memleketime giydirmisler yine. haksiz degiller. son 14 yildir yilda sadece 1 kere goruyorum ve inanilmaz kotuye gidisi kalbimi kiriyor. mekanlar artmis, icleri bombos insanlarla dolmus. barlar sokagi dev bir payvon/iibf kantini havasi veriyor. yasli gibi konusuyorum ama canli rock muzik olurdu her hafta sonu cesit cesit mekanda, simdi tek gordugum turkuculer ya da popcular (aksini goren yesillendirsin). mekanlarin kapisinda genc kadin ve erkekler neredeyse kolunuza yapisacak sizi iceri almak icin. bu manzaraya cocukken tatil beldelerinde turistleri kaziklamaya calisan tipler sayesinde asinayim. son gelisimde espark'ta turkce duydugum anlar azdi. herkes mi ya avrupali ya da arap? uzuluyorum acikcasi. ha bu arada bu haliyle bile anadolu'nun neredeyse butun sehirlerine bin basar. gayet guzel bir hayat kurulabilecek bir sehir. kiymetini de bilin.


dışarıdan bakıldığında çok güzel ve yeşil görünen bu ilimizin şehir merkezi, metrekare başına düşen yeşillik oranında türkiye sıralamasının sonlarında yer almakta, hava kirliliği sıralamasında ise zirveyi zorlamaktadır. çevresindeki ormanların kütüğü geçim kaynakları arasında olup, bu kütüklük birtakım yerliklerin karakterine de sirayet etmiştir. asıl geçim kaynağı öğrenci ve askerdir. insanları atılımcı olmadığı için bir zamanlar ilçesi konumunda olan düzce'den daha az gelişmiştir. insanları parayı sadece "biriktirilecek olan bişey"olarak görmektedir. çevre güzellikleri görmeye değerdir. özellikle aladağlar kamp yapılası yerlerdir. izzet baysal üniversitesi vakıf destekli olduğundan imkanları iyi bir üniversitedir. özellikle sayısal bölümleri salık veririm. sıcağı sevmeyenler için de ideal bir yaşam alaını olabilir. insanlarıyla fazla muhatab olunmadığında sakin bir yaşam arzulayan insanlara tavsiye ederim. 5 yıl yaşadım ordan biliyorum...


yattığım odanın penceresinden bakınca hemen karşıdaki daha az katlı binanın çatısı upuzun uzanıyordu karşımda. kargaların ve güvercinlerin otobüs durağı gibi. her zaman dolu olurdu ve sesleri beni inanılmaz rahatsız ederdi. biraz ileride de melita restoranın terası vardı. oradan da müzik sesleri gelirdi gece yarılarına kadar. hoş, bir keresinde ibrahim tatlıses gelmişti buraya, büyük bir olaydı malatya için fakat ne kadar tadını aldım tartışılır. kargalar için bir çözüm yolu arar dururdum kafamda hep. taş atsam olmaz, bağırsam olmaz. yaz günleri sıcak evin penceresi kapatılmaz. sabah ezanından sonra koro halinde ötmeye başlayan kuşların sesleri dayanılmaz. yeni caminin önünde tüfekle balonlara atış yapardım. tek saçma atan basit tüfekler var ya. bir tanesini alsam da hepsini tek tek öldürsem diye içimden geçirip durdum. kuşuydu, gürültüsüydü derken geride kaldı o yıllar. şimdi doğru düzgün kuş bile uçmuyor şehrin üzerinde. o evler, o çatılar. hepsi yok oldu gittiler. vadim o kadar yeşildi ki diye bir roman okumuştum yine o yıllarda. bir çocuk, çok güzel betimlemelerle anlatıyordu hayatının geçtiği yerleri. kitabın sonuna gelince bir iki sayfada o günlerin geride kalışının acısını anlatıyordu. o acıyı aynıyla hissetmiştim kitabı okurken. bir gün başıma geleceğini düşünmüyordum. bu tür şeylerin hep başkalarının başına geleceğini düşünmüşüm meğerse. kendi başıma geldiğinde nasıl olduğunu birebir anladım. başına gelmeyenin anlayamayacağı bir şey bu. vadim o kadar yeşildi ki, malatya o kadar güzeldi ki. şimdi sadece eski resimlerde kaldı o güzellik. şehir bir anda yok oldu gitti. hatıralarımla dopdolu olan yerlerde dolaşıp duruyorum aylardır. o ev de yıkılmış karşısındaki çatı da. mahalle komple yıkılmış, ayakta duran bir iki yapı var onlar da zamanlarını bekliyorlar. şehir komple yıkılmış durumda. yeni yerleşim yerlerinden bazılarında hayat devam ediyor. eski şehrin yerinde yeller esiyor. her yer toz toprak içinde. binlerce hatıranın sığmış olduğu yerlere bakıyorum da. minnacık parsellermiş meğerse. kafamı nereye çevirsem bir hatıranın üzerinde tüten dumanları görüyorum. yanmış, yok olmuş. ayakta kalan ve yıkılmayı bekleyen yerler var. başkaları gibi elime telefonu alıp fotoğraf çekemiyorum. sadece bakıp zihnime kazımaya çalışıyorum. son görüşüm burayı, kalsın aklımda biraz daha. azcık daha kalsın. sonra nasıl olsa ben de unutacağım, ben de unutulacağım. insanların cinnet hali bambaşka. içinde bulundukları durumu bir türlü algılayamıyorlar. kabullenmiş diyemeyeceğim çünkü bu kabullenme değil. anlayamıyorlar. durumun farkında değiller gibi. anında alışılmış bir durum var. onca yoksunluğun, imkansızlığın arasında insan türünün yüksek adaptasyonu mu diyeyim tarife sığmaz bir cahillik mi diyeyim bilemiyorum, yine gündelik kazançlar peşindeler. neleri kaybettiklerinin farkındalar mı acaba? siyasilerden bahsetmek bile istemiyorum. oy peşinde, ikbal peşinde, menfaat peşinde bir güruh. sürekli vaatler, tehditler, 'nankörlük etmeyin'li meydan okumalar var. karşılarında sessiz bir kalabalık. insanlar böyleyken depreme ne hacet diyorum içimden. ülkemin her yerinde var bu sessiz kalabalıklardan. insanlar böyle olması belki depremden de büyük bir felaket türkiye için.


stereotype bir izmirli kizin en bariz özelligi konusurken el hareketlerini ve yüz mimiklerini yani vucut dilini çok iyi kullanmasidir. heyecanlandigi bir seyi anlatirken ses tonu yükselir, konusurken karsisindakinin gözlerinin içine bakar. bu, yetistirilme tarzina bagli kendine güvenden kaynaklanir. izmirli kizlarda ögretilmis karsi cins korkusu yoktur.


efsanelere göre dillere destan güzellikleri vardır. hepsi güzeldir denemez. ama güzel olanları bir başkadır.


rizeli arkadaşlarımdan bilirim, biraz pragmatistlerdir... hatta biraz fazla, hatta herkesten de fazla. anladın sen oni.


0 dereceyi geçtikten sonra insanların erimeye başladığınu düşündüğüm yer -50 derece nr mk kutuplat o kadar soğuk deil


bu şehrin bu kadar tartışılmasının tek bir sebebi var: burası zamanında öyle bir pazarlanıp, bütün türkiye'ye öyle bir itelendi ki doğal olarak gelenler bir çeşit amsterdam'la, paris'le karşılaşacaklarını sandılar. ama elde var makyajlı yozgat yani. ne bir eksik ne bir fazla. ne havası hava, ne yemekleri yemek, ne insanı insan. türkiye'nin batı kıyılarındaki bir köyü bile burayla değişmem açıkçası.


gurur duyduğum memleketim. bugün kemal dedeme iki üç puan daha eklediler. şehrin tamamı oy verse o kadar etkili olmazdı.


totoları okadar havada ki ispat edemem ama şahit olurum


bir rizeli olarak belirtmek isterim ki kendini milliyetçi sanan onlarca anadolu kenti gibi tam bir ümmetçi memlekettir.


hayatımın şehridir. yaklaşık 5 ay geçirdiğim miniminnoş bir karadeniz ili. ankaradan sonra muazzam huzur vermişti bana , kendime bir gizli bahçe yaptım bolu'yu. merkezi mecburiyet caddesiyle sınırlarsak çok küçüktür. ilk geldiğimde ya bu şehir 10 dakikada bitti ben napıcam , nasıl yaşıcam desem de o salak caddeyi bile sevdim. mecburiyet caddesinde her cebe ve zevke hitap eden cafeler vardır. nedendir bilmem bolu yemek konusunda inanılmaz pahalıdır-ankaraya kıstasla-. cadde özsüt , botaniqe, burgerking,osmanlı vs. diye devam eder. caddenin başındaki mısırcının da mısırları şahanedir. özsütün bitki çayı, botaniqe'in sıcak çikolatası, osmanlının demleme çayı enfestir. cadde üzerinde eskiden hamam olan ve cafe vardır bir de , çilekli türk kahvesi falan yapar.gidilip görülmesi gereken bi aurası vardır buranın.eskiden hamamken şimdi hotiç'in mağazası aynı zamanda ve cafe'nin bi kısmı olmuştur. aynı zaman da ve cafe'nin hemen karşı çaprazında teyzeler bolu mantarı,bolu patatesı satarlar , süzme yoğurt, çeşitli baharatlar falan. genelde bu teyzelerin belirli müşterileri vardır, her gördüğümde en az 3 müşterisi oluyordu bu teyzeciklerin. teyzeciklerin tezgahlarının arkasında bir hamam vardır. sanırım bolunun en eski hamamı. neredeyse unutuyordum, cadde de bir de kubbealtı diye bir gözlemeci vardır ,ben pek beğenmedim ama müptelası çoktur . ne o öyle gözlemeyi makasla kesmek falan diye bi önyargım oluştu. caddenin ilerisinde köroğlu heykelinin bir alt sokağında kral pide vardır. en favori yerim kral pidedir, 9 metrekare bi dükkan. ama bir pideleri var, 3 katlı.. giderseniz kaşarlı-kuşbaşılı yemeden dönmeyin yazık olur. kral pidenin hemen yanında osmanlı nargile vardır, ankara'da huqqa, osmanlı nargilenin yanında halt etmiş, o derece. cadde de bir de sosyete kahvesi vardır. bilimum iskambil oyunları, taş oyunları oynanır.kızlı-erkekli bi katılım mevcuttur. saat 2-3 gibi okey oynayan kız grubu görebilirsiniz rahatlıkla. karaçayır mahallesine doğru inildikçe bolu güneşinin o turuncu ışıkları görülür. panayır yeri diyenini de duydum , ben genelde bolu güneşi diyordum. koca ramazan, tüm bolu burda diye düşündüm hep. her oyuncakta sıra olurdu, bolu'da ki bu lunapark eğlence anlayışı çok hoşuma gitmişti.bolu'ya retro bir hava kattığını düşünüyorum. bolu güneşinin de içinde olduğu o parkta bir de tunalı cafe vardır. her gece farklı tarzda çalar bu cafe, çıkan gruplar da güzel söylerler hani eğlenirsin dinlerken. boş masa bulamazsın , genelde rezervasyonla gidiyorduk açık hava bu cafeye -ort.100-150 masasının olduğunu düşünüyorum-. yolun karşı tarafında dolmuş duraklarına gelmeden engellilerin bir cafesi vardır oraya muhakkak uğrayıp bir çay içmenizi çalışanlara hal hatır sormanızı tavsiye ederim, ben bu kadar mütevazı insanlar görmedim. bolunun meşhur bir de deniz pastanesi vardır. caddede ki değil,tabaklar mahallesinde olan büyük yerden bahsediyorum. kaliteli güzel tertemiz bi mekandır. bolunun elit kesimi genelde burada takılır. sandviçleri, özellikle pizzası gayet başarılı, tatlılarına ve pastalarına değinmiyorum bile. livadan,elizinden,divandan falan kat be kat güzeldir. ankara yolunda 7. kılometre de filiz /barilla'nın fabrikası aynı zamand arestaurantı vardır. değişik makarnaları var denenmelidir. eğlence anlayışı biraz kıttır bolunun. caddede destina vardır, çarşamba geceleri fatih sahne alır. fatihte ki enerji de bolu' daki kimsede yoktur, eğlenirsiniz çoşarsınız. ama üst kata cluba gitmenizi pek tavsiye etmem. oturup bi bira içebileceğiniz, muhabbet edebileceğiniz nezih ve temiz -bence- tek yer mazı'dır. mazının akustiği de burası bolu değil , bi bestekar , bi tunalı dedirtir adama. çeşit çeşit sıcak içecekleri ,oraletleri seviyorum diyorsaniz cadde'nin arka çaprazında kırıldereli cafe vardır. bi cadı çayı vardır çok güzeldi. marjinal tipler takılır ve garsonlarda çok cicidir.gidince görürsünüz ki orası da bi bolu değil, taksimde -beyoglunda- gop'ta vintage bir cafedir . stadın orada her pazartesi halk pazarı kurulur. ben bu kadar büyük bi meyve-sebze pazarı görmedim. rengarenk ve çok ucuz. ve pazartesileri dehşet bir trafik olur, bolulular alışkın değildir trafiğe ama ptesi günleri tam bir fe-la-ket-tir. sen bolusun ne bu trip dersiniz. bolu merkezden biraz uzaklaşırsak aibü vardır, şehrin üniversitesi. küçük odtü diye tanımlıyorum ben.imkan ve öğrenci profili olarak tabii ki bir odtü değildir, lakin kampüs girişi büyüklüğü gölköy'e sınırı ile çok hoştur. okulun içinde ismalin kütük evi vardır, ahşap yapılı, göl mazaralı , içeride de bir şöminesi. değişik bir garsonu var karar veremeyince kızar falan, ama sahibi çok tontiş bi amcadır. gidilip, ya göl manzarasında ya da şömine dibinde çay içilmelidir. mevzu bahis gölköy piknik alanından hallicedir, alıp 3-5 biranızı oraya arkadaşlarınızla gidip sohbet muhabbet ve yakamoz yaparak hayatı ve neden bolu'da yaşamak zorunda olduğunuzu sorgularsınız. :) gezilcek çok yer vardır bolu'da , arabasız olmaz o yüzden. sıkılmazsın boluda 'hadi gidelimci' arkadaşlarınız varsa tabii. karacasu mahallesinde, barajı az geçince gazelle yolunda sağdan dağa tırmanmaya başladığınızda karşınıza bir cennet çıkar. panaroma butik otel. sözlükte burası hakkında entry girilmemesi çok şaşırtıcı. panaroma , dediğim gibi gizli bahçe olabilecek fevkaladenin fevkinde, huzurlu tertemiz bi yerdir :) rakı-balık, şarap-peynir yapılabilecek tek yerdir. iki konsepte de uyar. bi masada gencler biralarını içip muhabbet ederken, diğer masa da bir çift evlilikyıldönümü kutluyor olabilir. en köşede ise amcalar rakılarını içerken en tatlısından kahkahalar patlatabilirler. özel bir yerdir panaroma! çok kişi bilmez, zaten üyeliğim kabul olana dek, siz de bilemeyeceksiniz :d hafta içi ud-vari bi entruman çalan bir adam çıkar.şöminenin önünde kendi kendine tıngırdatmaya başlar ve siz farketmeden kulak kesilirsiniz. müzik bilgime güvenirim, fakat bu adamın icra ettiği sanat dalını kestiremiyorum, etkiliyor çakal . panaromanın bahçesinde bungalov ahşap evler vardır. konaklama yerinin olması da +15 point kazandırır. uzaktır ve birazda pahalıdır, o yüzden müşteri profili de bellidir. haftaiçi gidilmesini tavsiye ederim , haftasonu inanılmaz kalabalık olduğu için gerekli ilgiyi gösteremezler . abant yolunda gökdere alabalık tesisleri vardır, bir köy kahvaltısı var dillere destan ve ızgara alabalık olayında da proflar. hamakları vardır bi de inanılmaz bi doğa harikasıdır benim nazarımda. abant yolu böyle keşfedilmeyi bekleyen doğa harikalarıyla doludur. abantta aynı şekilde bir doğa harikasıdır. göl gazinosunda muhakkak oturulup karşı ki dağlara iç çekilmelidir. aladağda piknik yapılmalıdır , havası öyle temiz ki nefes alırken yakar bi müddet. bilindik yerlere değinmiyorum, yedigöller, gölcük milli parkı vs. sinema olayı yoktur, vardır da yoktur işte. geçmiş sezon filmleri olur ,onlarda ya becikoğlu'nda ya da highway'de. sanatsal bir gelişim göstermemiştir bolu. tiyatro, müzikal , konser falan çok soyut kalır. highway bolu'nun bir uzvu olmuştur, hadi kahve dünyasına gidip bi kahve içelim muhabbeti çok normal gelir. gördüğünüz gibi bolu o kadar sıkıcı değildir, bi şeyler içip muhabbet edilebilecek yerler ve damak tadına hitap edecek mekanlar üzerine bir yaşam sürebilirsiniz rahatlıkla. bunun dezanavtajı çok para harcarsınız, küçücük bir şehirde aylık gideriniz yadsınamayacak kadar çok olur ve kilo alırsınız . +6 kilo alıp dönmüştüm ben, yerken güzel de basenlere özgürlük moduna girilmesi feci. bolu insanı güzeldir, sıcacıktır, dedikoducudur, cimridir ama çok yardımseverdir. öğrenciyi sevmez ama çalışana bayılır. sıcak para en nihayetinde. ünvanınız size gösterdikleri saygıyı arttırır; mühendis olmak , doktor olmak onlar için yolunmalık davuk bulmuş olmaktır. öğretmene, memura elleşmezler pek. her köşe başında bir tanıdık görebilirsiniz, hızla herkesi tanır, yolları adım adım hafızanıza kazırsınız, istemsiz tabi . güzeldir bolu. severim, sevdirmeye çalışırım. aslen eskişehirli olup, ankarada yaşamamdandır ki kalabalıktan, trafikten ,insanlardan, büyük şehir karmaşasından, iş hayatında ki hırstan inanılmaz sıkılmıştım. bolu ilaç gibi geldi, bir nevi meditasyon şehri, bir nevi yoga huzuru.


