenlik...


herkes müslüman, herkes muhafazakar.. ama tekel alkol satışları zirve. bu nasıl bir denklemdir arkadaş?


garip bir sosyolojik dağılımı vardır ankara'nın ve ankaralı'nın..göç alır almasına ama öğrenci grubu dışarıda tutulduğunda kendi ilçelerinden ya da çevre illerden gelir bu göçün çoğu ve onca ankaralıyı birleştiren en önemli ortak payda devlete sırtını dayamış olmaları ve ayın 15lerinde küçük çocuksu bayramlar yaşıyor olmalarıdır..kendini yaşadığı yere, topraklara ait hissetme hissi çalıştığı kurumun, gittiği okulun ötesine geçmez.. ülkesindeki iktidar değişimlerinden, güç dengelerindeki oynaklıklardan bir ankaralı kadar etkilenmez başka şehirli memur kesimi.. bir yaranma ve işini bilme (nabza göre şerbet) bu kurtlar sofrasının altın kurallarıdır..her değişim sancılı bir süreçtir, kötü de olsa ağır aksak gidiyorsa bir düzen bunu değiştirmenin gerekliliklerini sorgulamazlar..gündelik rutinlerinin dışında çok da beklentileri yoktur hayattan. ankara'da başka şehirlerde olduğu gibi bir hemşehrilik bilinci de görülmez..memleket nere sorusu ankaralıyım diye cevaplandığında derin sessizliklere bırakır kendini..ankaralı (doğma büyüme ankaralı da olsa) şehrin bir parçası olmaktan dolu dolu ankaralı olmaktan gurur duymaz, x kurumunda çalışmaktan y partisine yakın olmaktan gurur duyar..dolayısıyla şehrinin fiziksel görüntüsünün onun için birşey ifade etmesini beklemek büyük hayal kırıklığını da beraberinde getirir..ankaralı'nın anadolunun genelinden nasibini almış sineye çekme, büyüğümüzdür vardır bir bildiği anlayışıyla birleşince bu özellikleri, diğer şehirlerde yaşayanların hatta ankaralı olup ankara insanının büyük çoğunluğunu oluşturan bu grubu bir şekilde gözden kaçıranları deli edecek biçimde yıkan, yozlaştıran, çirkinleştiren, koca şehri koca sırıtmasıyla parmağında oynatan adamda ısrar etmelerini ister istemez kaçınılmaz kılar..sonuç saç baş da yoldursa şaşırtıcı değildir..ankara bu adama layık olduğu için seçmiyordur, ankara kelimenin tam anlamıyla farkında değildir hatta ankara'nın hiç umrunda değildir.. not: kurunun yanına kendimi de katık ederek yaktım bu genellemenin dışında kalan iyimser bir tahminle %15-20lik kısmı..hava soğuktur ankara'da şimdi en azından içimiz ısınır..


yine bir medeniyet örneğiyle haber olmuş şehir.


kayseri gibi bir şehirde aşure yapıp komşulara dağıtmaya çıkan 2 erkek öğrencinin karşılaştıkları: zil çalınır, -kim o? -komşu, aşure dağıtıyorduk da -yok istemez sağolun (kapı bile açılmadan) zil çalınır ardından kapı açılır, -buyrun -şey biz aşure dağıtıyorduk da -yok istemez sağolun biz almayalım zil çalınır ardından kapı açılır, -buyrun -biz aşure dağıtıyorduk da -ben istemem sağolun -siz bilirsiniz teyze içeri geçer ve kapıyı kapatır. öğrenciler karşı dairenin kapısını çalar ve o teyze tekrar çıkar kapıya -o ev benim gelinin evi o da istemez. yuh!


tutucu diyenlerin doğu anadolu şehirlerini görmesi, insanı kaba diyenlerin de çorum, çankırı, yozgat dolaylarını ziyaret etmesi şiddetle tavsiye edilir. alkol tüketimi olayına hiç girmiyorum artık, kolonya imalatı gibi bahaneler bile saçma kalmaktadır. trakya ya da ege gibi ortamlar varken konya'daki alkol tüketimi nasıl ilgi çekmektedir hala anlaşılabilmiş değildir. ben çalışacağım diyene her zaman iş sağlayabilecek devasa bir sanayisi vardır. lakin konya esnafının yanında çalışmak - özellikle beyaz yaka için - orta çağda bir dere beyi hizmetkarı olmaktan farksızdır. karı - koca asgari ücretle çalışan bir aile kira ödeyerek bile olsa rahatlıkla geçinebilir, ucuzdur genel anlamda. kızları tek kelime ile kezbandır. kırolarla takılırlar, uzak durun yoksa o güzel görünen kız ağzını açtığında adamın gay olası gelir. sonuç olarak, ne cennettir, ne de cehennem. bu şehre ne kılıkta gelirseniz gelin, size bakışları şekillendirecek olan temel etmen sizin davranış ve tavırlarınızdır. çıkıntı adama / kadına her yerde garip bakarlar ve dahası terslerler. yabancıysanız, mutlaka yerli bir arkadaş edinip onunla gezip görün ve sizi bir pazar düğün pilavına götürmesini isteyin. hiç tanımadığınız düğün sahiplerinin misafir sofrasına oturun ve hayatta yiyebileceğiniz en leziz yemekleri açık büfe usulü yiyin, çıkarken düğün sahibinin elini sıkıp "hayırlı mübarek olsun" demeniz hesap işlemlerini halleder. ha bir de konyalıya mevlanayı sormayın, en iyi ihtimalle bilmez.


"yapılması gerekenler çok ama çok basit… 6 şubat günü yaşanan ve 11 ilimizi etkileyen, 4 ilimizi ise enkaz yığınına çeviren deprem felaketinin üçüncü günü akşam saatlerinde malatya’dan ayrılmak zorunda kalmıştık. depremin olduğu andan başlayarak malatya’dan ayrılığımız ana kadar başta depremin yarattığı şokun etkisi gerek yoğun geçen kış şartları gerekse de barınma ve diğer ihtiyaçları karşılama konusunda büyük sorunlar ve sıkıntılar yaşamıştık. yaşadığımız sorunun daha da artmasını beklemeden gönüllü insanların destekleriyle elazığ’dan temin edilerek yollanan ticari taksi ile kayseri’ye götürüldük. izmir’den ise amcaoğlu tarafından kiralanan bir minibüs ile kayseri’den alınarak balıkesir iline bağlı olan akçay’a götürüldük. akçay’a gider gitmez birkaç gün baba yarısı amcamlarda kaldıktan sonra bir ev kiraladık. geleceğimiz güne kadar da orada kaldık. depremin açtığı yüreğimizdeki acıyla birlikte gözyaşları arasında zifiri karanlıklar arasında ayrılmak zorunda kaldığımız memleketimize 95 gün sonra dönüş yaptık. akçay’da kaldığımız süre içerisinde ilimizde yaşanan gelişmeleri sadece haberler ile sosyal medya paylaşımlarında görüyor ve üzüntü içerisinde izliyorduk. dönüş yaptığımız ana kadar ilimizde yaşanan felaketin yarattığı yıkımın büyüklüğü konusunda tam olarak bilgi sahibi değildik. geldiğimiz günden itibaren her gün akülü tekerlekli sandalyem ile dışarıya çıkarak dolaştım. dışarıda gidebildiğim yerlere gidip gelirken yıkımın devasa büyüklüğünü gördüğümde boğazımda oluşan yumru ile yutkunamadım. nefesim tutuldu, gözyaşlarımı zor tuttum. hasanbey, ipek, koyunoğlu, cengiz topel, akpınar, tevfik temelli, taştepe, mehmet buyruk ve daha birçok cadde ve sokakta gezerek felaketin boyutunu bizzat gördüm. sadece birkaç yeri gezmeme rağmen gördüklerim karşısında şaşkına dönmüştüm. cadde ve sokaklarda gördüğüm yüzlerce binanın aldığı hasarlar nedeniyle duvarlarında derin çatlaklar oluşmuş ve içerisinde bulunanlar boşaltıldıktan sonra kapı pencereleri sökülmüştü. kasabın bıçağını bekleyen kurbanlık koyun gibi yıkım ekibinin gelmesini bekleyen sıra sıra bu binalarla birlikte yüz binlerce insanın da iyisiyle kötüsüyle, acısıyla tatlısıyla, sevinciyle hüznüyle birlikte yaşadıkları ve hafızalarının derinliklerinde biriktirdikleri anıları yerle yeksan olup toz bulutlarına karışarak uçup gitmişti. deprem felaketi nedeniyle yaşanan bu tarifsiz acıların ruhumuzda açtığı derin yaraların geçmesi fiziki yaraların iyileşmesinden daha fazla zaman alacağı kesindir. deprem felaketine maruz kalan insanların yaşamış olduğu sorunların birebir aynısını engelliler olarak bizlerde yaşadık. ancak aradaki tek fark bizler her insanın yaşadığı sorunları katma değerli olarak iki kat fazla yaşıyoruz. bunu deprem felaketinde bire bir yaşayarak bir kez daha gerçek olduğunu anlamış oldum. özellikle bedensel, zihinsel, otizm ve benzeri gibi ağır durumda olan engelliler depremin olduğu andan itibaren çok daha ağır şartlarda yaşama tutunmaya çalıştılar. sarsıntılardan evlerinden kaçarak sağ kurtulan engelliler ile aileleri sığınacak bir yer bulmada büyük sıkıntılar yaşadılar. kamuya ve özel sektöre ait sosyal tesislere sığınabilenler sadece başlarını sokabildikleri kapalı bir yer bulmuş oldukları için kendilerini şanslı görüyor ve seviniyorlardı. ancak yaşadıkları sevinç olayı tuvalet ihtiyaçları geldiğinde ne yazık ki hüsrana dönüştü. çünkü sosyal tesislerin genelinde en önemli ihtiyaçlar arasında yer alan bu ihtiyaçlarını giderebilmek için erişilebilir standartlara uygun tuvalet bulunmuyordu. evet, 21.yüz yılı yaşadığımız bilgi ve uzay çağında olmamıza rağmen kamuya ve özel sektöre ait sosyal tesislerin genelinde erişilebilir standartlara uygun tuvalet bulunmadığı için, daha doğrusu yasaları uygulamayan valiler başta olmak üzere belediye başkanları ve kurum müdürleri tarafından yapılmadığı için engelliler mağdur oldu. en doğal ihtiyaçlar arasında olan tuvalet ihtiyaçlarını günlerce gideremediler. bu nedenle sindirim sistemlerinde hastalanarak büyük sıkıntılar yaşadılar. şu anda da gerek çadır gerekse de konteyner kentlere yerleştirilen engellilerin banyo ve tuvalet ihtiyaçlarını sağlıklı bir şekilde gideremediklerini biliyorum. sözün özü olarak, bu sorunların bir daha yaşanmaması için valiler, belediye başkanları ve kurum idarecileri tarafından yapılması gerekenler çok ama çok basittir. tek yapmaları gereken başta anayasa olmak üzere kanun, yönetmelik vb gibi mevzuatlarda verilen görevlerini eksiksiz olarak yerine getirmektir. birçok konuda gösterdikleri hassasiyeti ve iradeyi bu konuda da göstererek ortaya koymaları gerekmektedir. yıllardır görevleri arasında bulunan ve bugüne kadar görmezden gelerek sümen altı ettikleri özellikle erişilebilirlik ve ulaşılabilirlik konularıyla ilgili yasaları bundan sonra uygulayarak hayata geçirmeleridir." (bkz: depremi unutma unutturma)


