medeniyet dolu şehir.anadolu selçuklu devleti'nin başkenti.osmanlı için önemli bir şehir.içinde 3 üniversite hastanesi,devlet tiyatrosu,4 üniversite,yüksek hızlı tren garı,havaalanı ve sayısız avm (sinema,eğlence salonu vs.) mevcut. mevlana müzesi ince minrare müzesi alaaddin cami karatay medresesi aziziye cami beyşehir gölü ivriz kabartmaları vs. vs. bilimum doğal ve tarihi güzllik var. kilistra denen bir yer var konya'nın peribacaları deniyor. kelebekler vadisi'ni görmek için antalya'dan günübirlik turlar düzenleniyor.torku arena milli maçların vazgeçilmez uefa standartlarındaki stadyumu. antalya'ya 4 saat,ankara'ya 1 saat 40 dk.,eskişehir'e 1 saat 40 dk vs vs.ülkenin neredeyse merkezinde.izmir'e mavi tren ,istanbul'a hızlı tren var.bursa'ya ise tcdd-kamil koç ortaklığı ile gidebilirsiniz aktarmalı olarak gidebilirsiniz. 31 ilçesi var.beyşehir ve ereğli favorilerimden.ereğlililer konyalıyım demez mesela.her açıdan yaşanabilir bir memleket.kışın ayazlı gün oluyor epey. yemek olarak başta etliekmek,bamya çorbası,tirit,tandırda pişen yemekler mevcut. eğlence mekanı olarak da seçenekler mevcut.inferno ve birkaç yer vardı hepsini hatırlayamadım. böyle bir şehre durmadan çamur atan şahıslar da mevcut.malum konya'nın bi tarafında paris bir tarafında roma bir tarafında lizbon diğer tarafında da barselona olduğu için komşu şehirlerin gölgesinde kalıyor... edit: @beni niye ucurdunuz ki'nin uyarısıyla ulaşım kısmını düzelttim.


son zamanlarda özellikle üniversite caddesi ve aytaç caddesinde sayısız market açılmıştır. bu rakam o kadar çoktur ki dakikada ugg bot giyen kız görme miktarınızın neredeyse bir buçuk katı o kadar yani.


eskişehir'de okuyup ankara'dan kız almış biri olarak ikisinin de gerçekten çok soğuk olduğunu söylemeliyim. fakat eskişehir'in soğuğu daha bir normal, nasıl diyeyim şehir soğuğu veya normal soğuk bir yer gibi. ankara'da bildiğin everest'te, kuzey kutbunda mahsur kalmış gezgin gibi hissediyorsunuz kendinizi soğukta kalınca, yani sanki yaşamaya elverişli bir yer değilmiş izlenimi bırakıyor. eskişehir soğuğunu olumladığım anlamı çıkmasın buradan. gerçekten illallah dedirtiyor. fakat hazır sohbet soğuktan açılmışken beni birkaç defa ağlatan edirne soğuğunu da anmadan olmaz. insan soğuktan ağlar mı lan...


ocakta kışın gelmediğini söyleyen eleman, buraya kış ağustos bitiminde geceleri gelir. şu an sabah kırağı da görmüyosan yollarda çatılarda onu sen bileceksin!!


19 senemi geçirdiğim, geçirdiğim yılları çöp olarak değerlendirdiğim yer. beyninizi zerre kullanmanıza gerek yoktur, düşünen insanları sevmezler, kendilerinden farklı olanı sevmezler. önyargının amına koyarlar afedersin. insanı genel olarak cahildir ve dedikoducudur. tüm bunların aksi kişiler minicik bir oranda kalan aşmış kişilerdir.


kıyamet mi kopuyor anlamadım? yer gök inliyor resmen fırtınadan.


3 ay araç kullanmama cezası verilen kişinin imza atmak için polis merkezine kendi aracıyla gittiği ve tutuklandığı yer.


çorba zevklerinin iyi olmasıdır. bu da heralde girdiğim en saçma entrydi ama bana böyle malatyalılar denk gelince aklıma da bu geldi, ne yapayım eheh.


gençliğini yaşayan bir birey için , öğrenci için bulunmaz nimettir eskişehir , zamanın nasıl geçtiğini anlayamazsın , kaldırım taşında bile anıların olur ordan ayrıldıktan sonra ne kadar mutlu , varlık içinde , arkadaşlarınla huzurlu hayatın olsada eskişehir aklına gelir tadın kaçar ağzın sulanır eski anılarına ...


ziya gokalp caddesinin orta seridinin sadece otobusler icin oldugunu ve dalga dalga goctugunu gormusseniz... gerçekten ankarali olmussunuz demektir


çok şaşırdığım bir anımı anlatayım. eskişehir'den bursa'ya gidiyordum. konya'dan hızlı trene binip garda indim ve terminalen asıl gideceğim bir fikrim yok. etrafa sordum işte tramwaya binin, şurada inin solda kalır dediler. neyse bindim tramwaya. turist olduğum her halimden belli oluyor ki, tramwayda bir amca bey nereye gidecekseniz kardeşim dedi? ben terminale gitmem lazım dedim. işte şu durakta in, şuraya doğru yürü dedi. ben sana söylerim ineceğin durağı dedi. teşekkür ettim. ayak üstü sohbet ederken tramway iyice dolmaya başladı. ben hala sağıma soluma bakıyorum avel avel. neyse yanımda 3 tane genç kadın: -afedersiniz, nereye gidecekseniz yardımcı olalım dedi. gayet neşeli ve kibarlar. ben anlattım durumu böyle böyle. ayaküstü sohbet ediyoruz. nerelisiniz bla bla... işte bizde o tarafa gideceğiz, sizi de bırakalım isterseniz dedi. şaşırdım. kadınlarla yürüdük biraz, sonra gideceğim yere vardık. işte burası iyi yolculuklar dedi. gittiğiniz yerde eskişehir böyle bir yer, bizi gittiğiniz yerde güzel anlatırsınız artık dedi. teşekkür ederim, anlatacağım dedim tebessüm ettik. vedalaştık. garip geldi. bu kadar içten bir memleket görmedim çünkü. o kadar yer gezdim. eskişehir'in insanları bayağı nazikti. en azından bana karşı.


hiçbiri. iç anadolu şehirleri, kültürü açısından, oldukça muhafazakar, tutucu ve eril bir toplum. kadının hiç adı yok, bütün işleri kadına yaptırıyorlar. cenazeye gömmeye bile kadınlar gidemiyor. iğrenç. gelsinler de bir akdeniz, güneydoğu anadolu kültürü alsınlar biraz.


hepsinin malatyalı olmasıdır. kayısı ustunde gezinen insan seni de unutmadık.


alsancak, bomba, alavara, asansör, çeşme, alaçatı, izban


doğma büyüme izmir'li bir erkek olarak. aradaki farkı başka şehirlere gittiğimde hemen göze çarpıyor. kızlarımızın bu denli rahat olmasında en büyük pay izmir'li erkeklerdir. diğer şehirdeki kadınların bu kadar rahat ve özgür olamamalarıda o şehirdeki erkeklerin yüzündendir.


il plaka kodları 2020 yılında alfabetik olarak yeniden düzenlense kodu 66 olacak il. şimdiki kodu 54.


yerel seçimi akpnin kazanma sebebi dsp ve chpnin aynı anda aday çıkarmasıydı. sonraki seçimlerde benzer şey yapılmayınca chp 2 büyük ilçede de seçimi aldı. seçimlerde kırmızıya boyansa da akpnin oyu hiç de az değildir. zaten belli başlı yerler haricinde gayet tutucu bir şehirdir.


sonbaharı ve kışı başka yerde yok belki abanttada olabilir..


üstteki 3 entry ile alakası olmayan erkeklerdir.inanmayın.


bakire olduklari kadar tecrübelidirler, dikkatli olun. p.s. sevgilinin eski sevgilisi dışındakileri tenzih ederim nolur darilmayin, oyle yollu kari zaten dünyada yok.


bazı ve kısmen cümlelerini cümle başına getirmekte fayda var esnafın çoğunluğunun esnaflıkla alakası yok kapıdan girişte herkesi para olarak görür. kabalık, çıkarcılık, yalan dükkanın sermayesidir. apartçı, emlakçı ve ev sahibi: parayı nasıl verirsen ver, 1 oda ya da 1+ 1 daireye eski kiracı eşya bırakır utanmadan 1.500 lira çeker bir de garibanlığı çok iyi bilir, çocuğu da başka yerde öğrencidir. günlük kiralık daireler de fuhuş için yer teşvik edilir. cafe ve mekan sahipleri: saat ücretiyle 3- 5 liraya eleman çalıştırır, her türlü tacizini yapar, hak yemediğini, adaleti anlatır ama 1 bardak çay, 1 bardak neskafeye 22 lirayı çok güzel çeker. çalışan elemana yemek vermez, içtiği çaya kota koyar. öğrencisi: barlar sokağını statü görür, kahrolsun abd dedikten bir saat sonra starbucks' ta kahvesini içer 20 yaşında yaptığı devrimleri arkadaşlarına anlatır. evde temizlik ve düzen devrimini gerçekleştiremez. bim, 101, şok gizli aşkıdır, dışardan gelmek üzere olanlar: tweet atıp ilan ederler bir hafta öncesinden, kırmızı halılar serilecek, pamuklara sarılacak zannedersiniz. geldiğinde yüksek sesle arkadaşlarına tramvay' da bir şey anlatıyordur veya telefonda arkadaşını davet ediyordur. genelde bir mekan da birilerini gözüyle yiyip, avcunu yalayarak dönüş yolundadır. son günlerde halkı kalabak suyu arıyor, geceleri su arabası bekliyor, yollar delik deşik, asfalt çalışması yok, ayakkabılar çamur. ne yazık ki eskiyor bu şehir. not: uzun yılllardır gözlemlediğim ve insanlara söylemek istediğim olumsuz yönleri yazma gereği duydum.öğrenciydim ben de tecrübelerimden yola çıkarak. yarası olan gocunur. iyi esnafı, düzgün ev sahibi, kaliteli öğrencisine de denk geldim dediğim gibi 25 metrekare yere 1500 lira isteyen olursa ben de yazarım.


eskişehirin meşhur mersin tantunisi varken gastronomik olarak zayıflığından bahsedilemeyecek ilimizdir. sanırım yazarımız tatar mutfağından bihaber, adam gastronomi diyor, şehirde lahmacuncu arıyor.