ibretlik biçimde; göze azıcık da olsa güzel gelen binaların tamamını ya ermenilerin, ya rusların, ya da kemalistlerin yaptığı yıkıntı yumağı. hele şehir merkezindeki 1 adet normal çarşıya benzemeye çalışan caddenin dışına çıkın, savaştan çıkmış zannedersiniz gördüğünüz yerleri.


baba tarafından memleketim... cennet gibidir... dağları, yaylaları, yeşil mavi bir arada, binbir çeşit bitki ve kuş sesleri...


bir adam bir şehrin kaderini nasıl değiştirir en canlı şekilde görüyoruz. her gün ve gece yatıp kalkıp yılmaz büyükerşen'e dua etmeli eskişehirliler... anadolu bozkırında, anadolu üniversitesiyle başlattığı devrim belediye başkanlığı süresince de devam etti, ediyor.


bir günlüğüne gitmeyi planladığım ancak nerde ne yapılır, nereleri görmeden dönmemek gerekir bilemediğim şehir.


sadece duyduğum kadarıyla fazlasıyla cuckold ilişkinin bulunduğu şehirmiş söyleyenlerin yalancısıyım


bir rivayete göre motosiklet sürücüleri rüyalarında kabus gördüklerinde olay sakarya'da geçiyormuş


burger king'in açılmasıyla birlikte yaşanabilir kentler arasında bir basamak daha yukselen bir doğu karadeniz ilimiz... sikinti yok, burger king var... edit: + domino's pizza


"şehir o kadar cenabet ki" gibi bir cümleyi kurabilen bir insanın varlığından haberdar olmama vesile olmuş, bu insanla aynı havayı soluyorum diye düşünmeme sebep olmuş şehir


sivas’a giderken otobüs akdağmadeninde mola verirdi, yozgat denince nedense aklıma ilk bu gelir. ha bir de yozgat blues


yol tarifi istendiginde size nazikçe tarif eden insanların olduğu sehir.


anket başlığı olduğu için tanıma gerek duymuyorum. (bkz: medeniyet) (bkz: aristokrasi) ne demiş bir babil şairi: yozgat'ın asma bahçelerinde bir güzel ile el ele dolaşmak arzusu içimi öyle kemiriyor ki, güzelin cemalinden mi yozgat'ın büyüsünden mi bu arzu ? tahayyülü ve tahlili mümkün olmayan bir giz sarıyor çehremi !


istanbulu görmeden istanbul hakkında atıp tutanları da görülmüştür. lakin gelip gördüklerinde haklı olarak istanbulda yaşamak için ellerinden geleni yapacaklarına ve bir daha asla kumpir in anavatanı olarak izmir i göstermeyeceklerine dair kendi kendilerine söz verirler.


findik sekeri ve cimen kolonyasi ile unlu sehir


depremden sonra verdiği nitelikli göçle bir ortadoğu şehri olma yolunda hızla ilerliyor.


mart ayına kadar devam edecek ve festival havasında yaşanacak çamurlu paça günlerinin, düşen yılın ilk karının düşdüğü bugün başladığı şehir... istisna yoktur her yol çamura çıkar o nedenle bunu festival havasında, ıslak t-shirt havasında yaşayıp kıça kadar kim sıçratır vb. eğlenceleriyle geçirmek gerekir... ulan her sokak mı çamur olur... nassı bir altyapıdır...


bakanlıklar - meclis - akay kavşağı'na alt geçit yapılmayan yıllarda saatlerce kırmızı ışık beklediyseniz, eskişehir yolu'ndaki tivoli'den hamburger yediyseniz, kendinizi bildiniz bileli eskişehir yolu'nda metro inşaatı varsa, kanal a ve başkent tv'deki sokak röportajlarını sırf tanıdık görürüz belki diye izliyorsanız, la bebe ya da la sözleri size içten içe çekici geliyorsa, birisi ımmmmm dediği zaman hemen ardından megasite diyebiliyorsanız, normal bir günde bir anda kendinizi eylem/protesto/miting gibi bir vavelyanın içinde bulabiliyorsanız, "oraya girersek çıkamayız, kızılay'da eylem varmış" lafını haftada iki kez kullanıyorsanız, dolmuşla kızılay'a gelirken ışıklara kadar çökmeniz gerektiğini artık kabullendiyseniz, balgat dolmuşuna binince şöföre "hocam" diye hitap etmeniz gerektiğinin bilincindeyseniz, adı a ile başlayan alışveriş merkezlerini artık birbirine karıştırıyorsanız, kızılay'da metropol , megapol ve ankapol hangi sokaktaydı diye her seferinde tereddüt ediyorsanız, mithatpaşa ve meşrutiyet caddelerini karıştırmanıza rağmen herkes nerden bahsettiğiniz anlıyorsa, lise hayatınızı konur, karanfil, selanik, sakarya , izmir caddesi gibi ortamlarda geçirdiyseniz, ankara döneri diye bir olayın varlığından haberdarsanız, ama bu olguyu başka şehirden arkadaşlara inandıramıyorsanız, alışveriş merkezi ve yürüyen merdivenler ile yeni karamürsel, soysal pasajı, onur çarşısı gibi ortamlarda tanıştıysanız, bakanlıklar'daki beğendik olması planlanan devasa yapının yanından her geçtiğinizde "burası da mahkemelik miymiş neymiş" diye hayıflanıyorsanız, migros konsepti ile demirtepe'de, metro konseptiyle etlik'te tanıştıysanız, orası demirtepe mi yoksa maltepe mi sorusu hep bir çelişki ise, bakanlıklar'da açılan ilk mc donald's ve içindeki kendi kendine çalan piyanoyu hatırlıyorsanız, kocatepe camii'ni beğendik olmadan da hayal edebiliyorsanız, kızılay'da buluşmak için kendinizi vakko'nun önü, ptt, dost kitabevi ve ykm'den başka koordinat vermekten aciz hissediyorsanız, belediyecilikte fıskiye ve su birikintisi ekolü size hiç yabancı gelmiyorsa, döner kavşaklarda fıskiye görüp küfretmişseniz, bakanlıklar'da karşıya geçerken, halkın gücünü kullanarak critical mass theory'i boşa çıkartmıyorsanız, kızılay tüp geçitlerinden geçtiğinizde ortalıkta kaval çalan kimse olmadığı zaman kendinizi tuhaf hissediyorsanız, telefon söz konusu olduğunda aklınıza ilk gelen yer ısrarla maltepe pazarı ise, elektronik bir şey lazım olduğunda konya sokak'ta kesin vardır diyorsanız, su, tesisat,mutfak-banyo malzemeleri için ilk bakılacak yer rüzgarlı ise, amerikan malı bir şey ararken amerikan pazarı'na baktın mı diye lafa atlıyorsanız, sizin için ankara'nın en dev yapıları, sabancı kız yurdu ve işbankası ise, şehrin en uzak noktasına bile yaklaşık 15-20 dakikada gidebiliyorsanız, kızılay-demirtepe bölgesinde belediye otobüsleri için ayrı şeritten yollar olduğu zamanı hatırlıyorsanız, alp billuriye izdihamlarına bizzat malzeme olmuşsanız, zihninizdeki tunalı hilmi trafiği bazen yukardan aşağıya doğru akabiliyosa, reşit galip, nenehatun, esat caddesi aslında ters yöne gidiyorsa, eskiden gölbaşı'na, ümitköy'e, batıkent'e gitmek başlı başına uzun yol gibi geliyordu ise, kuğulu park kavşağı henüz fayanslar ile döşenmemişken, köşedeki dikiş tutturamayan devasa disko'yu hatırlıyorsanız, hassas bölge'deki aspava sizin için daha güzelse, edessa duvarlarındaki ünlülerle çekilen fotoğraflara bakmaktan yemeğinizi soğuttuysanız, kolej semtinde gerçekten kolej olduğunu hatırlıyorsanız, 96'lar, ahmetler, eski et-balık kavşağı, türkeş'in mezarı, aydınlık sapağı, bülbülderesi merdivenler, bahçelideki eski gima, eski sampi denince nereden bahsedildiğini anlıyorsanız, bentderesi denildiğinde aklınıza tek bir olay geliyorsa, çinçin ya da yenidoğan denilince içten içe geriliyorsanız, papazın bağı denildiğinde hep "bir gün gidelim ya" diyorsanız, dikmen'e çıktığınızda ankara'nın dikmeni diye espri yapmıyorsanız, balgat'ı siyasetin merkezi olmadan da hayal edebiliyorsanız, milli kütüphane'yi sadece otobüs durağı olarak kullanıyorsanız, hiç bir yerde bulamadığınız bir şeyi bulabileceğiniz son adres hep ulus ise, "kesin ulus'ta vardır" diyorlarsa, ulus'a dair yol tarifleriniz daima heykel'den başlıyorsa, etimesgut sizin için etimesut ise, pizzatek hamsisinin tadını hala unutamadıysanız, chevrolet taksilerin bahçelievler-kızılay arası dolmuş olarak kullanıldığı zamanlar hala aklınızdaysa, size göre bahçeli yedinci cadde, hatta komple bahçeli bir zamanlar sadece yaşlıların, emeklilerin takıldığı nezih bir ortamsa, tunalı hilmi ve bahçeli cadde/sokaklarının santim santim her köşesinde türlü hatıralarınız yatıyorsa, seğmenler parkı'na pazar günleri köpeksiz girenlere ezik gözüyle bakıldığı zamanları hatırlıyosanız, atakule'yi matah bir şey zannetiğiniz zamanlar, atakule'nin tepesi gerçekten dönüyor mu diye test etmeleriniz hala aklınızdaysa, atakule'nin tepesine çıkıp evinizi bulmaya çalıştıysanız, cinnah caddesi'nden otobüslerin ve yukarı ayrancı dolmuşlarının iniş yapabildiği, akabinde fren patlatarak kitle imha silahına dönüştükleri günleri acıyla anıyorsanız, kimi zamanlar canınız, a.o.ç. dondurması ve kokusunu çekiyorsa, şehirdeki ilk kumpiri atakule'de tattıysanız, siteler esnafı, aşti taksicilieri ve seyran gençliği diye bir topluluktan haberdarsanız, siteler denildiğinde aklınıza ilk gelen yer ismet möble ise, karayalçın dönemindeki kömür karası hava kirliliğini anımsıyorsanız, eski terminal ve izdihamlarını dün gibi hatırlıyorsanız, aşti ilk açıldığında gerçekten büyük bir şehirde yaşama psikolojisine büründüyseniz, ülkede ilk metroya binenlerdenseniz, test sürüşü için yok yere ailecek aşti-dikimevi seyahatine çıktıysanız, ankaray ile metro arasındaki farkı yabancılara anlatmakta zorluk çekiyorsanız, ankaray ve metro hattında atatürk kültür merkezi dahil kullanmadığınız tek bir durak bile kalmadıysa, araba arızası ile alakalı gidilecek ilk adres ya şaşmaz ya da iskitler oto sanayi ise, taksici sorduğu zaman, "kâzımkarabekir'den gidelim abi" gibi bir cümle kurabiliyorsanız, köroğlu işkembecisi'nin önünden alkollü araç kullanarak geçilmeyeceğini biliyorsanız, sokaklarda umarsızca eğlenen insanların ankaralı olmadığını şap diye anlayabiliyosanız, karum, gençlerin süslenip püslenip "balkon yaparak" piyasaya çıktığı yegâne yer olarak zihninizde yer ettiyse, cumhurbaşkanıydı, başbakandı trafikte rahat ilerlesin diye yeşil ışıkta öle boş yere beklediyseniz, anıtkabir ya da ankara kalesi ile aynı şehirde olmanıza rağmen en son ortaokulda gittiyseniz, işe giderken her sabah aynı insanları görüyorsanız, otobüs beklerken muhabbet edebilecek birilerini mutlaka bulabiliyorsanız, 3 katlı apartmanlar size garip gelmiyorsa, sağda solda gördüğünüz her ankara panoramasında sik gibi bir atakule görmekten artık hicap duymuyorsanız, 34 plakalı araçların ani hareketlerinden tırsıyosanız, ultra lüks araçlara aşina değilseniz, ara ara gördüğünüz ulta üst sınıf araçlar da zaten 34 plakaysa, gölbaşı yolunda sarhoş sürücülere yönelik temkinli gidiyorsanız, bilkent yolunun neden ölüm yolu diye anıldığını biliyorsanız, enka'da araba kapıştırmak diye bir konsepte aşinaysanız, "kırmızı ışıkta sağa döneceğin zaman yol müsaitse kırmızı yansa bile dönebilirsin" gibi bir trafik kuralının başka şehirlerde olmadığını fark ettiyseniz, istanbul trafiğinde kargaşaya sebep oluyorsanız, vapur, minibüs, dolmuş jargonuna sahip değilseniz, istanbul'da dolmuşa bincem diye sora sora, sarı gubidik bir şey ile karşılaşıp afalladıysanız, televizyon'da gördüğünüz anda işte burası ankara diye doğru çıkan tahminlerde bulunabiliyorsanız, şehrinizde can güvenliğinize güvenerek sokağa çıkabiliyorsanız, pavyon, tombala, gazino kültürüne aşinaysanız, sokaktaki herkesi dış görünüşüyle anında sınıflayarak, kim olduğunu az çok kestirebiliyorsanız, devlet dairelerini en verimli ve pratik şekilde nasıl kullanabileceğinizi artık bellediyseniz, e5 'miş, tem'miş, sürekli karıştırıyorsanız, yoğun akıcıymış, ana arterler tıkalıymış falan sizi hiç ilgilendirmiyorsa, her dışarı çıktığınızda tanıdık görme olasılığınız 100de 90lara vuruyorsa, sizin için ankara sembolu hala hitit güneşi ise, bir gördüğünüz insanı mutlaka bir gün bir yerde bir daha görebileceğinizin bilincindeyseniz, dolmuş'a dolmuş, simit'e simit, çekirdeğe koçlar gibi çekirdek diyorsanız, "beuuuu bu şehirde gidilecek, yapılacak hiç bi yer yok, deniz yok, grisiniz hepiniz, memursunuz, bık bık bık" diye sizinle dalga geçen bünyelere içten içe kin besliyorsanız, ve bu şehirde hakikaten gidilecek ve yapılacak hiç bir şey yoksa ve buna rağmen şehri olduğu gibi kabulleniyorsanız, gerçekten ankaralı olmuşsunuz demektir efem. tebrikler.