bir rizeli olarak gözlemlediğim şeyleri aktarayım. paraya çok önem vermeleri, para için tüm değerlerini silebilmeleri, kadınları sadece erkeklerin eşi, kızı, annesi olarak görmeleri, insanlara saygı duymamaları, eleştiriye tahammül edememeleri, bağırarak üste çıkabileceklerini sanmaları, farklı bir görüşü gerçekten anlayamamaları...


tek başlarınayken alttan alan kalabalık olunca artistlik yapan çakal tabiatlı bir kavim olmaları. ama malatyalılardan bağımsız olarak ibrahim tatlıses'in arguvanlım yorumunu severim.


hamamyolu caddesinin iyice içine edilen şehir. güzelim caddeden artık geçmek istemiyorum. iyice beton yığınına dönmüş saçma bir yer olmuş.


yolculuk esnasında bitmeyen şehir, insanı yorar.


""bizler umutlarımızı kaybettik, hayallerimizi kaybettik. sesli gülmeyi unuttuk..." depremden önce asırlık çınarların gölge yaptığı, oldukça renkli, hareketli bir cadde olan fuzuli'nin esnaflarından nesligül avcı, malatyalı depremzedelerin hislerini bu sözlerle dile getiriyor. bbc türkçe ekibi, 6 şubat depremlerinden bir yıl sonra malatya'daydı." haber: hatice kamer (bkz: depremi unutma unutturma)


soğuğu "er zulüm" diye tabir edilen 1800 rakımdaki kartal yuvası.


2 yıl sonra bir kez daha geldiğim in my great and unmatched wisdom harika şehir. bu kadar kalabalık ve aynı zamanda sakin olmasıyla şaşırtıyor.


memleketimdir. biz halen arkadaşlarımla nasıl buradan sağ salim çıktık ve önemli kariyerli pozisyonlara geldik şaşırırız. lise dönemimizde uyuşturucu, sigara, alkol batağı, yan baktın diye dövülenler, birbirlerine silahla ateş edenler, mafyacılık oynayanlar eksik olmazdı. doğası muazzamdır insanı iyi değildir


şehrim, güzel şehrim. hem küçük hem büyük, her olanak fazlasıyla var. hızlı, genç, güzel şehir. beğenmeyen siktirsin gitsin.


meteorolojinin son 1 haftadır tahminlerinde yanildigi şehirdir. sürekli karlı gösteriyor hem de yogun karli. lakin gayet sakin ama ayaz bir hava var.


ortak özellikleri belki sadece esmer olmalarıydı ahah.iki tanesiyle ev arkadaşlığı yaptım başka zamanlarda. birincisi ne kadar olgun ve mantıklıysa ikincisi o kadar sıradan görmemiş cahildi. bi genelleme yapamam o yüzden


7 senemi geçirdiğim, bana çok şey katan güzel şehir. insanı güzeldir, anadolu üniversitesi güzeldir, anılar buruktur gülümsetir, ilk gerçek aşk orada yaşanmıştır vs. kısaca hayata dair en güzel anıların bütünüdür benim için eskişehir. yalnız bu ara iyice abartılmaya başlandı. arkadaş tamam şehir çok güzel, bir öğrencinin yaşayacağı belki de en güzel şehir de, bir şeyin de suyunu çıkarmayın be biraderim. benim nazarımda hiç bir anadolu kenti mukayese edilemez eskişehir ile. bir çok büyük kente de ciddi manada kafa tutar. ama türkiye'nin en iyi şehri, şöyle iyi böyle güzel falan diyerek çok da uçurmayın.


eğitim öğretim hayatının ilk yılında iki günlük hafta sonu tatillerinde bile sekiz saat yol çekip memleketine giden insanların, sonraki yıllarında bir haftalık tatillerde bile memleketine gitmediğini görüp içten içe sevinmektir eskişehir.


konya'da yetişsin yetişmesin en çağdaş gözükeninin bile içinde bir yerde gen aktarımı sonucu miras kalmış bir bağnazlık vardır. en olmadık zamanda kendini belli eder. şaşırır kalırsın.


eskişehir şu öğrenci evi efsanesiyle aklıma kazınmıştır: erkek öğrenciler kız öğrencilerin bulunduğu dairenin yanındaki daireyi tutmuşlardır. yakın zamanda ilişkiler ilerlemiş hatta evler arasında sevgilik bağı falan olmuştur. komşuların şikayeti üzerine evler gözlem altına alınmıştır fakat bir türlü insanların eve giriş çıkışı görülememektedir. olay ev sahibinin evi ayrıntılı aramasıyla çözülmüştür. erkek dairesi ile kız dairesinin birleştiği duvar kırılarak önüne dolap konulmuştur. serbest geçiş ilan edilmiştir.


kim duyduruyor bu nefreti? ben neden herhangi bir yöreye karşı nefret duyamıyorum? kısıtlı zamanımda zaman geçirdiklerim arasında ıraklı da var ve ıraklı olması sebebiyle herhangi bir önyargım yok elemana karşı. siz basitçe manüple edilebiliyorsunuz ve bu zaafınız zamanı gelince de kullanılacaktır.


menfaatçi ve para için yapmayacak şeyleri olmamasından olabilir


türkiye’nin dört bir yanından sırf geldikten sonra pişmanlığını gizlemek için sürekli övülen şehir. hiçbir boku yoktur sevilecek. insanları diğer anadolu şehirlerine kıyasla daha düzgündür o kadar. ancak şehir hayatı bildiğin pis. öyle ki daha geçen gün bizim sokağa yeni çöp kutusu takıldı elektrik direğine, hafif yaşlı amcalar geçerken dönüp bakıyor. o derece çöp kutusu mantığından uzaklar. sabahları şeker fabrikasından bebek boku gibi koku yayılır, kusmamak için zor tutarsınız kendinizi. zaten bu kokuya alışan adamlar her kokuya alışır. dışarıdan yiyince daha ucuza gelen tek şehir burasıdır herhalde. semt pazarları bildiğin pahalı. genel olarak iş yok. koca şehirde fabrikalarda paket çekmek dışında iş yok. ha ama erkeğe yok, kadına var. montaj ustası kadın eleman ilanı gördüm artık siz düşünün. kiralar aşırı pahalı. öğrenciye saplamak için ellerinden geleni yapmışlar. hatta öğrenci olmadığınızı belirtince kira ucuzluyor yukarıda enayinin biri de kendini izmir sanıp "gelmeyin, çok kötü burası, gelmeyin" diye sayıklıyor. ulan üniversite olmasa gelmez zaten kimse. kim napsın senin bok kokulu şehrini? ha üniversite olmasa sen de vakit geçirecek yer bulamazdın, konya’dan farklı olmazdın ama neyse. ayar oluyorum büyün gelişimini dışarıdan gelenlere borçlu olup da "gelmeyin" diyecek yüzsüz adamlara.


güler yüzlü, samimi ve içten olmalarıdır. hayatınızda ilk kez alışveriş yaptığınız esnaf bile size sanki 40 yıllık müşterisi gibi içten ve cana yakın davranır. halk genel olarak kibir ve kendini begenmislikten uzak, samimi ve sicakkanlidir.


yeşiliyle kendine hayran bırakan şehir. bayram tatili için abant'a geldik, doğası ve yeşili isviçre'deymişiz gibi hissettirdi. ilk defa türkiye'de yeşilin bu denli güzel korunduğu bir il görüyorum.


izmir ne ise konya odur demiş suser. (bkz: lan bırak) öğrenciliğimin ilk yılında bir aksam iki kız arkadaşım ile zafer'e gittik. gitmez olaydık. o günden sonra kız arkadaş veya arkadaşlar ile bosna dışına çıkmadım.


bir kamyon soforunden alinti : "tum turkiye'de ceza yemeden gecemeyeceginiz tek sehir"


cacık yapmak için hıyara ihtiyaç olmadığını gösteren başlıklar. külot bir konfor giysisidir. bir kadın ancak zorunlulukta külot giymeyebilir.