gece gece özlediğim şehir. ilk kez gitme fırsatım oldu ve çok beğendim. havası temiz, ferah bir şehir. uğramaya vakit bulamadığım yerlerini de bir sonraki sefer telafi edeceğim. özellikle bakırcılar çarşısından geçerken burnuma çok güzel kokular gelen kebapçı ilk gideceğim yer. az güne çok şey sığdırmaya çalışınca olmadı. son gün orduzu tarafına gitmiştim. çok güzel ve huzurlu buldum. ben haftaiçi gitmiştim belki ondan çok az insan vardı ve bana huzurlu geldi. malatya, bende çok güzel izler bırakan ve benim için anlamlı bir şehir olarak yerini aldı. artık benim de memleketim sayılır. bir daha gidip güzel anılar biriktirmek dileğiyle... özlemle yazdığım bu yazıyı burada bitiriyorum. gittiğim yerler hakkında bilgi vermek isterdim ama hala anılarımın etkisindeyim. sonra belki ekleme yaparım.


eskişehir denince aklıma üniversite yıllarım gelir. daha 18 bile değildim. sırtımda bunca yük yoktu, bunca yaşanmışlık da yoktu. yaşamanın, ayakta kalmanın bu kadar bedeli olduğunu bilmiyordum. ve eskişehir'in soğuk kışlarını, sokaklarını hatırlarım. eskişehir içimde bir uktedir. sadece bir yıl yaşamama rağmen özlemimdir eskişehir. yıllar sonra gittiğimde eski yaşadığım evin yerini bulamadığım için hüngür hüngür ağlamıştım. eskişehir benim gençliğimdir, hasretimdir, özlemimdir, hayalimdir. serüvenimin başladığı yerdir. 'bu serüven ki, bizden biri yaptı sırtımızda hançeri. ve terketti bizi huzur denen sevgili. kalakaldık şaşkınlığın avuçlarında, billur bir kuş gibi.'


her eve lazım hatunlar bunlar... her nasılsa genelde güzel oluyorlar, havasından mı suyundan mı bilinmez...


yayaya yol verme konusunda epey yol almış bir şehirdir. sebebini sorduğumda eski valinin bu konu üzerine epey eğildiğini ve ceza kesmekten çekinmediğini öğrendim. henüz avrupa ayarında olmasa da türkiye'nin pek çok yerinden bu konuda öndeler, bunu artık alışkanlık haline getirmişler. tebrik ediyorum boluluları.


dün aziziye'de gördüğüm şehir. ben en son şehirde kırmızıda duran araçlara atarlanan şoförlere alışıyordum ama böyle bir şeyi beklemiyordum


aksam raki ya da bira icmek icin gittigimiz mekanlarin buyuk cogunlugunda ic mekanda sigara icilmesi sebebi ile oldukca dumur oldugum sehir. genc nufusun bu kadar yogun olmasi sebebi ile mi mekanlar bu derece futursuzca yasaklari dinlenmiyorlar bilemiyorum ama pek denetim yok sanirim, hos istanbul’da var mi ki diyeceksiniz, kesinlikle yok!


hakkında bu kadar entry girilince havaların aniden ısındığını sandığım şehir.


memleketim bursa'nın kızları kadar güzel değildirler.


eskişehirdeyken pek sıkıcı gelirdi. şimdi istanbulda yaşıyorum ve hunharca özlüyorum kendisini. alışamıyoruz biz büyük şehirlere heralde. güzel şirin küçük şehirim benim.


yoz olması. yozluğun başkenti olması ve dahi yobaz olması...


3.5 senemin geçtiği şehir. şehirin öyle bir enerjisi vardır ki canın sıkıldı mı çık doktorlar caddesine esparka kadar yürü gel için açılır bir enerji dolar insana. havası soğuktur ayazdır ama belki de eskişehir'i eskişehir yapan budur :)


sevgilisi tarafından özel yazışma veya fotoğraflarını ifşa etmekle tehdit edilirse, korku ve utanç duygusuyla intihar etmeyecek kızın babasıdır aynı zamanda. evladına sahip çıkan iyi bir babadır. hep var olsundur. edit: işbu entry çocuk acilde çalışırken, aynı sebeple ilaç içerek intihar girişiminde bulunduğu için hastaneye getirilen 16 yaşındaki kız çocuğu düşünülerek yazılmıştır.


son belediye seçimlerinden sonra en büyük ağaç katliamlarindan birinin yapıldığı şehir.


insanları güzel. yardımsever, sakin, iyi kalpli. şehir güzel. yürümesi kolay, fazla kalabalık değil, toplu taşıması organize, parkları bol, sokakları temiz pakça. yemekleri güzel. tatlıdil köftecisine, gondol çibörek'e, karakedi bozacısına, mazlumlar muhallebicisi'ne selam olsun. havası güzel. sıkı, sağlam, nemsiz. ankara'ya benzemesi güzel. küçük bir ankara. bodrum'a, izmir'e, istanbul'a, ankara'ya yakın olması güzel. mahalleleri güzel. tepebaşı'nı beğendim. trene, haller'e yakın, ferah. sanat donanımı güzel. tiyatrolar, sinemalar ve özellikle müzeler. sosyal hayatı güzel. bol öğrenci, bu şehrin büyük avantajı. nehir merkezli olması güzel. sakarya ırmağı'nın en büyük kolu porsuk, şehrin kalbi. heykelli köprüleri ve serin yalısıyla latif. avrupai ruhu güzel. tanımlaması güç. ülkenin çok az yerinde medeniyet görünür, cisimleşmiş durumda. eskişehir de bunlardan, galiba birincisi. çarşısı güzel. hamamyolu, izmir kemeraltı ile kıyaslanır. ankara'da böyle bir çarşı namevcut. yok yok bu çarşıda. turizmi güzel. turistlerin çoğunluğu yerli, aklı başında, okumuş. bunlara hitap eden odunpazarı da ahalisiyle, temizce restore edilmiş evleri ve sevimli esnafıyla görülesi. 29 yıl önce, 4 yıl önce ve bugün, hep günübirlik gittim ve döndüm ankara'ya. birkaç gün kalmak, hatta yerleşmek bile isterim. trenlerin, sanatın ve medeniyetin olduğu, iyi insanların güzel şehrinde.


doğma büyüme izmirli olup, istanbulda'da birkaç yıl geçirmiş biri olarak söyleyebilirim ki; güzellikleri abartılmış olan kızlardır. tamam kesinlikle ortalamanın üstünde ve bakımlıdırlar. özgür düşünce , hayat tarzı ve müzik/film kültürü açısından da pek bir şukeladır. bunu da anlıyorum. lakin nedir abicim o başka bir şehirdeyken ben izmirliyim havaları falan? tarzımda buralı olmamdan geliyohoor saçmalığı, duruşu nedir yahu? bak sen böyle değilsin özünde. cansın, kansın ama şu izmirli kız kimliğini kullanıcam diye maskara etme kendini.


ailem orda ve şu an binaya giremiyorlar. allah depremde yardım bekleyen insanların yar ve yardımcısı olsun. görüntülere bakamıyorum.


kırmızı ışık konusunu çözmeleri lazım, bu kadar kırmızı ışığı hayatım boyunca hiç bir ilde beklemedim . ayrıca eds olayı da çok saçma , uçan kaçana ceza yazılıyor. delirmişler wallahi.


okul otomatlarının 44 haneli olan kategorideki su,bisküvi ,peçete ne varsa bitiren takıntılı insanlardır .


merhaba ben iki üst entryde bahsedilen cool insan. evet evden gerekmedikçe çıkmıyorum ve asosyalim. bana ne yahu bana mı kalmış şehrin entelektüel seviyesini yükseltmek, çehresini düzeltmek .


bahçelievler mahallesinde elektrik kesintisi yaşanan şehir. belki diğer mahallelerde de kesinti vardır bilemem. sokakta yürürken birden her taraf kapkaranlık oldu, çok güzel bir andı.


anormal olmayan durumdur. insanlar sanıyor ki rizeli ise kesin köylüdür, geri kafalıdır vs. rize bugün gerek kitap okuma oranı gerekse rte üniversitesi kurulduktan sonra yüksek öğretim seviyesinde türkiye'nin en önde gelen şehirlerinden biri olmushsgsgah. gönül bu n'apacaksın çekeceksin.


deprem dolayısıyla gelenler danışacakları her türlü konuda destek isteyebilirler. elimden geldiğince yardımcı olurum.


finallerin de bitmesiyle geçen hafta çarşambadan itibaren öğrenciler sürü şeklinde gidiyor.nüfusa göre öğrencinin yoğun olduğu şehirlerden biri olmasından mütevellit son günlerde baya boş.öyle ki alt tarafı kumarhane gibi olan kafe bile boştu cumartesi akşamı.yaz okuluyla biraz canlansa da yaklaşık 20-25 eylüle kadar genel olarak boş bir şehir olacak muhtemelen.şehir biraz yerlilere kalacak.


cok enteresan ama kisi basina dusen milli geliri olan 88 bin lira (55 bin $) ile los angeles, miami, londra, tokyo, paris, barselona gibi bilumum zengin sehir halklarindan daha zengin bolu halki. hatta ulkelere bakalim, abd, ingiltere, japonya, avustralya, fransa gibi refah duzeyi cok yuksek ulkelerin kisi basina dusen milli gelirlerini de yiyor, artik nasil bir zenginlik, nasil bir bolluk, nasil bir bolululuksa bu. burdan hepsine saygilar, sevgiler, selamlar.


bu tuhaf başlığı açan yazarın iticiliğidir aslında! insanları ayrıştırıcı, kin ve nefrete yönelten bir başlıktır.


kendine yakıştığı gibi yine yobazlıkla anılan il.


