sakarya da yaşamama rağmen 22 yıllık hayatımda hiç gitmediğim, lakin bugüne kısmet ilk defa yolumun düştüğü şehir. gözlemlerimi şöyle aktarayım 1- şehir dümdüz büyük bir avantaj ve yüksek derecede harbi harbi bir yatırım yapılmış. şehrin havası tertemiz. 2 - çarpık kentleşme faktörü denen şey burada yok , çok iyi birşey bu 3- porsuk çayının rengi beni etkiledi , çok güzel gözüküyor ve nehirde balık tutan kişileri gördüm. nehrin olduğu taraf köprüler falan aynı venediği andırıyo. 4 - insan yapısı yarı muhafazakar yarı seküler diyebilirim. bana biraz serdivan ve yahyakaptan karışımı gibi geldi. belki burası size göre daha farklıdır bilemeyeceğim. ayrıca burada başkalarının inançlarına, fikirlerine , giyimine (vb.) şeylere asla kimse karışmıyor , herkes birbirine saygılı. benim için de önemli olan bu zaten. 5- ulaşımda nirvana noktayı yakaladıklarını söyleyebilirim. tramvaylar aynı bizdeki kırmızı dolmuşlar gibi 1-2 dakikada bir çalışıyor ve içi tenha görünüyor. otobüsler hatları son model eski karşımı gibi bir şey ama sayısı fazla gözüküyor. 6- yemek konusunda bir şey bilmiyorum , adliyenin karşısındaki konya mutfağında yedim. 7- yolları baya geniş ve rahat ama o kadar trafik ışığı var ki şehrin içinde dur kalk ayağım gitti. 8 - binalar 10 ila 13 kat arasında değişiyor. istanbul gibi boş araziyi bulunca 30 katlı binayı oraya yapıştıran sakız beyinli mühendis kafası burada yok. burada ise minimum 12-13 katta durulmuş hoşuma gitti. 9- şehir kalabalık olmadığı için insanlar rahatça dolaşabiliyor. pandemi için aldıkları önlemler ayrıca hoşuma gitti. - yani bu şehir için '' ankara'nın küçük hali '' diyebilirim . ayrıca benim memleketim olan sakarya ' ya da tahmin ettiğim kadar uzak değilmiş 2 saatte geldim yani . ah keşke deniz kıyısında kurulu bir şehir olsaydı tadından yenmezdi. ek = dilerim bu güzel yer benim memleketim gibi harcanmaz . puan = 7 / 10


o tavla oyunu esnasında müstakbel damadının gerçekte ne olduğunu çözmeye çalışan babadır. oysa makbul olan: isteme günü damadın işinin sorulması ve parası iyiyse kızın evliliğine onay verilmesidir. sonra kızı cehennem hayatı yaşamış, çocukları dayak manyağı olmuş falan bunlar önemsiz konular.


biraz eskişehir'i gömeceğim izninizle. bok kokuyor la burası, özelikle geceleri keşke burnum kopaydı da koku alamasaydım dedirtiyor adeta. akşam kazara camı açık unutsanız altıma sıçtım da haberim yok herhalde diye paranoya yaparsınız kendi kendinize o derece bir kokudan bahsediyorum olmaz böyle bir şey ya. herhalde herkese susmaları için para verdiler de benim haberim yok, ulan kimse de çıkıp demiyor ki bıktık bıktık bu nasıl bir kokudur be allahsızlar diye. hava yolu trafiğine değinelim biraz da. ulan göt kadar şehir zaten uçacak başka yer mi bulamadınız gidin az ötede uçun şehrin dışı alabildiğince boş arazı çayır çöl mk. dakika başı hayatımıza sansür uyguluyorlar bildiğin durduk yere kafamızı beceriyorlar ne gerek var abi. jetlerle uçuyonuz zaten basın gidin az ötede eğitim mi yapıyonuz test uçuşu mu yapıyonuz ne bok yiyorsanız az ötede yiyin mk bunu da biz mi söyleyek. rotanızı çizenin ben ta beyin kıvrımlarına sıçayım. kalabak suyu, evet bu da bir başka sorun bence. ona sabah devam edeyim çünkü yukum geldi.


denize kıyısı olmadığı halde medeniyet barındıran tek anadolu şehridir.


bir tanede bizim kyk yurdunda vardı harbi uyanıklar. uzak durun derim.


- etli ekmek (baharatsız lahmacun) -çatalhöyük (görmeden ölmeyin müthiş bir yer) -tarihi camiler, bir sürü eski cami var 500-600 yıllık.


etli ekmek konya ovası chp ıslak rüyası (konya alınmayacak yer değil. iyi bir aday bulursak, başarabiliriz)


yeniden döndüğüm şehir,buradan devam edeceğiz bakalım.


evliya celebiye gore kayserililerin kayserili olma hikayesi soyledir: zamaninda bir gezgin kayseriye cok yakin bir yerde dinlenmek icin durur o sirada ordan gecmekte olan bi adam gezgine bisi isteyip istemedigini sorar. gezgin adamdan "bana oyle bi sey getirki hem acligim dinsin hem susuzlugum gecsin hem atimin karni doysun hem de daha sonra eglencelik bisiler olsun" der ve "eger bana boyle bisi bulursan sana x lira veririm diye ekler". bunun uzerine bu kayserili zat adama karpuz getirir. adama karpuzu ye hem acligin hem susuzlugun gecer kabuklarini atina yedir karni doysun, cekirdeklerini de atma canin sikildiginda onlari yersin ver parami da gideyim der.


eskisehirde ispanyolca kursu var mı? önerebileceği bir yer olan bilgilendirebilir mi por favor ?


herkes sırasıyla bok atmış ama ben gül atıyorum. benim için özlenen şehirdir. kışı dondurucu soğuk, yazı rüzgardan üşüttüren canım memleketim. bir gün oraya taşınmak nasip olur mu bilmem ama oraya yerleştiğimde her şeyin çok güzel olacağını hissediyorum. hayali bile güzel be ahh.


güzel değillerdir. ciddiyim, değiller yani. biz güzel görmediğimiz için en güzeli onlar gibi. aşırı egoları, saçma sapan takıntıları, sürekli pohpohlanmaktan dolayı paranoya sahibi olmaları vs vs daha bir sürü şey. bir de rahat çevrede büyüdükleri için ve giyim konusunda daha cesur oldukları için dolaylı olarak düz mantık erkeklere daha güzel gelen kızlardır. abartmaya gerek yok. tanım: sanıldığının tam aksine çıkan güzellik kavramı


külot gitmek şart mı ? hem sizene abazalar ! tek elle açılmış sözde namuslu özde sapıklık kokusu alınan başlıktır !


orta karadeniz ve batı için değil de doğu karadeniz için benim de oldukça nefretim mevcut. çevremdeki herkes de bilir. siyasi görüşleri çok umrumda değil açıkçası. her şeyde olan gereksiz fanatizmleri, karşısındaki kişiye göstermedikleri saygı, biz biliriz, en iyisini biz yaparız tavırları, empatinin e 'sinin yakınından bile geçmemeleri, işin kötü tarafı da bütün bunlardan gurur duymaları. üniversite hayatım, iş hayatım ve özel hayatımda da denk gelen tipler hep onlardandı. iki üç kişi tanıyıp bu kanıya varmadım. bu hayatta yeteri kadar karadenizli' ye tahammül ettim. artık etmek istemiyorum ve bu benim en doğal hakkım. sevmek zorunda değilim. saygı duymak zorunda da değilim.


valla dedemin sağlığında aşağı kirazca mevkiğinde muz ve kivi yetiştirildiğini gördüğüm bereketli toprakların şehridir.


insan büyüdüğü yerin özlemini, yaşlandıkça, hayatın içine karıştıkça iyice duymaya başlar ya, bu şehirle aranızda böyle bir mesele varsa şanssızlığınızdan yakınabilirsiniz. son yıllarda değerli hocamız yılmaz büyükerşenin geniş vizyonundan payını alan şehir, her gittiğiniz de daha bir güzel daha bir yaşanası oluyor. aslında insan, arkasında bıraktığı şehri değişmiş görünce geçmişine küfür yemişçesine sinirlenebilir ya da anılarına saygısızlık edildiğini falan düşünür ama bu şehir de öyle şeyler oluyor ki işin ucundan tutasınız geliyor. hele bir de istanbul gibi bol fırtınalı bir okyanusta kaybolmuşsanız, eskişehir buram buram özlem yerleştiriyor yüreğinize. (bkz: şimdi eskişehir de olmak vardı anasını satiyim)


10 gün sonra imamoğlu'na taş atmaya bi tarafı yiyip yemeyeceğini merak ettiğim bazı yavşakların yaşadığı şehir. şimdi güç arkanızda, polis seyrediyor da 10 gün sonra böyle mi olacak? bu olayların erzurum'la bal gibi ilgisi var, muhalif liderler o kadar yere gitti hiçbir yerde böyle bir şey olmadı.


1.000.000 bisikletin olduğu il. bu rakam 2000 il nüfusu 2.200.000 olan konya'da her evde en az bir bisikletin bulunduğu anlamına gelmektedir. türkiye'de büyükşehirler arasında en düz olan şehir olan konya il merkezi de bisikletten geçilmemektedir.


klasik 2-3 gün kar yağdıktan sonraki göt kesen ayazı şuan hissedilmekte. hissedilen sıcaklık -10 .


yağmurdan sonraki güneştir. ya da belki; çoğu zaman kaçış, bazen bekleyiştir. ya çok derin bir yakarış ya güzel bir gülümseyiştir. benim için yeniliktir eskişehir. yeni bir hayat, yeni arkadaşlar, yeni hatalar, yeni başlangıçlar, yeni bir ben... derinden ağlamaktır eskişehir. köşene çekilip düşünmektir. karanlıklara boğulmak, yaşamayı reddetmektir. yanlış yapmaktır eskişehir. bazı şeyleri yanlış yapmak, yanlış anlatmak, yanlıştan çıkamamak ya da yanlıştan çıkmak için başka bir yanlışa imza atmak... altüst olmaktır, hiç istemediğin bir insana dönüşmektir. istemediğin günleri yaşamaktır. zor zamanlar atlatmaktır, atlatana kadar acı çekmektir... buna rağmen gülebilmektir eskişehir. sana huzur verendir. sırtını dayadığın, kendini bırakmak istediğindir. sevdiğindir eskişehir... kavuşmak istediğin...


antalya'da antalyalılar kalsa dünyanın en güzel yeri olur ama tabi önce sizin bi siktirip gitmeniz lazım.


yaklaşık yedi yılımı geçirdiğim, insanları sayesinde normalde dine imana meyilli olan şahsımı dinden soğutan , insanlarının çelik zırh kuşanmış tabulara sahip olduğu şehir. tek güzel şeyi şehircilik anlayışı. edit : konyada çok guzel günlerim de geçti. tüm insanları yobaz desem yalan olur yanlış olu . tabiki genellemiyorum. ama kurunun yanında yaş da yanıyo.


bu başlığı kaldırabilir miyiz? bi arkadaşım gördükçe üzülüyor da


insanin hayatinda gorup gorebilecegi en muhtesem dogaya sahip illerden biridir. ziraat tepesine cikip kente hakim bir noktada size ozel demlenen cayi yudumlamak, ayder yaylasina cikip gercek oksijenin ne oldugunun farkina varmak ya da firtina deresinin muhte$emiyetine tanik olmak isteyenlere 7.4 $iddetiyle tavsiye edilir.


sakaryanin modern hali. bugun ankaradan ani bi kararla iki kisi gittik ve ikimizin de ayni anda aklindan gecen bu oldu. caddelerini sokaklarini sakaryaya cok benzettik.


ulan eskişehir ile istanbul'u istersen hiç kıyaslama kodumun megaköylüsü önce insan olun medeni olun bunun gibi bir çok örnek var da çaylak olduğumdan yorulmayacam yazmakla zira görmeyeceksin ehehe


kadınları taciz eden, evrim sürecinde ilerlememiş insanlarla dolu dini bütün muhafazakar müslüman şehir.


bahceli yediye sadece o civarda oturan bir arkadasi ziyaret etmek icin gittiyseniz... gerçekten ankarali olmussunuz demektir


okul biter bitmez koşarak uzaklaştığım,güzel doğasına yeşiline rağmen her köşede bulunan öfkeli insanlardan yaşamın bir hayli zorlaştığı garip memleketim.


kısaca kampüs şehir diyoruz biz buraya.. öğrenci yoğunluğu merkezde had safhadadır.. özellik bağlar, adalar civarı tamamen öğrencilere dönük tüketim ortamlarının yaratılmasıyla (bar, cafe, restoran vs.) oldukça dinamik, güleryüzlü ve gençtir.. şehrin eski merkezi hamamyolu civarıyken anadolu üniversitesi vasıtasıyla yeni merkez anadolu üni ye doğru açılmaktadır.. eskişehir'in güzelliği de zaten bu gençliğinden ve dinamik yapısından geliyor.. ankara da ağırlıkla odtü, hacettepe, ankara, bilkent, başkent öğrencilerinden mürekkep bir şehir olsa (gazi sen gelme ulan ayı!!) ankara için de ne kadar rahat, dinamik, eğlenceli, keyifli bir şehir derdik.. yani aslında eskişehir'i eskişehir yapan ülkemin dört bir yanından gelen öğrenci yoğunluğu ve çeşitliliğidir.. bir de üniversite kent ilişkisinde şöyle bir durum var.. mesela erzurum'da atatürk üniversitesi, kütahya'da da dumlupınar üniversitesi var.. fakat bu şehirler bu iki üniversiteyi ve üniversite gençliğini tahakküm altına alıp kendine benzetmiş durumda.. öğrenciler de bu anadolu muhafazakarlığının etkisine girmiş ve sinmiş görünüyor.. yani üniversite'nin varlığı tek başına bir şehri genç, güzel, modern ve dinamik kılmıyor.. ya şehir üniversiteyi dönüştürüyor ya da üniverisite şehri değiştiriyor.. anadolu ve osmangazi üniversitesi öyle ya da böyle üniversite gençliğiyle kendi yaşam biçimini eskişehir'e kabul ettirmiş, eskişehir'i daha modern, açık görüşlü olması konuşunda dönüştürmüş durumda.. yani arzu edilir dönüşüm anadolu şehirleri arasında en çok eskişehir'de kendini göstermiş gibi.. kısaca eskişehir öğrencisiyle, öğrencisinin yaşam şekline karşı koyamayan ve kabul eden yerel halkıyla, arada ufak tefek gerilimler olmasına rağmen gayet yaşanılabilir memleketlerden birisi diyebiliriz.. edit: eskişehir halkı için de bir şeyler söyleyim.. yerel halk belki fazla muhafazakar değil ama oldukça milliyetçidir, ulusalcıdır (hangimiz milliyetçi değiliz ki!).. ama hakkını verelim çok yardımseverdirler.. mesela bu şehre yeni gelip adres sorduğunuzda bilmiyorum deyip kesip atana rastlamazsınız bilmese bile çevredeki bilen birine sizin adınıza sorup 3-4 kişi en detaylı şekilde anlatır yolu size.. hatta 3-4 güzergahtan anlatırlar.. ilk geldiğm zamanlar beni oldukça şaşırtmıştır..


kayseri'de kahveleşmek isteyen hanım bayanlar ulaşabilir.


malatya inönü üniversitesi daha iyi imkanları olmasına rağmen komşu elazığdan çok geri kaldı bunu içine sindiremediler bir türlü eskiden malatya harput sancağına bağlı bir kaza idi komşu elazığ insanı malatyadan iyidir malatyalılar kibirli insanlar


kazım kurt'un anlatımıyla kalabak suyu damacana sorunu.


okuduğum şehir.yine olsa yine okurum orada.filmi başa sarsak yine yeni yeniden okurum.öyle doyamadığım şehir eskişehir.


eskisinden kalabalık ve bu sebeple yorucu. fakat başka şehirlere giderseniz kıymetini çok daha iyi anladığınız bir kent eskişehir.


taksi geçmeyen ana arterler, saat dokuzdan sonra bomboş sokaklar, istanbul özlemi taşıyan insanlar, ucuz içki. ha bir de kıbrıs şehitleri caddesinde arkada gözüken dağ.