1891 yılından kalma bir haritaya sahip güzel kent. tren istasyonu ve tren deposu halen olduğu yerde korunmuş.


malatyalı candır vatanını sever iyi kalplidir safdır belki bu yüzdendir yaptığı hataları yandaşlığı ama olsun ne kadar yavşak olsakda türkiye standartlarının üstündedirler


bu şehrin yumuşak karnı esnafıdır-ki bunu konyalılar dahi dile getirir. bu ilde yaptığım bir taksi yolculuğunda taksicinin "14,5 tuttu; 15 versen yeter" dediğine şahit olmuşluğum da var.


herkes sayıp söverken kimsenin güzelliklerini göremediği şehir. inanılmaz bir kültürel varlığı var sokaklarında kaybolup akşamı etmek işten bile değil. aradığınız esetetikise yıkılmış binalardan görkemli yapılara kadar her şeyi bulabileceğiniz bir yer.


konu bilimsel değil .izmir'de her bölgeden insan yaşıyor.


dümdüz şehir. yaşanılabilir. istediğini yapıyor istediğini yaşıyorsun. çok bi numarası yok aslında. en önemli numarası toplum baskısı yok. herkes kafasına göre takılıyor. burası muazzam değil diğer şehirlerimiz sıkıntılı.


sokaklarında, cemaatlerden "alan görevi" yapmak üzere salınan, başı açık kızlara laf atan gençleri vardır. parkta el ele yürüyen bir çiftin önünde aniden yaşlı bir amca bisikletiyle durup, boynundaki düdüğü çalmaya başlayabilir. yerlisinin yarısı dindardır (ki güzel bir ayrıntı) , kalanının büyük kısmı yobaz(burası problem işte). türkiye'de fuhuşun, mafyanın, haracın en çok döndüğü yerlerden biridir. fuhuş yapılan yer hakkında şikayet gelir, fuhuş yapılan mekan kapatılır.bir hafta sonra ismi değiştirilir, yeniden açılır. esnafı öğrenciyle kalkınır, öğrenciden nefret eder. öğrenci için güzel yanları olur, akılda kalan anılar bırakabilir belki ama kız öğrenci için zorlukları da fazladır muhtemelen. bir de daha önceki bir entryde de belirtilmiş ama müftülük binası neden diyanet işlerinin merkezi gibi büyük orasını çözemedim.


"sırtı lacivert hamsilerin ve mısır ekmeğinin zaferi için hiç kimseden hiçbir şey beklemeksizin ölebilecek" olan güzel insanların güzel memleketi.


sanayi bolgesi ile sehir merkezi arasindaki 5kmyi bulmayan mesafedeki yola 3 yildir batcigiydi, kavsak calismasiydi, anasiydi babasiydi yap yap bitiremedikleri trafiginden biktigim, ve sirf bu sebeple artik tiksindigim sehir. be orospu evlatlari vatan hainleri, her yaz bi ise kalkisiyorsunuz 5 km lik yolda, kis geliyo bitiremiyosunuz. ben sizin yapacaginiz ust gecidede batciga koyayim. yayinda ve yapimda emegi gecen ve ozellikle de yol yapim calisma saatlerini mesai giris ve cikislarina tam tutturan yavsak ve umursamaz gorevlilere de kafam girsin. sehrin en ulasilabilir olmasi beklenen tren istasyonuna arac ile nerden gelirseniz gelin trafige takilmadan ulasma imkaniniz sifir. oldu da sansiniz oyle bi yaver gitti de trafige takilmadiniz mi merak etmeyin istasyon onunde bekleme yeri olmamasi sebebiyle nasil olsa acik olan yollar da taksi teroru sebebiyle kapanacaktir. ayrica belirtmek isterim ki artik sehrin icinde kalan seker fabrikasi bilenler bilir ara ara bok kokusu salar tum sehre. bu aralar koku oyle bir seviyeye ulasmis durumdaki seker fabrikasini yikip uzerini kirecle kaplasalar o koku yine geri gelir. yapacaginiz bu ise de kafam girsin.


ergenliğim boyunca verdiğim varoluş mücadelesi, üst düzey mahalle baskısı ve damak çatlatan / damar tıkayan lezzetler.


foursquare beni yanıltmıyorsa şehir merkezinde 3 tane pub/bar bulunmaktadır.mekan sahiplerine ve çalışanlarına ekşi sözlük olarak madalya takmalıyız bence.


taş gibiler allah'ım öyle böyle değil. istanbul erkeğinden sağlamlar. onları gözlemlemek için en harbi mekan bostanlı'dır. çoğu ilgiyi izmirli kızlar çekse de onları doğurtan efenim bu laçolardır. çoğu memleketten daha beyaz ve renkli gözlü, eli yüzü daha düzgün, saçları da kürt saçı gibi keçe değil yumuşaktır. kızıl sakalları vardır. siz hiç yakışıklı pazarcı gördünüz mü? hah izmir onlarla dolu.


eğer başıma birşey gelmeyecek ise bu şehir afyon olabilir. yemekleri çok güzel aşçı bacaksızı, salim ustayı ve bunun gibi bir sürü güzel yemek yapan yerlere sahip . konum olarakta ankara, istanbul ve izmir üçgenin ortasında bulunuyor ve çok güzel kaplıca otellere sahip.


bizim eskişehir ile bir ilgisi yok ama yine de ilginç bir özbekistan şarkısı, eskişehirli. söyleyen, sevara. (eskishahar, özbekistan'ın başkenti taşkent'in eski ve ilk yerleşilen yeri. istanbul'daki suriçi bölgesi gibi)


tanıştığım her karadenizli kötü denk geldi bana . henüz iyisi karşıma çıkmadı tabiki birkaç insan yüzünden hepsini kötü görmek hoş olmaz mutlaka iyileri de vardır


eskişehir ankara'daki tamamlanamamış devrime nazire yaparak bir devrim daha yapmıştır anadolu'da.


ankaraya benzettim ben burayı fakat daha temiz ve düzenli mi ne sanki ya da gezdiğim yerler öyle idi. ana arterler daha iç açıcı en azından. meram'ı da fazlasıyla nezih. ankaradan gidenler için pek ankarayı aratmaz gibi sanki konya. henüz tutuculuğa dair bir şey de göremediğim şehir.


son 20 yılın metrekareye düşen en çok karını son 2 günde almış şehir. kar seyiyesi yer yer 35 cm aşmış durumdadır.


ınstagram'da biografiye "izmirli" yazınca izmir'in kızları güzel olur kontenjanından yararlanmak için olsa gerek çok sayıda hanım kızımızin bu yolu tercih ettiğini görüyorum. düşüncede bir mahsur yok da, aralarından bildiklerim var ki, köken olarak izmir'le ilgisi olmadığı halde kendini izmir'e mal etmeye çalışıyorlar, yine aynı "izmirli kız" algisina dahil olmak için. komik duruyor arkadaşlar bilmenizde yarar var. kimsenin etnik aidiyetiyle ilgilenmem, önemli de değil ama izmir'in yekün nüfusunun %90 i anadolu'dan gelen insanlardan oluşuyor. bu halde has izmirliyim diye kendinizi tanıtarak komik duruma düşmeyin isterim. dipnot: izmir kızıni, koken olarak izmirli olan kişiler olarak tanımlayabiliriz. kendilerine has bir güzellik taşırlar. o, ınstagramda gorudugunuz izmirliyim diyen sarisin kadınlarla bir ilgisi yok.


tavla oynadığı kişiye "delikanlı" diye hitap eden aslan yürekli ve geniş babadır.


benden çok şey alan ama bana çok şey katan şehirdir. gerçekten öğrenci şehridir, her yerde gençler vardır ve gençler için bir sürü aktivite... tramvayda sürekli tartışmalara şahit olursunuz, barlar sokağında buyrun hoşgeldiniz diye bekleyen gençler. porsuk kenarı yaz kış doludur gitarını alıp çekirdek kola yapanı da görürsün, alıp birasını içeni de kimse kimseye karışmaz. çok soğuktur, yaz akşamları bile soğuk olur. ama soğuğunu bile özlersiniz. çünkü samimiyettir eskişehir ve o samimiyetin ikamesi yoktur.


geneli cahil olduğu içindir. okumuşu bile kör cahildir.


malatyalıların ortak özelliği hepsinin malatyalı olmasıdır şeklinde espriler yapıyorum.