şeker kokusu : (bkz: kazım taşkent) şeker fabrikası uçak gürültüsü (bkz: 111.filo) (bkz: f-4e) anlayacağınız bizim bok kokumuzda ve gürültümüzde bile derin bir mazi var. köyden bozma memleketlerle farkımız budur.


ekşideki tkp-hdp-yeni chp lobisince linç ediliyor gene doğu karadenizliler. karadenizlinin huysuzuna da rastladım, şeker gibi olanına da. her yöreden illa ki can sıkan tiplemeler çıkar. ekşi'de yörenin siyasi tercihinden yola çıkıp "çok agresifler, her b.ku biliyorlar, inatçılar" vs şeklinde karakterden vurmaya çalışıyorlar. ulu ekşici bilge(!) adamlara göre bölge insanı hdp-tip'e-tkp'ye çalışsa über aydın- çağdaş olacaktı. karadeniz'e pkk sızmaya çalıştı, bölge insanı izin vermedi. hatta trabzon ve rize çok sayıda mehmetçiği şehit verdi, pkk'ya karşı. hdp'nin bölgede esamesi okunmuyor. pkk'ya karşı kat'i bir nefret var. bölge halkı son derece vatansever ve milliyetçi. burada bik bik ötüp , tarihin çöplüğüne atılmış ideolojilerin tutsağı ekşiciden bin kat daha fazla emekleri var ülkeye. "betona hayır, trabzon-rize dükalığından bıktık amk" diyenlerin, trabzonlu müteahhit imamoğlu'nun yalakası olması da ayrı bir paradoks.


bunlar kadar genellemelere maruz kalan bir topluluk daha yok. şöyle bakımlılar böyle rahatlar. bir de izmir ile ilgili bir muhabbet olsa konunun hemen kızlarına getirilmesi de sıkmaya başladı artık. izmir marşı'ndan bile konuyu kızlarına getirebilen insanlar var. valla işleri zor, sanırım kendileri de sıkılmıştır bu muhabbetlerden. bi siktirin gidin artık deseler sonuna kadar haklılar.


il plaka kodları 2020 yılında alfabetik olarak yeniden düzenlense kodu 31 olacak il. şimdiki kodu 25.


bazı insanların çok hoşlanıp arkadaşlık kuramadığı için hakkında desteksiz salladığı ege bölgesi kızlarıdır.


buyukdere shell'den, cevre yolu boyunca adim basi polis ve akp bayraklari olan sehir. malum kisinin geldigi ne kadar belli.


güler yüzlü ve misafirperverdirler. özellikle malatya'daki yerli esnaflar.


bana yardımcı olacak suser aradığım, türkiye'nin en güzel dönerini yediğim buz gibi şehir. türk olmayan ama türkiye aşığı, kartpostal koleksiyoncusu kız arkadaşımın doğum günü için 81 ilden 81 kartpostal toplamaya çalışıyorum. bana bu güzel şehirden 2 adet kartpostal (birinde gönderenin notu olan, diğeri boş) gönderebilecek bir adet yazar arkadaştan mesaj bekliyorum. şimdiden çok teşekkürler. edit: bulundu, teşekkürler.


debeye giren entry övmelere doyulamayan şehir. çok medeniymiş de, çok güzel insanlar yaşıyormuş da. ulan bu şehirde döve döve adam öldürüldü be. abartmayın. çiğ anadolu şehirlerinden biri işte.


itici değildir o. tatlı bir kıskançlık vardır belki. belki tatlı da değildir... (bkz: kedi uzanamadığı ciğere murdar der)


şehir merkezi planlaması belgrad’ı andıran, sebebini anlayamadığım şekilde saat 13.25 itibariyle son derece sessiz, sokak hayvanlarına duyarlı işletmelerin bulunduğu, araçların yayalara öncelik verdiği hoş bir vilayet. ek1: 16.25 itibariyle sıkıldığım şehir.


istanbul'da otobüsle giderken fark edersiniz, yolun diğer şeridinden bile boynu kopma pahasına o kadar kafanın içinden deniz görmeye çalışıyorsa eğer o kişi, gerçek bir ankaralidir.


esofmana asortmen demeleri. askerde birbirini bu sekilde bulan malatyalilar gordum. gercek hikaye.


yağmuru yeniden tanımlayan ilimiz. ishal olmuş bir gökyüzüne sahipti bugün.


2018 yılında hala insanları doğduğu, yaşadığı yerlere göre sınıflandıran kişiler var. ve daha kötüsü doğduğu yaşadığı yerle övünen insanların olması. yazık sizlere. çok acınası.


aslında insanlarının %95i falan ölse mükemmel şehir. geniş geniş yollar, kısa sürede kurtarılır bir çarpık kentleşme, tarihi yerler, kolay ulaşım. sadece minik bir kıyım yapmak lazım, minicik.


-yapma koçum, aç gözlerini. ne denizi, ne istanbul’u. konya'dasın iyi bak. şu karşındaki ince minare. hemen arkasındaki alaaddin tepesi. tepeyi aştın mı sağına soluna camileri alarak mevlana'ya ulaşırsın.


2 gündür buradayım. şehirden keyif aldım. yaşanılası geldi.


makul insani her şeyi de izmirli anne babalara has sanmamız peki.


yıllar önce, dindarlığıyla modernliğini dengelemeye çalışan bir profesörle konuşuyorduk. evli olmayanlar arasındaki ilişkilerin, eşcinseliğin vs. kanunlarca yasaklanması ve cezalandırılması gerektiğini savunuyordu. 'neden?' diye sordum. savunduğu yasak ona öyle doğal geliyordu ki bir an şaşırdı. "çünkü yeni gelen neslin sağlıklı ortamda büyümesine engel olur bu yaşam şekli." dedi. ben "bunlar yine olacak, yasak olduğu için sadece gözden ırak kalacak." diye cevap verdim. "istediğimiz tam da bu. göze görünmesin." dedi. "ama alttan alta yapılınca ne değişecek?' diye ısrar ettim. "özellikle çocuklar görmemiş olur. örnek almazlar." şeklinde cevapladı. "çocukların burdan öğreneceği şey, insanları kandırmak, yapmak istediklerini gizlemek olmayacak mı? bu ise yanlış yapma ihtimallerini artırmaz mı?" diye tekrar sordum. "hayır" dedi. "ortada yapılmazsa, görmeyecekleri için örnek alamazlar, toplumdaki oran azalacaktır." farklı bakıyorduk. ama o gün tanıdığım en 'modern muhafazakâr' insanın temel yaklaşımını kavramaya başladım. bir şeyi hem yanlış bulup hem çaktırmamaya çalışarak yapmalarındaki teorik arka planı. onun savunduğu düşünce şeklinde 'ne isen o' olmamalıydın. el altından yürümeliydi 'bazı şeyler'. böylece toplum korunmuş olacaktı. başlıkta kendini 'örfe göre ahlaklı olma normlarında' bulan erkekler ve kadınlar, bir babanın damadıyla tavla oynamasını 'iyi' karşılarlar. o babanın damadı da kızını sikmektedir oysa. sevgili ile damadın tek farkı nikahlı olmaları. yani 'kızımı nikahlı şekilde sikersen oturup tavla oynayabiliriz, nikahınız yoksa senle oturmam çok ahlaksızca olur.' demelidir baba. anlaşılan şu ki, kızının sikilmesini hiçbir baba dert etmemektedir. burda insanı muhafazakarlarca yargılatan şey, kızın nikahsız bir şekilde sevişmesi. bu bakış açısında kız, illa ki edilgendir, sikilendir. sevmek, değer vermek, dostluk, yakınlık, birbirini tanımak, aile ilişkileri vs. gram önem taşımaz. tek önemli şey ortadaki sikişin resmi makamlarca onaylanmasıdır. izmirli babayı aşağılamaya çalışan düşünce şeklinin önerisi: kızın sevişecekse ya nikahlı olmalı ya da gizlice yapmalı. nikah yoksa, görmezden duymazdan gelmelisin. onurlu olmak bunu gerektirir. tabi yapabiliyorsan nikahsız sevişmesini engelle. ama engellemeye hiçbirimizin gücünün yetmeyeceğini biliyoruz. bu yüzden açık iletişim kurma, kızının gözünü korkut. kızının sevgilisi olacak herifi de sakın tanıma. kızınla bu konuda sakın konuşma. öneride bulunma, seninle paylaşmasına izin verme. kızının duygusal dünyasına küt kal. senin önerilerine, öğütlerine ihtiyaç duyacağını sakın düşünme. sana danışmaya ihtiyaç duyarsa onu orospulukla suçla. bir baba ancak bu şekilde onurlu olur. çünkü kızının sikilmesi fikri her babayı rahatsız etmelidir. nikah durumu hariç tabi. hatta nikahlı sikişmesini sağlamak için babanın uğraşması, masraf yapması bile iyidir, gereklidir. dışardan tutarsızlık gibi görünen bu anlayışın toplumda karşılığı olmasının nedeni, toplumun edebiyat, felsefe, sanat gibi düşünmeyi sağlayıcı araçları olmaması. eskilerden ne görüldüyse devam ettirilmesi. eskiden işlevsel olanın şu anda hiçbir anlamı olmadığını fark ettirecek sosyolojik çalışmaların yapılmaması. tarlada yere tükürmenin hiç mahzuru yokken, büyük şehirdeki sokakta tükürmek halk sağlığını tehlikeye atar. adam köyden şehre taşınınca, bunu öğretecek bir mekanizmayla karşılaşmıyor. 30 yaşını geçmiş, biri anlatınca da tepki gösteriyor. çocuklarını da köyde gördüğü gibi yetiştiriyor. o çocuklar lisede, üniversitede aileleriyle açık iletişim kuran arkadaşlarını görünce şok oluyorlar. ve ne olup bittiğini bile anlamadan şehirde, nesillerce köyde gibi yaşıyorlar. nesillerce. anlamadıkları her konuda da ahlak ve namus gibi kavramlara sarılıp, ahlaksızca olduğunu düşündükleri her şeyi gizli gizli yapıyorlar.


külot giymiyoruz doğru iplisini giyiyoruz canım izmir farki


aslında çok geniş yolları olan ve insanlarından bağımsız güzel bir şehirdir. çomarlar ve yaşananlar nedeniyle bir şehrin bizde yarattığı algının nasıl değiştiğine örnektir.


az sonra yazacaklarımı süsleyip püsleyerek hayata dair gülümseten detaylar, yazarların bugünkü mutluluk sebebi gibi başlıklara yazabilirdim ama şükela almaktan başka işe yaramayacaktı bu. bu akşam yakutiye'de, kır pidecisinin karşısındaki kaldırımdan arada duraklayan bir müzik sesi yükseliyordu. aa yoksa? dedim. dönüşte o sesin geldiği kaldırımdan geçtim, beni heyecanladıran sesin düşündüğüm şey olup olmadığını görebilmek için. bir genç ve etrafında ona hayran hayran bakan, helal olsun abi diyen küçük çocuklar. melodika çalıyordu genç. diğerleri de büyük ihtimal mendil satan çocuklardı. önünden geçerken para verip vermemek arasında kaldım çünkü daha önce hiç sokak müzisyeni görmemiştim, ya gücenirse? göz ucuyla baktığım kutusunda birkaç bozukluk vardı, rahatladım. bilmiyorum her akşam orda mıdır ama erzurum'da olan yazarlar, okurlar bu kardeşimizi gördüğünüzde ya gönlünüzden bir şeyler kopsun ya da bir şeyler ısmarlayın ona. bu şehirde çok dilenci var, biliyorsunuz siz. her sene kucaklarında yeni bir bebekle duygularımızı sömürürler. bahsettiğim kişi ise şu soğuk akşamda müzik yapıyordu bize. dilerim güzel şeyler olur hayatında çocuk. her şehirde sokak müzisyenlerine rastlamak ümidiyle. sokaklar onlarla daha güzel. edit: burada bahsi geçen genç harbi harbi güzel çalıyordu, bu işe gönül verdiği her halinden belliydi. şimdi o yıldan sonra şehirde bir melodika furyası çıktı ki anlatamam. eli melodika tutan her sabi sokakları mesken tutuyor. entrymi mi okudunuz naptınız la?