çok güzel bir sehir. anadolu şehrini avrupa kenti yapanlara selam durmak gerek.


-alkol tüketiminde birinciliği maçlarda "ya allah bismillah, allahuekber" sonrasında tüplü şahinine binip, bira şişesinde balık olmalar.


yoğun kar yağışı sebebiyle okulların tatil edildiği şehir


ereğli için sayıyorum: etli ekmek, arabaşı çorbası, annanem, küçüklüğüm, teyzelerim, dayımla beraber bahçeye traktörün üstünde gitme keyfi, kayısı ve elma ağaçları, ivriz ve buz gibi suyu, hiç görmediğim dedemin resmi... özür dilerim duygusallaştım, durduramıyorum kendimi


kafaları görüyon mu kafaları, gelen geçen sallamış yine karadenizlilere , karadeniz dediğiniz yer teee istanbul'un bi ucundan artvin'e kadar giden bir yer , içinde bilmem kaç tane il var, onun içinde kaç milyon kişi yaşıyor ... yok karadenizliler kavgacı yok bilmem ne. be amına koduğum ben bütün ege gerizekalı , bütün iç anadolular yuvarlak , tüm güneydoğulular şöyle böyle yazsam hoşuna gider mi ? bu amına kodugumun yerinde bütün karadenizi mi tanıyonuz da hepsini genelliyorsunuz hakaret ediyorsunuz. 48kb lık zekanızla başlık açıp sohbet kasıyorsunuz. karadenizi eleştiren önce kendi çıktığı memlekete baksın düzgün adam var mı diye. dip not : evet bizde düzgün adam yok , ama bizim ora düzgün diyene de götümle gülerim ;) :)


iç anadolu bölgesinin incisi olan bir şehir. eskişehir'e dair beğendiğim çok şey var. bir kere medeni bir şehir, tüm ülke şehirleri hızla kirlenmekteyken, iç anadolu gibi medeniyeti o kadar da sevmeyen bir bölgede kendini koruyabilmiş bir şehir. bir havacılık şehri. kültürel ve teknik açıdan çok güçlü. pek bilinmiyor ama eskişehir demiryolu ağının da merkezi, ülkedeki lokomotif ve lokomotif motoru fabrikası da bu şehirde. parklar, müzeler, her yere yürünebilen bir coğrafya, ulaşım ağındaki medeniyet gerçekten takdir edilesi. trafiğe kapalı caddeler, hayvansever esnaf ve halk, insan kazıklamayan mekanlar, öğrenciler, barlar, temiz sokaklar insana iyi hissettiriyor. tarihi dokusu ile, sanayisi ile, insanı ile her şeye rağmen güzel kalabilmiş bir şehir... kıymetini bilecekseniz atlayın trene gidin, fotoğraf çekmekle o kadar da zaman kaybetmeyin, yaşayın, anılarınızı zihninize kaydedin, caddelerinde, sokaklarında yürüyün, şehre özgü lezzetleri deneyin, alışveriş yapın, şehri kirletmeyin ve bu şehri bu halde tutabilenlere de saygı duyun...


iclerinde gercektende seven,deliler gibi a$ik olan ve gozu, sevdigi insandan ba$kasini gormeyen insanlarinda bulundugu topluluk.


sakarya’ya siyasi olarak bakıp, yorum yapmak beyinsizlik örneğidir. kardeşim halkın özgür iradesidir bu, kimse yargılayamaz ! her türlü etnik yapıya, kültüre, mezhepe, ırka dostane şekilde ev sahipliği yapan bir vilayetten bahsediliyor.


çevre yolundan geçtikten sonra açıkçası şehircilik anlayışında problem olduğunu gördüğüm büyükşehir.


sahilin adı boşuna konyaaltı değil demek ki.


güzel sehrimle ve aydınlık yüzlü belediye başkanı yılmaz büyükerşen ile gurur duyuyorum. iyi ki eskişehir'liyim.


eskişehir eskimiş şehir. çalıkuşuna bunu söylediğimde arkadaşları ile paylaştığı kelime olmuş. vesselam. yaşamak istediğim şehir.


sakarya da"nerelisin" yoktur, "hangi millettensin" vardır. bu soru kendi içinde haklılık barındırır. çünkü o kadar kozmopolit bir yer ki , lazı gürcüsü arnavutu kürdü boşnağı macırı abazası.. ve artık arapı.. evet arap. heryerde bol miktarda varlar şu sıralar. sanırım bölge ülkelerden sığınmacı olarak gelip yerleştirilmişler gerçi zararları yok kimseye, herkes kardeş kardeş yaşıyor bir şekilde. ne diyelim,arap baharı sakarya'ya da uğradı, kış ayında da ancak bu kadar oluyor demek..


ilk gelişte sevilmez küçük denir soğuk denir ama çevresindeki daha küçük illere gidince ölümü görür erzurum'daki sıtmaya razı olursun. tabi ankara'ya istanbul'a gidip geri gelince yine ölüm gibi görünür burda olmak. ruh halinizin ağzına sıçar yani her türlü.


10 eylül 2009 saat 21:29 da merkez üssü sille olan 4.5 büyüklüğünde bir depremle sarsılmıştır.


son günlerde olur olmaz elektrik kesintisi olan şehir. en olmadık zamanlarda gidip insanı kanser ediyor.


sanırsın balta girmemiş amazonlarda yaşayan piraha kabilesi. medeniyetin göbeğinde, göbek pamukçuğu oluşmuş beyinlere sahip insanları barındırır. kul hakkının sadece çok konuşulduğu ve sanki konuştukça uygulandığını düşünenlerin şehri.


yıllardır tartışılan 3.üniversitenin, eto tarafından kurulacağını sanıp beklerken, fethullahçıların eskişehir büyükşehir belediyesi meclisi toplantısına izleyici olarak gelip olaylar çıkarmaları, ardından belediye'ye polislerin çağrılması ve olayların basına yansıması ile öğrenmiş bulunuyoruz ki; büyük bir olasılıkla eskişehir'in 3.üniversitesi fethullah gülene bağlılığıyla bilinen kişilerin oluşturduğu dinsel cemaat yandaşı kişiler tarafından kurulacak ve adı da büyük olasılıkla nil üniversitesi olacaktır. eto'nun kurmayı hayal ettiği eskişehir ticaret üniversitesi ise bu gidişle belki de eskişehir'in 4. üniversitesi olabilecektir. (bkz: eskişehir'e üçüncü üniversite)


gözümde büyüttüğüm sahip olmak isteyip olamadığım ama bir gün sahip olursam muhtemelen hayal kırıklığına uğrayacağım platonik aşkım... çok istediğim bir şeye sahip olan ama beni içinde istemeyen, beni hep reddeden, uzak tutan zalim şehir... hayalkırıklıklarımın başkenti, yapmak isteyip de yapamadıklarımın sembolu, nasıl korkak bir insan olduğumun kanıtı...


güzel şehrim. boş bakan erkekleri ve ilginç taraftarı olmasa daha iyidir. o ayrı mesele.


memleketteki en yaşanılası şehirlerden biri. afyondan sonra ilaç gibi geldi.


varolanlar değil, siz buraya gelerek +keko olarak ekleniyorsunuz haneye. tabiatını bozdunuz 2019 sonrası şehrin.


bu sene gerçekten çok acayip sıcak bir yaz mevsimi geçirmekteyiz. nem yok ama 32 derece sıcaklığın 1800 metre rakımda ne kadar yakıcı olduğunu yalnızca biz erzurumlular biliriz ve bu sene resmen illallah ettik. kavruluyoruz


şehrin kuzeybatı girişinde, bursa yolu sırtında, esintinin hiç eksik olmadığı rasim kara parkında bir şişe gazoz ve bir paket sigara ile saatlerini harcayan iki erkek çocuğuyduk. 15-18 yaş arasındaki erkeğin aptalca eylemlerinin sınırı yoktur. arkadaşım, dostum, derttaşım fiko'nun zihninde ve dilinde tek soru vardı: "biz ne yapacağız lan masruf?" karakış gecelerinde, yaz öğle sıcaklarının hiçliğinde, güz yağmurlarında ve bahar ışıltısında hep bunu sorardı. onunla yakınlığımızı gibi repliği iyi anlatıyor aslında; ben senin gözlerinin içine bakıyorum ve... çevre yolundan geçen kamyonların sesi uğulduyor şu an içimde. biz bittik masruf... derdi. allah'ım o yıllarda tanpınar ve mesnevi okuyabilseydik her şey daha kolay olurdu. en kötü köylerimize döneriz oğlum derdim. levent yüksel'in zalim klibindeki eski kırmızı man kamyonlar geçerdi ve onların sesiyle sarhoş olurduk. hava hep kar yağacak kadar soğuk olurdu fakat lapa lapa çok nadiren yağardı. çoğunlukla sert poyraz sayılı kar tanelerini üfürürdü. akşamüstlerinde bitişik mahallemizden kömür kokuları gelirdi. bir süre sessiz kalırdık her zaman. aklımızdan benzer şeylerin geçtiğini bilerek. öss'ye gireceğimiz zaman yaklaştığında ikimiz de hayatı yeni baştan ve yeni şartlar içinde tanzim etmeye mecbur olduğumuzu anlamıştık. içimizde yalnız bir defa görülen güzelliklere karşı beslediğimiz o tuhaf, özlemli duygu hakimdi artık. benimle gurur duyduğunu söylemiştin yakın zamanda. ben de seninle gurur duyuyorum fiko.


öyle olmayan rizelileri ayrı tutuyorum. (rizeli olmayıp aşağıdaki vasıfları bulunduranlar da üzerlerine alınabilirler) karısından mutfakta aşçı, evde temizlikçi, çocuklarına bakıcı, tarlada işçi, dışarıda hanfendi, e tabi ki de yatakta orospu olmalarını isterler. kadının sonuncuya hali kalmazsa da gürcistana giderler. kendileri kahvede pişpirik oynarken, tarlada çalışan kadının kazandığı paraları gürcistanda kumara ve karıya gömerler. genellikle rte taraftarıdırlar çünkü ellerindeki bu erkek egemen gücü devam ettirebilecek, atara atarlı gidere giderli en büyük lider rte dir. şimdi gel de bunu sev.


2013 yılında erzurum da öğretmenevinde kalmıştım ismini de verebilirim yani hiç mahzuru yok.devletin öğretmenevi. gece içtik tabi biraz sabah oldu kalktım dışarıdan su falan alacam.aga aşağı iniyorum bir baktım 4-5 tane sakallı cübbeli mubarek bu saatte nereye gel namaza diye israr etmeye başladılar.sonra dedim aga siz necisiniz falan cübbeli ahmet denen bir soytarının mitingi varmış,bunlarda ona gelmiş.hepsi öğretmenevinde kalıyor.dedim yok ben namaz kılmıyorum falan.baya israr etmişlerdi. tabi daha sonra bu öğretmenevinde tekrar kalmak istediğimiz de şaşırtıcı bir şekilde olumsuz cevap almıştık. hiç bir şekilde alkolden dolayı rahatsızlık vermedik.zaten ben 2 bira içince direk göt olan bir insanım.yani göt olmak burada sapıtmak değil de uyuyan mayhoş olan anlamında.


deprem sonrası çok sayıda binanın yıkıldığı şehir. can kaybı olmaması dileğiyle.


sevmediğim ama yaşamak zorunda olduğum şehir.neyse ki ekim ayında taşınıyorum.


magomed abdurakhmanov adlı -tahminen çeçen- el kaide komutanı'nın elini kolunu sallayarak pasaportsuz gezerken yakalandığı mevlana şehri. edit: antakya'da yakalanan askeri malzeme tırdan daha önce de, kasım 2013'te konya menşeli bir takım silahların suriye'ye gönderilmek istenirken yakalandığı haberi düşmüştü gazetelere. kısacası, siyasi angajmanları insanı epeyce işkillendiren şehir.


memur terbiyesi vardır serde, efendidir ankaralı. sakin yürür, sakin konuşur, sakin yaşar. sıkıcı gibi görünebilir tıpkı ikametgahında yazan şehir gibi lakin sadece o anda eğlenilmesi gerekmiyordur. sırf "eğlenmeliyim" diye kasmaz. yoksa herkes bilir misketin ne kadar eğlenceli olduğunu; arkadaşlarla, sevgiliyle tunalıda yapılan kahvaltının kahkalahalarını. medenidir ankaralı, çünkü sırf bu yüzden kurulmuştur, desteklenmiştir, yeni kurulan cumhuriyetin adına yakışır başşehiri olması için uğraşılmıştır ankara. üç kağıdı, dalavereyi çok bilmez ankaralı. memurdur. dürüsttür. halden anlar. 15 inde maaş almayı da, 14 ündeki yokluğu da iyi bilir. zengini örneğin mütevazidir. ankara da zenginlik genelde aile mirasıdır, zengin olan adam eskinin terbiyesini, görgüsünü yaşatır, aynı istanbul beyefendiliği kültürü gibi. sevecendir. istanbullunun ankara nefreti yoktur ankaralı da istanbul nefreti. dedik ya başşehirlidir. memleketinin boğazını da, harran ovasını da sever. istanbullu, mardinli, şırnaklı, trabzonlu diye ayırmaz.


mevlanın gel ne olursan ol yine gel sözünü dinleyen mbappe’nin bile konya’ya bir şekilde gelmesi


hakkında şöyle bir öğrenci ropörtaj içeren şehirdir: 18 yıl konya'da yaşamama rağmen öğrencilere kesinlikle hak veriyorum, savunulacak bir yanı yok. tek artısı şehir planlaması onda bile stadyum yakınlarında bar yok hatta nasıl korkuttularsa arkadaşları ropörtaj youtube yorumları kapatılmış. (bkz: anadolu çomarı)


ulaşım ile ilgili insanlara alternatif sunulur. kim neyi nasıl ne zaman isterse o şekilde kullanır. siz kimseyi vergisini verdiği özel aracını kullanamazsın burası şehir içi vb. diyemezsiniz. eskişehirin çok büyük bir ulaşım sorunu vardır. özellikle çevre yolu iç şehir yolu haline evrilmiştir. burada olan kazanın tıkanıklığın haddi hesabı yok bozüyük gibi bir ilçenin dahi çevre yolu var iken eskişehir gibi büyük bir şehrin çevre yolu olmaması büyük saçmalıktır. seyitgazi afyon yolunun büyük kısmının yapılmaması saçmalıktır. hiçbir zaman rahatlıkla binemediğin tramvayın şehrin her ucuna uzatılması saçmalıktır. hepsi de şehir içi trafiği kat kat arttırmakta şehrin tüm caddelerini yaya ya da bisiklet trafiğine dahi kısıtlamaktadır. iki dakikada en uçtan en uca ulaşılacak yolu tramvay kağnı gibi yaklaşık 40 dakikada almaktadır. ve son olarak belediyecilik park heykel yapmak değildir. belediyecilik vişneliğe bakıp kenar mahalleyi es geçmek hizmet götürmemek değildir. aynı anlayışta dünya görüşünde olan biri olarak artık bunlara ben dahi karşı çıkıyorum. bu şehrin gelişimi için değişim ve değişiklik şart diye düşünüyorum.


benim için bamya çorbası, etli ekmek ve sac arasıdır. ha bir de alaattin tepesindeki çay var. o da güzel.


bu başlık altında sakarya halkını antipatik gösteren ve genellemelere sebebiyet veren çoğu olayın müsebbibi yıllar önce rize'den, trabzon'dan, artvin'den buraya göçmüş olan lazlardır. ayrıca yerel yönetim kademelerinin de çoğunu bu kimseler işgal eder. memleketim adına üzücü bir durum.