"şak şak şak şak şak" "hmmmmmfffsss izmirli kızlar külot giymyor" "ınnnnhhhhfssss" "şak şak şak şak şak" "hmmfff safkan izmir külot"


yaz dönemi için fransa'nın lyon kentine de doğrudan uçuşların başladığı kent. €300 .


videoyu izledikten sonra "iyi ki bu şehirde okumuşum ve okumaya devam ediyorum" dediğim memleketim. siz de gelin lan çok güzel.


alkol tüketimi olayı çok çetrefilli olan memleketim. bu alkol olayına ne desem, ne kanıt sunsam boş. evet alkol kullanılıyor ve mahalle başı 2 tekel bayi gibi oldukça iyi bir yüzdesi var. içkili mekan olayı hayalden öteye geçmiyor. pavyon ya da üçüncü sınıf bar tanımından başka bir şey değil. ama tekel bayilerin para bastığı doğru (bulunduğum apartmanın altında 2 tane mevcut düşünün artık) ve önlerinden de müşteri eksik olmaz. peki bunca insan bu kadar alkolu nerde ve nasıl tüketiyor?. birincisi ersin karabulutun bi hikayesinde olduğu gibi, çoluk çocuğa aldırılıp evde gizlice ziftleniliyor, ya da konyalıların bildiği gibi merama giden yollarda, arabada max hız 20/km ile ikame ederken demleniliyor. haliyle kimse kimseyi içki içerken görmüyor, kimse elinde alkol şişesi ile yakalanmıyor, kimse: ''dur tekelden 4 bira alıp eve geçeyim demiyor.'' tekellere öcü gibi bakılıyor ama kaçak olarak alış veriş yapılıyor. vel hasıl herkez içiyor ama kimse belli etmiyor. bu da alkol tüketim istatistiğinde konyayı üst sıralara taşıyor. cem yılmazın porno repliği gibi konyalılar da alkolü duyunca aynı repliği veriyor. +alkol kullanmıyor musunuz? -alkol mü? ne alkolü yaaa!!


ülkemizin önemli bir üretim üssü olma yolunda ilerleyen şehir.


ögrencilik hayatımın geçtiği sevdigim öğrenci kenti. aradan 12 sene geçtikten sonra ziyaret ettiğimde hiçbir sey bıraktığın gibi değildi. güzelmiş , gelişmiş demek yanlış olur bence çünkü her yer ışıklı tabelalarinin altina gizlenmiş samimiyetiz kafelerle bezenmiş ve suni yeşilliklere hapsolmuş bir şehir haline gelmis. biz mi buyumustuk yoksa sehir mi bilemiyorum. ama büyümemizle kirlenen dünyanin içinde artık eskişehir de vardı.... dipnot olsun bu da kendime: 15 yılın hesaplaşmasının yapıldığı anlamlını ve tüm nostaljisini yitiren şehir...


2 hafta kadar konya'da konaklamam gerekti bir dönem. 2 hafta boyunca hayatımda hiç görmediğim kadar yobazlığa şahit oldum. şehri sanki esnaflar yönetiyor. şehirdeki her şey esnafların onayından geçmek durumundaymış gibi bir hava var ortada. "farklı" zaten olamazsın. başını çıkaranı ve ya marjinal bir tutum sergileyeni hemen baskılıyorlar. her şey kısır döngüye girmiş. şehirde bir void var sanki. bütün güzel şeyler o void tarafından yutuluyor. allah yolunuzu düşürmesin konya'ya.


6 yıldır malesef burda yaşan bir denizlili olarak söylüyorum aklınız varsa gelmeyin kaçın hatta doğudaki illere giderken bile kayseri üzerinden geçmeyin insanları yobaz,öküz,cahil,kaba,über muahafazakar,saygı diye bir şey yok muhafazakar dediğimede bakmayın en çok alkolü gider bunlar içer nevşehirde erkekler gelen geçene öküz gibi bakıp laf atar zaten türkiyede de tecavüz ve ensestin en çok olduğu şehirleden biri ama hep hasırlaltı ediliyor.hele öğrenciyseniz daha da bi çekilmez yapılcak hiç bir aktivite yok 8 den sonra hayat biter anca kafelerde oturursunuz mal mal barı yada alkollü mekanı geçtim canlı müzik yapan yer bile yok güya 4 üniversitesi var ama 2 tane hukuk fakültesi olmasına rağmen kitapları satan tek bi kitapçı var zaten herkes de oraya abandığı için hayatta alacağın kitabı bulmazsın. hatunların kafa yapısıda erken yaşta evleniyim bide paralı olsun çocuk yapıp ev hanımı olup elimde börek tepsisi kolumda altınımla gün gün dolaşıyım gerçi çoğuda mutsuz bağ evi diye bişey var övünüp durdukları genelde bunların kocalarıda alır metresleri orda takılır yada nevşehire gider.çoğu kayserilinin kendisi bile sevmez burayı ama bazılarına göre de türkiyenin las vegası onlara şurdan siktirin gidin diyorum. velhasıl hayat enerjinizin sömürülmesini istemiyorsanız kaçın arkanıza bakmadan kaçın bu şehirden ha ama yok yaşlı ve ölmeyi bekliyosanız ve son günlerinizi öle boş boş oturarak geçirmek istiyorsanız yada ben monoton yaşam severim aksiyona gerek yok evde oturup müge anlı izlesem bana yeter diyosanız buyrun gelin o zaman cennet gibi bi yer size not:esnafıda hayvan gibi kazıkçıdır gelirseniz gidin avmden alın ne alcaksanız esnafla hiç uğraşmayın


bayramlarda, cenazede ve düğünlerde gidip akrabaları gördüğüm, her gittiğimizde akrabalar arası yaşanan kaos, çekiştirme ve kavga nedeniyle içimde yer eden melankolik memleketim. ne zaman gitsem aynı iç sıkıntısı yaşıyorum. onun dışında medeniyetin baş şehridir. caddelerinde yürümek bile farklı hissettirir.


öğrenciliğini istanbul'da geçirmiş, bir süre ankara'da da yaşamış bir insan olarak konforu beni huzursuz hissettirmeye başlamış şehirdir. istanbul, ankara, izmir gibi şehirlere kıyasla trafiği, kalabalığı rahatsız etmez. hızlı tren durağı da olmasının avantajıyla şehirlerarası ulaşımı rahattır. arabanız varsa hafta sonu kaçamakları için konumu iyidir. belli yerlerde muhafazakar nüfusu olsa da kimse kimseye karışmaz, türkiye şartlarında görece baskılanmış hissetmezsiniz. tüm bunların yanında bu şehir size pek bir şey katmaz arkadaşlar. tiyatrosu, konserleri, sineması çok kısıtlıdır. heyecanla beklenen kültürel bir etkinliği yoktur. eylül ekim gibi açık hava sineması festivali olur, akşam seansında götünüz donarak film izlersiniz. istanbul'daki gibi hiç plan yapmadan çıkıp aa x tiyatrosu varmış, şu filmi çok merak ediyordum özel gösterimi varmış diyemezsiniz. aylık etkinlik takip etmeniz gerekir. artıları mı daha baskın eksileri mi karar veremediğim bir şehirdir kısaca.


3-4 sene önce çayeli'ndeki bakır madeni için gittiğim şehir. madeni galiba kanada'lı bir şirket işletiyordu. otel olarak şehir merkezinde kalmıştım. 10 günlük izlenimim sonucunda, çoğuna katıldığım olumsuz olanları herkes söylemiş, ben de olumlu bir özelliğini söyleyim. karadeniz sahil yolu boyunca geçtiğiniz şehirler arasında artvin'le doğal güzellik konusunda yarışacak tek şehir. trabzonlular kusura bakmasın geçen sene gördüğüm kadarıyla, sürmene'deki yangından sonra şaka maka araplar dikmiş villaları.


anadolu üniversitesi iki eylül kampüsü'nün önünden sarıcakaya tarafına doğru 25 km civarında gidince sol kolunuzun üzerinde yörük obası gibi bir şeyler olan şehir. burada iki kişi hayvan gibi gözleme yiyip, 4 çay ve bir de ayran içip 10 lira hesap ödedik. ormanın içerisinde güzel ve sakin bir yer. artık haftasonları bol bol giderim. tavsiye ediyorum. hesabı ödedikten sonra arkadaşın yorumu: ohaa lan çok ucuzmuş. bu dağın başında böyle bir yer işletsem hesabı kaktırırdım ben.


az önce küçük bir sarsıntı geçirmiştir...


fesat yaratıklara dert olmuş babalardır. iyi ki varlardır. daha da çoğalmaları dileğiyle. kardeşim illa sizin maço kültürümüze göre mi büyüyecek bu şehrin yerlisi? anam, babam doğrusunu bilir, bize de onlar miras kalır, aynılarını bizler de yaparız çocuklarımıza. entry bu kadar!


old town old city olarak adlandırılır chp nin başarısız yönetimindeki bir şehirdir denilebilir


tarihinin en kötü belediyecilik dönemini yaşamaktadır. yaz dönemi 13 dk da bir hareket eden 400-500 kapasiteli talas - meydan tramvay hattını bakıma alıp yerine 150 kapasiteli 10 dk da bir hareket eden otobüs koymuşlar. otuz üç üç sıfır bir cihangir abim daha iyi yönetir bu şehri. edit: kayseri'ye az bile. devam.