etliekmek bosna hersek mahallesi rampalı çarşı


atabuğdayı unu hassasiyetiniz varsa develi ilçesinde gdo'suz ekmek üreten çok sayıda fırın bulunmaktadır. (bkz: )


bugün askerliğimi bitirip terk ettigim bi garip şehir. anadolu şartlarında ufak-orta ölçekli bir ilçe olacakken il yapılmış bi çok açıdan mahrum durumda olan ama bir yandan da içinden çoruh nehri geçmesi hasebiyle inceden bi sevimliliği de olan şahsına münhasır il.


hayati yasamayi iyi bilen ve hayatının iplerini eline almış kadınlardır. kadınlığını zevklerini ve ne istedigini bilit bu da ayrı bir güzellik ve hava katar. laf atıp duranların cekememe nedeni hayatı zevkle yaşamalarıdır


aycan'a sarılamadan geçen bir gün daha.


arada sallanan şehir. hafiften sallandık mı ne? 2013.06.14 20:13:39 39.8500 30.5525 5.0 -.- 3.0 -.- hekımdag-tepebası (eskisehir) ilksel


dışardan gelen günü birlikçilerin biraz abarttığı düşündüğüm bir çok artısı ve eksisi olan şehir. 5-10 yıl aralığında yaşayan insanların daha iyi yorum yapacağını düşünüyorum. +güzel sanat çalışmaları oluyor. +yerel halkı diğer illere(konya vs) göre çok daha iyi. bence bunun sebebi tatar ve bulgar göçmenlerinin varlığı. +geceleri rahat dolaşabiliyorsunuz (mülteciler sonrası biraz daha tedirgin ediyor açıkçası). +yılmaz büyükerşen'in güzel yatırımlarla merkez kısmı modernleştirmiş olması. -her sokakta kangal boyutunda sokak köpeklerini sürüler halinde gezerken görebilirsiniz. ciddi bir sokak köpeği problemi var. avrupa kentine benzetiliyor eskişehir ama hangi avrupa kentinde durum böyle bilemiyorum. -millet bahçesi ve diğer park bahçeler afgan bahçesi, suriye bahçesi olmuş durumda. bağırmadan anlaşamıyorlar. -şehir merkezi dışına çıktığınızda o merkezin makyajlanmış halinin buhar olup tipik anadolu kendinden daha kötü hale dönüşmesi. -evet eskişehiri eskişehir yapan yılmaz büyükerşen ama artık yaşlandığını kabul edip kenara çekilmeli.


sokaklarını kaldırımlarını sanatını kültürünü sevdiğim...2 üniversite barındırdığı için her daim dinamik kalacak bir şehir.küçük fakat olanakları çok fazla.hemi de ucuz.


mezun olduktan 13 sene sonra gelip yerlestigim sehir. bir takim seylerin degismemis olmasi fazlasiyla guzel.


arkadaş şehre yeni gelmiş ve psikolojik sorunları var anlaşılan. düzelir zamanla.


uzak dursunlar, hele varsa göztepeli.. aman diyim, ben almayayım. eski sevgilin mi diye soran olmuş, hayatıma giren bütün erkeklerin izmirli olması tesadüf olamaz ya..


karadeniz düşmanlığı yok ortada. trabzon asıllı izmirli olarak (anne ve baba tarafım full trabzon) ben bile sevmiyorum rizelileri; bu adamlar niye sevsin? sevmemek için herkesin haklı nedenleri var, herkes de yazmış nedenleri ve yazılanların hepsi de doğru. paraya taparlar, paran yoksa gözlerinde adam değilsindir, parası olan biriyle kontak kurunca seni direk tanımazlar; insan aşağılamayı çok severler, saçma sapan espri anlayışları vardır ve hiçbiri komik değildir aksine kırıcıdır. say say bitmez ya, rizeye bir gün olur da giderseniz beni anlarsınız.


gezi parkı direnişinin hala sürdüğü şehir. sabahın 7'sinde esparkın önünde slogan atmaya devam ediyorlardı hala. şimdiye kadar polis müdahalesi olmadı. birçok arkadaş akp il binasının yunusemre caddesinde olması nedeniyle oradaki grubun içinde provokatörlerin yoğun olduğunu söylüyor. polis de önlemlerini akp il binasının bulunduğu bölgede almış durumda, dolayısıyla espark tarafı daha rahat.


neden bu kadar tantunisinin övüldüğünü anlamadığım durum. lan o kadar güzellik var ne tantuniymiş arkadaş. gidip görmediyseniz görün anlarsınız ve hatta biraz yaşarsanız ömür boyu özleyeceğiniz şehir olur derim.


bu şehirdekiler yobaz değilse memlekette kimse yobaz değildir, hatta bu şehir yobaz değilse bursa, stockholm, samsum malmö, kütahya'da köln'dür.


klima basligina 55 entry girdirecek kadar sicak bir gun olmasina ragmen son yarim saattir yagan saganak yagmurla kizgin dimaglari soyle bir serinletmesiyle takdirimi kazanmıs sehir.


sadece yobaz değil yozlaşmış, acımasız, bencil insanların ağırlıkta olduğu yer


kesinlikle güzeldirler.izmire gidince kıskanıyorum tekrar istanbula dönesim geliyor.tamam sakinim.


meteoroloji verilerine göre 2023'ün en sıcak ili eskişehir, en soğuk ili ise gümüşhane olarak belirlenmiş.


malatya'dan göç ederler. göç ettikten sonra malatya'ya methiyeler düzerler. hasretiyle yanıp tutuşurlar .


benim babam ama izmirli değil denizlili olanından :')


iç anadolu insanı iticiliği yanında denizde kumdur. (kırşehirli olmanın çok cool olması) (yozgatta yaşamanın eşşiz zevki ) gibi düşünen bir insan diye düşündüğümdür.


ben niye kar görmüyorum yağmur var her yerde


bir çok şey olmaya çalışıp hiç bir şey olamayan şehir. tarihçesini merak edenler için :


yıllar sonra ogrenciligimin geçtiği mahalleyi gezdigim, eski anıların canlandigi memleketim...


gece gece nerden aklıma geldiyse yazasım geldi, ben bu şehire 2012 yılında istanbuldan üniversite okumak için gittim, tek kelime ile şahane bir üniversite hayatı geçirdim, arkadaşlıklar dostluklar, yemesi içmesi gezmesi vs gerçekten çok güzeldi. bana öylesine güzel arkadaşlar kattı ki bu şehir hâla çoğuyla aktif bir şekilde görüşürüm, zaman zaman yaşadıkları şehirlere giderim onlar gelir giderler, düğünlere, eğlencelere birbirimize gider geliriz. 2016 yılının haziranında istanbula geri döndüm, 2018 yılının basında ise tekrar bu sehire geri döndüm ve orada hâla hayatimda olan, sevdigim kadinla tanistim. iş, güç koşuşturma sonrası 6 ay önce yeniden istanbula geri dönme fikri oluştu ve geri döndüm. o kuru soğuğunu, kağnı gibi giden tramvaylarını, ağustos akşamlarında dahi üşüten havanı, şeker fabrikasından yayılan keskin bok kokunu, gün içinde kafamı adeta siken jet seslerini hiç özlemicem desem de sanırım özlicem be eskişehir, binlerce kez yürüdüğüm adalar, doktorlar, kanlı kavak parkı, üniversite caddesi, aşık olduğum kavga ettiğim, özlediğim, sarhoş olduğum, güldüğüm, ağladığım sokakların, kalabak suyun, porsuğun kenarında saattlerce edilen sohbetlerin hep aklımda hep hatıralarımda kalacak. bu arada geçen gün aklıma geldi, 2012 eylül ayında sehire ilk geldigimde hat boyundaki köfteci ibo'da köfte yemiştim. 2022 eylül'ünde son kez oradan yola çıktım. bu arada galiba bu iş olmayacak başaramayacağım dediğim her ne varsa başardım, senden öyle ayrıldım. görüşelim derdim ama bu kitap çoktan bitti. bana yettin, uzun bir süre görüşmemek dileği ile. hem recep dayı bile gitti, zaten eskisi gibi olamayacaktın.


onu bırakın da,herşeyden önce karadenizliler birbirini sevmiyor. tanıdığım ne kadar karadenizli varsa birbirlerinden hoşlanmıyorlar. önce bunun sosyo psikolojik hâli açıklanmalı...


buldukları her yaprağı sarıp yemek yapmaları


simdi yere tukuruyorsunuz icinizden 5 e kadar sayiyorsunuz birde bakmissiniz ki yerde tukruk degil bir buz kutlesi var.buz kutlesinin buyuklugu tabiki sizin kapasitenize bagli.


en güzelleri genelde minyonlardan çıkar. ufak tefek, çıtı pıtı, sevimli falan. (bkz: minyon kadın güzelliği)


arkadaşlar atın ama destekli atın . eskişehir'de şehir merkezinden ( valilik önü) mücavir alan sınırına olan en uzak mesafe 7 kilometredir. bu demek oluyor ki yürüyerek birbuçuk saatte köy sınırlarına ulaşıp , tarlanıza varabilirsiniz. kent merkezi bu kadar ufak olan bir büyükşehir yoktur sanırım. bir belgeselde izlemiştim , kar fırtınasında penguenler birbirine iyice sokulup boşluk kalmayana kadar kümeleşiyorlardı. bizimkisi de o hesap soğuktan bitişik nizam binalara yöneliyoruz , iyice birbirimize sokulduk bu şekilde.


sevgilimin gitmesi sonucu iş bakmaya başladığım şehir. varsa ilerde doğabilecek bir imkan yeşillendirebilirsiniz.


dört yıl boyunca ikamet ettiğim bir takım aşağılıkların haksız hakaretine maruz kalan anadolu'nun güzide şehri. beş yıldır da izmir'de yaşamakta olduğumdan objektif kıyaslama şansım vardır. öncelikle kendisi hakkında atılan üç kağıtçı, dolandırıcı, yalancı iftiralarını hak etmediğini söylemeliyim. elbette içlerinde sıkıntılı tipler var her yerde olduğu gibi. hayatımdaki en yardım sever insanları burada tanıdım. hatta beni hiç tanımayan komşum gece çocuğum ateşlendiğinde arabasının anahtarı bile vermişti. ameliyat olduğum süreçte (kayseri'nin sağlık hizmetleri alt yapısına değineceğim) evime gelen yiyeceğin hediyenin haddi hesabı yoktu. geneli hoş sohbet ve sıcakkanlıdır. çarşı esnafı kısmen sıkıntılıdır. bir çok avm kurumsal firma varken esnafından alış-veriş etmeye gerek yoktur zaten. izmir insanının küstahlığını burada görmeniz zordur. şu nu da belirteyim. ben oruç tutmuyorum. dört yıl boyunca da tutmadım. merkezde öğlen yemeklerini yedim kimseden olumsuz bir tepki almadım. şehir olarak türkiye'nin en düzenli şehirlerindendir. yolları oldukça geniş-düz ve park sorunu yok denecek kadar azdır. yeni yapılan kocasinan bulvarı genişletmesi ve kavşak çalışmaları sayesinde rahat olan trafik iyice rahatlamıştır. trafikte taciz (korna ve selektörden bahsediyorum) sayısı azdır. izmir'de inanılmaz bir araç taciz durumu ve kavga etmişliğim var. altyapısı inanılmaz düzenli ve sağlıklı çalışmaktadır. 4 yıl kaldığım süreçte ne elektrik ne de su kesildi. sağanak yağmurlarda ne sel gördüm ne de taşkın. belki hacılar tarafı olabilir zira çok engebeli yer. şehir merkezinde yoktur böyle bir sorun. izmir'i anlatmaya gerek yok zaten. yazları sıcak ve kışları oldukça soğuktur. yazın en sevdiğim şeylerden biri sıcaktan yanan şehirden erciyes eteklerinde yer alan çay bahçelerinde semaver ve yiyecek alıp keyif yapmaktı. hava o kadar serin oluyordu ki şal falan örtüyorduk sırtımıza. evler inanılmaz büyük ve ferahtır. ortalama evler 180 metrekare civarıdır. kiralar oldukça uygun sayılır. yeni yapılan tüm yapılar (tam merkezde olmayan) otoparka ve sosyal alanlara sahiptir. yalıtım zorunlu olduğundan ısınma problemi olmaz. evler genelde birbirinden uzak ve hep güneş ışığı alır. izmir'de lüks sayılan doğalgaz burada tüm yapılarda standarttır. evler oldukça yenidir ki 15 yıllık binaların eskidiği için yıkıldığını gördü bu gözler. sosyal yaşam zayıftır. eğlenilecek mekanlar yok denecek kadardır. gençler ve öğrenciler için imkanını varsa batıdaki şehirler daha mantıklıdır. alkol alan biriyim. merkezde maalesef alkol alabileceğiz mekanlar sınırlıdır. biz arkadaşlar toplanıp bağ evlerinde veya kendi evimizde içerdik. gerçi içmek isteyen 60 km uzaklıkta kapadokya'da istediğini yapabilir. sağlık sistemi oldukça iyidir. bir çok fiyatı uygun özel hastane vardır. acıbadem-memorial hastaneleri oldukça iyidir. ulaşım hiç sorun değildir kayseri'ye. hava-kara ve tren yoluyla oldukça rahat ulaşırsınız. havalanı şehrin içinde sayılır. kısacası eğer bir aile iseniz ve kendinize rahat ve huzurlu bir ortam arıyorsanız kayseri sizin için bir seçenek olabilir. alkol alan biriyseniz ya evinizde içerseniz ya da kapadokya'da. eğer aşırı sosyal, cihangir solcusu, genç ve gençlik döneminizi dolu dolu geçirmek istiyorsanız sizin için uygun olmayabilir. sorunuz olursa bir yeşil uzağındayım efenim. edit: ekleme


bir zamanlar bir erkeğe altı kız düşüyo gibisinden hurafelerle erkeklerin dolduğu memlekette şimdi bir kıza 6 erkek düşüyor.


izmirli kızların haklı şöhretinin gölgesinde kalmış ama aslında neredeyse onlar kadar ünü hak eden topluluk. türkiye'nin geri kalanındaki erkeklerden (hem görünüş, hem kişilik, hem de aksan olarak) farklı olmaları dışında yapılacak herhangi bir genellemenin çok doğru olmayacağı kanısındayım zira bu izmirli erkeklerden 1.5 milyon tane var.


bugün acayip sıcak. kanlikavakta bisiklet surmek isteyen var mi?