öğlenden beri elektrikler sürekli kesiliyor (ertuğrulgazi mahallesi) sizin ben yapacağınız işi sikeyim


utanmadan ve de sıkılmadan torpille bir yerlere gelen / gelmeye çalışan bireylerin fazlalığı. çoğunlukla türk-islam sentezi çizgisinde olduklarını iddia edip, kul hakkının kralını yemeleri. bir de bütün genellemeler kötüdür, çoğunlukla haksızdır ama herkes herkesi genelliyor türkiye'de. mesela konya'da ya da güneydoğu'da yaşayan modern / medeni bir insansan yok hükmündesin. aynısını neden kul hakkının çok fazla yendiği rize ya da trabzon için yapmayalım? :(


izmirli babalar siksin gotunuzu. yeter lan. biz aciyor muyuz "gece kizina hallenen yozgatli baba" diye basliklar ?? igrenc insan her yerde var. bunun ızmir'i, yozgat'i mi olur lan


cocuklugumdan beri aklima tavuk-horoz-kumes uclemesi gelir. nedenine dair bir fikrim yok.


olum tayyip burası çok kalabalık gelsene diye haykırdığım şehirdir an itibariyle...


elektrik tüketiminin sektörlere dağılımındaki payı % 0.4 tür.


bilkentsiz bir ankara dusunebiliyorsaniz.... gerçekten ankarali olmussunuz demektir


biz 3 kız kardeşiz babam 3ümüzün erkek arkadaşı ile de oynar; hatta yazlıkta kimin sevgilisinin tavlada daha iyi olduğu konusunda dedikodu yaparız. vardığımız sonuç; en iyi en küçük kız kardeşim oynuyor babam da damatlar da zayıf kalıyor bizim sıpanın karşısında. neyse kısaca kızıyla doğru düzgün ilişkisi olan ve kızını kimsenin dövmeyeceği, kimsenin öldürmeyecegi, kimsenin nude resim tehditi ile tecavüz etmeyeceği babadır. kız kardeşim lise 1 deyken yeni sevgilisi ile (şuanda evliler) etüt tenefüsünde oturmuş konuşuyorlar. okul yatılı bu arada. dangalak müdür yardımcısı da babamı arayıp "kızınız karanlıkta erkeklerle yakın hareketlerde bulunuyor" şeklinde babamı arıyor. işte o gün babamın hep arkamda olduğunu anladım. babam; "siz kim oluyorsunuz da benim kızımın davranışlarını yargılama hakkını kendinizde buluyorsunuz. benim kızıma güvenim tam. ve sizden ricam böyle saçma sapan sözlerle hiç bir veliyi aramamaniz çünkü ben kızımı biliyorum ama sizin bu boş laflarınızı ciddiye alan biri olur da kızlarını sizin gibi bir bağnaz yüzünden okuldan alırlar. " dedi. hiç kardeşime sormadan; kardeşimi bilerek büyük bir rahatlıkla konuştu. kardeşim 8 yıl aynı çocukla çıktı sonra evlendiler. ilk ve tek sevgilisiydi...


covid’in başkenti. malatyalı tanıdıklarımın yarısı son 10 günde pozitif oldu. herhalde havasını koklayan direk pozitif çıkıyor.


ergun babahan'ın, melezlik güzelliktir dercesine hoş biçimde getirdiği mesele.


bir kere gitmiş olsam bile sebepsiz içim ısınmıştı. güzel, sevilesi bir şehir. okul tercihimi keşke eskişehirden yana yapsaydım dedirtiyor bana arada bir. neyse artık,en kısa zamanda.


buz gibi havada hissetmediğin burnunla aldığın her nefeste içinin ısınmasını sağlayan sıcak insanların yaşadığı memleket


şu günlerde çark caddesinde elini sallasan bir apaçiye çarpacak kadar gelişmiş memleketim.


aslen izmirli olmayıp okumak için orda bulunduğu halde çekirdeğe çiğdem diyenleri,boyoz boyoz diyerekten ölenleri,izmirli kızların güzel olduğu genellemesini kendine de yontanları mevcuttur.


mevla'nın hoşgörüsünün yerine yobazlık ve gericiliğin hüküm sürdüğü şehir. bu yobazlık o kadar etkindir ki yerel haber siteleri demokratik tepkilerini ortaya koyan insanlara ''eylemci'' deyip, eylemcileri dövmek isteyen kişileri ise ''vatandaş'' olarak adlandırmaktadır.


bu insanlar kesinlikle kırmızı ışık nedir bilmiyor


kar yağışı halen devam etmekte artık şehir görünmez oldu. hiç durmadan 3 gün daha yağsa şikayet de etmem.


hiç gitmediğim ve hatta civarına bile yaklaşmadığım bir şehir ama şimdiden adını severek anıyorum. tanıyıp sevdiğim insanların o kadar büyük bir kısmı sakaryalı çıktı ki artık bu güzel insanlara baktıkça bu nadide ilimizi görmemiş olsam da sevmeden edemiyorum. umarım bir gün görmek de nasip olur. : )


sadece ülkemizin değil dünyanın en yobaz ve gerici şehirlerinden biridir.


bu şehirde yaşayan insanların çoğu yürümeyi bilmez. karşıdan gelirken asla kenara çekilmez, siz bu gelen hayvana çarpmamak için şekilden şekle girersiniz. belki çalıların üstündeki tozları süpürür, belki kaldırımdan düşme tehlikesi atlatır, belki de omuzlarınızı öyle bir içeri çekersiniz ki kağıt gibi incecik olursunuz. hiçbirini yapmazsanız çarpışırsınız o karşıdan gelen gerizekalı hödükle, sonra tartışma. ekleme: bunu yapanlar sadece erkekler değil. kızlar daha da çok yapıyor bunu. ekleme 2: olumsuz özelliklerini de yazmamıza izin verilmeyen şehir.


meksikalı kadınların yaptığı eylemdir. aşşşşşağılığın tekiyle gittim sushi şarap date yaptım. göl kenarı her şey mükemmel. bi baktım kot şortunu iç çamaşırsız giymiş. e dedim nerde? omzunu silkerek giymedim bugün?! dedi ben de tamam dedim ne diyim. giymemiş.


hayatımın bundan sonraki dönemini yaşamaya çalışacağım şehir. nedir ne değildir hiç fikrim yok, yakınından bile geçmedim hatta bu şehrin. kayısı ve 44 plakasını biliyorum sadece. malum siteden ev bakıyorum ev yok mu bu şehirde ya? en iyi semti en yaşanılası yeri neresidir, yobazlıktan ölünmeyecek yerleri nerededir bir yeşil uzağınızdayım. edit: aldığım onca mesaj sonrası en iyi yerin fahri kayahan, bostanbaşı ve tecde tarafları olduğu anlaşılmıştır. herkese çok teşekkür ederim. şimdi bana güzel bir ev bulma zamanı. sözlük bana satılık ev bul allahsız.


"en akıllısı dönerek ölmüş" sözüne sahip şehirdir (bkz: mevlana) edit:konyalıyım


bu şehrin en büyük problemini yani trafik problemini çözmek için şehir içi kullanmalık küçük bir motor aldım. genel manada yolları düz olduğundan bu şehir için en ideali. yalnız motorumu geçen ay almaktan mütevellit soğuk havalardan dolayı uzun süre kullanamam diye düşünürken; o da ne eskişehir ilginç bir şekilde soğumuyor. ocak ayına geldik hava hala 0-12 arasında dolaşıyor. keşke her zaman yeterli yağmur yağsa, yüksek kesimlere kar yağsa ama hava ılıman olsa


arkadaslar yaz okulu icin osmangazi universitesine gelecegim barinma sikintim var malum sehir disindandan gelecegim bana yardimci olabilir misiniz? nerelerde apart bulabilirim yaz okulu icin 2 aylik kiralik oda ya da ev bulma durumum var mi? lutfen yesil;")


2 ağustos 2012 eskişehirspor marsilya maçı öncesinde fransız basınında adı sık sık telaffuz edilemeyen şehir olarak geçen şehir.


25 yaş altı için mutluluk şehri. sanki türkiye'de değil gibi.


6 şubat tarihinde kahramanmaraş merkezli depremlerin vurduğu güzide şehirlerimizdendir. tüm malatyalılara güzel günlerin bir an önce gelmesini diliyorum.


osmangazi üniversitesi'ni kazananların ev tutmak için seyitgazi'yi düşünebileceği güzel şehir. hem kira daha uygun olur hem de şehri öğrenmeye başlarsınız. bu arada odunpazarı'nı da öğrenirsiniz.


her tarafı cami olan yer :d hiç tepe yok.


kendisinden kurtulmak için 4 yıl şafak saydığımı bilirim. kurtulunca da duygusalliktan olsa gerek özlediğim bir kaç özelliği olmasına rağmen hala yetersiz bir şehirdir. uzun süre yaşayınca daraltıyor insanı. gelişmemiş olması nedeniyle şehir içerisinde yapacak şeyler de sınırlı kalyor. ama temiz bir şehirdir. temiz derken şehirde işsizlik yok denecek kadar az, milli gelirde zaten ilk sırada. hırsızlık felan da baya az bu şehirde. bir adanalı olarak bu şehirde hayatım boyunca heralde bir defa bile kavga eden görmedim. ama gel gör ki bunca iyi özelliğin yanında küçük kalması ve küçük olmanın getirdiği dezavantajlar yüzünden bu şehirden insan çok çabuk sıkılıyor.


bir daha "eskişehir soğuk yaae, sevmiyorum" dersem ağzım kopsun, bu ne sıcaktır 1 haftadır uyku uyumuyorum. gece balkonda esmiyor diye ağladım. allahım işine karışmak gibi olmasın da, şu sıcağı en azından 6-7 aya bölsen? mayısta montla gezdik biz.


mikromilliyetçilikile açıklanabilecek durum. durum dedim dikkat ederseniz hic de itici degillerdir.


6 şubat depremini yaşayan ve eskişehir'de okuyan biri olarak şu an deprem bölgesinde olmaktan değil de okul açıldığında eskişehir'e dönmekten korkuyorum. zira biraz yukarda olan entry'leri okuduğumda ve kendi okuduğum bilgilere göre eskişehir deprem olarak baya riskli durumda. şehrin doğu kısmı değil ama batı kısmı yani merkez tepebaşı ve odunpazarı ilçeleri en riskli yerler. eskişehir öğrenci şehri olarak bilinir, 3 tane üniversitesi, binlerce öğrencisi var ve bu merkez ilçelerde bulabildiğimiz en ucuz yerlerde kalıyoruz. seçim yaparken binaların dayanıklılığıymış, kalitelisiymiş bunlara bakma şansımız yok maalesef. en kıytırık apartlara, hiçbir özelliği olmayan 1+1 evlere 4-5 bin isteniyorken bizim "bu bina eski, burda yaşamayalım" deme lüksümüz yok. özellikle okul zamanı bir deprem olursa hepimizin sonu olacağa benziyor. bu konuda gerçekten yöneticilerin acilen bir şeyler yapmaları lazım. bağlara, adı üstünde eskiden bağ olan yere, şehir merkezine kocaman üniversiteyi kuruyorsanız, binlerce öğrencinin buralarda yaşamasına sebep oluyorsanız buradaki yapıları çok iyi yapmanız lazımdı. ama okuduklarıma bakılırsa durum hiç böyle değil.(özellikle tepebaşı'ndaki binaların genel olarak yapı kalitesini bilen varsa yeşillendirip bilgilendirirse mutlu olurum) ne diyeceğimi bilmiyorum. bundan sonra bana uyku yok orda. zemin katta oturuyorum. deprem olursa 5-10 saniyede dışarı fırlayabilirsem kurtulabilirim belki. onun dışında bana çök kapan vs. pozisyonları uygula demeyin çünkü bina tuz buz olursa bunların hiçbir önemi yok. depremde yıkılan binada hayatta kalmak isterseniz şans diyin isterseniz kader deyin her neyse ondan. üstüme 4 kat düşünce kurtulabilmem pek mümkün olmayacak. son olarak burdan bu felaketin ve ilerde yaşanacak felaketlerin sorumlularının allah belasını versin diyorum. hoş, sorumlu kimse de yok memlekette ya.


bisiklet ile otomobil sollandığına şahit olabileceğiniz nadide bir ilimiz.


trafikte hala analog at arabaları görülebilecek nadir büyükşehirlerimizden biri.


sınava girmeye bile korktuğumuz şehirdir. gericilerdir.


kordon boyu faytonlar,aklımdan hiç çıkmadınız ki !!


yıllar sonra gittiğimde doors adlı mekanın adının 222 olarak değiştiğini gördüğüm, niyeyse bu yeni ismini pek sevmediğim mekanın yer aldığı şehir.


midyecide tepsi kapatirlar, hic gocunmazlar. kusmazlar da.


türkiye'nin en gelişmiş ve modern kenti.


temennim barlar sokağının kapatılması. bunu chpli bir belediye yaparsa daha da güzel olur, örnek olur. gerçekten sorun içki, yaşama müdahale falan değil. yıllarım geçti orada, eski tadı yok. karanlık. gençler ölüyor. bak mesela kasaba ne kadar güzel oldu. biraz şehirin dışına taşınmalı, her ipini koparan, kenar semtlerden gelen serserilerle dolmamalı. gerçekten kan akıyor, herkes ağzıyla içmiyor ne yazık ki. bir el atılsa şu duruma çok mutlu olacağım.


içinde bir tane bile bu olanlardan sonra kahrolan insan varsa asla ama asla bu şekilde genellemelere maruz kalmaması gereken şehir. ötekileştirmeden eleştirin arkadaşlar.


gece 4 buçuk civarında başlayan yağmur ve ardından yağan lapa lapa kar.. şu an yerlerdeki kar erimiş olsa da seyretmek güzeldi.