referans olarak verdiği fotodaki o iç çamaşırı modellerini kadın olsam giymeye yüzüm olmaz. bence bunları giymiyorlarsa gayet de haklılar. arkadaşına söyle bu libido killer modelleri bıraksın :)


seçim detayları paylaşılmış. fakat eskişehir bu konuda istisna şehirlerden biridir. yılmaz hoca harika ötesi işler yapmış. kesinlikle çok değerli bir hoca, siyasetçidir. ben okurken avrupadan geldiler şehir planlamasını incelemeye 'örnek almak için'. harika işlere imza atmıştır. en büyük rakibi harun karacan ise çok çalışkan lakabı uyumayan adamdır. herkese herşeye ulaşmaya çalışır çabalar o da oldukça başarılı ve dolu bir isimdir. zaten o yüzden akp burada bu kadar yüksek oy alabiliyor. burada çok kaliteli bir rekabet var arkadaşlar. keşke her yer böyle olsa. hizmet için yarışılsa...


halkların demokratik partisi 1.sıra adayı için (bkz: seher akçınar bayar)


çocukluk yıllarımda daha iyiydi. sonra gittikçe bozuldu. 12 eylülün etkisinin belki en çok hissedildiği şehirdir. büyük yozlaşma yaşandı. öyle ki, insanlarıyla konuşmak istemezsin. caddesinde biraz alımlı bi kadınla dolaşıyorsan, bundan rahatsızlık duyabilirsin. devletin birçok yasadışı infazı bu şehir sınırları içinde gerçekleşti. 6. filo adıyla bir mafya çıkardı içinden bu şehir (isme bak yalnız! milliyetçi ve muhafazakarız ama). biz yetişirken küfür etmek doğallaşmıştı mesela bu şehirde, ana avrat giderdik biz. kızdığımız adama değil ha, arkadaşımıza da söverdik. annesine söverdik yani. bir övgü gibi olduğunu hatırlıyorum hatta. sonra üniversteye gittim, baktım kimse küfür etmiyor lan benim gibi. utandım, bıraktım. sonra da adapazarını bıraktım. artık genelde sakarya deniyor şehre ama sakarya diye bir yer yoktur esasında, adapazarı vardır. sakaryaspor olmasaydı, muhtemelen bu ad hiç cümle içinde kullanılmayacaktı. şimdi baya bi var sakarya diyen.


melih gökçek e tahammül etmek zorunda olmaktır.. (gerçi bizde de kadir abi var,bin kunduz!)


hayatımda bir defa geldiğim ve bana en güzel duyguları yaşatan bir insanın memleketi. kendisi ile yeniden beraber olma şansımız olmasa da yaza doğru bir haftasonu onunla gezdiğimiz adalar denilen yeri bu defa tek başıma gezeceğim, barlar sokağında tek başıma içeceğim. geçen yıl bu zamanlar beraberdik sanırım bu aralar onu özlediğimi düşünüyorum ama yapacak bir şey yok.


karadenizli olarak hakli bi nefret ben de nefret ediyorum ulkenin en ezik, en elestirel, en bagnaz, en ayristirici, en irkci, en dinci, en akilsiz ama en zenginleri burada yasiyor bi de kabalar bi de cogu sapik


öğrenci şehrinin sozlukteki karsiligidir. sehir duzenlemesinde ogrenci odaktir. kultur merkezidir. demiryolu merkezidir. gece 3 de disari birakicak olursak birisini saat tahmini 11 diyebilir. neden boyle dedim, ben saat 9 da ankara kizilay da bu heyecani bulamiyorum. yine de kucuk bir sehir sayilir. sirinlik kattigini soyleyebilirim. ayrica kultur, sanat sehri demis miydik? daha yeni ilber ortayli'nin yanindan geldim.


sene olmuş 2012 ve hala elektrik kesintisi yaşanmaktadır. şehrin merkezinde,istiklal mahallesinde yaşayan biri olarak özellikle çarşamba gecelerine denk gelen bu elektrik kesintilerinden bir tek ben mi şikayetçiyim arkadaş bilemedim.


umarım insanı biraz daha modernlesir. en son, tren istasyonu-migros civarlarında kupe taktı diye cocuk dovuyorlardı.


bugün kurtuluş yıldönümü olan asil şehir


dindar insanlarin cogunlukta oldugu bi yer. . 2 sene yasadim. dindar degilseniz sizi bunaltir. kotu insan degiller. hirsizlik vb. yapmazlar. guvenilir adamdirlar.


memleketin 7-8 ili dışında geri kalanını sevmediğim için konya'ya ayrı bir muamele yapamayacağım.


özlenilen şehir. gurur duyulası şehir. sadece eskişehirlilerin değil tüm türklerin göğsünü kabartan şehir. çalışkan insanların, hocanın şehiri.


iki gün önce oradaydım. adana'dan tişörtle gittim, ama çantamda montum olduğunu bilerek, ne sandın:) eheh ...unutmuşum. otobüsten inip tramvaya bindiğimde deli yağmurla birlikte soğuk bi hava vardı. herkes bana bakıyor ben de ilgiyi başka yöne çekemiyordum. tişörtlüydüm, kenarında güneş gözlüğü asılıydı. jeans bile yırtıktı lan. dayanamadım, "adana'dan geldim :/" dedim. (gülüşmeler) bi çocuk montunu vermeyi teklif etti gülerek (gülüşmeler) kabul etmedim. "üşümüyorum sağol:)" dedim. öyle şakalar gülüşmelerle tramvayda iz bırakıp çarşıda indim (5-6 dakika sürdü yolculuk) mont almak için mağaza aradım ama saat 10'dan önce hiçbi yer açık değilmiş amk. saat 10 olana kadar bi kafede 4 çay içip bi mağazaya koştum. monta eşşek yükü para bayılıp giydiğimin 10. dakikası güneş açtı ve ben montu çantama koyup tişörtle okula gittim. 6 yıl okuduğum şehrin havasının oryantal olduğunu unutmuşum. okula girip dekandan başlayarak bikaç hocayla hasret gidermemle çıkmam 2 saati buldu. çıkışta çarşıda ne yıldız esnaf lokantası ne onur işkembecisi ne de bomonti'yi bulamadım. kapanmış:/ bomonti ismail nasıl kapatır lan! kılıçoğlu sineması yıkılmış, arı sineması kapanmış, iletişim fakütesi taşınmış. ama şehir bambaşka olmuş. aşık oldum. papağan'da bi çibörek yedim. benim zamanımda haller bile çoook yeniydi. şimdi haller gibi öğrenci dostu 453456 mekan açılmış. sokaklar çok kalabalıklaşmış ama istanbul'daki kalabalık gibi kaba, amaçsız, tipsiz, şekilsiz değil. kalabilseydim 222'de bişeyler içip grupları dinleyecektim, olmadı. 1 gün bile kalmadan akşam geri döndüm. sokmuşum istanbul'una, ilk fırsatta oradayım yine.


bu aralar dışarı çıkana veryansın veryansın veren havası var.. trafiğinde içine ettiler zati.


esnafının yavşak yavşak biladel demesi dışında katılmadığım iticilik.


okumak için geldiğim ama yurtdışına gitmedikçe ayrılmayı düşünmediğim güzel şehrim. gerçi bu sene itibariyle o kadar kalabalıklaştı ki, cumartesi pazar dışarı çıkasım gelmeyebiliyor. trafik, insan kalabalığı falan yavaş yavaş istanbul'u aratmamaya başladı. küçücük şehre bu kadar insan doluşunca tabi.. yeni tutmuş kardı eskişehir, şimdi üzerinde hep bot izleri var. bilmem hüznümü anlayabildiniz mi velhasılıkelam eskişehir gibi şehirler lazım türkiye'ye ki boku çıkmasın buranın da.


berberlerinde şu diyaloğa sık rastlanır (ben iki kere denk geldim daha da denk gelenler var.): sırada bayaa bi adam var, mekana giren elaman: - berber ne haber lan işler nasıl? + iyidir hısım, senden ne haber - iyi çok şükür, biraz para biriktirdim arabamı alsam evlensem mi muallaktayım.. +araba al lan araba -niye lan ? + olum karı alırsan yalnız sen binersin; araba alırsan biz de bineriz, ehi ehi ortam: puha ha ha ha ha eleman: (zoraki gülümseyiş) ehi. ve bir rivayete görede (bu rivayetin kaynağı ben olabilirim ) malatyada ki ağır ceza davalarının altıda biri bu espirideki dil sürçmesinden kaynaklanır: + araba al lan araba - niye lan ? +olum araba alırsan yalnız sen binersin; karı alırsan hepimiz bineriz, ehi ( bu -ehi- havada kalır) ortam: (buz) (inceden biri) çüüşşşşşş....