1) şive 2) pilavlı düğün 3) yemek analizi. ben konyalı'yım, doğma büyüme ankara'da olsam da hakimimdir konya'ya yıllardır gittiğim için. şivesi malumdur konya'nın belki şahit olanlarınız vardır, olmayanlara da tavsiye etmem gidin bir konyalı dinleyin diye. gerçekten özellikle niğde ve aksaray'a yakın ilçelerimizde çok can sıkıcı bir şive vardır. pilavlı düğünlere gelecek olursak konya'nın en güzel şeyidir, apartman önünde başlar pilav dağıtımı düğün yerinde de bamya çorbasını takiben verilir. pilavı düğüne giden birisi olmasanız bile yiyebilirsiniz.(apartman önünde yenileni kastediyorum, yoksa salonda "bu adamın ne işi var" demeleri normal ) yemek analizi çok komik bir olay. konyalı'lar genelde yemekten sonra mutlaka bir kritik yapıyorlar yemeğe dair. mesela pilavlı düğüne gitti diyelim; çıkışta 2 saat pilavın yağı, tuzu, eti hakkında konuşabiliyor adam, etliekmek yediyse mutlaka hamuru ve et yoğunluğu hakkında bir yorum yapıyor, hiçbir şey bulamazsa o son tabağı yediği için pişman oluyor.


milletin karısına, kızına hakaret etme, tehdit etme cesaretini şahsımdan alanların yaşadığı ve sanırım dünyada (evet dünyada) deniz kenarında olup da aşırı yobaz olan tek şehir. (bkz: ) @sozluk


eskişehir, alpu ovası'na kurulmak istenen kömürlü termik santrale karşı imza kampanyası başlatılmış 30 bin imza gerekiyor. bir imzayı çok görmeyin sevgili suserler.


1 numarası vali babası merkez valisi olan üzgün şehir. (bkz: kadir çalışıcı) tepki büyüyor gün boyu eskişehirspor taraftarları aynı konuyu konuştu. herkes şoktaydı… kadir çalışıcı’nın, eskişehirspor’a neler yaptığı ortada. hal böyleyken merkeze çekilmesi kafaların karışmasına neden oldu. eskişehirspor, evet, kasaba takımlarıyla maç yaparken geldi sayın kadir çalışıcı bu kente. adeta ölü toprağı serpilmiş bir kenti silkeledi. kendine getirdi. "artık iflah olmaz" denilen ve çok az kişinin takip ettiği eskişehirspor için mücadeleye başladı. herkese, eskişehirspor’un büyüklüğünü anımsattı. uğraştı ve didindi. vefalı eskişehirspor taraftarının sevgilisi ve "vali baba"sı oldu… adalet ve kalkınma partisi, yerel seçimlerde, eskişehirspor yüzünden alacağı bütün oyları kaybetti şimdi. taraftar bunun hesabını soracaktır. sormaya da başladı zaten. tepki git gide büyüyor… vali kadir çalışıcı’yı, ankara’ya çekenler, karşılaştıklarında eskişehirspor taraftarına nasıl hesap vereceklerini iyi düşünsünler! not: dün, eskişehirspor’u sordum kendisine. "eskişehirspor çok büyük takımdır. dünyanın yörüngesine oturacak uydular atmosferden çıkarken roketlerden yardım alır. atmosferden çıktıktan sonra roketlere gerek kalmaz ve yörüngeye otururlar. eskişehirspor yörüngesine oturdu. artık rokete ihtiyacı yok. eskişehirspor’un oturmuş sistemi işlerse artık kişilere ihtiyaç duymaz" dedi. görüyorsunuz değil mi? son haber gazetesi


temmuz ayının son iki haftasını, beni bağrına sararak geçirten şehir. onca güzel camilerini, tarihi yapılarını, suyunun tadını, kayısı ağaçlarını, hep gülümseyerek hatırlayacağım. ancak, bu şehre uzaktan baktığımda gördüğüm ve en çok hatırlayacağım şeyler şunlar olacak: dağ (yüce ve güzel erciyes), bina, dağ, bina, bina, dağ, dağ, bina, bina, dağ, dağ, bina, bina, bina.... bu mudur şehirleşmecilik? bu mudur, güzelim erciyes'i kapatan devasa binalar? bilemiyorum bu olmamalıydı...


önümüzdeki yerel secimde nihayet ak belediyecilikle tanışacak gibi görünüyor, kemal kılıçdaroglu sağ olsun.


huzur veren şehir. doğduğum ve büyüdüğüm yer.


nemrut dağı milli parkı'nın bir bölümüne sahiplik yapan şehir. evet doğrudur nemrut'un büyük kısmı adıyaman ili sınırlarındadır fakat gelin görün ki buraya ulaşım malatya üzerinden daha kolaydır. malatya şehir merkezinden 1,5 saatlik rahat bir yolculuğun ardından tepeye kadar ulaşırsınız. diğer bir konu ise konaklama, şu an malatya'da hali hazırda 2 adet 5 yıldızlı otel var ve 2 tanesi de bitmek üzere, adıyaman'da ise henüz 5 yıldızlı otel bulunmamaktadır. üstelik malatya'ya gelen turistler sadece nemrut ile kalmıyor arslantepe, battalgazi, darende gibi görülecek birçok yeri de görüyor. adıyaman maalesef geri kalmış ve sosyal hayatı olmayan bir şehrimiz, özellikle yerli turistler nemrut için tercihlerini hep malatya'dan yana kullanıyor ve doğal olarak bu adıyamanlıları kızdırıyor. aslında bu çekişmeyi ortadan kaldıracak çok ama çok basit bir çözüm var. gidenler görmüşlerdir her iki taraftan nemrut'a giden yol bi noktada sonlanıyor ve yollar birleştirilmiyor. 50 metrelik bi boşluk var, neymiş efendim bu yol yapılırsa turistler dönüş için malatya'yı kullanırlar ve adıyaman turist kaybına uğrar ! biz malatyalılar gözü gönlü tok insanlarız, geçimimiz oradaki heykellere değil allah'ın malatya'ya hediyesi kayısıya bağlı. tek derdimiz bu dünya mirasını tüm insanlığa tanıtmak. ister adıyaman'dan çıkın ister malatya'dan ama gelin bu güzelliğe şahit olun...


düşünüyorum da tamam doğduğum coğrafya mükemmel değil ama doğu anadolu olup da malatya da doğmak şans gerçekten . diğer doğu memleketlerine gidince malatya bana kültür başkenti gibi geliyor :)


nisan ayındayız ulan 15 cm kar var burada.


aga ne kıskanılan şehirmiş bu izmirim, refah seviyesi yüksek, özgür bir şehir olduğu için bu kadar kıskanılmaz. adam lafını ediyor ama kendi şehrinde yaşıyamayacağı özgürlükleri geliyor izmir de yaşıyor. çünkü kimse laf yapmıyor hoşgörü gösteriyor herkes, ama memlekete döndüğünde "bilader izmir rahat millet sokakta öpüşüyor" diye laf ediyor. boşuna dememişler "dilin kemiği yok" diye.


son birkaç gündür yılın en soğuk günlerini geçirmektedir. dışarıda ki soğuk göt kesiyor insan hipotermi bile geçirebilir. gerçekten yaşanmaz bu şehirde.


özlediğim şehir... en kısa zamanda yine sokaklarında yorulana kadar gezip, barlar sokağında biramı yudumlayacağım.


ankaraya giderken mola verdiğim yerdir kendisi. yazları neyse de kışın sıkıntılı oralar, nasıl bi soğuğu var öyle insanın acıdan ağlayası geliyor


etli ekmek, çift başlı kartal ve bölge halkı kesinlikle.


son zamanlarda ne yazık ki trafik. birde gittikçe kezbanlaşan kızlar ve çakma feminist kadınlar


izmirin demografik yapısını bilmeyenler, izmirde gördükleri her güzel kızı izmirli sanırlar...


toplamda 3 kez günübirlik gittiğin bir yeri özleyebilir misin deseler saçmalama derdim ama ben arada eskişehir'i özlüyorum. güzel bi yer. hafiften ankara'yı andırdığı için, hatta kısmen ankara'dan güzel olduğu için belki de.


türk olmadıkları halde kendileri dışında herkese ırkçılık yapmaları. ne fenotip olarak ne de fiziksel olarak türke benziyorlar. bildiğin rum çerkes hatta lazlar. kafkas halkı lezgiden farkı yok çoğunun. trabzonlu bi flörtüm kız vardı, salak ilk tanışmamızda siz antepliler kürt müsünüz demişti. daha antebin türk şehri olduğunu bile bilemeyecek kadar cahiller. bu basit bi örnek. çoğu bunların antebi diğer doğu şehirleri gibi sanıyor. diyarbakır kürttür urfa kürttür ama antep türk şehridir. ırkçılık diye demiyorum ama olanı söylüyorum. ama bu karadenizlilere göre doğulu olan herkes kürt oluyor. herifler hâlâ ortaçağda yaşıyorlar. ben mesela bi artvinliyle bir gürcüyü ayırt edemedim fiziksel olarak. ikisi de birbirine benziyor. şimdi biz de bunlara laz mı diyelim gürcü mü diyelim?


son yıllarda bol miktarda bölücü yandaşı barındıran şehir. özgürlük adı altında çarşı merkezli yürüyüşler yapmaktalar. şehrin halkı bilinçli , kışkırtamıyorlar. bu şehir böyle bölücü eylemlerine pek alışık değildir.gezi olayları ile kobaniyi aynı bağlamda taraftarla desteklemek niyetindeler. kürt, türk , çerkez,tatar, manav . kimse kimsenin ırkına göre değer almaz , herkes tek tip tir. lakin bölücü tayfa burada da kasıtlı sözde ayrımcılık oluşturmaya çalışmakta. hedef kitle ise öğrenciler.


oldum olası hangi erzurumlu ile tanışsam alayı cins olurdu ve yine şaşırtmadı


gittiğinizde insanların şivesinden ne dediğini anlamakta hayli zorlanma ihtimaliniz var. kışlarının çok soğuk olmasına karşın sıcacık insanları vardır. 3g kuralı vardır. gar- gış - gıyamet


genelde hiçbir yeri kötülemem, iyisi de vardır, kötüsü de derim. ama erzurum cehaletin, iki yüzlülüğün başkenti bana göre. içinden bir avuç iyi insan ya çıkar, ya çıkmaz. erkekleri cahil, çıkarcı, kadınları bunun yanında bir de içten pazarlıklı, hep bir iş çevirme derdinde. tanıştığım bir erzurumlu bari ön yargımı kırsın dedim ama olmadı öyle bir şey.


son zamanlarda yaşanan istenmeyen olaylardan dolayı üzerinde karabulutların dolaştığını düşündüğüm şehir. önceden eskişehir'de böyle olaylar olmazken son günlerde vuku bulan olaylar eskişehir'de yaşayıp okuyan biri olarak beni gerçekten hiç memnun etmiyor; şehrin gerçekten çivisi çıkmış durumda; kimi kedi kesip bunu sanal alemde yayınlar, kimi uyuşturucu kullanıp arkadaşları tarafından gömülür, kimi sevgilisiyle ilişkini ispatlar gibi sosyal mecralarda paylaşır, abi anlamıyorum, neyiniz eksik ? efendi gibi okulunuzu okuyun anne babalarınızı salak yerine koymayın onlar sizin için düşünürken siz o bar senin bu bar benim gezmeyin okuyacaksanız adam gibi okuyup terkedin şu şehri koskoca akademisyenin yaptığına ne demeli ? hadi o senin özelin naparsan yap ancak bunu yayınlamaman gerektiğini nasıl kestirmedin ? benim bir itibarım var başım ağrır diye nasıl düşünemedin ? insanlar o mevkiye gelmek için çalışıp çabalarken sen bunu nasıl yapabildin ? insanları anlamak artık gerçekten güç; asla yetinmeyi bilmiyoruz hep daha fazlasını istiyoruz nedir bu ?


sapığın birinin kurduğu fantazileri buraya yazmasından ibaret bir saçmalık daha


2000-2002 arası askerliğimi yaptığım şehir. o zamandan beri nefret ederim. bugün olanlar şaşırtmadı.


on dokuz mayıs kutlamaları o kadar güzeldi ki. bayrak alayı, flyboard gösterisi; her şey çok güzeldi. büyükerşen hocamızı görmek ayrıca mutlu etti. tek bir eksiği vardı, bana göre kısa sürdü. daha fazla sürsün isterdim. daha çok yürüyecek, bayrak sallayacak, marş söyleyecek enerjim vardı. neyse varsın tek eksiği de bu olsun ne yapalım. ha bu arada, flyboard yapan abiye tekrardan "helal olsun" demek istiyorum. resmen tüm akşam onu izledik. sayesinde porsuk suyuyla ıslanmış olduk(::: kısacası bu akşam bayağı güzel geçti. not: her şey çok güzeldi ve her şey çok güzel olacak!


doğduğum büyüdüğüm benim güzel şehrim. yılmaz büyükerşen hoca sayesinde her geçen gün modern bir şehir olmuştur.


hayatında kaç tane izmirli insan görmüş acaba diye sorarım bu arkadaşa


akp'nin 20 yıllık iktidarı boyunca abartıp balon gibi şişirdiği şehir. yakında patlayacak o balon.


'daki eş sebebiyle 3 yıl önce taşındığım, istanbul'da 30 yıl geçirdikten sonra cennet gibi gelen, sektör seçeneği az olduğu için home-office çalışma zorunluluğundan ötürü hakkını vererek yaşayamadığım, soğuğuna alışması 3 yıl süren, önceleri manasız gelen kalabak suyu özlemini şehir dışına çıktığımda şimdilerde bana da yaşatan :) eskişehir kızlarının neden bu kadar güzel olduğunu anlamamı sağlayan hamamlara sahip, havası gerçekten temiz olduğu için "hava almaya" çıkılabilen, bayramın ilk günü fırınların neden kapalı olduğuna anlam veremediğim, kafamı kaldırıp bakmasam da uçak seslerine hala alışamadığım, yoğun suriyeli nüfusundan ötürü ortamı biraz değişmiş olan, merkeziyle sınırlı kalmadığınızda gezip görülecek çok fazla yeri olan, konumu sebebiyle deniz tatiline gitmenin daha kolay olduğu, anlatılanlardan ötürü porsuk'ta yüzülen günleri merak ettiğim, şimdilik "büyümüş de küçülmüş" havasını koruyan ve korumasını temenni ettiğim, hayatımın belki de en mutsuz 3 yılını burada geçirmiş olmama rağmen, boşandıktan sonra da yaşamayı düşündürecek kadar kendini sevdiren, yaşanılması gerektiğine inandığım, yaşanılası şehir.. edit: düşündüğüm gibi olmadı, kürkçü dükkanına döndüm.


yaw arkadaş ne memleket faşizminiz varmış izmirli olunca kaçılmıyor dimi çünkü onlar adamın mına koymuyor.


taşbaşı çarşısının altındaki otopark'ın 0-1 saat ücreti 10 türk lirası, 1-2 saat arası 15 türk lirası! eskişehir gibi bir şehirde bu nasıl fiyatlama allah aşkına? ödemeler için nasıl fiş kesiliyor onu da çözemedim... makineden ödeme yapıyorsun, fiş miş yok... belediye nasıl kiralama yaptıysa artık?! sanki istanbul'da yaşıyoruz... yazık günah...


manavgat ilçe sınırları içerisinde bir yerliye "sen konyalı mısın? " diye sorun bakalım ne cevap alıyorsunuz ;)


oy ve şehit vermesiyle meşhur memleketim. bilinen 3 polis. çünkü konya'nın fakir çocukları ya polis ya asker olur. (bkz: 10 aralık 2016 beşiktaş patlaması)


uydudan yayın yapan izmir merkezli yeni asır tv'nin, futbol dünyası adlı programında, yorumculardan hasan elidemir'in; "insanlarına hangi takımı tutuyorsunuz " diye sorduğunuzda, her 10 kişiden 9'unun, " eskişehirspor'u tutuyorum" diye yanıt verdiği şehir. diye tanıttığı ve yorumculardan bir diğeri olan öcal uluç'un da evet doğru diye onayladığı, ayrıca, yine hasan elidemir'in, "keşke izmirde de insanlara sorulduğunda bizimkilerde, onlar gibi altaylıyım karşıyakalıyım" diyebilseler diye hayıflandığı şehir.


sanirim troleybus hatti yapilmakta olan sehir.


tanım ; hem gurbetçi hem yozgatlı.


içinde insana anlam ifade eden şeyler varsa bir önemi olan şehir, her şehir gibi, her mekan gibi. bazen nedense mezun olduktan sonra olur da yolum düşer diye düşüyorum. içinde arkadaşlarım, tanıdıklarım olmadan dünyanın en kasvetli, en boğucu yeri olurdu herhalde. hayali bile kabus gibi. beraber gezip takıldıgın güldüğün yerlerdesin, ama tek başınasın, kimsecikler yok. her biri bir tarafa dağılmış, yeni düzenlerini kurmuş falan. zaten soğuk ve karanlık bir şehir. burada o kasveti sıkıntıyı çekeceğime şerefimle kafama sıkar yukarılarda çekerim.