üniversite yıllarını geçirdiğim, hayatımdaki en güzel anılara şahitlik eden, çok özlediğim şehir. öyle ki kötü şeylerini bile özlüyorum. her yağmurdan ya da kardan sonra böyle kırmızımsı bir çamuru olur buranın. onun kot pantalonuna yapışmasını bile özler mi insan. evet. peki neden? bir şehir içindeki insanlarıyla güzeldir ya, o çok güzel, o çok özel olan insan sayesinde oluşan bir özlemdir belki benimki de. olamaz mı olabilir.


son 1 aydır şehir merkezini martılar bastı. öyleki balkondan simit atsam yakalayacaklar. geldikleri yerde yemek mi bulamadılar ne olduysa. kendimi istanbulda hissetmeme neden oluyorlar. daha henüz alışamadım çığlıklarına. belki de sakarya nüfusunun artığının habercileridir. yani küçük bir istanbul olma yolunda ilerliyoruzdur. tanım: martıların işgaline uğramış şehir.


bir sonraki seçimlerde cumhur ittifakına %60-65 oy vereceğini düşündüğüm şehir. bilen bilir bu şehirde muhalif partilerin oyu %30'u geçerse muhalefet kendini başarılı saymalı.


başı kapalı orta yaşlı bir kadının ve son model tiki bir kızın yolda güle oynaya yürür hâlde görülebildiği bir yerdir. başka çatışmaların ve iç savaşların yanında birçok kesimin içinden çıkamadığı, düğümünü çözemediği kuşak çatışmasında bile aşama kaydediyor oldukları düşünülebilir.


yozgatlıların sevilmeme nedeniyle aynıdır. iç anadolu kültürünün yoğun olduğu yerlerde bide din işin içine girince acaip bi karışım çıkıyor. bu insanlar enteresan bi dünyada yaşıyor ayıp yasak günah olan sıradan şeyler size göre ayıp olan şeyler ise onlara göre normal olabiliyor. kocam sanayici diye hava atan abla akşam dışarı çıkamam diyebiliyor.


yazılanları utanarak okumakla beraber hak verdiğim durum. neden utanıyorum çünkü senede 2 kez memleketine giden bir rizeli olduğum için. maalesef durum bu; allah böyle güzel bir coğrafyadan nasıl böyle bir kitle yaratmış anlamak güç.zaten bu güzelleri olmasa adımımı atmam,sağolsun açgözlü paragöz kitle sayesinde ileride oraya gitme sebebim olan coğrafyası da bombok bir hale gelecek gibi görünüyor. elden bir şey gelmiyor üzülerek izlemek dışında..


istanbul'da doğup büyüyen biriyim.her zaman bu şehire aşıktım.nedenini tam bilmiyorum ama belki bazı sevdiğim insanların burada yaşayışı,şehir insanı,kentin güzelliği,eskişehirspor kültürü gibi şeylerin karışımı olabilir sevgimin nedeni. istanbul'da çalışırken hep buraya yerleşmeye çalıştım.iş görüşmesine geldim,ev baktım vs. bir türlü olmadı. gün geldi fırsat oldu yurtdışına çalışmaya gittim ve hala çalışıyorum.aklımda ise hala eskişehir var.bir gün para biriktirince burada ev alıp emekliliğimin bir bölümünü köyde,bir bölümünü ise eskişehir'de geçirmek istiyorum. çok uzak o günler ama hayal işte düşüncesi bile güzel geliyor. benim gözümde ülkemizin en güzel şehiridir eskişehir.


siyah beyazlı konyaspor'la yeşil beyazlı konya idmanyurdu'nun, 1981 yılında, konyaspor'un adını ve konya idmanyurdu'nun da renklerini alarak birleşmeleri. kombassan holding özkaymak turizm


bu ülkede rte giderse , türkiyenin bütün icra arabası şoförleri işsiz kalır. bunun farkında olarak saldırmaktalar. ama onlara yapılan müdahalenin de orantılı olması talebimizdir. ah rize ah. paraya ve iktidara tapan bu kadar insana nasıl ağaçlarının gölgesini veriyorsun. ha , bir de ne yapmamamız gerekir, bunu bize öğretmişlerdir. linç yok. az'ı ezmek yok. tanım: başbakan bereketi yaşayan şehir. kim başbakanı gitsin ister, vasıfsız işçi statüsünde olup , devlette müdür, memur olmak istemez. devlet ağacının meyvesini yemek istemez. tepki refleksdir bu durumda.


izmir dışında olup beni tanıyanlar için; ben ve piyiz


bu şehirdeki ezan sesinin yüksekliğinden, ve hocanın yeni bir hard rock türü denemesinden rahatsiz olan favlasın. tek olmadığimi bileyim. yemin ederim başıma ağrı giriyor her ezan ve sela sonrası.


saka-rya iskit/saka türklerinin yaşadığı yer. japonya o-saka saka türklerinin zamanında yerleştiği yer. türkiye, balkanlar, azerbaycan, iran azerbaycanı, ırak türkmenleri, suriye türkmenleri, kafkasya, macaristan, moldova gagavuz türkleri, litvanya, estonya, finlandiya(finlandiya'da turku adında bir şehir bile vardır ve ilk turancılık akımı finlandiya da başlamıştır.), kktc, türklerin/turanlıların batı kolunu oluşturur, orta asya ve doğusu türklerin doğu kolunu oluşturur.


geçmiş yüzyılın başında 15 kalesi ruslar tarafından yıkılarak işgal edilen şehrimiz. (bkz: burak turna)


beğenmeyenin gelmemesi gereken şehirdir. ötede ağlayarak günlüklerine "bugün metrobüse binerken dirsek yedim" yazabilirler hahahahha not: istanbul'da doğup eskişehir'de 8 senedir yaşayan bir zat.


kayak merkezleri dışında kışın gidilesi en güzel yer. ben gidicek kimse bulamıyorum o ayrı konu.hele bir de fotoğrafçılığa ilginiz varsa kartpostal gibi kareler yakalamanız kaçınılmazdır.


eskişehir'imde öğrenci istemiyorum diye dolaşan, şehrinde öğrenci olmadığı takdirde ne yiyip içeceklerini merak ettiğim eskişehir milliyetçilerini görmüş olmamı sağlayan başlık.


annem, babam, kardeşim, dedem ve babannemin ailecek resimlerini çekerken fotoğraf makinesinin kılıfının yere düşmesi üzerine babamın yanıma gelip "oğlum, niye attın onu yere?" diye sorup beni dumura uğratması olayının vuku bulduğu şehir. (zevkimdir öyle, atarım arada be baba!!!)


arkanıza bakmadan kaçmanız gerektiğine delalet eder. arkadaşlığın bi tık üstü sevgililiğin bi tık altı bile olmayın kaçın. sadece arkadaş olun o da gerekirse mümkünse aile olmayın kaçın onlar kendi aralarında aile olsun bırakın hobi olarak da hoşlanmayın. kaçın. aynen


dün itibariyle kayseri'ye geldik. yazayım biraz, değişik bir yere benziyor. öncelikle çok kuru bir şehir, bu sabah uyanınca burnum kurumuş. sabah koşa koşa lavaboya gidip tekrar nefes almaya çalıştım. size nasıl geliyor bilmiyorum. çok düzenli bir şehir gerçekten, ankara'ya benzettim ama ankara'daki kadar kotu sürücüleri olmayan. yollar geniş. kayseri'ye gelen yollar da geniş, antalya'dan gelirken hiç saçma sapan bir yol dan gelmek zorunda kalmadık. binalar çok yüksek. bu görüntü benim çok hoşuma gitmedi ama seveni de olabilir. sanırım yanlış bakmadiysam 3+1 ve yeni bir evi 1.350.000 lira olarak sahibinden.com üzerinde gördüm. gayet iyi. antalyada 1+0 parasi bile değil. sanki burada izin verseler benzini ve mazotu da daha ucuza satacaklar. bir de talas'a girerken "fen lisesi- imam-hatip gibi garabet bir isme sahip okul gördük. sanırım namaz kılan sayborg yetiştiriyorlar dedim en başta, hani boston dynamics firmasına rakip olsun diye sonradan hikayesini öğrendim ve anadolu irfanı-rantiye sevdasınin hiç sasirtmadigi bir hikaye olduğunu anladım. bir iç anadolu şehri işte, her yerin olduğu gibi parası olana güzeldir.


büyük ihtimalle bu sene ptt 1.ligde takımı olacak olan şehir.


otokar'ın yurtdışına satışını da hedeflediği bu araç opsiyonel olarak zpt, ambulans, iç güvenlik aracı, barışı destekleme aracı, keşif aracı, komuta ve kontrol aracı, silah sistemi taşıyıcı ve istihkam aracı olarak da kullanılabilmektedir. 16 personel taşıyabilen bu aracın maksimum hızı 60 km/s'tir. 8.6 m uzunluğa, 2.2 m yüksekliğe ve 2.3 m genişliğe sahiptir.


şu ana kadar olan gözlemlerim ışığında, paçası kirli insanların yaşadığı şehir olarak tanımlayabilirim sanırım. en işlek ve merkezi yeri denilebilecek kışla caddesi de dahil olmak üzere bütün yolları ve kaldırımları en ufak bir yağışta çamur deryasına dönmektedir. çoğu anadolu kentine göre hemen her açıdan hayli gelişmiş olan bir kentin merkezinde bu kadar çok toprak ve çamurun nereden geldiği de benim için gizemini koruyor.


din=şeriat şeriat=yobaz denkleminden yola çıkanların doğru sonuca ulaştığı il. evet sayın gerizekalı, konyalıların da bir cinsel hayatı ve günah işleme hakları var. bunu gayet güzel kullanırlar. giderler reklam olmasın diye antalya'da sevişirler. alkol tüketirler. evet hepsi de müslümandır. din bu yaklaşıma istinaden tövbe yolunu açmıştır. dinde günah olmasaydı sana tövbe diye bir kural çıkarmazdı. şeriatta kıstas sadece müslümanlara vardır. sebebi günaha gireceklerini bildiği içindir. hangi kafadasınız bilemiyorum. namaz kılıyorlar sonrada karı sikiyorlar diyen tescilli salaktır. namaz bir emirdir ve yerine getirmiştir sevabını almıştır. alkol haramdır ve emre uymayıp günahını da almıştır. belki bugün belki haftaya tövbe edecektir. bunu allah bilir. seni de ilgilendirmez. hani çok medenisiniz ve yaşam tarzlarına karışmıyorsunuz ya belirteyim dedim. alkolü ve fuhşiyatı göz önünde yapmamak, buna şahit tutmamak, bunu göz önünde imrenilecek seviyeye getirmemekte çok önemlidir. sen burada sabah akşam alkolü överken, sana yüz vermeyen kızların, kampüste bmw'li konyalılar tarafından alındığını görmek senin zoruna gidiyor hepsi bu. gördüklerinde belki müslüman değildir emin değilim, laf etmeyelim. ama sana açık davet. gel bir hafta beraber takılalım akşamları, ben senin mekanlarına geleyim, sen de benim mekanlarıma gel. sonra bakalım kim yobaz, kim medeni. yobazlık kriterlerin nedir bir görelim. o çok yaşadığın konya'da sen ve çevren yobaz insanlardan oluştuğu için hep sana denk geliyor demek ki. ben de 37 senemi verdim bu şehirde ve inan ki şu yazdıklarının bazılarını en son 1995 yılında gördüm ki o zamanlar, türkiye'nin her yeri ya yobaz ya postal yalayıcılarıyla doluydu. senin tespitin din düşmanlığı ile alakalı ise, türkiye'nin %70'i. akp düşmnalığı ise de %50 si yobazdır. bunu konya ile bağdaştırma. üzerindeki etiketi başka yerlere yapıştırmaya çalışma.


altı erenler, üstü verenler olduğundan mütevellit.


hep kalbinin bir köşesinde seninle olan şehir. ne kadar özledim belli değil. hep çok sevdim, hep çok seviyorum. gece yarısı üniversite caddesi'nden başlayan yürüyüşlerini, yokuşunu sevdiğim kampüsünü, mundo'sunu, akşam üzerlerinin cıvıl cıvıllığını, renklerini, dokusunu, insanlarını... ve en çok da hayatımdaki iyi kilerin başında gelmesini.


birkaç sene aralıklarla ziyaret edilirse, her seferinde belediye başkanı yilmaz büyükersenin simcity oynar misali, şehre sürekli level atlatmasına şahit olunabilecektir.


marmara bölgesinin adını kirleten il. coğrafi olarak batıda olup kafa olarak erzurum ve bayburtla yarışır.


ismini sezardan alan (bkz: caesar) (bkz: caeserea) kent.


yoo hepsine degil, "biri"ne karsi duyulandir.


türkiye'nin doğusundan ve batısından söz ederken, referans alınabilecek şehir algısı yaratmıştır bende hep... eskişehir'den kuzey - güney yönünde dik bir çizgi çektiğimizde ülkenin doğusunu ve batısını tanımlayabiliriz sanki.


medeniyetten nasibini almamış, ülkenin kamburlarından biri olduğunu düşündüğüm, yobazın harman olduğu yerlerden. hiç sevmem.


insanların seviştiği gerçeğini kabul edebilmiş, hayatı kızına da, kendisine de zindan etmeye çabalamayan, hayatta kızının cinsel hayatını denetlemekten daha önemli hedefleri bulunan entelektüel babadır.


eskişehir'de kar yağsa istanbul'da üşiyirum diyerek arabeskle karışık özlediğim memleketim.


polene karşı alerjisi olanların eziyet çekmemeleri için şehir merkezinden çok fazla ayrılmamaları gereken şehir.


bizi hiç sevmese de bizim hayranlıkla takip ettiğimiz kim kardashian ablamızın soy ağacının dayandığı çok soğuk olsada yemeklerine hayran kalınacak bir ilimiz


insanların konuştuğu şiveden tutun, yemeklerine, şehir planlamasına , örfüne adetine kadar aynı kayseridir. veyahut şöyle diyelim kayseri konya'nın erciyesi olanıymış, 1 haftadır buradayım tespitim budur.


adam yapmış arkadaş, hayır şehre ayar vermiş de sanki insanlarda rehabilitasyon dan geçmiş, daha uygar daha candan. ellerine sağlık başkan


zirve olsa kaç kişi oluruz dediğim şehirdir.


yarısı bir rizeliye diğer yarısı trabzonluya ayar oluyor. benim bildiğim karadenizli kervanı yürütür. devletle ne zaman işim olsa birine denk geliyorum amk.


sağda solda anlatılan "yükselen şehir, anadolunun x'i, yaşanası şehir vb" tarzı yorumlara inanmayın. doğma büyüme buralı olarak rahatlıkla yalanlayabilirim bunu. karşına alıp insan gibi sohbet edebileceğin bir kişiyi bile bulmak imkansızdır, her taraf birbirini sikmeye çalışan mutsuz insanlarla dolu, (mesela yolda yürürken biri ayağına basınca; yapacağını düşündüğün özrünü kabul etmek için gözüne bakarsın, karşında sanki sen onun ayağına basmışsın ve özür dilememişsin gibi sinirli ve malca bakan iki çift göz görür, yaşadığın şehre bir kez daha lanet edip ayırırsın kendininkileri) kılı ve yağı bol gereksiz bir şehirdir en fazla. yazabileceğim sayfalar dolusu kötü şey var aslında ama buna bile değecek bir yer değil.


meram , nasreddin hoca , etli ekmek ...


başkası adına utanmak tam da bu olsa gerek


bir de bu öfke sinir meselesi var, kendi çöplüğünde aslan kesilen bu kırmızı burunlu öfkeli dostlarımızın birçoğu adana'nın muhtelif semtlerinde süt dökmüş kediye döner, o celeyrum cideyrum adamlarından şive bile duyamazsınız, yanlış bir şey söylediginde götünün kesileceğini bilir çünkü:)) sizin anlayacağınız, istanbul'un yağlı ballı semtlerinde mazluma çökmeyi gücünün yettigine efelenmeyi marifet sanan bu küçük eniştelerin kurtlar vadisi tripleri adana il sınırını geçene kadardır.


bi garip yerler buralar. yüzünüzü brüksele dönün gençler.