cumhuriyet meydanının etrafındaki her sokağa girdim, erciyes'e çıktım, düşünün sabah 6'dan akşam 1'e kadar aylak aylak gezdim yürüyerek. toplam 26 kilometre yürüdüm kayseri'de. geniş caddeleri çok hoşuma gitti, geniş caddeler bir yeri medeni yapan bir unsur gibi bence. tabii alan bol olunca kayseri'de de böyle yapılmış. güzel de olmuş. kayseri, yaşanılır bir yer gibi geldi bana. ancak insanlar pek kibar değillerdi, yaşadığım birkaç örnekten yola çıkıyorum. ve evet, iç anadolu aksanıyla yüzleştim, kendimi dublaj yapıyor gibi hissettim tüm gün. komikti. akşam dokuz sularında forum kayseri'de yemek katındaki masaya yığıldım. düşünün öyle bir yürüdüm ki, avm'deki masada uyuyakaldım. seyahat partnerim olan kuzenimin dahiyane fikriyle tren yolculuğu öncesi bira içmeye karar verdik. akşam 9:30 gibi migros'tan bira almaya indik. alkol reyonunda gençleri gördüm, içkileri inceliyorlardı, ben ilk defa böyle bir şey gördüm. elemanlar içkilere bakıp çok tuhaf bir şeymiş gibi davranıyorlardı. bir iki kişi de yoktu böyle. ya bastırılmışlıktan ya da migros'ta indirim falan vardı. bilemiyorum. gar'a yürüdük, tren gelmeden de sote bir yerde biraları gömdük. kayseri'de sokakta bira içmedik de demeyiz. gerçi kayseri merkez pek anlamlı değil, erzurum'da yapmak lazım. doğruyu söylemek gerekirse selçuklu eserleriyle bezeli kayseri'yi epey sevdim. tarihi eserlerle iç içe olan yerleşim yerlerini seviyorum. farklı hissettiriyor. kayseri'de de bu var. erciyes de çok güzeldi. tabii şehir sosyal anlamda pek bir şey vadetmiyor gibi. burada uzun yaşayanlar daha iyi bilirler. bu arada migros dışında bira mira alabileceğimiz bir adet tekel göremedik. çok yürüdük bir de, gerçi kuzenim bir yerde sanki görmüştüm, dedi, bilemiyorum. 17-18 saat boyunca kayseri sokaklarında bir oraya bir buraya mal gibi dolaşan biri bildirdi.


12 yilin sonunda bile, bu kadar hüzünlü kalabilmiş şehir. hep doldu gözlerim 5 gün boyunca..


trenden inince porsuk çayına gitmek üzere dolmuş aranmaması gereken şehirdir. porsuk çayı hemen beş dakika yürüme mesafesindedir. dolmuş şöförünün sırıtmasıyla sonlanacak gereksiz bir diyaloğa gerek yoktur.


'dışı seni içi beni yakar' tamda eskişehir için geçerli bir durum. büyük bir şehirden okumaya geldiyseniz bir süre sonra kabak tadı vermesi muhtemel bir şehir. çok garip şeyler var, insanları bir garip düzeni bir garip ilginç yani. güzellikleri elbet var fakat 5. senemde artık azab gibi geliyor bana. küçük bir şehirden geldiyseniz sevmeniz muhtemel fakat büyük bir şehirden geldiyseniz kısa sürede sıkılırsınız. ucuz olduğuna da katılmıyorum ulaşım ve yemek konusunda istanbul daha avantajlı bence.


hayatımda ilk defa geçen sene 2 günlüğüne gitmiştim. kaldığım gün içerisinde bursa’ya da gitmem gerekiyordu birkaç saatliğine. iki il arasında belki 1 saatlik yol var ama bu kadar büyük fark olur mu arkadaş? hani cennetten çıkıp da cehenneme girmişsin gibi oldu. apar topar döndüm tekrar eskişehir’e ve oh be dedim. çok güzel bir şehir gerçekten. diğer büyükşehirlere nazaran daha yaşanılası ve sakin bir yer. he ama yaşar mıyım burada? yaşamam çünkü ben alışmışım kaosa, kalabalığa. sıkılıyorum istanbul dışındaki yerlerden.


12 eylül darbesine yönelik açıklanan iddianame de, üzerine yapıştırılmaya çalışılan gerici şehir yaftasının nasıl türetildiğine dair konyalıların zaten bildiği ama kamuoyunun ilk defa duyduğu bilgilere sahip şehir. iddianameden : israil'in 23 temmuz 1980'de kudüs'ü, israil'in ebedi başkenti ilan etmesi üzerine msp tarafından 6 eylül 1980'de konya'da gerçekleştirdiği kudüs mitinginin ayrıntıları da iddianamede yer aldı. 80 darbesine gerekçe gösterilen mitingde provokatörlerin laiklik aleyhine sloganlar attığı tanık beyanlarına dayanılarak aktarıldı. 6 eylül 1980'deki konya mitingi askeri darbenin liderleri tarafından ise "bardağı taşıran son damla" olarak görülmüştür. askeri darbenin lideri şüpheli kenan evren 16 eylül'de yaptığı ilk basın toplantısında mitingden şu şekilde bahsediyordu: "konya olayları gericiliğin ne boyutlara ulaştığını göstermiştir. milletimizin bu olay karşısında gözleri açılmış, tehlikeyi bütün boyutlarıyla görmüştür." darbenin planlayıcılarından haydar saltık'ın "konya mitingi 12 eylül'e gelinmesinde bardağı taşıran son damla olmuştur" ifadesine yer verilerek, "mitingde msp'nin genel başkanı olan erbakan'ın komutuyla söylettiği istiklal marşı sırasında bazı şahısların ayağa kalkmamaları, olaydan sonra erbakan ve belediye başkanı mehmet keçeciler tarafından yapılan şikayetlerden bir sonuç alınmaması ve bu kişilerin irtica görüntüleri veren abartılı kıyafetleri dikkate alındığında msp'li olmadığı, benzer provakatif eylemler için hazırlanmış, yapılacak darbede gerekçe kullanılacak kişiler olduğu sonucuna varılmaktadır" değerlendirmesinde bulunuldu.


ne soğuktur şimdi.. van'da ayakta donan eşekler gibi donulur bu havada dışarıya çıkılırsa.. amman dikkat ha..


doğal güzelliğini çok geç keşfettiğim şehir. türkiye'de göknar ağacının yetiştiği bütün bölgeleri gezmek lazım.


uzun yıllar önce gittiğim aşırı soğuk şehrimiz.bir de sabahın köründe çiğ börek yemişliğim var ki o soğukta neden yaptım halen anlamam.


bana ait bir parçamın nefes aldığı şehir. belki bir gün...


üçle sınırlandırmak yanlış olur. müge anlı da hafta da iki üç, konya'nın anadolu irfanları çıkıyor... öyle üç şey filan değil, çıkan kadın veya adamın 4-5 sevgilisi çıkıyor.


nasıl bıraktıysam öyle kalmış olan şehir. iki yıldır gelmiyordum, 1.5 hafta kaldım ve resmen kaldığım yerden devam ettim. aferin len.


eğitim dolayısı ile 10 gün misafir olduğum şehir. daha 2 gün önce eşofman artı yorganla yatarken şimdi don atlet yatıyorum. daha eylül başında şanlıurfanın kasım sonu aralık başı havası yaşanan şehir. soğukluğunu bir tarafa koyarsak şehiri ve tarihi dokusunu kesinlikle beğendim.


bilinenin aksine, yerlisi badem gözlüdür. ayrıca yaptığım tespite sokayım. not: low iq'lar gelmesin, şehrin ortalamasını düşürüyorlar.


guzellik yarismasina genellikle aday cikaran tanim... guzel olduklarina inaniyorum...


ırkçı bir adam değilim ancak. pizzaköy e gidiyorum 3 masa arap bir tek türk ben varım. odunpazarı migrosta sıradayım 2 3 arap aile. gösteriş delisiler. kabalıkları ayrı bir olay. ancak kendi ülkemde bu araplar kadar rahat yaşayamamak deli ediyor beni


sportif faaliyetler noktasında aşırı zenginliği bulunan nadide anadolu şehirlerinden bir tanesidir. favorim wakeboard. kayseri’ye gittiğinizde mutlaka denemenizi tavsiye ederim


muhafazakar partilerin tulum çıkardıkları bir il olup,en fazla içki tüketimi ile nam salmıştır,bu alengirli durum alkol tüketiminin yasaklanması ile ne şekilde sonuçlanacak merak ediyorum sözlük.


en akıllıları cumhurbaşkanı oldu(inönü ve özal); en delisi de (ağca) gitti papa'yı vurdu, ben derim ki bulaşmayın!


niğdeliyim ve niğde'de yaşıyorum şuanda da.. daha niğdeyi tam gezmeden birçok şehri gezmişliğim var ve hiçbir yerin havası ve suyunun temizliği niğdeye uymaz uyamaz .. şuan herkes sıcaktan kavrulurken biz doğal klimayla buz gibi serinliyoruz canım niğdem havasına kurban olduğum kıymetini bilememişim .. bir de gitmek istiyordum oturcam oturduğum yerde ben sıcağa gelemem sözlük.. :)


saygısızlık, emekçiyi sömürme, kuru havası bu şehirde asla çalışana emeğinin tam karşılığı verilmez, vermeye kalkanı da ya toplu dilekçe vererek ya da tehditle sindirirler, böyle enteresan bir esnafı vardır


siyah fırça saç + koca göttür.


edilecek bütün bu boykotlar karşısında acil bir erdal bakkal'a ihtiyacı olan şehir.