adından çok söz ettiren ama o kadarda sorunlu bir şehir adından çok söz ettirmesinin nedeni insanlar ihtiraslı denebilecek kadar hırslıdır başka yerde bunun gibisi olmaz bu nedenle gittikleri ülke/şehirde zenginleşip adından söz ettirirler. sorun kısmına gelince bu kadar hıslı ve ihtiraslı insan aynı şehirde olunca birbirlerini yemekten başka birşey düşünmezler depremde (ki depremi can değil ama maddi kayıplarla bu şehirde yaşadım) insanların bireysel faydaları uğruna neler yapabileceğini bizzat gözlerimle gördüm. mesela : 1- deprem olduktan sonra kayısı bahçesindeki evine taşınan komsum evlerinde artezyen olduğu ve normal zamanlarda bu suyu kullandıkları halde depremde malatya merkez için gönderilen 250ml lik sularla transporter aracının arkasına doldurup getirmişti evine . 2- yardım için gönüllü gelen bir kızın arkadaşıyla konuşmasına kulak misafiri olmuştum birilerini dinlemek hoş değil ama duyduklarım beni şok etmişti bu çocuklar yıkıntılarda birini bulmuşlar çıkartacaklarında birileri bu duruma el koyup bunları uzaklaştırmış kameralar önünde çıkartılıp ambulansa konulmuş yerel bir resmi daire müdürü de beraberinde ambulansa binmiş ve ambulans uzaklaşmış .... 100mt sonra müdür ambulansı durdurup tekrar arama kurtarma çalışmalarında boy göstermiş ve bunu defalarca yapmış. en üzüldüğüm tarafı bunları konuşan 2 tane pırıl pırıl genç insanın yaşadıkları hayal kırıklığı idi sen malatyada deprem oldu diye rahatını bırak gel çalış didin soğukta ayazda kal ve bunlarla karşılaş. 3 - devlet kurumları ve belediyecilik hele anlatılır gibi değil bizzat yaşadığım bir olay; depremin 3 günüydü aracımla trafikte uzunca bekledikten sonra trafiği oluşturan şeyin yoldaki 30 cm bir çukur olduğunu gördüm. o noktada trafik tek şeride düşüyor ve bu noktanın oluşturduğu trafik iki taraftanda 2 km kadar uzuyordu, şehir merkezindeki ana arterlerin birinin trafiğini alt üst ediyordu araçta kürek olsa ben durup 3 kürek hafriyat atabilsem sorun çözülürdü ama yok . neyse belediye personeli de zaten depremzede olduğundan hizmet beklememeliyim deyip aklım sıra empati yaptım ve geçtim gittim... fakat 2km ilerde gördüğüm sey empati yaptığım için kendime küfretmeme neden oldu. gördüğüm şey şu idi: çevre yolundaki reklam tabelalarının afişleri değişmişti ve geçmiş olsun malatyam yazıyor altındada büyükşehir belediye adayımızın (pardon başkan olacaktı) adı kocaman puntolarla yazıyordu gerçekten merak ediyorum millet ekmek bulamazken yıkıltıların altında hala insanlar can verirken ve bu şehir 3 kurek hafriyat hizmetine bile bu kadar muhtaçken. ey büyükşehir belediye başkanımız sen nereden buldun ofset matbaayı, ne ara tasarlattın, neredeki hangi personellerle astırdın bu afişleri . başka derdin mi yoktu ... yoktu galiba o gün adını afişlere büyük puntolarla yazdırmaktan ve milletvekili adaylığını düşünmekten başka derdin yoktu. gayri ihtiyari aklıma bir atasözü getiriyor bu hal "mahale yanarken baganım saçını tararmış edit: başkan yerine aday yazmışım


11 ağustos cumartesi günü lig şampiyonu galatasaray ile türkiye kupası'nın sahibi fenerbahçe arasında oynanacak olan süper kupa finaline ev sahipliği yapacak olan şehir. (bkz: 11 ağustos 2012 galatasaray fenerbahçe maçı)


ahmet abi'yi vekil olarak seçmediler. ama seçilememesinin gerekçelerinden biri oldukça komik. bilindiği üzere iki adet ahmet isimli vekil adayı vardı. birinin soyadı yılmaz (bkz: ahmet yılmaz), ötekinin ise uluçelebi. (bkz: ahmet uluçelebi) şimdi, oy vermeye giden arkadaşlar ahmet abi'nin -bak hala ahmet abi diyor- soyadını unutuvermişler. sırf diğerine gitmesin diye ahmet abi'ye oy atmaktan vazgeçip başka partilere kullanmışlar. bana şu olayı anlatan üç arkadaşım var ki okumuş ve zeki herifler oluyorlar. asıl nokta ahmet uluçelebi kim? neyin nesi? sırf ahmet abi için mi adaylığını koydu? kim oynuyor bu oyunları? hepsi birer şaka da, bu sebepten oy alamamak cidden komik bi' durum. ^^


kaç tane izmirli kız tanıdımsa hepsi pozitif. kötümser bir tane yok içlerinde. çok sağlıklılar, neyle besliyorlarsa artık. ayrıca kaba olan bir tanesini görmedim. hemen hepsi sınırlarını çok iyi biliyor ve çok kibar.


devlet hastanesi'ndeki doktorları da tehdit ve saldırıya uğrayan vilayet. (bkz: )


palandöken de kayak takımı kiralama nasıldır? nereden kaliteli, bu kullanmaya daha müsait malzeme bulabilirim? acemiler için rota önerisi olan suserlerden öneri bekliyorum.


hayatımda yalnızca bir kere gitme fırsatı bulduğum (bkz: eskişehir) hayran kalmıştım.


soğuklarına alışılması mümkün olmayan bir şehir burası. tam alıştım diyorsun bir bakıyorsun ki rüzgarsız bir gün olduğu için soğuk ile beraber rüzgar yanaklarına vurup tokat gibi çarpmadığını fark ediyorsun.


yaşananlardan sonra bir kez daha anlaşılıyorki yobazlık, öfke ve cehaletin şehri.


simdi akp'li belediye zihniyeti bellidir. alır rant yapabilecegi mekanı avm, konut projeleri yapar rantini yer yedirir. bakti ki ranta musait degil o zaman da bir yeri daha az estetik allah esirgesin gençlerin daha az buluşup ülkeyi kurtarmaya calisacagi daha az modern mekanlara ne bileyim meydandır kulliyedir bu hale devsirir. vefakat ben hicbir sehir gormedim ki sehrin merkezindeki bir yer alınsın uzerindeki mcdonald's burger king cumhuriyet sucukcusu (aslinda nargile icilip tavla da oynanabilen ) gibi mekanlar yikilsin uzerine bir sehirde gorebileceginiz en buyuk acik hava kahvehanesi insa edilsin! o sehirde yasayan ne kadar erkek nufusu var ise bir semsiye bir tabureden bozma sehpa çevresinde 4 tabureye otursun tum gunu burada bu sekilde oradan gecen kadina kiza bakarak gecirsin! nefes alinamaz mi bir sehirde! yemin ederim çığlık atasım geliyor oradan gecerken! hadi ben zaten su an bursa'da yaşıyorum sadece annem orada yasadigi icin gidiyorum. ya orada yasayan hic mi bir insan kulu 'bu nedir bu acikhava kahvehanesinin sehrin göbeğinde ne isi var! bu nasil belediyecilik demez!' sok edici gerçekten!


asker arkadaşım var rizeli. ben bu kadar iyi dürüst çalışkan vefakar birini daha tanımadım. olmayanı paylaşır. genellemenize sokayım


tanıyanın tanımayanın kısacası herkesin hakkında bir fikir sahibi olduğu bir şehrin kızları. genel de kulaktan dolma bilgiler edinilip izmirli kız karşısında bu bilgilerle gayet güzel şapa oturulur. bir izmrili kızla tanışmışlığı olan erkekler genelde ikiye ayrılır, bok atanlar ve atmayanlar. ikisininde ortak özelliği bir izmirli kıza aşık olmaktır. büyük ihtimalle bok atan taraftakiler bir izmirli kız tarafından fena halde parmakta oynatılmış ve artık oynatılmıcak kıvama geldiğinde sıkılınıp bir köşeye atılmıştır. o yüzden bırakınız bok atmaya devam etsinler yaraları büyük ne de olsa.


eşim her ne kadar kütahya doğumlu olsa da hem anne hem baba tarafından eskişehirli. sayesinde çokça gittiğim şehir. bu dediğime eskişehirliler uzaylıymışım gibi bakıyorlar ama kütahya’yı kesinlikle daha çok seviyorum. sebeplerini kütahya başlığına yazarım birgün.


kendisi çok boktan, yaşama sevincini sömüren, yalnızlığı daha da boktan olan iç anadolu yerleşkesi. batıdan gelince havasından mı yoksa suyundan mı bilinmez ama insan içine kapanıyor. yeşillendirin beraber sövelim gelmişine geçmişine…


binlerce yıllık medeniyeti ali ismal'i tekmeleyenlerin yetiştiği yer seviyesinde değerlendiren, islam'ı konya'ya özel bir din sanan ve islam'ı yaftalayan - basitleştiren, ahmakça genellemelerin dibine vuran, gö.üyle baktıklarından mütevellit her şeyi pis gören - algılayan, konya yatırımlarının devlet eliyle yapıldığı konusunda son kararını verecek kadar gerçeklikten uzak yazarları barındırıyor ekşi sözlük. bir anlığına olsun gözünüzü doğruya çevirin. kendini hiçbir başarısı olmadığı halde entel dantel sanan güruh, heykelcilik konusunda yorum yapabildiği için sıçmadığını sanacak derecede elitleşmiş toplululuk, içerisinde din - islam geçince fellik fellik kaçacak yer arayan ya da salyalarını etrafa saçmak için yırtınan tanrı tanımaz varlıklar. karşınızdaki insanı anlamaya çalışmadıkça hep aynı yerde debelenip duracaksınız. ak parti karşıtılığı gözünüzü o kadar bürüdü ki konya'ya nasıl sataşabileceğiniz, hangi sınırda durabileceğiniz konusunda bile kestiriminiz yok. konya'da yaşayan herkes kültürlü, yobaz, ahlaklı, alkolik, karı kız düşkünü, evliya falan değil. her türlüsünden insanı barındıran bir yer burası. memleketimin diğer her yerinde olduğu gibi. hazımsızların derdinin ne olduğu belli. koskoca bir medeniyeti ak parti düşmanlığına indirgeseler de bu şehir sadece ak parti'den ibaret değil. ama sizin gibi andavallara rağmen de bu davanın da en büyük destekçisi. şimdi gidin ve sinirden kendinizi sevmeye devam edin. ya da siz lgbt seversiniz. birbirinizi sevin. 07.06.2015 akşamı yeni hakaretleriniz için burası size yine açık olacak.