şehrin eksikliklerinden birisi sanırım entelektüel kadın sınıfı. yıllardır bu şehirdeyim eğlence vs dışında bir konuda konuşan çok az kadınla karşılaştım. kadınlar inanılmaz bakımlılar. bu da güzellik seviyesine bir refah getiriyor. biraz sohbetten sonra anlıyorsunuz dış görünüş her şey değil...


espark önünde direnen(!) insanları eleştirenler var hayret diye şaşırırken espark tayfasının kendini nasıl savunduğunu görünce beni iyice umutsuzlukların sarmasına neden olan çadır showun an itibariyle hala devam ettiği şehirdir. ah be tatlım, direnmek nedir? sen espark önünde neye direniyorsun? bi mangal eksik orda, insanların birbirleriyle konuşmasına takılan yok. pazar günü yunusemre caddesinde insanlar akp il binasına yürürken müdahale görüp de yardım çağırırken kalkıp gitmeyen, "ordakiler provakatör tımam mıııaa??" diyenler ve hatta bir önceki gün de espark önünde içtiği bira şişelerini yere atıp, batak oynayan insanları gördükten sonra ordaki insanların büyük bir çoğunluğunun samimiyetsizliği gün gibi ortada iken ve alan git gide boşalırken kimse de gelip "biz direniyoruz!11!" demesin arkadaş. espark önüne her gün bi çıkıp uğruyorum, bakıyorum slogan bile yok, serbest kürsü bile boş çoğu zaman. evet artık insanlar bira içmiyor, mesele de o değil zaten. ama orda çoluk çocuk, hayvan, festival havası var ya polis oraya iyiki gelmiyor diyorum. geldiği anda insanlar talan olacak. çadırlar çok yer kapladığı için kalabalık oraya gelip protestosunu, eylemini yapamıyor zaten. elbette gidenlerin bir çoğu da iyi niyetli. bunu hiç birimiz inkar etmeyiz, ancak direnişi pasifize etmenin sonuçları da insanların evinde oturup sizi anlamaya çalışmasıdır bunu bil.


yobazı ile meşhur illerimizden bir diğeri.


izmir'de kulota kulot denmiyor olabilir. belki kendine ozgu bir isim altinda satiliyordur.


eskişehir'e ilk kez gittiğim geçen hafta bu malum doğanlardan birini belki de bahsedileni gördüğüm memleket. trafik sıkışık sen kornaya bassan, ara gaz versen herkes kaybolacak, yol açılacak mı sanıyorsun yavşak. birde kafayı çıkarıp bakmalar var ki aman allahım. her şeye rağmen kafepi'de 4 liraya 33lük bomonti yudumlamak iyiydi.


az önce yine depremle uykudan fırladım. muhtemelen şehir merkezinde bir kaç bina daha göçmüştür. edit: pütürge merkezli 4.8 şiddetinde deprem olmuş.


doğduğum, büyüdüğüm ve halihazırda yaşadığım, güzelliğine aşık olduğum, çilesini çektiğim, gözlerime bayram yaşatan, ruhumu doyuran biricik memleketim. istisnalar olmakla birlikte insanı cahildir, eğitimsizdir, kabadır, hödüktür.


polislerin gingerla dolaştığı, huskylerin goldenların sokak köpeği olduğu bir değişik şehir


pkk sayesinde pek sırıtmadılar ama memleketin en büyük sorunu olan karadenizliler kanun düşmanı, dil düşmanı, silah sever oluşları, erken sinirlenmeleri, kabalığı espri zannetmeleri, parayı çok sevmeleri, kalabalık ve gürültülü yaşamaları ve daha bir çok nedenden dolayı beni de önermeye ortak etti.


elbet değiştirilecek, elbet dönüştürülecektir. eşitliğin ve özgürlüğün sesinin daha örgütlü olacağı şehirdir.


bırakın kardeşim şu mikro milliyetcilikleri - irkciliklari. bir bölgede doğmuş insanların tümünü aynı kefeye koyan zeka seviyesi ile hayatta kalabildiginize yatıp kalkıp dua edin. bir adanali olarak hep şu örneği veririm: adana hem (bkz: fatih terim) gibi bir mağara adamını yetiştirmiştir, hem de (bkz: yaşar kemal) gibi, (bkz: muzaffer izgü) gibi aydınları da yetiştirmiştir.


park yeri sorunu yoktur her kaldırımı her çıkıntıyı boşluğu otopark yapmış değnekçiler şehri


amk külot dedğin günlük süt mü bakkaldan alıp giyiniyor millet dediğim deli saçması tespittir... izmirli kadınlar silksin sizi ya


bugün hava pek bi güzel bu şehirde. perdeleri açtık ev ısınıyor. geceye allah kerim.


milliyetin ne diye sorulmayan şehir. doğrusu "ne milletsin"


vay be! ben de millet türkiye'de niğde diye bir şehirin var olduğunu bilmiyor sanırdım. bir kirazı var ki dillere destan güzel memleketimin.


izmirliler adamdır. böyle bir iticilik de yoktur.


eskişehir büyükşehir belediyesi başkanı prof.dr. yılmaz büyükerşen, eskişehir'in 10 yıl sonrası için düşündüğü vizyonu anlattı. büyükerşen, ''kentin ortasından geçen demiryolunun yaya olarak yürünenbir alan olmasını, at binilen bir park alanı, çocukların oyun oynayabileceği bilimsel bir park, herkesin istediğini serbestçe söyleyeceği bir kürsü ve kente üçüncü üniversiteyi hayal ediyorum'' dedi. kentlerin hızla göç aldığını belirterek, göç edenlerin kentli olmanın bedelini ödeyemediğini kaydetti.


izmir kızları her zaman rahat ve sıcaklardır hepsinin gülümsemesinde yürekleri gizlidir


bugün çarşı içerisinde - şehri bilenler için akpınar girişi lcw önünde- bir dayının pantolununu sıyırıp ay parçası gibi götünü lcw'ye çevirip çatır çatır sıçtığını gördüm. kendi memleketim olsa da özellikle trafik yönünden bu tepkiyi hak ediyor. bu yüzden hoççağalın gidiyom ben.


gürültüsüne artık dayanılmıyor. sıralı tam liste; 1. uçak 2. kalabak kamyonları 3. kastamonu taş köprü sarımsak 4. overlokçu geldi 5. düğüncüler ve havai fişek 6. arabada son ses bas açan ipneler (eskiden yoktu yeni peydahlandı) 7. bağır çağır konuşan suriyeliler 8. ara sokaklarda canhıraş egzos bağırtan kekolar. aklına başka gelen var ise yeşillendirin eklerim buraya.


doğunun bağrından kopup gelmelerine rağmen, her fırsatta "izmirliyim" ayağı yapan tiplerden dolayı oluşan iticiliktir. adam/kadın kendi memleketinden utanmasa, başka şehirleri aşağılamasa kimse onu itici bulmayacak da hahahha işte ne yapacaksın bu da bir avunma yöntemi.


uğur mumcu'nın, içinde katledildiği arabasının,odunpazarı belediyesi başkanı kazım kurt'un çabalarıyla "uğur mumcu" adını taşıyan bir anıt park'ta sergilendiği kent. eskişehir'e gitmek için bir neden daha!


sokaklarda yalnız insan göremeyeceğiniz şehir; öyle ki yaşlısı genci el ele tutuşmuş vaziyette şehri doldurmuşlardır; eskişehir'de aşk başkadır.


aslında bu şehirde insanların kolayca nasıl provokasyon edilebildiğini ekrem bey mitingin başında söyledi, kişi başına gelirde 81 ilde 67.olan bir şehir. yoksulluk, bir sebeple bu insanların din vasıtasıyla yaşama tutunabilmelerini zorunlu hale getiriyor.haliyle yaşama olan dogmatik bakış, ötekileştiren siyasetçinin tuzağına düşmeyi kolaylaştırıyor.erzurumlu dadaşım gerek televizyonda gerek yerel çalışmalarla algıya maruz kaliyor; kafire, bölücülere vs. karşı savaşta taraf olarak doğru yaptığını bu dunyada ve ötekinde cenneti kazanacağını düşünüyor.devletin şu anki sahiplerine kendini sevdirmek istiyor.bunlar erzurumlunun yaptıklarından sorumluluğunu almaz tabii. suçu cahil olduğunu/olduruldugunu bilmemek, bundan kurtulmak istememek rahatsız olmamak. yazar arkadaşlar olayin sıcaklığı ile duygusal tepkiler veriyorlar anlaşılır ama erzurum milli mücadelede de önemli rol almış konumu itibariyle de hassas olan cahalete teslim edimesine göz yumulmaması gereken bir şehir. eğer bir gün ülkede aklı başında bir iktidar muktedir olursa, duygusal hareket etmeden şehirde acilen ekonomik olarak canlılık, işsizliğin azaltilması ve beyin göçünün önüne geçilmesine yönelik adımlar atılmalı.


bir süredir yaşadığım şehir. dışarıdan gelenlere tavsiyelerim şöyledir. * şehre arabanız olmadan geldiyseniz, toplu ulaşımda eskart almanıza gerek yok. visa veya mastercard'ınızı kullanabilirsiniz. biniş ücreti 13 lira. estram mobil uygulamasını indirirseniz burada sanal kart da oluşturabilirsiniz. bu şekilde biniş ücreti 12 lira. 65 yaş üstü iseniz kimliğinizi göstererek de ücretsiz toplu taşımadan yararlanabilirsiniz. * şehirde kalacağınız yer illa adalar bölgesinde olmak zorunda değil, küçük bir şehir olduğu için merkeze ulaşmak kolay. eskiden airbnb seçeneği pek yoktu gördüğüm kadarıyla şu anda var. denenebilir. * adalar bölgesinde kahvaltı yerleri var, ama en iyisi bal kahvaltı. traveler's cafe'nin olduğu ara sokaktan gireceksiniz, birkaç adım sonra sol tarafta görürsünüz. kalabalık olabilir. traveler's cafe de iyidir özellikle akşamları. * merkezde espark adında herkesin bildiği bir avm vardır. ulus anıtı olarak da geçen bölgeyi karşınıza alın, arkanızda çarşı olsun. buradan doğruca sağa doğru yürüdüğünüzde (hatboyu olarak geçer) haller bölgesine ulaşırsınız. öğrenci ağırlıklı bir yerdir ancak çok güzel cafeler vardır. walker's veya hey joe's denenebilir. * yine espark karşınızda olsun, arkanızdaki tramvay geçen büyük cadde ismet inönü caddesi, o caddenin sağdaki paralelinde barlar sokağı vardır, ancak barlar meyhane tarzındadır ve pek matah değildir burada. genel olarak boş olduklarını da görebilirsiniz. oralarda olup, içki içeyim dersiniz, yine esparkın sağında kalan dublin iyi bir seçenektir. * espark'ın ilerisinden devam ettiğinizde sol tarafınızda 222'yi göreceksiniz. buradan ileri devam ettiğinizde sağlı sollu birçok güzel mekan vardır. varuna memphis popülerdir. biraz daha ileride kasaba modern vardır ki eskişehir'de son dönem gözde yerler buradadır. bir şeyler yemek içmek için gayet uygundur. * çiğbörek için eskişehir çiğbörek evi çok iyidir ama konumu size ters olabilir. adaların ortasında çiğbörek yapan bir yer var orası da fena değil. adını hatırlayamadım. aklıma geldikçe eklerim.


karadeniz nefretini kolaylıkla duyabilirsiniz. hadi kürtlere duyulan nefret diye başlık açın. hele hele alevilere duyulan nefret desenize.. anında uçururulursunuz. bunun sebebi sizin sinir ataklarınız, en uç örnekler üzerinden genellemeleriniz bu ülkenin en temel taşlarından olan karadenizliler'in sknde değil. karadenizli kendine güvenir, ezik halk yığınların histerik ataklarına karşı özgüvenlidir.


izmir, türkiyenin fransasidir. bir dönem kültürüyle, medeniyetiyle hep ön planda olmuş ama artık eski önemini kaybetmiş bir fransız kibiri vardir ya, işte izmir aynen öyledir. geçmişten gelen kültür birikimini hissedersiniz. oturmayı kalkmayı insanlara biz öğrettik havası vardır. anadolu da, oradan gelen de sevilmez ve asimile olması beklenir.. kendini, turkiyeden ayrı hisseder.. eğer ürünlere made in izmir ibaresi konsa, tereddütsüz sadece bunları satın alır.. boyle bir yerdir..


özgüvenli, doğal ve samimilerdir. bunun en büyük etkisi tabi ki aileleridir. izmir'in kızlarını bırakın tümüyle insanı bir başkadır. ancak sosyal medyada gezerken hakkımızda çok fazla ön yargı olduğunu görmek canımı sıkmıyor değil.


din ve devlet işlerini birbirinden ayırabilen kızlar.


genel olarak derslerin bitmesiyle veli akımına uğramış, hatta her zamankinden fazla kalabalığıyla bunaltmış, insan kusmaya başlamıştır. bunaldım lan yeminle.


küçümsediği sivas ve konya'nın 100 yıl daha gerisinde olan vasat şehir. yemek yenecek düzgün bi yer bulmak imkansıza yakın. insanlar aşırı agresif ve öfle dolu. muhafazakar bir insan olarak hippi ve metalci gençlerin sinirli bakışları aşırı rahatsız etti beni.


konyayı ziyarete gittiğimde şehre ilk girdiğimde yolcu minibüslerindeki "dik dur eğilme, konya seninle" yazılarını görünce böyle bir hisse kapılmıştım. ziyarete devam ederken nasreddin hocanın heykelini görünce daha da bir şok geçirdim. ama yine de bunları bütün konyalılara bağlayıp konyalıları sevmeme gibi bir durumum yok.


sokağa çıkma yasağı süresince kalabak suyu kamyonlarında ambalajlı belediye halk ekmeğini 1 liraya satan ve yarın yine aynı kamyonlarda sözcü ve korkusuz gazetelerini de ücretsiz dağıtacağını duyuran bir büyükşehir belediyesine sahip kent.


seçimlerde sadece bir tane milletvekili çıkartacak il. akp milletvekili adayını dinlerken, şivesi ne kadar da çok trabzon şivesine benziyormuş diye düşündüm, gülümsedim. trabzon'da "c" harfi peltek söylenir. bugünkü aday da istisnasız tüm "c" ve "ç" harflerini peltek söyledi. aday, zengin iş adamlarına seslenerek bayburt'a çağrı merkezi kurulmasını istedi. şu an 7000 olan öğrenci nüfusunu 10.000 kişiye çıkartmayı hedefleyen aday, bu sayede şehir esnafının da yüzünün bir nebze daha güleceğini söyledi. zira karadeniz'in hemen hemen tüm illerinde mevcut olan "göç" sebebiyle il, ciddi oranda boşalmış. yazın gelen yerli turistler esnafı sevindirse de kışın olmayan bu hareketlilik ciddi bir sorun. araklı-bayburt projesinin de müjdesini veren aday, bir kaç tane tüp geçitinde de ihalesinin yapıldığını beyan etti. dört tarafı dağlarla çevrili olduğu için bir yere giderken dağ, tepe aşmak zorunda olduklarını dile getirirken, bu projelere ne kadar umut bağladığı gözlerinden okunuyordu. yazın nemli ve sıcak havasından bunalan trabzon halkını, bayburt yaylalarına davet ederken, ipek yolu üzerinde yer alan şehrin tanıtımını gayet güzel yapıyordu. röportajın il tabelası önünde yapılması ntv muhabirinin dâhi fikri miydi bilmiyorum ama komik bir görüntüydü. ayrıca sunucunun verdiği bilgiye göre recep tayyip erdoğan seçim mitinglerine yarın bu şehirden start verecekmiş.


sayın başkanım eskişehiri çok güzelleştirdiniz ama heryerde trafik ışığı sokakları kaldırım yaptınız ama heryer ücretli otopark yol kenarları ücretli otopark boş arsalarda ücretli otopark oldu bu otoparkçılar kimin nesi artık reklamlarını görüyoruz heryerde 2000-2010 arası performans yok malesef not:büyükerşenspor


gezilecek yer değil yaşanacak bir yerdir.