övenlere bakmayın. ülkenin yobaz ve cahil tarafının konsantre hali. kendilerini çok gelişmiş ve çok yaşanılacak bir şehir olarak görürler. şehir dışından gelen üniversite öğrencilerinin çok büyük oranı (%90 dan fazlası) şehirden nefret ediyor. bosna dışında oturan öğrenci sayısı az. yerlilerin arasına girmezler girmek istemezler. örnek olarak düşünce yapısı; dolmuş şoförünün profesörden bilgili olduğu şehir diyebiliriz. uzak durunuz.


sokakta arap görüyorsunuz ama ayırdedemiyorsunuz. buradakiler nispeten eğitimli ve adaptasyonu güçlü. halep esnafı var, bağdat merkezden gelen var. afganları ise inşaat işlerinde görüyoruz. istanbul’a ise çoğunlukla suriye kırsalından adamlar gidiyor. çünkü istanbul bir köy.


medeniyetten 1.000.000 yıl geride olan sehir.


erzurum'da tarikatler cemaaatler kuran kursları camiler kahvehaneler ülkü ocakları cehaleti yeniden yeniden üretip dolaşıma sokar . iki üniversite olmasına rağmen aydınlanamayan bir şehirdir , zifiri karanlıktır ne yazık ki .


yazar arkadaş bir entry daha gitmiş ancak hala "bana göre" yanlış düşüncelere sahip. 14 ilçenin 10 tanesinin akp belediyesi olması hiçbir anlam ifade etmiyor. 2000 kişinin yaşadığı han ile 400000 kişinin yaşadığı odunpazarı’nı kıyaslamak her şeyden öte komiktir. eskişehir nüfus dağılımı itibarıyla diğer şehirlere benzemez. 850000 nüfusun 750000’i şehrin merkez iki ilçesinde yaşarlar ki bu merkez ilçeler an itibariyle chp’de. akp’nin yönettiği en büyük belediye olan sivrihisar’ın nüfusu 20000’dir. balıkesir’in, manisa’nın, muğla’nın, aydın’ın ve nüfusu eskişehir’den çok pek çok şehrin merkez ilçelerinde eskişehir’e oranla daha az insan yaşar. bu yüzden eskişehir için nüfus konusunu ele almak daha farklıdır. muhaliflik konusuna gelince, eskişehir tipik bir merkez sağ şehridir. geçmişte eskişehir in dyp’nin kalesi demek mümkündür. anap’ın iktidar olduğu yılların ilk döneminde anap’a tevrccüh gösteren eskişehir halkı yasakların kalkmasıyla birlikte demirel’e ve dyp’ye büyük oranda destek olmuştur. bir kaç yazar arkadaşın daha belirttiği gibi iyi parti’nin mhp’den daha fazla oy alması bunu kanıtlar niteliktedir. eskişehir’de izmir gibi trakya gibi bir muhaliflik olduğuna ben de katılmıyorum. kentte akp genel seçimlerin neredeyse tamamında birinci parti olmayı başardı. 2019 yerel seçimlerinde de akp adayının seçilme ihtimalinin daha fazla olduğu kanısındayım. eskişehir’in diğer pek çok anadolu şehrinden farklı ve modern görüntüsünün altında yatan sebep kentte yaşayan kırım,balkan ve kafkas göçmenleridir. bu açıdan yerli halka kütahya’dan farkı yok demek şehri tanımazlıktan ileri gelir. yaklaşık 150 yıl önce kırım’dan göç eden kırım tatarları bölgeye atlı tarımı getirmişlerdir, pek çok tarım gereçlerinin anadolu’da henüz bilinmezken kullanılmasına ön ayak olmuşlardır. yani eskişehir için modernlik kavramı şehre son 15-20 yılda gelen öğrenciler vasıtasıyla değil bundan çok çok uzun zaman önce gelmiştir.


erasmus programı ile ilk dönemi sakarya üniversitesinde okuyacağımdan dolayı 6 ay yaşayacağım şehir. altın kalpli yazarların yardımlarını bekliyorum kiralik eşyalı ev bulma konusunda.


türkiye'nin şark kurnazı ve show anti-müslümanlığı alanındaki yegane temsilcilerince samimiyetsiz ve yobaz şehri olarak tanımlanan şehir. lan istanbul kağıthane'de oturup, kayseri'yi yermeyin çok afedersiniz çok ağır laflar hazırlarım.


altyapı problemlerini çözebilse daha da eğlenceli olacak şehir. yılmaz hocam, sana saygım sonsuz. bu şehre çağ atlatan bir başkansın; ama malum kar yağışı ya da herhangi bir sağanak yağmur sonrası caddelerin durumunda, toplu taşımada ve özellikle kenar mahalle yollarında, çağ atlamadan ziyade çağın gerisinde kalma durumu var. lütfen şu işe bir el at.


erzurum-ankara arası sefer yapan esadaş firmasında, aştiye varıldığında küçük çocuk annesine şu soruyu sorar; - ( çocuk ), + ( anne ) - anne neden ankara'da hiç kar yok? + bir tek erzurum'a kar yağar çünkü ( serzenislerde teyze ) mübarek şehre sibirya'dan geliyor soğuklar zira. (bkz: balkanlardan gelen soğuk hava dalgası) (bkz: sibirya)


sayılı entrye cevaben; bütün ilklerin yapıldığını sanmıyorum. çipli kimlik konusu evet ilk olarak 2008-2009 civarlarında bolu’da uygulandı. zannedersem nüfusunun daha toplu yaşaması, küçük olması etkili oldu. o zamanlar bu kartlar kütüphanede ve hastanelerde kullanıyordu barkod sistemi olarak ve çok iyidi. elektrikli şarj meselesine gelince birincisi orta nokta orası. ikincisi ise düzce’de nereye koyacaksın istasyonları? bilmem ne xxxxoğlu dinlenme tesisine mi? highway gayet büyük ve zengin kesime hitap eden bir yer.


son derece çağdaş bir şehrimizdir! örneğin bir gece kulübünde sahne alacak ukraynalı vanilla sky'ın gösterisi yoğun tepkiler üzerine iptal edilmiştir. erzurum buna hazır değil anlaşılan hoş kış olimpiyatlarına ne derece hazır onu da göreceğiz.


ne zaman eskişehir’e gitsem gar başlar yüzümdeki tebessüm. keşke hiç oradan ayrılmasaydım.sahi neden ayrıldım ben?


1918 - 1920 arasında aralıksız olarak ermeni zulmüne uğrayan erzurum halkı, gazi mareşal mustafa kemal paşa hazretlerinin emri ile kazım karabekir tarafından kurtarılmıştır. o günleri hatırlayan insanlar "kazım paşa 1 hafta geç gelseydi burada türk kalmazdı" demişlerdir.


yazılanlara bakılırsa direk hafif kızlardır sonucu çıkıyor ama sadece halt etmişsiniz diyebiliyorum bunları yazanlara. modern kafalı, çağdaş kızlardır genelde, erkek kısmısı da her ne kadar biz öle kızlar severiz deselerde pek kaldıramazlar, sonra da tu ka ka derler. kötüsü yokmudur vardır elbet ama ankaralının bursalının da kötüsü vardır mutlaka. yani (bkz: bütün genellemeler yanlıştır).


karadeniz insanına sempati beslemek için ya karadenizli olmak ya da hiç karadenizli tanımamış olmak lazım kendinize gelin.


244 sayfanın her sayfasında mutlaka gezin, mutlaka gelin diye diye şehrin canı kalmadı. şehirdeki araçların en az yarısı yabancı plakalı. hafta içi öğle trafiğinde atatürk bulvarında trafiğe takılmak nedir lan? geçen günü çarşıya gittim, öğrencilerin olduğu en yoğun zamanlarda bile bu kadar kalabalık gördüğümü hatırlamıyorum eskişehir'i. gelmeyin abicim, gelmeyin.


üniversite için ideal şehirdir, yurüyerek aşağı yukarı heryere gidilebilir, ankara veya istanbul' un yarı fiyatına karnınızı doyurabilir ve düzgün fiyatlara ev kiralayabilirsiniz. tabi bu dediklerim 2002-2007 arası içindir, şu an bilemem...


anıt zafer nalçacı ihsaniye nişantaş eski meram yeni meram yaka meram aşkan havzan mamuriye öğretmen evleri şeyh sadrettin küçük aymanas büyük aymanas küçük kovanağzı büyük kovanağzı küçük kumköprü büyük kumköprü lalebahçe ışgalaman hocafakıh hocacihan hacıhasan hacıfettah hacıkaymak hacıveyiszade hacıyusufmescit şeker tekke sahibiata çomaklı aksinne loras pirebi alavardı uluırmak saraçoğlu harmancık durunday topraksarnıç uzunharmanlar hatıp beybes gödene karadiğin karaaslan karaciğan mengene parsana erenköy araplar sedirler kalfalar keçeciler çimenlik akçeşme tatlıcak yeni adliye fatih ışıklar aydınlık evler musalla bağları horozluhan yazır sancak real civarı bosna hersek bazı mahalleleri.. |._||_q


karadeniz bölgesi'nde yer alan il. osmanlılar zamanında bölgede, bol olarak uluğ - alim olması nedeniyle önceleri "bol uluğ", zamanla yöre "bolu" olarak isimlendirilmiştir. plaka kodu: 14


yobazlıkta tr ortalamasının bir hayli üstünde olan bir şehir.


kızı italyan şirketin istediği ürün değerlendirme raporunu yazarken, oğlan da pek bunalmasın diye uğraşıyordur. şimdi rahat bırakmaz çocuk, kızcağızın da bu ayki eurocukları yalan olur. ben diyorum ona, abi uğraşma. çocuk zaten manisadaki bir fabrikada mühendis. kazancı belli. senin kızdan iyisini mi bulacak? kız bir rahat dur desin yeter, oynamaz yerinden. ama pambuk kalpli izmirli işte. sanırım torunu kendi büyütecek de, şimdiden yol yapıyor...


hele hele yer ve mekan ayırt etmeksizin belinde silah ile dolaşanları var ya, onların götüne girsin o silahlar. neymiş? oralarda öyleymiş, hassiktir lan.


yarın ilk defa gideceğim şehir. edit: gittik gördük beğendik.


bu şehirde boyoz yapan bir yer bilen varsa ne olur yeşillendirsin. trenle izmir'e gidip alıp geleceğim az kaldı. edit: yeşillendiren arkadaşlara teşekkür ederim.


izmir leş gibi bir yer . gitmediğin sürece sorun olmaz !


içinde yaşayan insanların muhakkak duygusal bağ kurduğu şehirdir. insanı çeker içine, çok özel şeyleri yoktur aslında ama kötü de değildir asla. içinde ne kadar çok yaşamışsanız ayrılması o kadar zordur bu şehirden. yaşadıklarınızın tek sebebi gibidir bazen. ayrılmak istemeseniz de ayrılırsınız. zira aşkın olduğu kadar ayrılıklarında şehridir eskişehir.


eskişehir afyonkarahisar kütahya üçgeninin en güzel köşesidir. hatta o üçlüye ait olamayacak kadar güzeldir. fiziken üçgenin en doğu noktasında olmasına rağmen ruhen en batısındadır. hatta uşak ve denizli'yi de geçer, manisa'yı itekleyerek izmir'e yanaşır. not: kütahyaspor


şu an ülkenin sayılı iyi şehirlerinden biridir. kalabalık olmasına kalabalık (ki ben 2015'te temelli ayrıldım, ara ara ziyarete giderim ya da oradakilerden haberleri alırım.) ama bu tarz şehirlerde zaten evin ve işin birbirine yakın olmayacaksa istanbul, ankara, izmir, adana veya bursa fark etmez hiçbir yerde yaşanmaz. ister hususi araban olsun ister toplu taşıma kullan. ülke her şehrine deli göç alıyor. şu an küçük bir karadeniz şehrinde çalışıyorum. arap, rus, ukraynalı, koreli ne ararsan var bizim insanları geçtim artık :) eskişehir'de dert dedikleri de kalabak su arabalarının ve f16'ların sesi falandır yani. kıymetini bilin. :)


serdivan ilçesi hariç acayip problemli memlekettir. not: akyazı’dan geçerken tam gaz uzaklaşmanızı öneririm.


an itibariyle içinde bulunduğum şehirdir. güzele benziyor.