öğrenci şehri ucuz ve rahat ulaşım


bir moğolistan olmaya aday şehir. moğolistanı dünya unuttu bu şehri türkiye. ayrı eve çıkmış gibi takılıyor. öyle de kalsın dediğim. yıllar var diğer şehirlere örnek olmalıydı, bu şehir sessiz kalarak kendini bir ülkeye unutturmayı başarabiliyor. tek rakibi yozgat, olsun onun yerini haritada bilen bile olmayabilir. ölü numarasına devam , türkiye sizden hızla uzaklaşacaktır. mutlu kalın.


eskişehiri bırak herhangi bir şehrin ankaraya benzemek isteyeceğini düşünmüyorum ben. yukarda bi arkadaş öğrencileri çıkarırsan yozgatın ilçesi kadar olamaz demiş. ulan atatürk bile hatıratında eskişehir halkından aydın ve yenilikçi olarak bahsediyor. cumhuriyet kurulduğundan beri en az suç oranına sahip şehirlerden oldu hep eskişehir. halkı da gayet medenidir yaşlıları köy enstitüsü görmüş orda eğitim almış kaliteli insanlardır.


doğduğumdan beridir, yani 29 yıldır bu kentin havasını soluyan birisi olarak kısaca yazayım: sunni-türk-erkek-muhafazakar. evet bu kadar. bu dört kavramın birkaç santim dışında yer alıyorsanız erzurum nezdinde öteki, ifade hakkı olmayan, ancak yeraltında yaşamaya mahkum bir ötekisiniz. buna dair sayısız örnekle karşılaştım, bizzat; çünkü kürt ve aleviyim ve asla muhafazakar değilim. şehir gelişiyor diyenler için: fetullah gülen'in ve akp'nin devasa sponsorluğunda buraya akıtılan para benim uzaklardaki ücra köyüme akıtılsa aynı "gelişim" söz konusu olurdu. ve bu gelişim denilen daha çok "kendileri-için" bir organizasyondan ibaret. ramazan için: neyse ki alevi bir aileye mensubum ve evde yeyip içebiliyorum. ve neyse ki migros var ve ara ara yıldırım süratiyle birkaç bira satın alabiliyorum. (carrefour denen elin fransızı bile ramazan boyunca içki satmıyor bu kentte!) bunun dışında dışarıda yeme-içme faaliyetleri bir tür cengaverlik hikayesi gibi bir şey. erzurum, alın sevenleri, sizin olsun!


türkiye'nin yüzölçümü bakımından en büyük ili ve en kalabalık yedinci şehri. yöresel yemekleri etliekmek, bamya çorbası, mevlana böreği, yağ somunu, konya pilavı, sac arası ve fırın kebabı'dır. plaka kodu: 42


görsellik olsun da, işlevi önemli değil dediği tramvay hattı şehrin bütün yükünü çekiyor. jeolojik olarak metro uygun olmadığı için, eskişehir'e yapılabilecek en etkili toplu ulaşım tramvaydır. eskişehir'in bu konuda eleştirilebilir tek şeyi tramvay planlamasının şehre uygun şekilde yapılmaması. ilk plana göre tramvaylar yolun ortasından geçmek yerine, yolun en sağ tarafından geçecekmiş. şu anki durumda caddeler tramvayı kaldıracak derecede genişliğe sahip değil. trafik ışıkları insanları çileden çıkartıyor. bu şehre yapılması gereken en büyük yatırım yollardır. odunpazarı belediyesi bu konuda o kadar rezalet ki, 8 yıldır yaşadığım mahallede bazı ana caddeler ilk günkü gibi duruyor. bir sanayiye gittiğinizde arabaların en çok değiştirilen parçası ne diye sorun, ön takım diyeceklerdir. o derece rezalet.


gidiyorum ama döneceğim, seni hep seveceğim diye şiir yazdırtan şehir.


eski malatya var.malatya'ya gittiğimde burayı da gördüm.allahım cırcır böcekleri çıldırmış gibiydi.ben hiçbir yerde cırcır böceklerinin bu kadar çılgın öttüğünü duymadım.eski evler vardı.bir de türbe.sonra insanlar dut kurutuyorlardı.avuç avuç dut vermişlerdi sağolsunlar.


" malatya erman ılıcak fen lisesine sığındım. erman ılıcak’ın holdingi rönesans holding çok kapsamlı yardım yolladı şu an 25000 kişilik yiyecek var malatyada zorda olan tanıdığınız varsa yönlendirin sıcak güvenli çökse bile tek katlı elektrik su var. yayalım lütfen." mesajı geldi. bilgilerinize sunulur.


bu başlığı açan insan yargılanmalı. ne oluyor memlekete göre insanları saçma sapan yargılama?! bunu izmirli bir kız fena dehlemiş ki böyle kafayı zaten dehler ve herkes dehlemli de.


gündoğdu beldesi heyelan yüzünden toprak altında kalan şehirdir. beldenin neredeyse tamamı selle uğraşıyor.


burada konyalılara yobaz diyenlerin çoğunun, onur yürüyüşü başlığında nefret kustuğuna yemin edebilirim ama kanıtlamakla uğraşamıycam. konya'nın yobazı bol, aynı türkiye'nin geri kalanı gibi. édith piaf: yalnız onur yürüyüşü değil, istanbul sözleşmesi olur, şort giyen kadına saldıran dayı olur, emniyet şeridini kullanmayı ya da makas atmayı savunmak olur. yobazlık, cahilliğe övgü buraların toprağında suyunda bol bol var.


troll başlıklarına entry girmem. başlığı açanı da engelledim. sadece bir realiteyi yüzünüze şılap diye çarpıp gideceğim. izmir'de o çok açık giyinen, aşırı makyaj yapan kızlar var ya, onlar izmirli değil. çomarların bol olduğu şehirler nerelerse oralılar. kızı üniversiteye gidene kadar öyle sıkıyorlar ki, izmir'e gelip rahat ortam görünce sapıtıyor. izmir'de çok açık giyinilmesinin sebebi izmirli kızlar değil, diğer illerden okumaya gelen kızlardır yani özeti. hatırlarsanız ilk göç dalgasıyla iran'dan türkiye'ye geldiklerinde iranlı kadınlarda aşırı fazla makyaj ve dekolte vardı. baskılayınca bir yerlerden çıkıyor böylece.


doğduğum, sonrasında 10 yaşımda tekrar gelerek, yaklaşık 18 yılımı geçirdiğim güzel şehir. en güzel anılarım eskişehir'dedir. halen devam eden dostluklarım orada kurulmuştur. ancak şimdi bakınca komik bulduğum bir şey var, ben lise bittikten sonra yavaş yavaş hayatım şekillenirken hep "eskişehir'den başka şehirde yaşamam" derdim. bir de şu an çok komik bulduğum mikromilliyetçiliğe kapılmış bir biçimde, eskişehir'i dünyanın en güzel (o zaman için kaç şehir gördüysem) şehri sayıyordum. üniversite için bolu'ya gittiğimde de müthiş bir eskişehir hasreti çekmiştim. ancak gökçeada'da askerlik yaparken çözülme başladı sanıyorum. sonrasında hayat beni ve eşimi ankara'ya fırlattı. ankara'yı öyle sevdim ki, 2 yılın sonunda ankara'dan eskişehir'e döndüğümüzde (dönünce 1 sene yaşadık) eskişehir'de içim sıkılmaya başladı. eskişehir'in ne kadar küçük ve alternatifleri az bir şehir olduğunu ankara'dan sonra çok iyi anladım. sonrasında izmir'e geldik ve şimdi eskişehir'i özlemek bir yana dursun, gittiğimde sadece doktorlar caddesinde bir tur atıp, ailemi ve görülecek dostları görüp geri dönüyorum. eskişehir, genel itibariyle türkiye'de, bilhassa orta anadolu'da müstesna bir şehir olsa da içinde yaşadığınız zaman çok kısa bir sürede size küçük gelmeye başlayan, bir miktar sizi boğan bir şehir. bu arada yanlış anlaşılmasın, gene en az 70 tane şehrimizden çok daha yaşanabilir bir şehirdir orası ayrı konu. ancak büyük şehre alışmış bir bünyenin çok zorlanacağı bir şehirdir eskişehir. son 20 yılda yılmaz büyükerşen etkisi ile geçirdiği müthiş evrim ayrıca takdire şayandır. ancak geçmişten gelen kötü bir imar yapısı vardır ne yazık ki. caddeleri sokaklar aşırı dardır. merkezden biraz uzaklaşınca mahallelerin görüntüsü ne yazık ki merkezle alakasız bir biçimde nahoştur. her şeye rağmen güzel memleketimdir eskişehir.


kürtlere laf sokmak için, antalya analizi yapıyormuş gibi yapan, kuş beyinli bir andavalın, sikko beyanı.


dus sokagi sakinleri grubunun kurucularindan murat celik, bu sehirde askerligini yaptigi donemde yazmistir en guzel sarkilarini. (bkz: gayret et guzelim)


benim için oldukça düşündürücü olmuş bir üçleme. mevlana bamya çorbası gönül isterdi ki bisiklet kültürü, tarihi mirası vb. konular olsun...


yaşadığım şehir. ufaktır mufaktır ama idare eder fıkrada dendiği gibi.


memleketim de işleri iyi gitsin dürüst bu adam desinler diye hacca giden her yil umreye giden ama işçiye para vermeye gelince ölü taklidi yapan bir sürü sakalli var.


soğuğu el ve yanak çatlatır ama yine de kendini o bile özletir bu şehrin.


sabah saatlerinde mis gibi yeni çıkmış haşhaşlısını özlediğim şehir.


trabzon, rize ve konyalı vatandaşlarımızın izmir'e sallama şenliğine hoşgeldiniz. zorunuza gitmesin.


--- spoiler --- gaçın --- spoiler ---


az önce sakarya 1 caddesinde bir motosikletlinin arabaya çarparak ağır yaralandığı şehir. arkadaşı eskişehir devlet hastanesine götürdüler durumu iyi değildi. 180 boylarında kirli sakallı altında kot pantolon olan yakışıklı bir çocuktu. buraya yazayım da belki tanıdığı vs vardır eskişehirden ulaşamayan. edit: motor kurye değildi. bireyseldi. edit2: maalesef vefat etmiş. adi oğuz kaan elver. allah rahmet eylesin.


@abdullah0053 başına kötü bir şey mi geldi sakarya'da


2002 öncesinde alt tabakası 20 yaşına kadar kıraathaneye, 20-40 arası meyhaneye, 40ından sonra sarık şalvar giyip camiye giderdi. şimdi nerede az emekle çok para kazanacak yer varsa orada rizeli vardır. taşeron firmalar: parayı alıp, paranın %30uyla başka firmalara işi yaptırıp zengin olan firmalar. bilimum inşaat firmaları. +taksi plakaları, ucuz kiralı vakıf malları, sarıyerin tepelerinde devlet arazileri,...


en büyük geçim kaynağı öğrenciler olduğu için eğlence hayatı çok renklidir sokaklar sabahın ilk saatlerine kadar hareketlidir kimse kimsenin giyimine kuşamına karışmaz eskişehirspor kutsallarıdır o yüzden başka bir takımın forma veya atkısıyla dolaşamazsınız bunlar artıları gelelim eksilerine soğuğu göt dondurur kuru ayazdır trafik tam bir keşmekeştir trafikte her gün kavgalara şahit olusunuz yaya kaldırımlarında bisiklet ve motorsikletler gezer yayalar trafik ışıklarına riayet etmezler ev kiraları yüksektir v.b ama yinede seviyorum memleketimi


her tarafında yerli turist görmenin mümkün olduğu bir şehir. özellikle fotoğraf meraklıları odunpazarı tarafını üs edinmiş durumda.


orta anadolu şehirleri düşünüldüğünde kurtarılmış bölge, bir çekim merkezi. o bölgede adeta bir vaha. ancak bursa dahil, çevresindeki iller düşünüldüğü için böyle. tabii ki üç büyük şehir, veya ege-akdeniz kıyı şehirleri ile yarışamaz. ilk birkaç gün güzel, değişik ve çekici gelse de, küçük bir şehir olduğundan birkaç gün sonra sıkılmaya başlıyorsunuz. ki bu da normal. bu şehirde üniversite okuyan öğrencilerin hemen hemen hepsinin 4 yılın ardından mezun olduktan sonra bu şehirde yaşamaya devam etmemesi, hemen hepsinin mezun olur olmaz başka büyük şehirlere kaçması bunun en büyük göstergesi sanırım.


ispanyol kanarya, japon bahçesi, yolda kalınan soğuk bir kış gecesi, farabi, nurdan


dedem derdi , " insanının amına goyim, taşın toprağın ne suçu var?" . benim görüşüm tam olarak da bu. eğer erzurumluysan herkes seni tanır bu şehirde. öyle bir şehirdir ki paran varsa lüks otomobil alamazsın korkarsın çünkü "kim bülür nereyi dolandırdi de aldi" damgası yememek için. anlatacak çok şeyi vardır bu güzel memleketin hele benim gibi kara kış sevenler için. samimi olduğun adam canından öte olur ama gerisini her an ensende hissettiğin yerdir bu topraklar..


los amigos girişine yakın köşede sigara içmekte olan; göbeği açık kazak ve mini eteği kombinlemiş kızıl saçlı bir hatunu barındıran şehir. kendisi dün gece de göbeği açık kahverengi bir kazakla aynı miniyi giymişti. eğer burayı okuyorsa, lütfen kendine dikkat etsin. mekanlar çok sıcak, dışarısı soğuk. kalkamaz hastalıktan. evet, biraz aklımı aldı kendisi.


tam ortasında yobazik ayinler yapılıyormuş .yobazlominati locasının merkezi .keçi kafalı insanların ,ankara ayılarının ,bazı gaipten seslerin hülooeoe fln diye ayinde bağırdıklarının görülüp ,duyulduğunu söyleyola.


karşıyakaya giderken cms reklam panosu gözlere takılır. bayraklı mevkiisine doğru altınyolda. şehir güzel, kızlar güzel, jantlar neden güzel olmasın? potansiyel var ki kullanıyorlar.