ben iki yaşındayken kars'a tayinimiz çıkmış. sağlık, büyük alışveriş gibi şeylerde sık sık erzurum'a gidermişiz. türkmen alevisi bir aileyiz. babam hala erzurum'dan da erzurumlulardan da nefret eder. yıl 1986. şehrin girişinde "oruç tutmayan giremez" pankartı. hele bir de alevi olduğumuzu duysalar etimizi koparacaklar, o derece. aradan 30 küsur yıl geçiyor, benim eski manita erzurumlu. modern hayata adapte olmaya çalışan kekolar gibi bunlar. beynin içi örümcek dolu, içiyor, sıçıyor, sevişiyor ama din çok baskın bir öğe. 2018 yılında seminere giden öğretmenlerin saat 21'de "siz kadınsınız, buraları bilmezsiniz, sokağa salmayız sizi" diye öğretmenevinde çıkarılmadığı bir yer burası! yılbaşı kutlaması dediğiniz an mesela erzurumluların hepsi kudurur. deneyin. rezil bir halk, dün bir kez daha kanıtladılar. beyinleri yok. derinlerde bir yerdeki kendilerine atfettikleri din koruyucusu ve çarpık vatansever kodlarını hiçbir eğitim çözemez. erzurum'a da gittim ben, türkiye'de çoğu ile gittim, gözle rahatsız edici boyutta taciz, öküz gibi bakma gibi leş eylemlerin bu denli fazla olduğu başka bir il görmedim. bana uzak, allah'a yakın olsunlar. dünden bu yana çok tatsız, tuzsuzum. bugün çoğu işyerinde bu olay nefretle konuşuluyor! peki olaylara şaşırdım mı hayır? dün bunları taşlayanları çok iyi tanıyorum, şerefleri .m görene kadar bunların! erkekleri .mcı, kadınları da s.kten korkan garip bir güruh! tek dertleri ya sikmek, ya sikilmemek! hepsi cennete gidecek. konya ve konya halkı erzurum'un yanında paris'tir, paris vatandaşıdır. o derece iddialı konuşuyorum. ulan biraz güneydoğu'dan misafirperverlik, alevilerden de insanlığı öğrenin! kürt, alevi, o, bu diye nefret ettiğiniz insanlar o taşı atanların elini keserdi, bunlar seyrediyor! tarih bu lekeyi unutmayacak. şeytan gibi taşlamışlar ha! o taşlar g.tünüze girmesin, gerçi siz seversiniz g.tü! elinizde kuran, dilinizde yalan, kursağınızda haram, uçkurunuzda sübyan! yaptığınız her şeyin hesabını vereceksiniz!


görüntüleri şimdi izledim. bir provakasyon olduğu çok açık. çok kalabalık bir kitle imamoğlunu dinlemek için gelmiş. sonrasında da hükümet istifa sesleri yükselmiş.


hayatları deniz kıyısında rakı içip yanında zeytinyağlı yiyerek, sadece atatürk'ün adını ağzına almakla çağdaş olduğunu sanan tembel egelilerin üfürüp üfürüp ipe dizdiği nedenlerdir. yok efendim siyasiler, müteahhitler hep rize'den çıkmışmış. ulan sen daha büyük adam olsan da sen çıkarsan. hem bizi de malum şahsa muhtaç etmemiş olursun.düşündün mü kırk senedir neden sözde uygar egeliler değil de bunlar? adamlar çalarak da olsa çırparak da olsa uğraşıp güç kazanıyorlar. sen ne yapıyorsun okulu bitiriyim memur olup kendimi kurtarayım yeter, banane siyasetten, kimsenin etlisine sütlüsüne karışamam diyorsun. anca kıçını devirip bunlar nasıl böyle güçlenir, iktidarı eline alır diye hayıflanıp oturduğun yerden izliyorsun. sonra da burunları büyük sevmeyelim diye başlık açıp vatana hizmet ettiğini sanıyorsun. hamsi yemek galiba tam etki yapmamış. yerlerinde olsam kafanıza vurup ağzınızdan ekmeği bile alırdım. siz de anca kınayıp yazıklar olsun hamsi kafalılara diye başlık açardınız.


bu şehir türkiye'de huzur içinde ve dünya'dan çok da izole olmadan yaşayabileceğiniz az sayıda orta büyüklükteki şehirlerdendir.


siz ruh hastası mısınız ? iftiracı mısınız ? ben 36 yaşında ve her şehirden kadınla beraber olmuş bir adamım. her izmirli kadında da don vardı. yani birleşip ruffles la görüşürken don giyecez demiş olamazlar herhalde. yoksa küserim izmirli kadınlara.


erkeklerinin türki cumhuriyet vatandaşı hayat kadınlarını alıp alanya otellerine akın ettiği şehir. gelip bir de yanındaki orospuyla oteli satın almış gibi davranır artistliğin kralını yaparlar. sonra da neden burda konyalılara önyargı var diye dolaşılar.


yıllar sonra bile dinlendiğinde, dinlediğiniz ilk günlere sizi götürmeyi başaran muhteşem pilli bebek çalışması. dinleyin, dinlettirin efenim.


ben ödemişli olduğum için yine kategori dışı bırakıldığım bir başlık olmuştur.


nezih bir şehirdir, eskişehir olmasa da oraya doğru gitmekte. insanları genelde birbirlerine saygılıdır, trafik kurallarına herkes uyar. halkı devletçidir; cezalarını, faturalarını hemen öderler bunun için hep pilot bölge seçilir. şu an kullandığımız kimlik kartlarını 2007 yılında almıştık. belediye değiştikten sonra bir sürü konser etkinliği yer almış şehirdir. özetle kimsenin kimseye karışmadığı yaşanılabilecek, herkesin abarttığı kadar soğuk olmayan bir şehir.


istanbul'da yaşayan 400 bin malatyalının 232 bininin doğum yeri olan il.


iç anadolu bölgesinde bulunan güzide şehir. son zamanlarda etrafındaki kalabalık şehirlerden hafta sonu aktivitesi olarak bu şehre yapılan turların sayısı hatırı sayılır şekilde artmıştır.


ulan film izliyor olsam elektrik felan gitmez. tam kaptırmış tez yazıyorum pat diye elektrik gitti. bilgisayar kapandı şu dünyaya çile çekmeye gelmişim. bir de gelip tekrar gidiyor dalga geçiyorlar milletle. ne olacak bu elektronik eşyalar.


beni delirttin kendin gibi, gün içi hava durumundan bahsedip dengesiz iklimi var yazmıştım, gerizekali 4 5 derecelik günlük sıcaklık farklı olan şehri örnek verip rusya daha dengesiz demiş. 20 derece ile 5 derece derece farkı nasıl aynı olabilir ileri zekalı(!) evet dengesizlikte senin verdiğin rusya örneğinde gördüğümüz gibi moskova'yı hayli hayli geçmiş. ne tipler var ya, anlamadan direkt hırslı hırslı yazıyorlar, bu ülkenin 86 iq'ya düşmesinin sebebi bunlar. 2-(-2) kaç ediyor kardeşim 4. 18- (-2) kaç ediyor kardeşim 20! bu salak eskişehir'e rusya'dan daha soğuk dediğimi sandı, gün içi sıcaklık farkından bahsettiğimi bile anlamadı.


guzelliklerini selanikli annanelerinden ya da babaannelerinden alirlar.


yaşamak için hangi semti daha iyidir öğrenmek istediğim şehir. kirası 2500 liraya kadar olabilir, es esli yazarlardan tavsiye bekliyorum. edit: yazan arkadaşların hepsi vişnelik demiş. bilginize.


aslında çok zengin bir şehirde yaşamalarına rağmen bok gibi yaşamalarıdır bence. adamlar tüm paralarını pahalı arabalara yatırıyorlar ama onun dışında herhangi bir aksiyon yok hayatlarında, çay içip takılmaca, bir de gayet baskın olan din unsuru. gündüz din, iman muhabbeti yapan adamlarla akşam içki içmişliğim, bir değil, iki değil, 10-15'dir. gündüz gittiğim fabrikada biri dini muhabbet çekerse, akşama mutlaka adamı içkili bir mekana çıkartma challenge'ına giriyorum. aslında çok da zor olmuyor, ben ısmarlıyor olursam, beleşi duyan konyalı geliyor... edit: içki challenge'ı hikayesinin uzun versiyonunu başlığında vermiştim. aslında sevilmeyen deyince de biraz haksızlık etmiş olabiliriz, ilginç, biraz dinle dünyevi hayat ve para arası kalmış insanlardır diyelim, yoksa allah için kimsenin kötülüğünü görmedim. edit2: bir de yurtdışında karşılaşabileceğiniz konyalılar vardır, bunlar da acayip ilginç insanlar olur, ben örneğin lyon'da yaşadım, oradaki diğer türkler ısparta ve yozgatlı'ydı, konyalılar acayip hemşehricilik yapar, örneğin yozgatlılar'ı sürekli kötülerlerdi, bir başka türk'ten malzeme almayı istediğimi söylediğimde örneğin, "ondan alma, o yozgatlı" demişlerdi bu mevlana'nın torunları ahaha... ayrıca yurtdışında yaşayanları diğer türkler'e göre acayip zengin olur, çünkü mesela kayıt dışı adam çalıştırır, faturasız iş yapar, ama mutlaka ve mutlaka cuma namazına gider ve din,iman, vatan,millet, sakarya muhabbetini yapmaktan da geri durmaz. bu şekilde tanıdığım bir konyalı 250 bin euro'ya yani bir daire fiyatına lyon'da, 4 katlı apartman dikmişti, apartmanın yapımında ailesi ve kaçak işçiler çalışmıştı, bütün taşeron işlerini türkler'e ait firmalara yaptırmışlardı, bu şekilde fransa gibi vergilerin yüksek olduğu ve kazanılan her 100 euro'dan 70'inin devlete gittiği yerde, maliyetlerin 8 kat azaldığını hesaplamıştım, yani 2 milyon euroya mal edilecek yeri 250 bine mal etmişti işte eleman, bir daire fiyatına 8 dairesi olmuştu gayet mantıklı olarak. bir de tabii bu yurtdışındaki konyalılar bazen ellerindeki kayıt dışı parayı yaşadıkları ülkede ekonomiye katmakta zorluk yaşarlar. mesela, adam elden toplam 100 bin euro almış bir senede, bununla gidip ev falan alamaz fransa'da, almanya'da, isveç'te, hemen maliye peşine düşer, nereden geldi bu para ? diye. bunlar ceplerinde bu paraları türkiye'ye getiriyor, yatırım yapıyorlar, işyeri, dükkan falan satın alıp türkiye'de kiralıyorlar. babamın ıstanbul'daki işyeri böyle lyon'da yaşayan duvar ustası iki türk kardeşe ait, ben de içimden "ulan bu herifler ayda 150 euro eden ve her sene de euro cinsinden değeri azalan kira için niye böyle bir yatırım yapıyorlar?" diyordum ama sonradan anladım o para dursa yerinde euro olarak, hem evde saklamaları gerekecek hem de euro olarak da değer kaybedecek zaman içerisinde. avrupa'da da % 2 de olsa yıllık bir enflasyon var, 10 senelik süreçte para % 25 değer kaybeder, türkiye'de iyi bir semtte alsan, o 10 yıl süre içerisinde o kadar para getirebilir. zaten alalı 8 yıl falan olmuş bunlar işyeri mekanını, şu an euro olarak da aldıklarının % 15 civarı üstünde değeri satsalar...


karşıyaka,çiğli,bornova,balçova,sasalı,kemalpaşa kısacası oturduğum tüm semtler. ama ben yinede bornova diyorum..


2 senedir gitmek isteyip gidemediğim, 10 dakikalık bir karar sonucuyla 2 saat sonra otostopla yola çıkıp,yolda osman gazi üniversitesinde ücretsiz konser olduğunu öğrendiğim ve konsere gidip hunharca eğlendiğim ertesi gün adalar,porsuk çayı gibi görülmesi gereken yerlerini görüp,dibimin düştüğü şehirdir.


hayatımın geçtiği altı yılı, önceki yirmi iki yılına eş olan şehir. gerçi.


insanının çok misafirperver,kibar olduğu, şehrin güzelliği ve modernliğinin insanın içini açtığı şehir. bi de üniversiteden dolayı gördüğüm en genç nüfuslu şehir.


yaza yaza, anlata anlata bitirilemez kızlarımızdır... ne laf atılsın da güzelliklerine, kendilerine olan güvenlerine, yaşama karşı olan oyuncu tavırlarına bir sekte vurulsun diye aranıp taranıp yapıştırılır yakıştırmalar... nedir? evet güzellerdir.. ama bu güzellikleri sadece fiziklerinden değil, kendilerine gösterdikleri özenden ve saygılarından gelir. nedir? evet eger birinden hoşlanmışlarsa bunu açık yüreklilikle gidip haykırabilirler karşılarında... nedir? bir anda terk edebilir... evet edebilir. eger hakettiği değeri alamıyorsa karşısındakinden çekip gitmesini çok iyi bilir. çünkü izmir başlı başına şımartan bir şehirdir.. kızları da aynı şekilde hoş tutulmak, yıpratılmamak ister.. horlandığını anladıgı anda döner arkasını ve çekip gider... nedir? çok mu aşıktır? işte o zaman sevdalı şehrini alır arkasına ve tüm rüzgara savaş açar aşkı adına.. öyle bir sever ki, kana bulayabilir tüm sokakları savaşı ugruna.. ama önemli olan nedir? karşısındakinin bunu hak ettiğini görebilsin... izmir kızları yazlık merkezlerde kalçalarına bir havlu baglayıp dolaşabilecek kadar guvenlidir efendim kendilerine... ama yeri geldiğinde de sevgisi için o gözlerin bakmaya yetişemediği denizlerde boğulmayı da bilirler, sonsuza kadar kulaç atmayı da... nedir?


insanları memleketine göre değerlendirmek. ne büyük zeka örneği. sonra rizelileri sevmiyonuz. şurda aynı şekilde yazanların şikayet ettikleri ile neredeyse bir farkı yok.


sağlam, samimi ve muhabbeti bol insanlar olmaları.


iç anadolunun ortasında kalmış bir ege şehri


kolay kızdırılan insanlar (heh he hee), cincibir gazozu.


haziran'ın sonunda yağmura alıştırmıştır. kar yağdığı da rivayet edilir.


dün itibarı ile aşık olduğum şehir.


şu an en büyük ihtiyacım hafif serin ama üşütmeyen, sıcaklığı yanaklarınızda hissedebileceğiniz bir akşamüstünde bir iki arkadaşımla bira içip barlar’da sohbet etmek. dünümü ve bugünümü geride bırakıp o andaki ben olarak sadece o anı yaşamak, sabah uyanıp tekrar asla dönmek istemediğim hayatıma dönmek istiyorum. baharda eskişehir çok güzel oluyor ya da ben eskişehir’i baharda çok özlüyorum ya da ben eskişehir’i çok özlüyorum veya baharı özlüyorum işte. ama sonuçta bir bahar, kim olduğumu geride bıraktığım bir akşam ve eskişehir var.