modifiye edilmiş arabaların çok bulunduğu şehir. tabi ben modifiye nedir, ne işe yarar bilmiyorum, ilgilenmiyorum da. ama bu şehirdeki çoğu arabanın yere yakın olması çok dikkat çekici. meğersem modifiyeymiş onlar. tabi yokuş falan olmayınca modifiyenin dibine vuruyorlar. bi de bu şehirde rampaya yokuş denir. yol tarifi alınacağında 'ileride bi yokuş görceksin, ordan yukarı çık' derlerse bilin ki hafif bi rampadır o.


eskişehirdir.cok muhafazakar iseniz de konya tercih edilebilir.


her izmirlide yoktur. genelleme yapmak çok ayıp birşey. şuranın insanı şöyle buranın insanı böyle demek de baya itici bence. izmir, nev-i şahsına münhasır güzel bir ilimiz; insanları açık görüşlülüğü ile bilinir; güzel turistik yerleri vardır. insan bunlarla övünüyor diye onları itici bulmak en hafif tabirle çekememezliktir.


ben var ya ben bu sektöre girdim ya işte şimdi daha da nefret ediyorum.


genelde evlerden ırak derim ama genelde


kuvvetli yağış, sel ve heyelan tehlikesine karşı uyarılan ilimiz. erken tedbir mal, can kaybını önler. "meteoroloji'den konuyla ilgili yapılan açıklamada, "yapılan son değerlendirmelere göre kayseri, niğde, sivas, nevşehir, erzincan ve malatya çevrelerinde bu gece saatlerine kadar aralıklarla kuvvetli sağanak ve gökgürültülü sağanak yağış beklendiğinden meydana gelebilecek olumsuluklara (sel, su baskını, heyelan, yerel dolu yağışı, kuvvetli rüzgar, ulaşımda aksamlar, yıldırım vb.) karşı dikkatli ve tedbirli olunması gerekmektedir" denildi."


ben çok seviyorum ya neden öyle yazdınız ama yobazi ve faşistler hariç


canım şehrim eskişehirli olarak başka yerde üniversite okudum eskişehirin kıymetini o zaman anladım aslında insanlarının kıymetini, yolda herhangi birine açım derseniz %80 sizi doyurur %20 lik kesim de ya üniv öğrencisidir yanda başka büyük şehirdrn gelenlerdir umursamadan geçmez sokakalarında rahat rahat dolaşabilirsiniz asla sizi bir nedenden dolayı yargılamaz bağnazlık yapmazlar tam üniv hayatı yaşamalık şehirdir hee kiralara gelince son yıllar da çok artmıştır doğrudur ayrıca eskişehirin tantunisi değil çiböreği ve met helvası meşhurdur neden herkes tantuni yazdı ki ? bu arada eskişehir de yaşıyorsanız uçak sesleri hayatınızın bir parçası haline gelir :)


güzel oldukları kadar küstahlar. tam bir küçük hanım havalarında çoğu, böyle şımarıklık mıdır, kendini beğenmişlik midir bilemedim. yine de severiz.


insanları memleketleriyle etiketlemeyi doğru bulmuyorum. iyisi de kötüsü de yine kendindendir insanın yerinden değil. coğrafya, ıklim, kültür tabii ki karakteri etkiliyor ama şuralıdan korkacaksın, buralıysa gözün arkada kalmasın genellemelerini ciddiye alamıyorum. kimi zaman karşılaştığım vaay hemşehriyiz muhabbetine bile aynı sıcaklıkla karşılık veremiyorum. ancak malatyalılara dair birkaç tespitim var, başlıyorum:)) -malatya'nın her şeyini ama her şeyini övmeleri. suyundan tutun da kaldırım taşlarına kadar( :)) -her sene "bu sene kayısı az." demeleri. -her an agresifleşebilme potansiyeli. iki kez gittim malatya'ya ikisinde de kimle muhatap olduysam anlamsız bir şekilde agresiflerdi. örneğin yakında simit fırını veya pastane gibi bir yer var mı diye sorduğum bir hanımın duvar gibi bir üslupla "yok bacım." deyişi vardı ki köyün imamına meyhane var mı diye sormuşuz sanırsınız. otelde oda değiştirmek istediğimizi söyledik tamam dediler ancak biz odayı boşaltmadan temizlik görevlisi zzbamm diye kapıyı açıp içeri daldı, o anki ufak çaplı şoku atlatamamışken "e ablam hâlâ çıkmamışsınız ama!" diye bir güzel de fırça yedik. bi de markette papara yemiştik ama sebebini hatırlamıyorum şu an. -bir malatyalıyla herhangi bir konuda uzlaşamıyorsanız bilin ki öncelikli sebebi kendince mantıklı bulduğu argümanlarıdır. örneğin: sen neden hiç su içmiyorsun/susamıyorum,demek ki vücudumun suya ihtiyacı yok?!?!!? -kendileriyle ilgili genellemeri önce sonuna kadar reddetmeleri sonra somut örneklere izah edince kabul etmeleri. çok yakın arkadaşlarımdan biri malatyalıdır son yazdığım maddeyi şahsı özelinde yazdım aslında eklemeden bitirmek istemiyorum tanıdığım tüm malatyalılar yazdıklarıma ek olarak temiz, cömert, sevecen insanlardır.


son zamanlarında odunpazarı meydandan zor geçtiğim yer. iyiki turistik oldu . tebrikler vizyoner başkanlar


türkiye'nin en avrupai şehirlerinden, belki de en avrupaisi. hayran kaldım tertemizliğine, yerli insanının medeni sıcakkanlılığına, harikulade devasa parklarına, güzelce restore edilmiş ya da onarılmış eski mahallelerine, lezzet dolu mekanlarına, bir anadolu kentinde gördüğüm en renkli ve yok yok çarşısına, nehir merkezli şehir planına, o güzel çayın nazlı ve durgun akmasına, bronzdan heykellerine, pırıl pırıl tramvayına, uygar gençlerine, bir çok yerine yürüyerek gidilebilecek dümdüz topografyasına, canım ankaramın havasını andıran sıkı ve canlandırıcı havasına. bir tek metrosu eksik, o da nazar boncuğu. mütevazı bir anadolu bozkır kentini yıllar boyu milim milim böyle nefis bir kente dönüştüren prof. dr. yılmaz büyükerşen'e saygı, minnet ve uzun ömür dileklerimle.


peşinen söyleyeyim denizliliyim. aydınlılar, bursalılar laf etmiş balon diye arkadaşlar eskişehir bunları top diye sektirir.


aralarında gotik ve grunge modasını azimle sürdürenleri azımsanmayacak sayıdadır.


zorlamadır. karadenizlilerden yana yakınılan birçok şeye hak versem de bu nefret sosyal medya gazlamasıyla gerçeklikten çıkıp meme haline geldi. twitter'da sabah akşam karadenizliler aşağı karadenizliler yukarı derken insanlar kendilerini karadenizlilerden nefret etmek zorundaymış gibi hissetmeye başladı.


zaten izmir'de de 2002 genel secimlerinde genc parti'nin 1. parti olarak cikmasi butun bir sehrin zeka seviyesini ortaya koyar (!) degil mi... yahu ne kadar hazimisizsiniz arkadasim. neden kendi vatandasinizi asagilama imkani bulabilmek icin turlu islere girisiyorsunuz ki... yerel halkinin cok buyuk oraniyla fikir olarak ayni cizgide olmasam da guzel insanlarin yasadigi guzel bir sehirdir kayseri.


barınak rezaletinden sonra konya ile ilgili tüm izlenimlerim değişti. orada mevlana üzerinden kazanç yapmayı bırakın. mevlana ruhunu hissedemedikten sonra hep tören yapsan ne olacak. gitmeyin arkadaşlar. gidene de engel olun. şu saatten sonra konya benim için mevlanın şehri değil, katledilen,canlı canlı toprağa gömülen o güzel hayvanlara mezar olan şehirdir. o pis ağzınıza da mevlana gibi bir kişiliği sakız etmeyin. şuna eminim ki yaptıklarınız karşısında kemikleri sızlıyordur. edit : bütün konya'yı itham etme diye mesaj atan arkadaşlar. evet bütün konya'yı itham ediyorum. hatta bütün memleketi. orada o zulüm yapılırken, her şey ortadayken ne yaptın. her zaman ki gibi sustun. o yüzden bu ithamlar size az bile. tarihinde katliam olmayan güzel ülkemde neler gördük neler. o hayvanlar oy veremediği için böyle. onlar oy kullansa mamaya boğarlardı. tedavi için sıraya girerlerdi. allah hepimize o katliamların cezasını verecek. ve sanırım insanoğlu artık merhameti hak eden bir canlı değil.


barlar sokağı bitmiş. 5-6 sene önceye göre bayağı bir mekan kapanmış. garip garip poligon isimli tabanca tüfekle atıs yapabileceğiniz eğlence mekanımsı yerler açılmış. ramazanın etkisi de vardır sanırım ama yine de eski eskişehiri arıyor gözler…


geldik memlekete. güzelim memleketim toz altında. pazar günü hafriyat kamyonları durmuyor. o kadar bina yıkılmış ama yıkılacak bir sürü daha bina var. insan baktıkça içi yanıyor. çocukluğumun geçtiği sokaklar ve binalarda yok. malatya’ya her geldiğimde sırf o sokağa gider, 90’lı yıllardaki çocukluk anılarımı yaşardım. artık öyle anılarımı yaşayacak bir yer kalmadı.


dikkat edin, hamam yolundaki umumi tuvalette götünüzü yakmayın...


iki yıl öğrenci hayatı yaşanan (okulu bırakan kafama sıçayım) güzel yer. o iki yılda yaşananları yirmi yılda unutabilir miyim bilmem, geberten soğuğu bile özlenen şehirdir.


türkiyenin californiası.her açıdan.evet. ayrıca tcnin en güzel kızları burdadır izmir falan yalan.


eski$ehir'in adı bir rivayete göre: selçuklular 1074 yılında $ehrin bugünkü yerini fethettiklerinde burada antik dorylaion kentinin kalıntılarını görüp yöreye bu ismi vermelerinden gelmi$tir.


sokaklarında adım başı tükürük izi olan, soğuk şehir.


başkasına bastırılmaması gerekliliği, "ziya doğan" ve "ayman" olan, üç şey.


altından üstünden çekiyoruz, bu nasıl bir yağmur? prefabrikte, çadırda kalanların allah yardımcısı olsun.


kışın o kadar soğuk olup da yazın bu kadar sıcak olması inanılmaz olan şehir. kara ikliminin tanımı eskişehir’e bakarak yapılmış olmalı. yaz olsun kış olsun gece gündüz sıcaklık farkları 25 derecelerde geziyor. taş olsa çatlar ama dayanıyoruz çünkü seviyoruz.


bencillik, gevşeklik, gavatlık ve görgüsüzlükte inanılmaz çığır açmış. bir çoğu götümün devrimcisi olan sonradan görme küçük burjuva özentileri. chp'li ya da solcu olmayı bir halt sanan bu özelliği kendisinde olunca, geriye kalan bütün şehirleri ve şehirlileri küçük görebileceğini sanan minik zavallılar. genelleme için kusura bakmayın ya da bakın amk aylarc orada yaşadım ve sayısız ızmirli tanıdım hepsi aynı bokun laciverti.


artık beni darlayan şehirdir. dostunu düşmanını her an her yerde görebilirsin


özlediğim şehrim. çocukluğum, ergenliğim, deli hallerim... orada doğmayana ya da anısı olmayana sığ ve sıkıcı gelir doğaldır sanırım bu durum. yakın zamanda terslik olmazsa döneceğim şehirdir ayrıca.