neredeyse herseyi kayisi olan sehir. ticaret kayisi etrafinda doner, yaz geldimi hemen herkes yazliklar yerine kayisi bahcelerine gider, bahcesiyle ilgilenir. kayisinin fiyati ne oldu ne olmadi ve ne olacak bilimum tartisma konularidir. yerel tv tartismalirinda her on dakikada bir ne olacak bu kayisinin hali, bunu dunyaya nasil tanitacaz gibi tartismalar gecer. siyasilerinde en buyuk iddialari dunyaya malatya kayisi yedirecek olmalaridir. sehrin meydani sayilan kapali carsinin uzerinde "dunya kayisi baskenti" yazar ki cok komiktir... insana acaba bu sehirde kayisi yerine hiyar yetisseydi burasi "dunya hiyar baskenti" mi olacak diye dusundurur... bir sehrin bir meyveyle bu kadar kafayi bozmus olmasi adami deli etsede naparsin memleketindir... bu arada dalindan kayisi yemek gibiside yoktur!


kadıköy’den kalktım zorunlu göçtüm geldim buraya ama evcil hayvan düşmanı bir yerle karşılaştım. cins, dünya tatlısı, 3 kg kucak köpeğimle girdiğim peynirci baba ve kaya çiftliği adlı mekanlardan bir bir çıkartıldım ve şok oldum. kendim doktorum soruyorum şu an hiçbir yere dokunmuyorum, paketleri siz veriyorsunuz, hesabı da temassız ödeyeceğim sorun nerede, hangi hastalık riski var diye ancak verilen tek cevap "yasak." buralardan alışveriş yapmayacağım, çevreme de yaptırmayacağım, böyle bir mantığı ben kabul etmiyorum. bu köpek çoğu insandan temiz be, haftada 1 duş alıyor, bu kadar duş almayan birsürü insan girip çıkıyor o dükkana. ayrıca şehirde belediye başkanımız mülteci istemez dediler, merkezi mülteci kaynıyor bu olayı da anlayamadım pek. beklemiyordum bu kadarını, her yer mülteci. bunların dışında şehirden memnunum ilk gözlemde, yani 2 yıl burada yaşanır ne yapalım, seveceğiz. 2022 senesinde hala bazı modernite sorunları yaşasak da umarım şehre bir şeyler katıp şehirden bir şeyler alabiliriz.


en önemli özelliği kütahya'ya komşu olmasıdır!!!


tramvay'da oturduğunuz takdirde, orta yaş ve üstü kesimin şimşeklerini üzerinize çekeceğiniz şehir. evet "hamilelere, yaşlılara, gazilere ve çocuklu kadınlara" yer veriyoruz, ama biner binmez de her oturana ters ters bakılmaz ki, hele de şehrin yabancısıysanız, sıcağından yapışıp kalmışsanız, ve bilmeseler bile korkunç bir diz ağrısı çekiyorsanız. onun dışında, anadolu üniversitesine ve kentpark'ına hayran kaldığım şehirdir.


hayatımda doğuya hiç gitmedim. ilk kez hizmetiçi eğitim için erzurum'a gittim. böyle bir şehir olamaz! çok etkilendim, çok beğendim. bir kere turizm için tam bir cazibe merkezi, esnafları hiç bozulmamış, ' bu kırılır mı?' diye sorsan; ' kırılır' diyor. diğer şehir esnafı gibi ' kafam kırılır bu kırılmaz' demiyor. yemekleri, kadayıf.. hediyelik eşya almak için mükemmel bir taşhan var.fakattt trafiği çok fena bir de yerli fasulye çok pahalı. bir yıl önce ispir fasulye 25 liraydı.


türkiye’nin en yaşanılası şehri..2 yıl boyunca her haftasonu gidiş geliş yapmak zorunda olduğum ,çok istediğim halde tayinimin bir türlü gerçekleşmediği ,küçük ama küçük şehirlerden şikayet edilen hiçbir şeyin burayla bağdaşmadığı şehir... çok ama çok medeni,çok eğlenceli,insanların birbirine saygı duyduğu,genelde samimi olduğu,genç nüfusun fazlalığından olsa gerek ruhu hep genç kalacak şehir...ankara soğuğuna alışkın biri olarak eskişehir’in soğuğu daha daha fena ama söylemeden geçemicem..dilerim bir gün orada yaşama şansına tekrar sahip olurum :)


konyalıyım fazla söyliycem sikerün. bisiklet yolları tarıma elverişli topraklar güzel kentleşme halk çomardır ama iyi insanlardır en çok alkol konyada tüketilir. çok milliyetçidirler.


"kızılayda gökdelenin öünde buluşalım" denilmesi size lokasyon bilgisi verebiliyorsa :() bir zamanlar batıkente giderken ankara çayı nı yol boyunca gördük denilmesi bir anlam ifade edebiliyorsa. emek 8. caddede ciğer 52 de yiz dediğinizi hatırlıyorsanız. bahçeli 7. caddede kıraç mantıdayız demişşeniz. emek bahçeli- cebeci hattındaki otobüs hahsisli yolunda gitmiş gelmişliğiniz varsa. ve hatta atatürk bulvarı boyunca raylı sistem otobüs (tramvay) a binerdik denildiğini duyumuşsanız ve dahi o tramvaya "boynuzlu" denildiğini de duymuşşanız, evet!! gerçekten 3 kuşak ankaralısınızdır


akp'nin %65'den %52'ye gerilediği kent. mhp ise %28 ile toparlanmış. chp ise 100.000 oy barajını aşmış. 5-3-1 ise vekil dağılımı.


nefret değil ama insana karşı blr gıcık kaptırma huyları var


bugün öğle saatlerinde o kadar güzel yağıyordu ki kar, bir taraftan zate her yer bembeyaz diğer taraftan devam eden kar yağışı. duramadım evde kendimi dışarı attım. bir saat civarı oyalandım. muhteşemdi. gerçi zaten her anıyla muhteşem olan bir şehirdir eskişehir.


bugün itibari ile atkı takmış ya da kalın bir mont giymiş insan gördüğünüzde şaşırmamanız gereken şehir. sabahtan beri sobaları yakıyoruz, şaka gibi.


sizi içine teröristlerle, tarikatçılarla hapsedildiğiniz karanlık çukurdan, kurtarırsa bugün şehrinizde taşlanan insanlar kurtaracak. o gün, bugün linç ettiğiniz insanları alkışlamak için toplanacaksınız.


pastırmasıyla meşhurdur. kurtuluş savaşı yıllarında rusya'ya giden ikinci tbmm heyetine yolda aç kalmamaları için kayseri belediyesi bir sandık pastırma verir. fakat daha sonra sandık açılınca pastırmaların sırf sinirden ibaret olduğu ortaya çıkar.


türkiye’de nüfusuna oranla en fazla sinema izlenen şehir.


gelmeyin anasını satayım bok gibi bir şehir. adalar, barlar sokağı, sazova falan hikaye hep reklam. çok abartılan balon bir şehir.


mekan önerisi alabilirim. soğuğu olmasa güzel il aslında.


-aniden gelen yağmur -üniversite tarafında sonsuza dek esecekmiş gibi durmayan rüzgar -annah, naban sen ya, kakalamalı araba (sebzecinin tabla arabası), üniversitede gökkuşağı, köfteci bayram abi, kokoreççi rıza abi, eski tramwaylar, kulesite,alaaddln yurdu üçü geçti ama ağlatmayın lan beni buraya yazmaya bi başlarsam duramam


güzel kızları, mafyası ve uyuşturucu haberleriyle meşhur şehir. hiçbir yere değişemiyorum bu şehri arkadaş...


yine elektriklerin gittiği şehir. bayram vakti 1 saattir karanlığa gömüldük. osursam rüzgarından etkilenip elektriler gidecek heralde. afganistan'da daha az elektrik kesintisi yaşanıyor olabilir.


bugün gezgin varuna bar'da 1 litre bira 10 lira gençler. biz iççez mesaj atın beraber içelim tanım: canım şehir. günah şehri. (bkz: evet bir forum olarak ekşi sözlük) (bkz: evet siktim sözlüğü eyledim viran)


istiklal marşında geçen tüten son ocak büyük olasılıkla bu şehirde olacaktır bu nedenle vatan hainleri hiç sevmezler bu şehri.


ana sebepler... (bkz: rize'de atatürk heykelinin sökülmesi) (bkz: rize belediyesi'nin tc ibaresini reddetmesi) (bkz: bizi atatürk kurtarmadı diyen belediye başkanı) bir dönem karadeniz bölgesinde tatil yapmak gibi bir gaflete düşmüştüm. cahil, tutucu ve ayrımcı olduklarını da bizzat yaşayarak gördük. tatilimiz o kadar burnumuzdan geldi ki 3 gün önce bitirip döndük. harikulade bir doğada insanın daha bilinçli falan olması beklenir ama yok uzaktan yakından alakaları bile yok.


erzurum hassas çizgimiz hayırdır canın yiyim ?


ayrıştırma yapmadığınız bir bu kalmıştı ki onu da yaptınız. insanı ve mensup olduğumuz milleti her ferdiyle sevip kabullenmezsek nasıl bağlı, güçlü bir millet olacağız.


yaz aylarındayken bahar havası yaşatan şehir. yılda bir kere uğranası, sonra kaçılası. memleket değilse ömürde bir kere de yeter.


senin baban da annenin sevgilisiydi bir zamanlar. siz neyin kafasını yaşıyorsunuz yahu?


muhtemelen başka bir şehirde yaşamakta zorlanacak kızlardır.izmirli kızlar izmir'e özgüdür,başka yerlerde nadiren rastlanırlar.bir tanesi için: (bkz: ben)


kim ne derse desin, hem fizik hem de yaşam tarzı olarak türkiye standartının çok üstündeler. her izmir'e geldiğimde bunu hissetiriyorlar. dün akşam bunu hissettim, bu akşam da hissetmeye devam edeceğim.


alparslan türkeş bulvari ismine sahip bir bulvar adını garipsemeyenlerin çoğunlukta olduğu kent..


ankara'da oturup, ankaralılara sövenlere, açık net bir sorum var: - bu sene seçimi akp'nin kazanmaması için hangi örgütlenme içinde yer aldın, hangi mahalleleri dolaştın, gökçek'in yaptıklarını hangi işçi, gecekonducu, temizlikçiyle paylaştın, dikmen vadisine ve mamak'a kaç kere gidip onların dertlerini dinledin? ikinci sorum ise seçmeli: - gökçek'in değil de başka birisinin gelmesi halinde kendi sömürü ve talan mekanizmasını kuracağını türkiye'nin tarihinden öğrenememiş olan sen, hala ne diye tüm umutlarını "gökçen'in gitmesi" gibi sistem içi bir çözüme bağlıyorsun; bu durumda seni ağız dolusu sövdüğün ankara halkından, niteliksel olarak ayıran nedir? ankaralı, yani bizim halkımız. yüzbinlercesi işsiz, faşistler tarafından keçiören'de dövülen, açık sömürüye maruz kalan ama akıllı geçinenlerin bir türlü kendisine el vermediği, kendisiyle dertleşmediği halk.


palmiyesi olan tek kis kenti. kopru basinda iki sira sagda ve solda olmak uzere duruyorlar. kisin ne olacak bunlara diyorsaniz ozel saksilari icinde alinarak seraya goturulecekmish.


yıllarca yaşadım, ama daha yeni bir tespit yaptım. kışın dışarıda sakız çiğnenmiyor. hadi çiğnediniz diyelim, patlatmak imkansız. zira şişemeden donuyor sakızceğiz. olsun, o da değişik bir haz. kah yumuşak sakız, kah kıtır kıtır sakız. çene kasları bir müddet sonra ağıracaktır, o da yan etkisi olarak anılabilir.


chp malatya milletvekili veli ağbaba sokak sokak gezerek depremden dolayı yıkılmış caddeleri göstermiş. insan'ın izledikçe içi parçalanıyor. malatya'da çarşı diye bir şey kalmamış:


eger izmir'de cirkin bir kizla karsilasirsaniz bilin ki disaridan gelmistir,izmirli degildir.


damadı tanımak adına yapılan iyi bir hamledir.


los angeles'da baslayan tuhaf dans dalgasini anlatan film


bir kadın olarak saat kaç olursa olsun yürürken aklıma acaba başıma bişey gelir mi korkusu getirtmeyen şehirdir benim için. şirindir, ufaktır. 45 dakikada birsürü işinizi halledersiniz. birsürü parkı vardır, yeşille huzura boğar. ben severim, abartı şehir diyen yaşamamıştır eskişehir’ de. birkaç gün tatil için gelsem belki ben de derdim aman abartıyorlar diye ama emin olun anlatıldığından fazla bir şehir. keşke biraz iş olanağı da fazla olsa diyeceğim; o zaman da böyle kalmaz sanırım. uyarı geldi, artık o kadar da güvenli değilmiş.


bir karadenizli olarak genelinden ben de rahatsızsam eğer vardır bişey çokta şeyapmayın.


sivas elazığ niğde yozgat rize çorum ve niceleri gibi tipik bir anadolu şehri ne eksik ne fazla aynı kalitesizlik aynı gelişmemiş zihinler aynı yobazlık. üniversitenin çıkışındaki cadde güzergahında yan yana cafeler mevcut hepsi tam keko mekanı nargile kokuları eşliğinde hepsinde bol miktarda rüveyda rümeysa sümeyye talha taha furkan muhammet görebilirsiniz.. iş için geldik ve ben anadolu şehirlerinin yapısını gayet iyi bildiğim için; bira içmek isteyen arkadaşıma oğlum burda bursa’daki çanakkale’deki gibi bir hayat bekleme pub vs mantığı buralarda olmaz dedim, yok abi sonuçta büyük şehir illa vardır dedi , dedim vardır yıkık mekanı birahaneler istersen gidelim.. birilerine sorduk pub var mı diye mumcu caddesine gidin dedi gittik 2-3 tane sefil birahane var bizi de o bohem mekanların insanı mı sandı nedir ? neyse tek bir sözde pub varmış o da böyle ulan bu ne vizyonsuzluk tekel bayi tabelası olum bu bi de kırmızı halı ile üst kata çıkılıyor .. döndük götüm götüm geri şehirde hayat yok canlılık yok sokaktaki erkek nüfusu kadın nüfusunun 10 katı falan… yıllar önce kız kardeşim üniversite tercihleri yapacağı zaman babam asla kata erzurum’u yazma göndermem demişti gayet haklıymış. tanım ; boş bir şehir


bu şehrin adını görünce veya duyunca kulaklarımda otomatikman bah anneciğim sesleri yankılanmaya başlıyor


fenerbahçe'nin puan kaydı galatasaray'ın şampiyonluğa daha çok yaklaşması ali koçun suratı


dünyanın hiç bir uygar ülkesinde kentin üzerinde savaşlarda kullanılan ve ağır bir gürültü yapan uçaklar sabahın erken saatlerinden itibaren gün boyu uçurulmaz. ama eskişehir'de sabah saatlerinde büyük gürültülerle kentin üzerinden uçtukları yetmezmiş gibi şimdi bir ilke daha imza atıyorlar artık gece yarısından sonra saat 2 ya da 3 demeyip tepemizde uçuyorlar. az önce yani 5 dakika önce yine büyük bir gürültü ile bir uçuş gerçekleştirdiler gecenin sessizliğinde arabaların alarmları çalmaya başladı insanlar yataklarından fırladı. şimdi bunların rütbelileriyle tanışıp "sayın abim lütfen bu gürültüye bir son verin artık" dediğimizde ise "onlar sizin iyiliğiniz için sizi korumak için tepenizde uçuyorlar" diyorlar. ben de bu gürültüyü yapmamanın binbir yolu varken hala yapmayı sürdüren bu güzel abilerimize diyorum ki gelin o zaman atış talimlerinizi de kentin sokak aralarında yapın ki tam olsun.


köylü kurnazı tiplerin çokça bulunduğu il.


an itibariyle hayvan gibi kar yağışının etkisinde olan ilimizdir.


eskişehir büyük sehir belediyesi tarafından sehrin önemli noktalarına yapılan dünya standartlarındaki 2 yeşil alan parkıyla avrupa kalitesini yakalamış bir sehir.


akp eskişehir'i alamadığı için baya kuduruyor. iyice hırs yaptılar. geçenlerde karda iki üç araç kaydı diye twitter'da karalama kampanyası başlatmışlardı #karbereketeskisehirfelaket diye. tüm gün 3 fotoğraf paylaşıp durdular yazık. şimdi de #yıl2022eskişehirdeyok hashtagıyla hayaller kuruyorlar. neymiş musluk suyunu içemiyormuşuz. kim içiyor ya musluk suyunu? ankara mı istanbul mu? buradaki teşkilat baya komik. çok acemiler. kafalar hiç çalışmıyor. whatsapp gruplarını çok merak ediyorum. birbirlerini nasıl gaza getirdiklerini. anlamadıkları şu, evet trafik sorunu var evet tramvay yüzünden ulaşım karmançorman vsvs ama bizim için bunlardan önemli bir şey var. özgürlük ve medeniyet o yüzden istedikleri kadar uğraşsınlar burası akp'ye yar olmaz. aktrollere sevgiler selamlar. debeedit : yılmaz büyükerşen'imizin de ömrü uzun olsun. bakıp bakıp yobazlar.