%99u köy beyinli ve aşırı cahil. kızları da tiktokta dans ediyor kültürel olarak ülkeye katlıları bu .hepsi kürtlerden korkar.


bu kentte öğrenci olmanın en kötü yanı, ilk gençlik yıllarını kuvvetli bir kentte geçirememektir. eskişehir, kolay bir kenttir. istanbul ya da ankara değildir. istanbul ve ankara'da yaşayanlar hayatın tokatlarını yavaştan yüzlerinde hissederken, eskişehir'de hayat mutlu mesut devam eder.


okulların açıldığı gün ulaşıma zam yapan şehir. su zammını ertesi güne hemen yansıtan belediye, ulaşım zammının geçerliliğini ise okulların açıldığı 12 eylül tarihine yani karardan 4 gün sonrasına bırakmışlar. e tabi millet o tarihten önce eskartlarına yükleme yapsa da zamlı tarifeye tabi olacağı için, paşalar dert etmemişler. ama söz konusu su olunca, millet zam gelmeden su almasın diye hemen gece yarısına zammı yapıştırdılar. parti falan farketmiyor, hepsi vatandaş aleyhine çalışıyorlar maşallah.


arkadaş ortamı olanlar için eğlenceli arkadaş ortamı olmayan genele vurduğumuzda tek kişilik aktiviteler yapanlar için rezil bir şehir. arkadaşların varsa kafe,bar vs gibi yerlere gidip eğlenebilirsiniz. bunlar için diğer anadolu şehirlerine göre çok çok daha verimli. eğer daha çok tek kişi olarak takılıyorsanız sıkıcıdır çünkü: - şehrin kalabalığında etrafı izleyerek kendinizi kaybetmeniz için fazla küçük (bkz: kadıköy sokaklarında amaçsızca tek başına dolanmak) -denizi olmadığı için sahile gidip hava alma olayı yok. porsuk kenarı var diyenlere itibar etmeyin. -ikliminden dolayı en fazla 4 ay dışarıda aktivite yapabilirsiniz geri kalan zamanlarda dondurucu soğuklardan dolayı kafe,avm gibi kapalı alanlara mahkumsunuz, dışarıda yapabileceğiniz neredeyse hiçbir şey olmaz. (bkz: eskişehir ayazı) -haziranda bile dışarıya montla çıkmanız gerekebilir. -güzel yemekler yemek isterseniz bu konuda sınıfta kalmıştır çünkü düzgün yemek yapabilen restoran sayısı yok denecek kadar azdır. -garsonluk, komilik, paketçilik vs iş bulmak kolaydır , çalışıp para biriktirmek için uygundur , kiralar diğer şehirlere göre nispeten ucuzdur. arkadaşları olanlar, daha az tek başına takılanlar için : -ulaşımı çok kolaydır, gece geç saatlere kadar eve gitmeseniz de ulaşmanız sorun olmaz. -eğlence mekanlarını söylememe gerek yok. -öğrenci nufüsu bağlar kısmında yoğundur arkadaşlarınızın arkadaşı da bu civarlardadır. (bkz: tanıdığın tanıdığı)


git gide yobazlaşan garibim şehir, işçinin emekcinin belini büken şehir, çomarlar diyarı,insan gibi yaşamanın ne olduğunu öğrenemeyen şehir, öğrenciye hayvan muamelesi yapan şehir. bügün yaşadığım anımı not düşeyim hemen pekişsin kafanızda : orta yaşlı adam: oya orta yaşlı diğer adam: oyda yer: otobüs duragı oya: ekmeğe, otobüse zam gelmiş, pazara çıktım domates alamadım 6 tl diyorlar,olan da yurt taksidi yatıracakmış nerden bulup ta göndereceğiz bilmem. oyda:maaşa bi zam oldu belimizi büktüler gene, kaşıkla verdi kepçeyle geri aldı. oya: abi verdi en azından başkası olsa onu da yapmaz, hiç vermeden geri alsa bide. oyda:doğru doğru allah zeval vermesin bak ne ğüzel yollar yaptı, bizim patron yeni firma açtı 50 tene suriyeli almış bak çok çalışınca oluyo demekki kazanılıyo. oyda: amin amin, allah onun da işini ras getirsin o olmasa kim verecek bize iş. ben: fatal error.


islamcılara neden acımamalıyız sorusunun eksiksiz cevaplarını barındıran yere batası şehir.


kusura bakmasınlar da hiçbir zaman durup dururken büyük bir güruh kalkıp da bir topluluktan nefret etmez. bu söylediğim her nefreti haklı kılmasa da karadenizlilere olan nefret haklıdır kanımca.


bu şehirle ilgili herşey karışık. kavramlar karışık, semt isimleri karışık, insanları karışık, şehrin planlaması karışık....vs kimseden de kesin bilgiler alamıyorsun çünkü bilgi edinmek istediğim insanlar ya aval aval yüzme baktı veya baştan savma cevap verip geçiştirdi.insanların güleryüzden uzak ve somurtkan olması ayrı bi tez konusu zaten. cafelerde parklarda birbirleri ile sohbet ederken bile gülümseyen insan son derece az. şahsen daha sempatik ve güleryüzlü insanlar bekliyorken bu derece bir felaketle karşılaşacağımı düşünememiştim. henüz yeni gelmiş olmama rağmen, durum bundan ibaret. ömrümün muhtemel 2-3 yılını bu şehirde nasıl geçirecem bilemiyorum.....


çiğdem çitler, çayın yanında yahudi böreği yerler


eskişehir'i düşündüğümde hüzünle karışık özlem duygusunun zihnimi ve bedenimi sardığını hissediyorum. eskişehir benim için çok şey ifade ediyor. ilk uzun yolculuğum, ilk cesaretim, ilk özgürlüğüm, ilk büyük başarım... ve oraya vardığım ilk sabahı hatırlıyorum. ilk kez eylül'de üşümüştüm. ve daha nice ilkler, acı-tatlı hatıralar. eskişehir'de yaşamış birçok insan için de böyledir belki. zaman geçmiyor da koşuyor sanki. 7 yıl önce bu zamanlar oradaydım. yaşlanıyor muyum ne... bu nostalji hissini ne yapmalı...


eda, vişnelik, akarbaşı, doktorlar,adalar, birlik lokantası, yıldız, savaş caddesi, hatboyu, tren yolu, haller, karşısında ki fırın, donas, tantuni, eda, edebiyat fakültesi, 1 lira, eskart, espark, esnet, es es, es market, eda, ev sahibi, aidat, toz, soğuk, buz, sıcak, ter, sabah ezanı, ucuz şarap, ucuz yemek, okul, yabancı diller, dert tasa,eda.


eskişehir gastronomik olarak zayıf lafına katılıyorum. öğrencilerin yaşadığı tarafta gerçekten güzel yemek bulmak zor. çünkü öğrenciye hızlı ve ucuz yemek lazım, bu yüzden esnaf kaliteden düşüyor. gayet normal bir durum bu, yadırgamıyorum. 4. yılım bu şehirde ve neredeyse haftanın 6 günü evde yemek yapıyorum. dışarıda yediğim sayılıdır. tek ihtiyacım iyi kokoreç ve hala bulamadım, bilen suserlar yeşillendirirse sevinirim. eskişehir'e bunun dışında bok atanlar çarpılır.


eski soğuklar artık yok. (bu gözler -35'i gördü) şehrin ortasında uzun bir cadde vardır. cumhuriyet caddesi (mecburiyet) üzerinde sağlı sollu güzel yerler vardır. erzurum lisesi'ni karşısına alan havuzbaşında oturup çay keyfi yapmanın ve oradaki erzurumlu ya$lı amcaları izlemenin keyfi çok ho$tur. ilerledikçe, dumlu'nun orada arzen ve dadaş sineması mevcuttur. lalapaşa camii'nin avlusu geni$tir, onun biraz ilerisinde erzurum ulu camii yer alır. çifte minareli medrese ve üç kümbetler'e uğramazsanız bir tarihe tanıklık edemezsiniz. o civarda erzurum evleri'nde nargile ve çay eşliğinde erzurum kültürünü yakalarsınız... atatürk üniversitesi kampüsü, kendi iklimini oluşturuyormuş gibi bir his oluşturur üzerinizde. cafe de cinema gibi bir alternatifi var ayrıca kılıçoğlu. yeşil ve serin. etraf çam ağaçlarıyla dolu. yaza doğru buraya gezmeye gelen diğer üniversite öğrencileri, erzurum ilçelerinden gelen ilköğretim-lise öğrencilerini aileleri görürsünüz... şehirde muhafazakarlık hakim. ama eskisi gibi katı değil artık. erzurum'un insanı misafirperverdir, ağırlamayı sever. çay kültürü oldukça yaygın. kıtlama derler. her 50 m'de bir çay ocağı vardır neredeyse, özellikle erzincankapı civarlarında. diğer illerden göç almaktadır. yenişehir, gez mahallesine oranla daha aktif. redevco erzurum avm açıldı, insanlar farklı tercihleri bulabiliyor artık... erzurum demişken, cağ kebabı ve kadayıf dolması demesek ayıp olur sanırım. cağ kebabı için koç, gelgör gibi yerler mevcut. kadayıf dolmasından 1-2 tane yediğinizde sizi kesiyor, erzurumlular çok iyi yapıyor. palandöken'de abdurrahman gazi türbesi var. bahar aylarında bu eteklerde pikniğe gelenlerin sayısı oldukça fazla. ayrıca şehrin çeşitli yerlerinde çeşmeler mevcut. erzurum büyükşehir belediyesi'nin, universiade erzurum 2011 için yaptığı düzenlemeleri şehrin muhtelif yerlerinde görebilirsiniz. şehre bir de erzurum kalesi'nden bakmalısınız, rüzgar yüzünüze çarpsın boşverin, buraların havası temizdir, kirli değildir. hülasa, erzurum'da daha doğrusu doğuda yaşamak çetindir, sebat gerektirir. insanı bir silker, kendisine getirir. erzurum, güzeldir, hoştur.


yılmaz hoca öyle bir yaptı ki, zaten mecburen 20 sene sonra her yer bisiklet yolu olacaktır. araba giremiyor çünkü. ki girmesin de. ucuz, güvenilir, kültür sanat ve eğlence şehri. ne eksik ne fazla.


cidden öğrenciye iyi davranan bir esnafa sahip olduğunu düşündüğüm şehir. 2-3 kere gittim, ne kadar doğru bildiğim tartışılır ama 3 tane bomonti'yi 10 tl, lucky strike click'i 6,5 tl'ye alabilmek müthiş bir histi. teşekkürler adını hatırlayamadığım tekel bayii. unutmadan, 5 tl'ye açık büfe kahvaltı + sınırsız çay vardı bir yerde (güzelliği tartışılır ama doyduk sonuç olarak). küçük mutluluklar işte eheh.


bir sürü inşaat gürültüsü, ezan sesi, araba gürültüsü, uçak gürültüsü, kalabak sesi, tren gürültüsü, otobüs gürültüsü, kamyon gürültüsü, anasının amı gürültüsü........... ey yılmaz hoca bi çöz şu işi bu ne ya bu neee! ki ben kısmen şehir dışında oturuyorum böyle bişey nasıl olabilir, ne gürültülü memleketmiş. püh aq


hiç gelmek istemediğim,gelince de aşık olduğum şehir.


yazın bile, eğer sabahın köründen gece yarısına kadar dışarıda kalacaksa, yanına mutlaka mont, hırka veya rüzgarlık alan kişi. (bkz: ankara havası)


insanları hakkında gitmeden yazar arkadaşlardan şahsıma gelen uyarılara rağmen karşılaştığım kesimin onların dediğinin aksine, yardımsever, güleryüzlü, art niyetsiz oluşu ile sevindiğim güzelim memleket. kanda karadenizlilik varsa, çekiyor belki de.


soğuğu olmasa çok güzel şehir. adını duyunca üşümeye başlıyorum. doğduğum ve yaşadığım şehirler dahil istanbul hariç özlediğim tek şehirdir. öğrenci ortamı süperdir. ama soğuğu dokunmuyor diyenlere aldanmayın. nüfus / böbrek hastası oranı en yüksek şehirdir. ilçeler nispeten daha ılıman ama şehir merkezi yükselti olarak fazla. tarihi yapıları gezmeye değerdir. çifte minareli medrese, kale, kümbetler, ulu cami, öşvank kilisesi, tabyalar harika yerler. erzurum evleri adında şehir merkezinde kültürel misyonu olan şahane bir işletme var. eski erzurum evleri ve yemekleri konseptli ambiyansı harika bir yer. yakın zamanda giden bir arkadaşıma tavsiye etmiştim ama tadilatta demişti hala öyle midir bilmiyorum. erzurum soğuğun da etkisiyle pahalı bir şehirdir. hatta o yıllarda çok şehir görmüştüm ama istanbul dahil erzurumdan pahalısını görmemiştim. yiyecek içecek kalitesi düşüktür, çünkü mallar kamyonda donuyor diye çoğu halci erzuruma mal getirmez, kamyoncu da taşımak istemez. erzurumda cağ kebabı, kadayıf dolması meşhurdur. çay olmazsa olmazdır, merkezi kahvelerde banyo kazanı gibi semaverde demlenir. bir yerde semaver tutuşturan adam görürseniz erzurumlu olma ihtimali mutlaka vardır. kayak güzel bir uğraş ama pistler acemilere kök söktürür. birgün hastanede sıra beklerken abartmıyorum bir saat içinde 10 kişi kayak kazası yüzünden geldi. cesaretiniz varsa deneyin derim ama şahsen benim gözüm yemedi. etkinlik olarak çok güzel bir tiyatro grubu vardı. tiyatroya istanbulda bilet bulup gidemiyorum, ama erzurum'da daha fazla gitmişimdir. atatürk üniversitesi halka açıktır, kampüs fena değildir. koşmaya uygundur. bazen sıcaklık cidden -30 lara düşebiliyor, insanın nefesini kesiyor.100 yaşında bir amcayla muhabbet ederken sormuştum, amca bu şehirde hiç ağaç ve orman yok diye. buraların hepsi ağaç ve ormandı evlat hepsini kırıp yaktık demişti. güzel şehirdir erzurum. gidip görmek lazım. ben de mutlaka tekrar görmeye gideceğim. ama yaşanır mı dersen o soğuğa insan dayanmaz vallaha.


anne-babanın ankaralı olduğunu gösterir. sen ankaralı olsan da anne-baba farklı şehirli ise ankaralı değilsindir. nerelisin? sorusuna ananın babanın şehrini söyleyerek cevap verirsin. niye öyleyse...


yılbaşı gecesi bir barlar sokağında dolaşayım dedim. girmez olaydım. resmen bu şehrin havası dokusu yok olmuş, bitmiş geldi bana. her tarafta suriyeli , afgan ne idiğü belirisiz tip dolaşıp duruyordu. bu kadar çok değildi sanki eskişehir'de yabancı nüfusu. yoksa yılbaşı üzeri olduğu için mi böyle bir hareketlilik vardı anlayamadım. ama eskisi gibi hiç tadı tuzu yok orası kesin.


bence bu yobazların sıkıntısı tavla atılması falan değil. bunun asıl kaynağı "biz böyle yaşarken siz nasıl hayattan bu kadar zevk alabilirsiniz sizin de almamanız lazım" düşüncesinin dışa vurumu. bu örnek özelinde söylemiyorum ama dikkat edin bu tür bağnazlar hayattan zevk alınan neredeyse her şeye karşıdır. dolayısıyla basit gözüken bir şeyi bile kategorize edip üstüne etiket yapıştırmak isterler ki gruplaşmanın gücüyle bazı davranışları yapanlar utansın. ha bir de bu bağnazların kızları ve çocukları bağnaz olmayanlardan daha ahlaklı değildir. bunlar için ahlak sadece bacak arasından ibarettir mesela. torpille işe sokarlar, kaydırırlar, kurnazlık yaparlar, kul hakkı yerler hiçbir şey olmamış gibi davranırlar. ama kızı bir çocukla sohbet etsin zaman geçirsin ahlaksız olur mesela. çok garip bir kafa bu, tamamen böyle gelmiş böyle giderci ve düşünmeyi bırakmış selefi kafası. ama merak etmeyin, bir iki jenerasyon sonra gg olacaklar.