şaka maka türkiye’nin en yaşanabilir şehri olmuştur -toplu taşımada izdiham yok ve 2.5 lira (şaka gibi) -çok temiz sokakları var , belediyecilik gayet iyi -çok güzel ve fazlaca bisiklet yolları var -mutfağı gayet iyi ( tek sıkıntı fazla yağlı ve hamur işi ) -gecekondulaşma yok denecek kadar az , eskiden karatay civarında vardı biraz , devlet içinden geçti -yobaz aaa afganistan aaaa diyen mallara itibar etmeyiniz , 4 tane üniversite var biri türkiye’nin en kalabalık üniversitesi ne kadar yobaz olunabilir siz düşünün , meram ilçesi türkiye’nin en seküler yerlerinden biridir ,50 yıl önceden kalmış aptal yorumla itibar etmeyiniz - bayağı büyük bir sanayisi var


edirne'den geldikten sonra nereye geldim ben dedim.


geniş bulvarları çok güzel fakat bu kadar geniş yol çözümlemelerinde gereken trafik sinyalizasyonu bazı noktalarda eksik. tramvay da karayoluna entegre edildiği için bu eksiklik risk yaratabilir. tarihin birçok döneminden farklı mimari yapılar görme fırsatı sunuyor. merkezde yeşil alanlarda süreklilik sağlanmış. parklarda çok çeşitli ağaç türlerine denk gelebilirsiniz; ladin, at kestanesi, salkım söğüt, akçaağaç, çınar, servi aklıma ilk gelenlerden. kuş türlerinden güvercin, serçe ve küçük kumru yoğunlukta. çok fazla sokak hayvanına denk gelmedim ve temiz bir şehir. şehir deseni; bir parkla iç içe geçmiş bir başka park, meydan, camii şeklinde. aralara da noktasal olarak kümbetler serpiştirilmiş. tarihi rota oluşturmaya müsait bir doku potansiyeli var. yönlendirici levhalar ve plastik unsurlar bu konuda yetersiz. şehirler, yaşayanlardan bağımsız düşünülemez. yerel halkla çok fazla irtibata geçmedim. iletişime geçtiğim kısıtlı anlar için olumsuz bir fikrim yok. fakat muhafazakar olduklarını rahatlıkla söyleyebilirim. her şehirde ruhumdan bir parça kalır. kayseri'de kurşunlu camii'nin bahçesinde gül ağaçlarının dibinde kaldı. şadırvanı kucaklayan ulu sarmaşıklar, konup yükselen kumrular ve güvercinler. eşsiz bir huzuru vardı. şehri haritasız gezmeme rağmen yolum her defasında oraya çıktı. mimar sinan parkı'nın içindeki salıncak banklar ve kütüphaneye dönüştürülen eski kilise de oldukça yaratıcı fikirler. ayrıca şehirdeki tüm müzeler pazartesi günü kapalı. plansız gelecekseniz en azından bunu göz önünde bulundurun. müzeler, merkezde gezilecek yerlerin yarısını oluşturuyor. o yüzden gezinizi pazartesi gününe denk getirmemenizi öneririm.


olumsuz elbette her şehir gibi birçok yanı vardır ama sakarya yaşanabilecek bir şehirdir. özellikle çok katlı betornamelerden sıkıldıysanız, yeşili seviyorsanız ve bunlarla birlikte bir de 'büyükşehir'de yaşamak ve istanbul'a yakın olmak istiyorsanız, bütün bunlar için sakarya, muazzam bir şehirdir.


vardır böyle bir nefret... bizzat bir karadenizli olarak gerek ben, gerek eşim bu diskriminasyona maruz kalıyoruz çoğu zaman. çeşitli arkadaş gruplarımız var. iş, okul, türlü türlü whatsapp grupları... bir arkadaş grubumuzda, aslen arap asıllı ama balıkesirli olan; "oğlum sizin gibi karadenizliler bu ülkeyi bu hale getirdi. bugün ben rakı içerken beyleybeyi mi alayım yoksa efe mi diye menüye bakıyorsam bunun suçlusu siz, sizin karadenizli cenahınız ve uy uşağum diyen zihniyetinizdir" şeklinde rakı masasında beni ve eşimi refüze etmişti. başka bir arkadaş grubumuzda antep ve adanalılar ise, karadeniz turu yaptıklarında aç kaldıklarını, et ile ilgili herhangi bir şey bulamadıklarını karadeniz yöresel yemeklerini yemektense, herhangi bir avm'ye gidip popeyes, papa johns, komagene ve burgerking yemeyi tercih ettiklerini belirtmişlerdi. yemek kültürüyle bu sefer sert sözler sarf edip, salyalarını akıtmışlardı. ergene'li bir arkadaşım ise bu iki konudan bağımsız, karadeniz'in coğrafyasının dağlık oluşundan dolayı hiç ısınamadığını ve insanların devamlı sinirli olduğunu, bu nedenle özellikle karadenizli biriyle tanıştığında tamamen önyargı ile yaklaştığını belirtmişti. türkiye'nin çeşitli coğrafyalarından arkadaşlar(ım) bu veya başka bir şekilde altı dolu olmasa bile sırf önyargıyla bakıp bu güzel melek gibi insanları eleştiriyorlar. bugün evliya çelebi'den tutun marko poloya bir sürü önemli seyyahın, bu yöredeki insanlarını tanıyıp, gözlemlediğini, ne kadar sıcak kanlı ve içten oldukları, bu bölgeninin (hatta karadeniz'in başkenti trabzon'un) küçük bir istanbul olduğu da tarih kitaplarında yazılan bir gerçektir. o yüzden diyeceğim odur ki bu diyardan gelen güzel insanlara önyargılı olmayın. evet sizin kafanızdaki düşünceleri değiştiremem bunu biliyorum, bunun için de açıkçası çabalamayacağım ama nacizane bir küçük tavsiyem olacak ise bu diyar karadeniz ile, o da odessa'lı bacılardan uzak durmanız... edit: tdk


şu sıralar doğalgazı kesik olan şehirdir.


ahhh sakarya, memleketim, 23 senedir yaşadığım yer. seninle son 2-3 senemiz var en fazla biliyosun değil mi?


kocaman üniversitesinde öğrencilik hayatımı sürdürmeye devam edeceğim yer gibi görünüyor, şu ana kadar üniversite benim için güzel geçti gibi, ne kadar derslere gitmemiş idiysem de. şehir insanları hakkında yorum yapmayacağım. çünkü; hala kapsamlı bir sosyolojik analiz yapamadım diyebilirim. yaptığim vakit onu da eklerim.


bu kadar soğuk olma eskişehir,sevdiğim üşür.


iç anadolu'daki büyük çomar istilasından -en azından bugüne kadar- kurtulabilmiş, yılmaz büyükerşen gibi bir şans ile de belli oranda avrupai bir kimlik kazanmış güzel şehir. bu kadar turist çektiğini bilmiyordum, özellikle iç turizmin resmen yıldızı olmuş. hafta sonuna 23 nisan da eklenince ve hava da güzel olunca "kalkıp gidelim" dedik, otellerde yer yok, bildiğin her yer dolu. sonra nasıl olduysa birisi iptal etmiş herhalde, bayağı da iyi fiyata güç bela bir yer bulabildik, kalkıp geldik, ama nasıl kalabalık, adım atılmıyor. bot gezisi için yaklaşık 100 metrelik sıra vardı, tur rehberleri ellerinde flamalar milleti gezdiriyor, lokantalarda yer yok, papağan çiğbörek'te kuyruk var vb. vb. bir öğrenci kenti olarak altyapısı bu kadar turizmi kaldırmakta zorlanıyor gibi geldi bana. dahası yarın bir gün esnaf turist kazıklama derdine düşüp fiyat artırırsa öğrencilerin de keyfi kaçabilir. kısacası iyi bir planlama yapılması zorunlu gibi, yoksa iş kötüye gidebilir. öte yandan işler böyle gider mi, bilmek zor, yeni belediye yasası nedeniyle en son seçimde az farkla kazandı chp, ama bir sonraki seçimin garantisi yok. akp alırsa ne olacağı belli, önce "put, mut" deyip, sevimli hayvan heykellerini kaldırırlar, sonra sıra insan heykellerine gelir, "tramvay güzergahında" diye barlar sokağı şehrin 5 km dışına taşınır, bir çomarın şikayeti ve bilmemne yasasının üfürükten bir maddesi bahane edilerek porsuk kenarında kızlı-erkekli oturmak ve bira içmek yasaklanır, derken en fazla 5 yıl sonra elimizde hormonlu bir kütahya kalır.


bayram tatilinde insanların plan yaparak gelmeye devam ettiği ve bakılırsa birçok otelde yer bulunamayan şehirdir. hayalet şehir diye düşünenlere dün ve bugün sokaklarda cilginlar gibi süren ve karmaşaya neden olan bayram alışverişlerinde yapanların insandan sayıp saymadiklarini sormak gerek


çünkü melek gibi insanlar değillerdir. zebani gibi insanlardır. gibisi fazla oldu. bildiğin zebanidirler.


kadınlarının çok güzel yemek yaptığı şehir,özellikle 50 yaş üstü olanların...


olabildigine kolpa olmalari. paraya tapip itinayla adam satmalari. tanidiklarimin midesi genis boş insanlardi


giyinmenin yanında soyunmayı da iyi bilirler başka da farklılıklarını göremedim.


gözümden uyku akarken yazın ortasında bile buz gibi olan sabaha karşı vaktinde duyduğum tren sesini özlediğim şehir... o sesi, o kokuyu, o hafifçe sızan ışığın oluşturduğu rengi ve duygularımı sanırım 100 yıl geçse de unutamam.


bugün adapazarı'nın kurtuluşu olduğu için semalarında şu an 6 tane uçak ile türk yıldızları ekibi hava akrobasisi yapmakta. görüntü harika.