'kedi uzanamadığı ciğere mundar der' gerçekçiliğidir esasen. izmirliler can'dır


pek sevmediğim memleketim. bizim insanımız biraz değişiktir. biraz cingöz olur. herkes atarlıdır da arkadan çok oyun döner bu ilde. bunun için cingöz olmalı, her boku tartman gerekir. işte bu yüzden buranın insanının aklında filler sikişir sürekli. ben de onlardan biriyim. ve bu cingözlük çok canımı sıkıyor çoğu zaman. her hareketin altında bir amaç arıyorum, bir neden bulmaya çalışıyorum. orta anadolu'lu insanlarla ilk tanıştığım zamanlarda onların o saf sevgisi ve saygısına hayran oluyorum, lan bende keşke böyle olsaydım diyordum. hani murat cemcir diyor ya: "ben istanbul'a gelene kadar dünyada kötü insan oldugunu bilmezdim" diye, "kardeşim canımızı yakarlar" diye. öyle olsam da canım yansa diyorum. hee canımız yanmıyor mu, tabii ki yanıyor da. bu sürekli alarm halinde olan çakallığı zorla durdurdugumuz zamanlarda. bunun benim hayatıma etkisi şu şekilde oluyor. çok zor arkadaş ediniyorum. daha doğrusu arkadaş edinmekte sıkıntı yok. ama aradaki ilişkiyi istemdışı bir seviyede tutuyorum. adam benimle yakınlaşmak, beraber bir şeyler paylaşmak, arkadaş olmak istiyor. ben de deli gibi istiyorum. ama yok uzun sürüyor yakınlaşma süreci. o yüzden arkadaşlarım hep eski arkadaşlar. liseden 1-2 tane, geneli orta okul ve ilkokul arkadaşları. üniversite kısa gelmiş arkadaş edinmek için. tabi bu kısıtlı çevrede sevgili konusu da sıkıntılı oluyor. çevrendeki kız populasyonu hep aynı. onun için etrafımdakilerin kız arkadaşları genellikle kimsenin tanımadığı insanlar oluyor. öyle yok sana şunu ayarlayayım, gel şunu sana yapalım muhabbeti yok. çünkü o muhabbet 10 sene önce bitmiş. hee. bu kadar kötüledik de o 15-20 senelik arkadaşlar var orda, cehennem olsa ne olur. zaten öyle çark caddesi falan bilmeyiz biz. ben üniversite hayatı boyunca istanbul'da iken, şimdi de yurtdışında deli gibi özlüyorum burayı. burda doğa arkadaşların ve sevgilinle vakit geçirmen için yeterlidir. canın sıkılır iki bira alıp buz gibi bir suyun kenarına gidersin. veya sapanca'ya göl kenarına. kışın kartepe dibindedir. kayak yapar sucuk ekmek yersin. yaz gelir yarım saatte denize ulaşırsın. çok sıcak gelirse keremali, hendek-uludure, kartepe sepserindir. atakbaşından hendeği, esentepe'den sapancayı seyredersin. akyazı uludere'de şelalerin arasında alabalık tutarsın. olmadı oltanı alır sakarya çıkışına gidersin. av mevsiminde çulluk, üveyik peşinde koşarsın, domuz avına çıkarsın. taraklı'da tarihe girersin. baktın olmadı abant'ı, yedigöller'i, göynük'ü, beypazarı, iznik'i dibindedir. zaten 2 saatte istanbul'a 3,5 saatte ankara'ya 2,5 saatte eskişehir'e 2,5 saatte bursa'ya ulaşırsın. güzel memlekettir vesselam. yobazlık olayına gelirsek eğer. şimdi durumu çok iyidir. bundan 10-15 sene önceyi hatırladığımda şimdi paris gibidir. ben daha sevgilim ile el ele gezdiğimi bilmem. hatta lisede yanyana da yürümezdik. çok zor günlerdi. şimdi çark'a falan çıktığımda gayet medeni görüyorum herkesi. ama tabi özünde baya muhafazakar yerdir. aileniz, çevreniz öyle düşünmese bile etrafa öyle göstermek üzerine programlanmıştır. onun için "sağda solda lafı çok olur, yapma" nasihati çok duyulur. dedim ya biraz arkadan konuşma, iş çevirme oranı yüksekdir. bu öç olayı ise tam bir kara leke. ama bu konu üzerinden bu kadar sakarya muhabbeti de gereksiz bence. evet olayda muhafazakarlık- tecavüzcülük draması, dilemması ve ironisi var. fakat sakarya öyle şerefsiz bir yer değil. bu hakime, polis muhabbeti de her ilde, her ilçede duyduğumuz kollama muhabbeti işte. sakarya'ya özel birşey değil ki. biz mevkilerimize birilerini kollamak, birilerinin işini görmek için geldiğimizi sanan bir ülkeyiz maalesef. genel görüş bu bilinçaltında.


yemek konusunda kayseri'nin çağlar gerisindedir efendim. maalesef.


izzet baysal'ın eseri, günden güne daha da büyüyen bir şehir.


beşincisi tamamlanan ''türkiye sorunlarına çözüm konferansı'' sonuç bildirgesinde 81 il içinde en gelişmiş il olarak izmir tespit edildi. tüm verilere göre birinci olan izmir'i,eskişehir ve ankara ikinci olarak izlerken izlerken, istanbul 6. sırada yer alıyor. 81 il arasında, hakkari en geri kalmış il olarak tespit edildi. 10/01/2005 milliyet gazetesi


doğrusunu yapan akıllı babadır, çomarlara dert olmuştur.


tubitak desteğiyle türkiye'nin ilk bilim merkezinin kurulacağı şehir..


arabaşı hüpletmekten, etliekmek gömmekten basen bölgesi yağlanmış bireyler topluluğunun yaşadığı şehir. konyalı ağzıyla da habire övünürler. belediye başkanları da bu salak şiveyi anayola devasa bir tabela dikerek desteklemektedir.


cehalet ve onun temsil ettiği kötülüklerin merkezi!


ilkbaharda bir kaç günlüğe beni çağıran şehir. özlenmişim sanırım.


herkese kendini aşık ettiren ve yıllar geçtiğinde bile kendini deli gibi özleten şehir. her sokağına bir anımı bıraktığım aşkın en deli halini yaşadığım acıların en hain tarafını içime gömdüğüm çocukluğumu bırakıp gençliğin en güzel tarafını aldığım gece bile yalnız yürürken korkuyu değil yıldızlarını yaşatan eskişehir. beni dosta, arkadaşlığa doyuran adalar'daki şarap muhabbetini, doktorlardaki aval aval gezmelerini, kızılcık'taki es es seslerini özledim. ben sendeki okulumu, eski dostlarımı, hatta yediğim kazıkları, yunus emre yurdumu, 3 ay kirasını vermediğim ve içinde defalarca ağladığım evimi özledim. ben, sendeki beni, anılarımı ve anlarımı özledim. ben en çok soğuk akşamlarındaki sıcak anılarımı özledim.


türkiye'nin pek bilinmeyen ama genel olarak güzel bir şehri. arda türkmen de lezzetli yerleri .


iki gündür soğuktur, tam kendine yakıştığı gibi...


külot giyse ne olacak giymese ne olacak en büyük engel külot değil ki


son yerel seçimlerden sonra oluşan haritadan en çok bölge halkı lazların memnun olduğunu söylemek yalan olmaz. bizim milletin genel olarak öğrenmeye karşı olan tutumu, cahilliği bir ideoloji olarak bayrak edinmesi ve ön kabullerin dışına çıkamaması sebebi ile bir türlü rize'nin gerçekliğini anlatamıyorduk. bizim millet derken türklerden bahsediyorum. 2 tane rize vardır, biri lazların rizesi biri de türklerin rizesi. da güzel bir şekilde anlatıldığı gibi; "yöredeki türk toplumla ilgili zaruri bazı açıklamalar yaptıktan sonra, "rizeliler" diye anacağımız ve daha çok böyle anılan halkla lazların ilişkisine geçebiliriz. bu ilişkinin mesafeli bir ilişki olduğunu söylemiştik. bu mesafeli durum lazlar ve rizelilerin benzemez yönlerinden kaynaklanıyor. bir kere lazların anadilini koruyan farklı bir toplum olması uyuşmazlıklardaki birinci duraktır. sonra merkezi olanakları elinde bulunduran rizelilerle, "eğitim/kültür anlamında ileri" lazlar arasında hayatın her alanında bir rekabet güdüsü eskiden beri vardır. üçüncü olarak dini yaşayış tarzında farklılıklar da öne çıkıyor, rizeliler genellikle muhafazakarken, lazlar onlara göre dini çok daha dışarıdaki hayata değdirmeden yaşayan bir toplum. dördüncü sebepse, iki toplumdaki siyasal yönelim farklılıkları, rizeliler geleneksel olarak yoğunlukla sağdayken, lazlar soldadır -ya da soldaydı-, 12 eylül öncesinde sağcıların melyat'tan doğusuna, solcuların da melyat'tan batısına rahatça seyahat edememeleri de aradaki soğukluğu güçlendiren etkenlerden oldu. "rizeliyim" demeyen ya da demeye pek hevesli olmayan, ezelden beri rizeliler tarafından ayrımcılığa tabi tutulduklarını düşündükleri için pazar'dan hopa'ya ayrı bir ilin fantazisini bilincinde besleyen ortalama lazlar için rizeliler, "bağnaz", "kültürsüz", "saldırgan", "çıkarcı", "dost olunamayacak kadar güvenilmez" insanlar. sıradan bir rizeli için ise lazlar, "dinle pek arası olmayan" hatta düpedüz "dinsiz", "komünizme meyyal", "burnu havada" ve yine "dost olunamayacak kadar güvenilmez" insanlar. elbette bunların hepsi, karşılıklı ön yargı ve problemlerden beslenen toptancı ve sorunlu yargılar. bu sorunlar iki toplum arasında vurdulu kırdılı olaylara sebebiyet vermese de, lazların rizespor'u tutmakta çoğunlukla gönülsüz davranması bile mesela, aradaki psikolojik makasın önemli bir göstergesi olmalı (25)." genelden özele gidersek türkiye'de neredeyse düzce'den başlayarak bütün karadeniz'i laz zannetmek gibi bir cahillik söz konusu. bu bazen daha dar olarak sinop'tan başlar, biraz daha bilgi sahibi olanlar trabzon'dan başlatır, detayına biraz daha hakim olanlar rize'den başlatır ama asıl karadeniz gurmeleri bilir ki laz dediğin pazar, ardeşen, fındıklı itibari ile rize'nin doğu yarısında yaşar ve artvin'den devam eder. bunun yanında lazlar akp'li de değildir, dindar da değildir, yobaz hiç değildir. yalnızca karadeniz/rize genellemesi içinde kaldıkları ve nüfusları görece az olduğu için araya katık edilip önyargı ile bakılırlar. öğrenme ihtıyacı duyanlar laz kimliği üzerine biraz okuma yapıp bu köklü tarihi daha objektik olarak değerlendirebilirler. ilk bilmeniz gereken ise dediğim gibi lazların düşündüğünüzden çok daha dar bir alanda ve daha az bir nüfus ile yaşıyor olmaları.


izmir'den ilk kez kalkıp giden bir insanı ishal edip uyurken 3 kere altına sıçırtabilen şehir. "erzurum kötü, kolla götü" diye türküsü de vardır. cağ kebabı da pek yahşidir. erzurumlu arkadaşlardan doğrusunun cağ mı, çağ mı olduğu konusunda bilgilendirme bekliyorum. (bkz: sözlükte türkçe karakter sorunu)


okul çıkışı tutup 3 liraya ıskender+kola+tatli yediyseniz ankaralı olmuşsunuzdur. eğer hala hayattaysaniz ankaralı olmaktan ziyade, android olmussunuzdur.


en akıllımız cumhurbaşkanı oldu en delimiz papayı vurdu akıllı olun xxx


ne mutlu türküm diyene. vatan sana canım feda. tezahüratları ile inleyen şehir. burada konya başlıklarına sabahtan beri hakaret döşeyen orospu çocuklarına en güzel cevabı veren şehir.


sürekli gitmeyi istediğim, bir defa bile nasip olmayan muazzam şehir


bir erzurumlu olarak buralara bir şeyler karalamanın zamanı geldi. 22 yıl erzurumda kaldık, erzurumun insanı gerçekten kafa olarak bir şeyleri aşabilmiş değil. memur kesimi vs ayrı tutuyorum zaten erzurumu erzurum yapıp ileriye taşıyabilen kesim bu kesim. kadınlar dört beş yıldır sosyal yaşama katılır oldu. çay bahçelerinde parklarda falan epey aktifler.eskiden sokakta kadın göremezdik şimdi erkek yok diyebilirim kadınlar her yerde. ıdeolojik olarak erzurumdaki insanların en sevdiğim yönü de milliyetçi tavırları. bu şehirde gerçekten kalben vatanına bağlı çok fazla vatandaş var ve bireyci değiller, kenetlenebilmiş vaziyettler. asla üniversite okumanızı önermem, en güzel yıllarınız heba olur. bana kalırsa karakter üniversite yıllarında iyice bir oturuyor bu da sizi epey etkiler. havası abartıldığı kadar yok kedi dondu yok öldüm yok bittim tarzı değildir. giyersin montunu, botunu gider işini halledersin. eski soğuğu kalmadı. her yer is sis falan da değildir. varoş mahallelerinde bu mümkündür ama şehir merkezi cumhuriyet caddesi yıldızkent vs tamamen doğalgaza geçmiş yerlerdir. sobalı ev sayısı gerçekten azdır. erzurum çok gelişmiş bir şehir ve sistematiktir. devlet dairelerine işiniz düşünce çok da sıkıntı yaşamadan halledebilirsiniz. cağ kebap anlatılmaz yaşanır, kongredeki aksu cağ kebap hem çok lezzetli hem de fiyat olarak makuldur.


bir sürü neden sıralanabilir bunlardan sadece bir tanesi şehirlerimizin içine eden ucube beton çirkin binaların mütehati bunlardır.


yobazın harman olduğu şehir, siz de yargılanacaksınız cumhuriyet ve demokrasi düşmanı yobazlar. edit : bir anlık sinirle herkese demişim gibi oldu, hepinize değil erzurumlu dostlar. bu sözüm saldırıyı gerçekleştiren ve destek olanlara.


keşke hiç gelmeseydim dediğim yer. hayatımın en büyük hatasını yaptığım yer. ve hala kurtulamadığım yer.


dünyanın en güvenli şehirlerinden. insanı vizyonu yaklaşımı süperdir. lületaşı var lületaşıııı


2 cumhurbaşkanı çıkarmış müziği repertuarı geniş şehir. 4. cumhurbaşkanı cemal gürsel ve 5. cumhurbaşkanı cevdet sunay.


an itibarıyla izlediğim yerel kanal er tv de adamın birisi 99 depremini yaşadığını kızılay’ın bir çadır bile vermediğini malatya’nın sonuna kadar iktidarın yanında olacağını söylüyordu. malatya seçim sonucu şaşırtmadı. veli ağbaba sevilen birisiydi ama hekimhan, doğanşehir, arguvan ve arapgir dışında az oy aldı doğruya doğru.


hayatımda üç kez gitmiş olsam da kalbimde yatan memlekettir. daha gerçek kayserililerden öğrenilecek çok şey var.


hem izmirli hem kız babası olarak eli kulağında olandır. hem ne demişler; düşmanını yakın tut . merve isimli arkadaşları olacağına, gözümüzün önünde olsunlar... zaten akışa set olmak mümkün değil...yalansız dolansız ilişkiler olsun. buna bok atanların memleketleri de, alayı müge anlı'dan çıkmıyor ed:son cümle de saçma kurulmus biraz ama anladınız onu siz.


bir öğrenci için yaşanabilecek en güzel şehir.