deniz yok bu şehirde. yüzölçümü bakımından en büyük il, nüfusa baksan en büyük 6. il, ama yine de deniz yok, olacak iş değil. 2 milyon insan denizi görmeden yaşıyor :((((


antalya'da denize girme, araç kullanma vb. durumlarda tam bir davar gibi davranmaları. (bkz: )


bugün, malatya şehrinin sevilen maskotu 'badem' adlı köpeğin kaybını öğrendim. badem, tüm şehir halkı tarafından benimsenmiş, henüz bir hafta önce kanseri yenen bir savaşçıydı. karşıdan karşıya geçerken yaya geçitlerini kullanır, kırmızı ışıklara dikkat eder ve geceleri sizi korumak için sizinle beraber yürürdü. kim olduğunuzun hiçbir önemi yoktu onun için çünkü malatya'da ona zarar verebilecek hiç kimse yoktu. ancak ne yazık ki, haberlere göre 'dikkatsiz' bir sürücünün o uyurken onu ezmesi sonucu hayatını kaybetti. badem'in özelliği, sadece insanlara değil, tüm şehre duyduğu sevgiydi; diğer köpeklerle pek anlaşmasa da, malatya'nın bir parçası gibiydi. deprem sonrası zaten hüzünlü olan malatya için bu kayıp, büyük bir yas nedeni oldu. abarttığımı düşünenler herhangi bir malatyalı arkadaşını arayıp sorabilir, badem'i bilmeyen tanımayan yoktur malatyada. 3-4 ay önce şehirde karşılaştığımda, bu son görüşmemiz olacağını bilmiyordum. güle güle badem, seni unutmayacağız. hani durumu şöyle anlatayım, kendisinin genel psikolojik durumu hakkında bile malatya'nın haber kanalları haberini yapabilecek derecede sevilen bir hayvandı:


türkiye'nin kuzeybatısında marmara'nın doğusunda yer alan türkiye'nin en kalabalık 22. şehri. bir alüvyon arazisine kurulmuş olan şehir ortasından sakarya ırmağı geçmesi sebebiyle bu isimle adlandırılmıştır. adının nereden geldiği ile ilgili çeşitli kaynaklar olsa da en meşhur ve genel kabul gören rivayet; antik dönemdeki bitinya kraliçesi sangarius'un adından geldiğidir. sakarya'nın tarihi hititlerle başlar daha sonra bölgeye frigler ve lidyalılar pers imparatorluğu, büyük iskender ve 1. yüzyıldan itibaren roma imparatorluğuna bağlı bitinya krallığı hakim olmuştur. 13. yüzyılda orhan bey döneminde sakarya ve civarı ele geçirilmiş ve osmanlı hinterlandına dahil olmuştur. evliya çelebi seyahatnamesinde sakarya bölgesinden "ağaç denizi" olarak bahsetmektedir. şehrin tarihi dokusu maalesef zayıf. roma döneminden kalan justinianus köprüsü belki de şehirdeki en eski tarihi yapı. bunun dışında geyve ilçesinde ali fuat paşa beldesinde 2. beyazıt döneminden kalma ikinci beyazıt köprüsü bulunuyor. her iki yapıda sakarya nehri'nin üzerinde. şehir cumhuriyetin ilk dönemlerinde kocaeli şehrine bağlı olsa da 1954 yılı itibariyle il statüsü kazanıyor. daha sonra 2000 yılında da çıkarılan bir khk ile büyükşehir unvanına sahip oluyor. sakarya her ne kadar halk tipolojisi olarak sıkıntı bir yapıya sahip olsa da bulunduğu coğrafi konumu iklimi ve doğal şartları itibariyle türkiye'nin belki de en güzel ve yaşanılabilir yerlerinden birisi. eskilerin tabiriyle insan eksen insan bitebilecek kadar verimli bir ova adapazarı ovası. yine yapılan bir araştırmaya göre en yaşanılası şehirler arasında 21. sırada yer alıyor. şehirde ciddi manada meyve üretimi var örneğin; sapanca bölgesinde: erik, armut, ceviz; geyve bölgesinde ise kiraz yetişebiliyor. sakarya belki de türkiye'nin etnik yapısı itibariyle en karışık şehri olma unvanına sahip. burada ciddi şekilde göçmen nüfus bulunmakta. balkan göçmenleri; boşnak ve arnavutlar, kafkas kökenliler ve manav diye tabir edilen sakarya'nın yerli insanları bulunuyor. buraya geldiğinizde insanların: "sen ne milletsin" diye bir soru sorması mümkün. şehre dışarıdan gelenlerin genellikle yadırgadığı bu soru, sakarya'nın karmaşık etnik yapısından kaynaklanmakta. ancak ilin sosyolojik ve kültürel olarak kötü anılmasının sebebi; şehirde ciddi miktarda bulunan trabzonlulardır. bölge birinci derecede bir deprem bölgesi. kuzey anadolu fay hattı sapanca gölü'nün içinden geçmekte. 1967 ve 1999 depremlerinde şehir ciddi şekilde yıkıma uğramış muhtemelen gelmek üzere olan deprem ise yakında. 1999 depreminden sonra belediyelerin en fazla 3 kata kadar ruhsat vermesi sebebiyle şehirde yatay mimari ciddi oranda fazla. yüksek katlı bir bina pek bulamazsınız. bulunan binalar ise deprem öncesi döneme ait sağlam yapılardır. sakarya; karadeniz iklimi, akdeniz iklimi ve karasal iklimin bir arada görülebildiği nadir yerlerden bir tanesi. şehrin rakımı oldukça düşük yaklaşık 30 metre. bu sebeple aşırı derecede nemli bir yer neme karşı alerjiniz varsa ciddi problemler yaşayabilirsiniz. şehrin hemen hemen her tarafı yemyeşil bir karadeniz şehrini andıran bitki örtüsüne sahip. özellikle son zamanlarda sapanca gölü ve çevresi bungalov diye tabir edilen yapıların istilasına uğramış olsa da yine de şehrin en güzel yerlerinden bir tanesi. edit: ali fuat başa belde değil mahalle. belde idari yapısı kaldırıldı.


bu şehrin bilim adamlarının acilen kayısı ile uğraşmayı bırakmaları lazım. hala kadını icat edememişler: varsa yoksa kayısı... kayısı araştırma müdürlükleri -artık kayısının nesini araştırıyorlarsa- kurmuşlar, kayısılı yemek yarışmaları -kayısılı yemek mi olur amk?- yapıyorlar. yıl olmuş 2013 halâ kadın icat edilmemiş. sonra "malatya'dan neden bilim insanı çıkmıyor? " . acaba neden?


--- spoiler --- karadenizli olmasa ekmek yiyemezmişiz,şakamısın lan siz? kara lahanadan ekmek yapıldığını mı zannediyorsunuz,neyse karadeniz'li den nefret etmiyorum çok sağlam arkadaşlarım oldu asker de ve hala görüşüyoruz da bu kadar büyütmeyin kara denizi,yiyin hamsinizi keyfinize bakın sizi kimsenin umursadığı yok. seviyoruz sizi. --- spoiler --- aynen lan .adamlarda ki böbürlenmeye bak. boktan engebeli tarlalarında buğday yetiştirebileceklerini zannediyorlar hahahaha. asıl biz olmasak götünüze tıkayacak pamuk bulamazsınız aq. kavgacı millet sizsiniz biz değil. yiyin kara lahana,hamsi, mısır ununu - kendi aranızda kuymak mı erimiş peynir mi onun kavgasını edin bize bulaşmayın aq. yeter iliğimizi sömürdünüz. sorsan en milliyetçi bunlar. trabzon'a gitsem trabzonludan çok, arapça tabela ve arap görürüz kesin.


yarın işe iki kaban üst üste giyerek gitmeyi planlamama sebep olan şehir. allah sonumuzu hayır etsin.


her şey güzel eyvallah da şu trafik nedir hocam ya. yemin ederim istanbul'u aratıyor. her tarfik ışığında yarım saat bekliyoruz, ki her 100 metrede bir trafik ışığı var. tanım: türkiye'nin açık ara en iyi şehri.


kimsenin merkezini sevmediği, herkesin kendi köyünü, yaylasını sevdiği şehir.


sanırım ilk kez 2002 ya da 2001 yılında gitmiştim bu şehire ve yine yanılmıyorsam şehir merkezine vardıktan aşağı yukarı yarım saat sonrasında da uzun saçım yüzünden bir kaç kişiyle kava etmekten kıl payı sıyrılmıştım (esasen kavga oldu ama yumruklaşma falan olmadığı için kavga denmesi de zor neyse konu bu değil). bu mevzudan dolayı sevmemişliğim vardır bu şehri (sonrasında samsun ve rize gelir). 10 yıl aradan sonra beş günlüğüne tekrar uğradım buraya. sanırım öğrencinin etkisiyle biraz değişmiş buralar. en azından yollar temiz, etrafta uzun saçlı erkekler görünce gülümsedim demek bu da değişmiş. tabi abartmayim sadece biraz, yine ters ters bakanlar mevcuttu ama lafla taciz falan yoktu en azından. bu sefer kampüsü görme şansım oldu. öğrenci için en güzel yer burası bence. hatta orda öğrenci olsaydım muhtemelen kampüs içindeki yurtlarda kalır, hafta sonu da şehir merkezinde evi olan arkadaşımda vakit geçirirdim. bana ulaşım ve yeme içme konusunda ucuz geldi. öğrenci için çok ucuz olmayabilir tabi bir şey diyemiyorum ama bursada 75 kuruşa çay içebilecek kafe (çay ocağı demiyorum) bulmak pek mümkün değil gibi. hazır yemek desen yine öyle (ya da çok şanslıyım az sayıdaki ucuz yerleri yakaladım, onu bilemiycem). vaktim çoğunlukla kampüs ve yeni kent denen yerde geçtiği için aradaki yolun tüm şehir için geçerli olduğunu var sayarsak yolları süper lan. tamam dar falan ama mis gibi asfaltı var, viraj eğimi harika, tam motorcuların hayal ettiği şehir içi yol. motorcu demişken, öğrenci kardeş lafım sana. kara kışı nasıldır bilmem ama normal zamanda orda bütçene uygun motor edinirsen çok rahat edersin, aklında olsun (tabi şehir içi trafiğinde şöförleri ne kadar öküz onu da bilmiyorum). son olarak öğrenci sayesinde yavaş yavaş insanı değişiyor, şehir de gelişiyor gibi. tabi yerli halk bu değişime ve gelişime ne kadar açık bilemem fakat ilerde önü daha da açılır. bunlara ramen yine de sevemedim burayı. hani işim düşsün istemem ama yine işim düşerse içim biraz daha rahat giderim.


sıcak, samimi ve dost canlısı bir halkı vardır. komşuluk her ne kaar yavaş yavaş kaybolsa da yaşatan şehirlerden biridir. kanal boyu, hürriyet parkı, sevilen yerleridir. turgut özal zamanında da 2. ordu komutanlığı bu şehirde kurulmuştur.


neye yarayacak bilmiyorum ama espark avm girişinde büyükçe bir starbucks'ın da bulunduğu şehirdir. istanbul'dan oradakilerin yerine konuşmak istemem ama olmasa da eksikliği hissedilmez bence. gidip de "starbucks bulamadım diye" vah vahlanacak kadar büyümüş demek ki.


ezan okunuyor arkadaşlar ben şirintepeden duyuyorum


tanıdıklarımın arasında 1 tane dahi iyisi çıkmadı malasef başka bir kazığı da olmuştur bu şehrin ama boşverelim gece gece küfür etmeye gerek yok.


içi dolu turşucuk şehir. evet göt kadar ama her kesimi tatmin edecek donanıma sahip.


sadece 2 günlüğüne biraz anadolu üniversitesini görme, biraz da tatil yapma, kafa dağıtma amacıyla gitmiş ve beğenmiş olduğum şehir. şehir bir kere gerçekten ucuz, aç kalma olasılığınız yok. düzenli ve temiz. ulaşım çok kolay. topu topu 2 tramvay hattı var zaten, o da nerdeyse tüm eskişehir merkezi kapsıyor. insanları accayip sıcakkanlı ve yardımsever. şehir kolay, kaybolma olasılığınız neredeyse hiç yok. hemen içine çekiveriyor zaten, sanki yıllardır eskişehirde yaşıyormuşçasına sokaklarda dolaşabiliyorsunuz. amaa küçük be hacı... şahsen ben üniversite için eskişehiri düşünüyordum ama vazgeçtim. 2 günde eskişehirin görülmesi gereken yerlerin %90'ını bitirdik arkadaşlarla. gece hayatı diye bir şey göremedim. 12 dedin mi doktorlar boşalmaya başlıyor (eskişehiri bilmeyenler için garip bir cümle oldu bu). çok dandik bir tane barlar sokağı var. hayatımda hiç bu kadar dandik barı yanyana görmemiştim. bilmiyorum ya biz keşfedemedik güzel yerleri, ya da eskişehirin gece hayatı bunlardan ibaret. 222 diye bir mekan var gerçi ama orası da pahalı gözüküyordu, giremedik. havelka diye bir yerde oturduk. fiyatlar iyiydi. oturduk keyif çattık, açtırdık şarabımızı, ettik sohbetimizi. orası güzeldi işte de, diğer yerler gerçekten kötüydü. bunun dışında izmirde bile olmayan kocaman bir alışveriş merkezi var eskişehirin. (bkz: espark) izmir'de olmayan mağazalar bile var burada. anadolu üniversitesi ise çok güzel, düzenli, temiz ve bakımlı. uzun lafın kısası, eğer nispeten küçük şehirlerden geliyorsanız eskişehire, bu şehire bayılırsınız. ama eğer benim gibi izmir gibi büyük ve güzel bir şehirden geliyorsanız eskişehire, bu şehir bi zaman sonra sıkmaya başlar sizi.


meteorolojiye falan bakarsan 40 dereceyi görmüş bugün. ama çok iyimser buldum ben. hatırlayan vardır belki, antalya-kepez'de, 97-98 yıllarında 800 hektarlık bi orman alanı yanmıştı. bilcümle itfaiyesi köylüsü uğraş didin söndürememişti bir hafta kadar. işte o ara, zaten halihazırda sıcak olan ve nemin de etkisiyle iyice azan hava, yangının da etkisiyle dayanılmaz hale gelmişti. hayatımda gördüğüm en sıcak şeydi heralde. şimdi bugün bu şehirde yaşanıyor aynısı. tabi o kadar etkili değil ama, gecenin 2'sinde saaaaadece şortla oturup bütün cam çerçeve açıkken terletebiliyor insanı. sonumuz hayrolsun.


sokak sanatçısı ingiliz turistleri, izinsiz gösteri yaptıkları için yerlerinden kaldıran bir zabıta ekibine sahip kent. izinsiz gösteri dedikleri ise adamların yaptığı güzel müzik.


izmir'den istanbul'a gelmişlerse çok şımartılır, sonra şımarır, sonra da "çok şımarık" olarak itham edilerek sevilmezler. bunun için yerlerindekırıp dizlerini oturmalıdırlar. ne de olsa taş yerinde ağırdır, onlar da birer taştır.


ankara'dan çıkıldığında, 90'la da gidilse, 120'yle de gidilse yolu sanki bitmeyen şehir. bir garip ova.


enteresan bi il. oy oranlarına bakıyorum bambaşka bir şey söylüyor, tanıdığım rizelilere bakıyorum bambaşka. içerisinden çok kültürlü, sanatkar, hoş insanlar çıkarabilen de bir il. insan gerçekten hayret ediyor. ayrıca şehrin çoğu hemşin ya da laz kökenli. anlaşılan asimilasyon trabzon'dan beter.


geçen hafta görüp aşık olduğum şehir, şehir merkezinden biraz uzakta kaldık, osmangazi üniversitesi'nin oralarda. kaldırımlarda bisiklet yolları, sessiz bir çevre, her yerde ağaçlar parklar.. böyle bir huzuru en son almanya'da yaşadığım zamanlarda hissetmiştim, sonrası karmaşa içinde istanbul.. şimdi keşke bir fırsat yakalayabilsem de eskişehir'e yerleşebilsem diye uğraşıyorum.


ülkenin en güzel parkını unutmuşsunuz (bkz: kanlıkavak parkı)


bu aralar osb civarı arsa alıp yatırım yapmayı ciddi şekilde düşündüğüm şehir.varsa bu konuda beni aydınlatacak konyalı suserler varmı?