seveni de sevmeyeni de var elbet ama kimse benim kadar nefret edemez bu şehirden herhalde.


güzelliğini bilmem ama genelde chp li cumhuriyet teyzelerin torunları olan siyasetle ah atatürk olsa atatürk atatürk diye diye bilgiliymis gibi gözükmeye çalışan (burada atatürke laf etmeye değil atatürk ü kullanarak siyasetten bi haber oldukları halde bilgiliymis gibi görünmeye çalışmalarına laf ediyorum) kesin izmir aşığı hanımefendiler


ben o depremde annemi kaybettim o 3 günde gözümün önünde yüzlerce çocuk genç yaşlı getirildi hangarda 3 gün savcı bekledik aç susuz. şimdi seçim sonuçlandı herkesin tercihine saygım sonsuz. ancak davullu zurnalı kutlama beni mahvetti. siz nasıl insanlarsınız malatya da bir yılda ölecek insan bir günde öldü tam 3 ay önce şehirde taş üstünde taş kalmadı. hiç mi utanmanız inancınız yok. dün bir karar verdik memlekette sadece babamız kaldı onu yanımıza alacağız ev ayarlayıp. sağlam kalan mülklerimizi özellikle depremden sonra gelen suriyeli ve afgan kardeşlerimize kiraya vereceğiz artık kalanlarla beraber davul zurna eşliğinde halay çekerler. bundan sonra malatya ile tek işim mezar ziyaretleri olacaktır.


virüs sebebi ile şehir tiyatroları bünyesindeki tüm gösterilerin iptal edildiği şehirdir. biletinial'dan gelen mesaja göre ücret iadesi yapılacakmış.


pontos kimliklerini saklamak için herkesten daha dinci ve milliyetçi takılmaları.


her zor anımda oraya kaçtım, her aradığımda orada buldum, kader hep orada düğümlendi, en büyük yalanlar orada ortaya çıktı, cevaplarımı hep orada aldım, en güzel anılarım orda yaşandı, en hüzünlü vedalarımı orada bıraktım. sonra geçen sene bir çarpışma oldu; gene orada, 30 yılın seceresi döküldü, o çarpışmanın, o gecenin, gözyaşlarımızın izahı yok. dile kolay, izmir’den geriye kalan koca bir hayat ... sabah olduğunda, artık alacak verecek kalmamıştı. tüy gibi vedalaştık... sonra günler, geceler geçti, mevsimi geldi. koşturarak, telaşla, saldırarak gitmedim bir daha. aramak için gitmedim, bulmayı beklemedim. hatta ilk kez bu yaz "gitmesek de olur" dedim, bunların hepsinin adını ise ancak son gidişimde koyabildim, kafesten kurtulmuş kuş kadar hafiftim.. ta ki dün geceye kadar... onlarca kişi birbirimize ulaşmaya çalıştık. özdere’ deki annelerden karşıyaka’daki babalara kadar, akrabalar, dostlar, kardeşlerim.. velhasılı, ailem olmuş bir sürü insan... kimisi hıçkırarak ağlıyordu, kimi şoktan saçmaladı, bir tanesi çocuğunu balkondan atmak üzere olduğunu anlattı, hala kendinde değildi, diğeri seferihisar’da evinin karşısındaki denizde olan biteni, bir diğeri çalıştığı hastanenin durumunu, biri çeşme’ye kaçmak üzereyken bornova tünelinde sıkışıp kaldığını; biri yazlığın anahtarını istedi, öbürüne halil rıfat’ta arkadaşın evini ayarladık... velhasılı kelam, ben 30 sene, adını koyamadığım bir hesabın peşinde her defasında oraya sürüklenirken hayat akmaya devam etmiş. ben bile olan biteni içimde isimlendiremezken hayat beni oraya halatla bağlamış. ait olmadan "evim" dediğimi sandım hep, hesap kapandığındaysa devir de kapandı sanmışım; oysa ki orası gerçekten de benim yuvam olmuş. içini çoktan doldurmuş da haberim yokmuş.. çok canım yanıyor bugün, insanlarıma bir şey olmadı şükür, bayraklı’da ulaşamadıklarım var hala, aklım kalbim orada. enkaz altındaki minicik çocukları düşünüp şükür diyebildiğime de yanıyorum. anneleri ile bir atıyor kalbim, o anneleri düşünmekten uykusuzum. 99 depremini marmara’da, 93 izmir, 98 ceyhan depremlerini yerinde yaşadım kendi başıma gelenlere dirayetliyimdir, bin kez sönüp yeniden doğmayı başarırım. ama sevdiğim insanların canı, benim canımın yandığı yerden yandığında hiç dayanamam; kahretsin ki ben bu korkuyu tanıyorum. salak gibi, uzaktan uzağa "geçmiş olsun güzel izmir" falan demeyeceğim; "beterinden korusun allah" demekten başka ne diyeceğimi de bilmiyorum ya, "kalbim yuvamda, sizinle atıyor" diyeyim, siz anlayın hüznümü...


ankara - istanbul arasıda kalan şehirlerle kendisini kıyasladığımızda türkiye'de şırnak ne ise bu güzergahta bolu'da o'dur. üniversitesi olmasa bir boka benzemez. hayatımda bu kadar vurdum duymaz bir belediyecilik anlayışına sahip başka bir şehir görmedim. bir caddesine tam 2 yıl, tekrar yazıyorum ne eksik ne fazla tam 2 yıl boyunca asfalt dökemeyen, şehrin her caddesi her sokağı kazılmaktan toza dumana boğulan şehir. insanların bahçelerinde otlattıkları koyundan kendilerinin ne farkları var merak etmekteyim.


2 yıldır üniversite okumaya çalıştığım şehir. üniversite öğrencilerinin neredeyse tamamının bulunduğu merkeze tramvayla 40 dk uzaklıktaki bosna mahallesi dışında yaşanacak yeri yoktur benim gözümde.ama o mahallede istediğiniz gibi yer içer gezersiniz karışan görüşen olmaz 2 tane sinema. sayısız kafe ,1.5'tan 2 tane orta boy avm, kısacası aradığınız aramadığız her şey bulunmaktadır.şahsen ben geçen yıl merkeze toplasanız 5-6 kere anca gitmişimdir.genelde bu mahalleye konya'nın kodomanları üniversiteli kız düşürmeye gelir ama zararsızdırlar lüks arabalarıyla gezinirler .konya apaçileri ise çok nadiren şahinler ile gelip egzos patlatıp giderler ama iş yapamayacaklarını anladıklarından olsa gerek çok nadiren gelirler.mahallede yaşayan aile sayısı %30 civarıdır geri kalanı tamamen öğrencidir.bu haliyle türkiye'nin çoğu şehrinden çok daha yaşanasıdır. kısacası herşey arkadaş ortamına bakar.eğer arkadaş ortamınız kafanıza göre ise konyadaki üniversite yıllarınızı bütün hayatınız boyunca ararsınız ama ortamınızı kuramadan kalırsanız o zaman sıçtınız demektir .4 yılda ölmez sağ çıkarsanız artık her türlü insanla yaşayabilirsiniz demektir. ekleme:konya'ya bu yıl üniversite okumaya gelen varsa ve soru sormak isterse yardımcı olabilirim.


aklımızı almaya ant içmiş şehir. akşam çok fena sallamış ve 6. şubat hatıralarını tazeletmiştir. hiç kimsenin ruh hali iyi değil şehirde. toplu seanslar almamız gerekiyor.