- uzak diyarlarda kimsenin gitmediği, gidip de göremediği, görüp de bilemediği yerdeyiz avcılığın kol gibi gezdiği, rakımın sıfır olduğu ve ne kadar kişinin yaşadığını bilemediğimiz yerdeyiz : rize'deyiz bu hafta... konumuz atmacalar ve rize'de hayvancılık. yanımızda hayvan travması geçirmiş mellori var. - merori kaça gidiyorsun - konuyu kaynatmayalım çok rica ediciim. bu başka bölüm. - travmanın kökenleri nerden geliyor anlat bakalım.. - şimdi ben çok küçükken, ömer amca vardı. ömer amca sadece mahallenin psikopatı değildi. dedemin hayvan öldürme arkadaşıydı. atmaca beslerdi bunlar. ellerinde tüfeklerle gezerlerdi. - atmacaları mı öldürüyorlardı? - yok onları sadece türkülerde vururlar, metafor anlasanaa, çok kıymetlidir atmaca, öyle değil. şimdi bu hayvanları avlamak ayrı bir dert, beslemek ayrı bir derttir. - travma bunun neresinde? - eğer bıldırcın mevsimi değilse atmacanın beslenmesi için küçük kuş gerekir. bıldırcın mevsiminde fazla oldugundan balık gibi görülür, ama mevsimi değilse atmacalar saka, florya gibi kuşlarla beslerler. önce saka ya da florya cinsinden kuşların gözleri iğne ile kör edilir, ayakları bantlanır ve tabii ki haşmetmeab atmacalarının önüne atılır. - anladım peki var mı başka öldürülen hayvan ? - tabii küçücük kuşlarla biter mi olay hiç, domuz tüfeğiyle köpek öldürmek, sapanla kedi yaralamak, kargalara rast gele ateş etmek.. daha gider. ha bir de vakti zamanında eşkiyalık geleneği sürdüğünde bolca insan öldürmüşler o başka bişi. - peki rize aynı gelenekler sürüyor mu? - etmiyor allahtannn


ankara'da doğmakla başlayan, 90'lı yıllarda çocuk ve gençliğini ankara'da yaşayanlar için kullanılması uygun olacak kelime. bir ankaralı' nın olmazsa olmazları arasında başka şehirlerde rahat olamaması, huzursuz ve bozkırını özleyecek olması, üzerinde yazında kışında sis kokusu sinmiş olması, parası olsa bile tasarrufu sevmesi, sabah kahvaltılarında yanık simit ve peynirden vazgeçmemesi, plaza ve rezidanslar istilası altında sisteme direnip gelişmemiş mahallesinden başka yerlerde ikamet etmemesi sayılabilir. birde bir ankaralı ekmek yemez, ata ekmeği yer. ayrıca anıtkabir etrafından geçerken o bölgeyi koruduğunu düşündüğünden duygulanabilme özelliği gösterebilir.


arkadaslarinizi en az 10 yildir taniyorsaniz... gerçekten ankarali olmussunuz demektir


bu şehirde öğrenci olsaydım keşke dedirten yaşam dolu şehir


dilencilerden dolayı düz yolda yürüyemez olduğumuz şehir. - ankötör değilim birilerine yardım topluyorum ayağı. - para istemiyorum çocuğum aç erzak al ayağı. - yolda kaldım bi' 20 lira ver ayağı. - bu türk bayrağını al 10 lira bağış yap ayağı. - başka bir şehire giden öğrenciyim, yol param yok ayağı. - bi' sigara verir misin ekolü... sürekli taktik değiştiriyorlar. suriyeli falan değiller. cingen de değil bunların çoğu. adamlar büyük oynuyor. 1-2 lira istemiyor. öyle bir senaryoları var ki 20-50 lira vermek lazım, mümkünse 100 ver. ayık olmak lazım. bi' de atarlı giderli gururlu oluyorlar reddedince.


inanılmaz sanayilerin olduğu şehir. tam anlamıyla küçük bir çin olmuş. inanılmaz üretim yapılıyor. anadolu'ya gitmemiş büyük şehirlerde yaşayan vatandaşlar potansiyeli bilmiyor maalesef. bu sadece konya için değil, bir çok anadolu şehri ciddi bir değişim yaşamış durumda. inanın adamlar en az bizim kadar gündeme hakim. merkezlerde yaşayan vatandaştan bahsediyorum, kırsal bölgeler için aynı şeylerin geçerli olma şansı tabii ki yok. he ama bir yandan da akşam tekelden bir şeyler almaya kalksanız sanki gizli bir operasyon yapmanız gerekiyormuş hissini de yaşatıyorlar insana. geçen sene hatrı sayılır bir otelde kalıyoruz, rakı içelim dedik. malum özellikle yabancısı için rakı içmek için kolay bir yer değil konya. otel çalışanına sorduk nereden alabiliriz diye. alamazsınız abi satmazlar yabancıya dedi. çıktık bir iki dolaştık tekel zaten az, olanlar da erkenden kapatmış. otel sahibine iletmiş çalışan, o kendi çalışanlarına aldırdı da ancak öyle sonuçlanabildi. ama cidden küçümsememek lazım hiçbir anadolu şehrini. (bkz: sen ne güzel bulursun gezsen anadolu'yu)


o nedemek lann? milyon yıldır izmirde yaşıyorum. herkes don giyiyor. yine bir 31cinin hayalleriyle süslenmiş bir başlık...


kendisi de izmirli olduğu halde "o kız kaşar, izmirli kızlar kaşardır biliyorsun" diyebilme gafleti gösterebilen garip kişilerden ibaret insan evlatları. bozmadım, bir şey demedim kendi anlasın hatasını canım.


bi sebepten kendimi ait hissettiğim şehir. izmir'de doğdum izmir'de büyüdüm, hala izmirdeyim, hayatımda bi kere bile eskişehir'de bulunmadım ama sanki üniversite yıllarımı bu şehirde yaşamalıymışım gibime geliyor. sanki orada öğrenciler daha bi öğrenci, barlar daha bi cıvıltılı, aşklar daha bi naif gibi... bilmiyorum böyle çok özeniyorum o şehirde öğrenci olanlara. ama sadece üniversite yıllarını orda yaşamalı insan, sonra yetişkin şehirlerine gitmeli. böyle bi dreamland işte benim için eskişehir.


tam bir öğrenci şehri. adeta bütün şehir bir kampüs gibidir. güzeldir.


türk milletinin müştereken en çok sevdiği yöre insanı karadeniz yöresinin insanlarıdır. karadenizliler türkiye'nin her köşesinde ziyadesiyle sevilir sayılır ve kabul görür. siz hayırdır!!


son derece geri kafalı kızları, kadınları olan, fakat özellikle sözde türbanlı kızlarının bir çoğunun o türbanı paravan olarak kullanıp her türlü pisliği, şeytanlığı yaptığı şehir.


iki sene atatürk üniversitesinde geçirdiğim vakit içerisinde kıştan, yağmurdan, soğuktan nefret etmeme neden olan şehir. abartmıyorum tam üç ay güneş yüzü görmediğim oldu, burada kar bir başlar 2-3 gün aralıksız yağar. kar yağmazsa yağmur... bir gün yurdun camından arkadaşım " ya rabbil alemin hikmetinden sual olmaz da bu ne ya hergün yağmur " demişti!!! geceleri is kokar heryer, her sene badana yapmak zorunda kalırsın. hava o kadar soğuk ki sakalımın anında buz kestiğini bilirim. arabaların sizi ezmek istediğini burada görürsünüz, üstünüze sürerler. birçok kez araba çarpmıştır bana. kendi insanıda sevmez buraları çok, yemesi içmesi de öyle ahım şahım bişey yoktur. çok muhafazakardırlar. 10 sene sonra yolum yine erzurum’a düştü, hiç özlememişim ve çok yavan bir şehir olduğunun tastikini yaptım


geçen sene bi iş için 2 gün bulunduğum şehir. otele yerleşir yerleşmez etli ekmek yemek için şehri keşfe çıkmıştım. bi otobüse bindim "konkart" lazımmış, şoföre napıcaz şimdi diyecektim ki liseli bi kız benim yerime de konkart bastı sağolsun. parasını verdim ısrarla almadı. otobüsteki kadınların, -konkart basan liseli kız dahil- hepsi türbanlıydı. konya yani normal dedim. şehri biraz dolaştım sonra. mevlana meydanı filan. şehrin göbeğinde büyük bi park var. sıkıldım dedim şu parkta bi bira içeyim çimlere uzanıp... ama tekel bayii bulamadım. sonra yolda birini çevirip tekel bayii sordum. uzaylıymışım gibi baktı eleman. yansın amk konya dedim. gündüz gözü şehir meydanında bira mı içilirmiş. bulup içtim diyelim... iki anadolu çomarı gelip beni orda sikse herkes beni suçlar. sadece konya değil tabi bazı memleketler hep böyle. beşiktaş'la olan mevzu aklıma bunları getirdi işte. konya ve konyalılar... neyse, akşama doğru tinderdan biriyle eşleştik. gece 2ydi buluştuk. bi tane nargilecide sabaha kadar takıldık. sonra evine geçtik. ertesi gece rixos un altındaki gece kulübüne gittim. beğenmedim çıktım başka bi gece kulübü buldum. çok eğlendim bu nasıl konya amk dediğim anlardı. yani milliyetçi mukadesatçı hacı hoca geçinen bi toplum iddiasında ama kolpa yani. bunlar her zaman birilerini pkklı olmakla suçlayacak. ramazan'da oruç tutmayanı dövecek. ramazan'da ağzına içki koymayan ama güzel göt gördü mü bakan tipler olacak. khk ile işinden alınan akademisyenler 150+ gün açlık grevi yapıp ölüme yatacak o silik vicdanlarıyla ilgili bir sorunları olamayacak. beşiktaş taraftarı gündemde tutmak için adlarını anacak maçta, bunlar çıkıp "dohoşkopocolu törörüstlörün pankartı" diye sıçmık saçacak etrafa.. her memleketin yobazı var iyisi var eyvallah ama bu konya'ya çok pis kıl oldum şu süper kupa maçından sonra. nokta edit: konkart değil "elkart"mış


iyi yapıyorlar giresunluyum ve külot giymiyorum. listeye beni de alın.


bizans imparatorlarından ii. teodosious (m.s. 408-450) zamanında erzurum ovası’nı doğudan gelen iran saldırılarından korumak amacıyla, karin şehrine hakim bir tepe üzerinde bir kale inşa edilmiş olup, kale içindeki şehre de imparatorun adına izafeten " teodosiopolis" adı verilmiştir. bugünkü erzurum şehrinin yerinde kurulmuş olan karin (sonradan teodosiopolis ) ile erzurum ovası’nın batı bölümündeki erzen şehri iki ayrı şehirdir. bizans kaynaklarında teodosipolis olarak geçen şehre, araplar kalikala adını vermişlerdir. kalikala arapça’da "kali’nin ihsanı " anlamına gelmektedir. arap tarihçilerden belazuri ( ölümü 892) ye göre, şehir bu adını kurucusundan almıştır. bizans döneminde bölgeyi ele geçiren bir beyin karısı olan kali, bir şehir yaptırmış ve şehre de kalikala adını vermiştir. araplar bu isim kendilerine göre kalikala şehrinde kullanmışlardır. m.s.1048 ‘de doğu anadolu’yu fethetmek üzere bizans topraklarına giren selçuklu türkleri , yinal oğlu ibrahim bey komutasında, ovanın batısında ki erzen (arze) i zaptetmişlerdir. erzen’in bu kuşatmada bi harabe halini almasından sonra, geride kalanlar bugünkü erzurum şehrinin bulunduğu yerdeki kalikala’ya sığınmışlar ve şehre de erzen adı vermişlerdir. saldırılar sonucunda harap olmuş asıl erzen şehrine ise türkler , kara erzen demişlerdir. bu isim zamanla halk dilinde kara arza, kara arz ve nihayet karaz şeklinde söylenegelmiştir. diğer taraftan kalikala’ya sığınan erzen halkının bu şehre erzen adını vermelerinden sonra, kent zamanla arzn olarak isimlendirilmiştir. araplar kendi dillerindeki arz ( yer) sözcüğüne birde rum kelimesi eklemek suretiyle şehre arz-ı rum (erzı-rum) adını vermişlerdir. bu konudaki bir diğer görüş şöyledir: kalikala’nın erzen adı almasından sonra, bu şahri fetheden müslüman araplar, şehri biri bugünkü siirt ile silvan arasında bulunan diğeri iran’da şiraz yakınlarındaki iki erzen şehrinden ayırmak için, şehre erzen-i rum adı vermişlerdir. erzurum’la ilgili muhtelif tarihi metinlerde, kitabelerde ve basılan paralarda erzi-i rum, erzen-ir rum , arz-ı rum isimleri kullanılmıştır. işte erzurum adı bu isimlerin halk dilinde kullanılmasına göre şekil almış ve günümüze kadar gelmiştir.


bir arkadaşımın kenya bile daha güzel diye kıyaslama yaptığı şehir. ben onun yalancısıyım. (bkz: kenya) vs (bkz: konya)


üniversite hayatımın geçtiği şehir. doğal güzellikleriyle pek bir severim bu yeri. kocaeli ve düzce’nin ortasında yer almaktadır. poyrazlar, kırkpınar, doğançay ve daha gidip görme fırsatımın olmadığı güzide yerlere ev sahipliği yapmaktadır. üniversite tercihi yaptığım sırada sapanca manzaralı kampüsü görüp aa deniz de varmış diyerek balıklama atlamıştım. iyi de yapmışım. 4 senelik enfes bür üniversite hayatı yaşadım.


telefon numaralarına özellikler plaka kodları olan 44ü barındırma isteği.