2.5 yıldır bu şehirde yaşayan/çalışan biri olarak artık bişeyler yazma birikimine eriştiğimi sanıyorum. buranın yerlisi öküzün en önde gidenidir. bitti. bolu için iki cümle kurmak boş konuşmaktan öteye geçmez.


almanya ve bir boka benzemeyen yarım kilo yağ içeren boyoz.


enteresan insanların yaşadığı küçük doğu karadeniz şehri. rizelileri pek sevmesem de insanların ölmesini hatta o şehre bir takım siyasi kişilerden ötürü saldırılması, insanlarına küfür edilmesi vb. nefret söylemlerini pek doğru bulmuyorum. hatta çocukça buluyorum. adam 25-30 yaşında ama psikolojik gelişimi durmuş çocuk kalmış. bu arada bu şehre bir şey olursa sonra nereden çay bulacaksınız? şaka bir yana bence bir an önce büyüyün.


vallahi müzelerine, parklarına bayıldım. her birini karış karış da gezdim. müzeler şehri resmen. avrupa'daki sıradan bir şehirde bile bu kadar müze yok.


bir günlüğüne bolu’da kalma fırsatım oldu. bolu’ya asıl gitme amacım azcık da olsa serinlikle karşılaşmaktı çünkü ankara’da şu günlerde cidden bunaltan bir sıcak var. neyse bolu cidden yeşillikle çevrelenmiş bir il. doğal güzelliklerini görmek için arabanızla biraz merkezden uzaklaşmanız gerekiyor. merkezde ise ağaç falan yok. o konuda bir şey beklemeyin. bolu insanı soğuk. merkezde belirgin bir suriyeli nüfusu var. dönerci, kebapçı vs. haricinde oturulabilecek güzel mekanlar var. merkezi küçük, bir tane çarşısı var. onun haricinde pek bir şey göremezsiniz. ayrıca not : valinin evinin önündeki yaya geçidinde yayalara yol veriliyor. ama siz direk atlamayın yine de.


anadolu'daki en iyi öğrenci merkezi denebilir sanırım insan tipi sunduğu olanaklar avrupa şehrini anımsatıyor size. yeteri kadar gezince burada yaşanır be deniyor. eğer eskişehir'e gitme fırsatınız varsa bunu asla geri çevirmeyin


yanlış analizler yapılan şehir. gecekondusu yıkılıp apartman yapılan ve onları kiralayarak yaşayan köylüler akpli, seks yapmaya gelen ve yerleşen gençler de chpli. profil bundan ibaret. o yatmış bu kalkmış, politik bilinçmiş... sanki başka bir ülkeyi anlatıyor. köylü evini kiralar, bakkal malını kakalar, öğrenci içer, eskişehir de döner gider. son 5 yılda da bu amsterdam gibi bir yer olduğu iddiaları ve seks vaadiyle inanılmaz bir keko erkek nüfusu çekildi şehre zaten, her yer poligoncu oldu, çizik kaşlı tas kafalı elemanlar dolaşıyor, eskişehirin eskileri mekan değiştirmeye veya şehri bırakıp gitmeye başladılar. bura da birkaç seneye normal türkiye şehrine dönüşür, halihazırda dızolar baya vukuata imza attı zaten. birkaç nesil gence güzel bir öğrencilik yaşatmış yeni kütahya.


seksi, aşk sanatına çevirirler. tanışılası kızlardır, sözlük yazarı olanlar için bir mesaj uzaktayım.


eskişehire öğrenci olarak gelip aylık 2-3 bin lira ile geçinmeye çalışırsan göreceğin evler de gidebileceğin mekanlar da vasat olur tabi. ayrıca iki soruyu doğru yapıp üniversite kazanan öğrencilerden de vizyon dersi alacak değiliz :) kekoyuz biz, sen gelme bizim buralara.


başlık zaten aşağılık, rezil ötesi de benzer her başlıkta saf kan meriçlerin şu (bkz: ) rezil yorumları da en az başlık kadar iğrenç ve sefilce. bu ülke insanının en tiksindiğim özelliklerinden biri, konu ne olursa olsun herhangi bir şeyin dozunu, ayarını tutturamamasıdır. ayarsız, ölçüsüz, pervasız, dangul dungul bir yığın...


16 saatlik yorucu bir otobüs yolculuğun ardından bu sabah kavuştuğum, üniversite yıllarımda çok güzel anılar biriktirdiğim şehir. bendeki izlerinin neden bu kadar derin olduğunu bu sabah yaptığım tramvay yolculuğunda bir kez daha anladım. tramvayda 50 li yaşlarında bir hanımefendiye yer vermek için kalktım. hanımefendinin bavulumu göstererek ‘ beyefendi yolculuktan geliyosunuz, yorgunsunuzdur, lütfen rahatsız olmayın’ cevabı karşısında neye uğradığımı şaşırdım. eskişehir sizin gibi insanlar sayesinde güzel eskişehirin medeni ve düşünceli insanları.


tarim alani az, topragi engebeli ve ormani oldukca fazla olan; orman urunleri i$letmeciligi, agac i$letmeciligi, oya ve dantel i$ciligiyle dokumaciligin geli$mi$ oldugu bir ilimizdir.


sıcakkanlı, anlatacak şeyleri bol olan, rahat, samimi, yerine göre geyik, yerine göre ciddi erkeklerdir bunlar. izmir'de büyüdüklerinden, nazik insanlardır. güle oynaya yaşayan insanlardır. gerçekten aşık oldukları kadınları el üstünde tutarlar. aşkı dokunmak ve öpmekle bağdaştıran insanlardır, çünkü bilirler ki bunlar aşkın göstergeleridir, ki kız yol ortasında bu kadar öpülmeye alışık değilse bu erkeğimizden bay gelebilir kızımıza. gerçekten aşık değillerse, kafaları bulanıktır, gönül eğlendireyim şu kızla derler, sonra da terketme olgusu yaşanır. kızlar kandırıldık derler ama neyse diyoruz bu konu başka bir başlıkta inceleniyor olabilir... bütün genellemeler yanlış mıdır? o zaman ben hep bu yukardaki genellemem içinde olan insanlarla tanışmışımdır... çocuğum olursa izmir'de büyütecem der şu iki başlık (bkz: izmirli kızlar) (bkz: izmirli erkekler) sonracıma (bkz: smyrna) (bkz: trip) (bkz: reddemon) (bkz: wormik) sözlükteki izmirli erkeklerden bazılarıdır


bugün de dertlere doyduğumuz başlık. allahım kimseyi işsizlikle, açlıkla(!) sınamasın yarabbim amin.


uçaklar alcak irtifada geçti güneydoğu yönüne gidiyorlar muhtemelen suriyeye bu saate kalkiş yapip o yönde gitmeleri kesinlikle idlib olayiyla alakali


konya, davutoğlu nu çıkardı diye ikide bir elektriğini kesip halkının paranoyak olmasına neden olan il. konyalılar siz de bir sakin olun bu yediğiniz kaçıncı fake.


bir ankaralı için eskişehir yanına gittiğinizde en çok mutlu olup sevindiğiniz arkadaşınız gibidir. mekanlar ucuzdur insanlar eğlenceli ve kalitelidir. barlar sokağının olduğu yerde oturan bir kuzeniniz varsa her yere yürüyerek gidip gelebilirsiniz ki bu çok önemlidir. sokaklarda ki hayvanlar bile mutludur eskişehir'de önem sırasına göre mekanlar arka sokak ( kahvaltı için harika ) hey joe ( kahveleri ve tatlıları çok güzel ) hangover ( gidip görmeden asla bilemezsiniz 10/10 ) ciğerci ahmet ( pahalı ama kalitesi tartışılmaz ) köfteci yusuf ( aşırı hızlı servis ) adalar starbucks ( manzarası ve ortamı çok iyi ) aslında yazarken fark ettim birçok mekana haksızlık edeceğim hepsi benim bebeklerim o yüzden daha fazla yazmak yerine size en büyük tavsiyem gidin gezin gençler bu güzel şehri


şu an hava kış aylarından kalma bir gün gibi. eskişehir'in soğuğu akla gelendir ilk.


siz kimseyi sevmiyorsunuz aq. sevmemek için bahane arıyosunuz. rizelinin de iyisi var kötüsü var. amcıklar sanki siz veya ailenizde hiçkimse para sevmiyor da mevlana dergahı gibi döne döne dolaşıyosunuz.


kendileri deniz görmüş milyonerlerdir. ayakkabı parasına aldıkları bataklık arazileri milyonlarca liraya otellere ve rezidanslara satmış şanslı kişilerdir.


61, trabzon'lularla beraber plakasına deliler gibi takıntılı iki ilden biridir. sırf 44 olucak diye cep numarası olsun araç plakası olsun yatırılan paraların haddi hesabı yoktur.. esnaf olurlarsa tabelalarının bir yerinde 44 mutlaka geçer. ve fakat iyidir malatyalılar pek severim..


türkiye'nin bir ili ve en kalabalık yirmi beşinci şehridir. 1993 yılında çıkarılan kanunla büyükşehir belediyesi olmuştur. nüfusu 2020 yılı tüik istatistiklerine göre 888.828'dir.


ramazan ayını tam anlamıyla hissedebileceğiniz şehir. olur da şehir dışından falan gelirsiniz, böyle bilindik merkezine gideyim karnımı doyurayım derseniz bilin ki aç kalırsınız. çünkü tüm dönerciler, lokantacılar kapalıdır. ramazan ayı demek, sakaryada kapanan döner sezonu demektir. bence simit bulabilirseniz, öpün başınıza koyun. zaten anca bulsanız bulsanız onu bulursunuz.


ulus anıtıyla güzelliğine güzellik katan şehir.


yarın yurttaki eşyalarımı almak için son kez gideceğim. hayatımın en önemli kilometre taşlarını koyduğum, çok iyi insanlar tanıdığım ve unutamayacağım anılar yaşadığım şehir . pek ortamlarda takılmasamda çok sosyal biri olmasam da akşamları büyükdere mahallesinden doktorlar caddesine kadar yürümek bile zevk veriyordu . bir daha yollarımız nerede kesişir hiç bilmiyorum ama güzel şeyler yaşattın eskişehir teşekkür ediyorum.


konya altın bir kasedir lakin içi dolu akreptir..