ayrıca türkiye’nin en çok alkol tüketildiği yerdir..alkol zinhar haramdır efendiler diyorlar ama


gezip tozmalı öğrencilik hayatı için seçilebilecek kötü şehirlerden biridir. kışın kaldırımların doğal kayak pistine dönüştüğü, anayurt'un neredeyse tamamen yokuşlardan oluştuğu aktivite olarak üç senedir çoğalan konsept cafelerde buluşup sohbet edildiği şehirdir. konser vs aktivite olmaz pek. erciyeste kayağa gidilebilir. belediye her sene ilyas yalçıntaş bahayı falan getirir. 5 senedir şenlik yok erciyes üniversitesinde. yerlilerinin hep bencil ve "kodaman" olarak adlandırıldığı söylense de ben nedense hep iyilerine denk geldim. ilginç yanları gösterişe çok önem veriyorlar. zenginlerinin çoğu çekilmez gerçekten. statü ve maddiyattan kaynaklı sınıf farkını çok ciddi derecede hissettirebilirler. üniversitede sınıflarınızda her gün okula arabayla gelen saçları sürekli düğününe gider gibi yapılmış full makyaj disko topu gibi taşlı kıyafetlerle gezen kızlar görmeniz olasıdır. yine de çoğunlukla yardımsever iyi ve samimi insanlarını gördüm. şehir dağ taş zaten ama sanırım en güzel özelliği de şehirin hiçbir özelliğe sahip olmamasından kaynaklı dostlukların daha paylaşımcı ve daha sağlam bağlarla kurulu olmasıdır. kayseri mantısı beni hayal kırıklığına uğrattı. ama yağlama gibi bir güzelliği verdiğiniz için teşekkür ederim.


az önce işyerimin bulunduğu sokaktan akordeon sesi gelmeye başladı. "biliyorsun bir zamanlar" şarkısını çalıyordu. merak ettim dışarı çıktım. bir tane palyaço akordeonu çalıyor. yanında da küçük palyaço var. elinde kağıttan bir bardak. çocuk bardağı uzatmadı, adam para istemedi. önümden yavaşça geçtiler. jeton geç düştü arkalarından seslendim. çocuk gülümseyerek geldi. bardağın içine para attım. teşekkür ederiz dedi ve babasına yetişmek için koştu. onlar sokağın sonuna gidene kadar arkalarından baktım. yanlarından geçen herkes ya para verdi ya kızın başını okşadı. arabasından inip para verenler oldu. işte böyle bir yer eskişehir. böyle de kalsın lütfen.. kırmızı ışıkta cama yapışıp para dilenen pis süriyelilerle dolmasın. bir dileğim daha var; pazar günleri çalışmıyayım, günümü evde yayarak ve bira içerek değerlendireyim :/


trabzonlularin sevmediği şehir. sebebi de rus işgali sırasında savaşmadan şehri direkt ruslara teslim etmeleriymis. tarihi açıdan doğruluğunu bilmiyorum ben trabzonlularin yalancısıyım (bkz: swh)


30 mart - 3 nisan arasinda, onceki haftaya gore daha fazla insan sokaktaydi. galiba insanlar evde bunaldi ve disari cikmaya basladi.


gastronomi manyaklarının arada gaza gelip şehirlere saldırma seanslarında bugün nasibini almış, memleketimizin güzide bir şehri. geçenlerde aynı durum kahramanmaraş için de geçerliydi ama orası için güzide diyemeyeceğim ne yazık ki.


ilk akla gelen ayazı soğuğu olsa da ucuz ulaşım ucuz kültürel aktiviteler(tabii bilet bulursanız) her yere yürünebilirliği ile porsuğu, bağları, bulvarı ayrı güzel olan minik kentimiz. ankara istanbul izmir gibi büyük kentlere yakınlığıyla da konumu çok iyi bence. aşırı ütopik bi mahallesinde olmadığınız takdirde de gayet yaşanılası bir şehir


not: karadenizli spor küfür bizim oralarda malesef ata sporudur. istanbul'da mümkün olduğunca küfretmeyen ben, memlekete gidince bi haftaya ağzım bozuluyor.


içerisinde bulunduğum topluluktur. yok efendim aslında izmirli değillermiş falan. 2019 yılında hala kütük olayına mı takılacaksınız gerçekten? bir insan hangi şehrin kültürüyle yaşıyorsa oralıdır. tc içerisinde başka şehirlerde bulundukça, başka şehirli insanlarla tanıştıkça iyiki izmirli bir kadınım dedirtir. çağdaş, medeni, özgürlükçüyüzdür.


kışın yerdeki su birikintisine "aman basıvereyim üstüne azıcıkmış" diye basıp takla atanların, uçak geçerken hala konuşmaya çalışanların, "uf niye bu kadar soğuk yaa" diye mızmızlananların ve o lanet olası su kamyonu geçerken "ay bu ne be" diye şaşıranların misafir ya da yeni gelmiş olduğunu hemen anlayabileceğiniz şehir. ama orda kalmak için iyi bir sebebiniz varsa hemen alışıveriyorsunuz, o başka.


muharrem ınce 'nin bir numaralı hedefi olan il..


büyükşehir belediyesi belediye otobüsleri için kullanılan kartlara (kardelenkart) "her şey yaşanılır bir erzurum için" yazmış. kendi belediyesinin bile yaşanılmaz olduğunu kabul ettiği şehirdir yani.


- birbirlerine hasta ziyaretine gidip etli ekmek ikram eden robotlar. - yürü komutunu alınca sara nöbeti geçiren robotlar. - çay tepsisi taşımaktan başka sikime yaramayan robotlar.


gece sokaklarında içen 'alkolik' öğrencileri, kendimi güvende hissetmemi sağlayan şehir. iyi ki varsınız lan.


iki aydır yaşadığım park yeri bulmanın imkansız olduğu trafiğin berbat olduğu binaların birbirine yapışık sokakların dar olduğu bir türlü ısınamadığım şehir ayrıca kiraların ankarayla yarıştığı ve her seferinde tren bileti bulamadığım yerdir ilk fırsatta başkentime döneceğim


ankara, eskişehir belki konya ve kayseri geri kalan bom bok... bir niğde'de yaşayan arkadaşınız olarak yazıyorum,şu var elektrik falan var başka bir şey yok buralarda...


konya’da kırmızı ışıkta bekleyen entelektüel sayılıyor.


büyük şehirleri tutturamayan öğrenciler için cennet bence.


artık eskişehiri seven yılların eskişehirlilerinin de, ağızları bir karış açık biçimde, uçakları satın aldığımız amerika dahil dünyanın hiçbir uygar ülkesinde 7/24 kentin tepesinde gürültü yapan aletler yokken niye bizim ülkemizde var? yoksa bizi adamdan saymıyorlar mı? diye her gürültü sonrası gökyüzüne baktıkları kent.


yaklaşık 10 yıl yaşadığım ve hiçbir şekilde alışamadığım şehirdir kendisi. soğuğu ayrı, tozu toprağı ayrı derttir.


ankara nüfusunun 3 te 4 ünü oluşturur. evet yanlış yazmadım yakında tamamen bu üçkenden oluşan bir ankara olacak. aklı başında not: genelleme yapamyalım ama din,dil ırk farketmeksizin çoğu aynı kafadadır aralarında hiç bir bağ olmayanlar bile bir duruma hemen hemen aynı reaksiyonu gösteriyorlar acayip şaşırıyorum vallahi.


temiz yürekli, temiz elli insanların el birliğiyle gece gündüz çalışarak, eskişehir atatürk bulvarında açtığı kahve yapan samimi mekan. iyi yolculuklar.


yobazlık konusunda modernist yobazların eline su dökemeyecek insanların yaşadığı şehir.


sözlük kullanıcıları bağlamında chp’ye ya da hdpye oy vermemeleri. muhafazakar oluşları keşke siz de tanısaydınız dediğim çok güzel insanlar var lan not: muhalif


bilenler sever bilmeyenler ağlar diyeceklerim bu kadar


gündüz restorandan gece pavyona dönüşen transformers mekanlara sahip olmalarından ötürü. ikiyüzlü ve gerici bir zihniyet.


bir kuzeydoğu anadolu kenti. içinden çoruh nehri geçer. çok güzeldir bu nehir, sesi dinlendirir, huzur verir yeşili göz okşar amma velakin yerli halk bu nehri çöp olarak kullanır. ellerine ne geçerse mutlaka ve mutlaka çoruh'a atarlar. kıyısında oturmuş yemek yerken, yanınızdan salına salına yüzerek geçen pet şişeler, yastık-yorgan, teneke kutular, bayat ekmekler vs. görebilirsiniz. zannımca bugüne değin çoruha atılmış bulunan en extreme şey, yarısı kırık bir çek yat olmuştur. tutucu ve yobaz olduğu doğrudur. son yıllarda, bünyesinde bulunan bir yüksek okul ve bir de eğitim fakültesi nedeni ile biraz olsun modern giyinen gençlere, sokakta yanyana yürüyen kızlı erkekli gruplara alışılmış gibi görünse de, yobazlık denen vahşi hayvanın ne zaman kudurup sağa sola saldıracağı belli olmaz, olabilemez. bayburt tava dedikleri, aslında bildiğimiz tas kebabından hiçbir farkı olmayan bir yöresel yemekleri vardır. en çok lahana yetişir. dolayısı ile lahana dolmasını güzel yaparlar. yerli kadınlar ehram denilen battaniye cinsi bir kumaşa sarınarak gezerler. bu kumaşın rengi kadının marital statusünü belirler. ama bu kuralı çok sıkı takip etmedikleri, yeni gelin ehramı giymiş buruşuk teyzelerden anlaşılabilir. sabah uyanınca camdan dışarı bakarken camların soğuktan çatladığını görürsün, ne yapacağını şaşırırsın... binaların tepesinden buz sarkıtları düşüp seni yaralayabilir, bu yüzden hep caddenin ortasından yürümeye çalışırsın... bir akşam eve geldiğinde suların donduğunu farkeder oturup ağlarsın... tuvalet tesisatını kış boyunca, yani 5 ay kadar, kullanamadığın olur, pisliğini toplayıp dışarı atmak zorunda kalırsın,... 6 ay boyunca ulaşımın olmadığı köyler vardır, orada çalışan öğretmen maaşını 6 ayda bir alabilir... yerini yurdunu bırakıp gelmişsindir, canını dişine takıp çalışmaktasındır; sokakta gençler "ermeni bu", "bunu alacaksın, evireceksin çevireceksin.... " diye laf atarlar, insanlığına lanet edersin, buranın bazı insanları, senin onlara hizmet etmeye geldiğini bir türlü anlamak istemezler, onları bozmak, asimile etmek, ahlaklarını çökertmek için birileri tarafından görevlendirilmiş olduğuna inanmayı tercih ederler, anlayamazsın... her şeye rağmen ekmeğini kazandığın yerdir, her şeye rağmen kimse seni zorlamamıştır buraya gelmeye, her şeye rağmen senin seçimindir, şikayet edip mızıldanmak bir yarar getirmez... sineye çekersin... tüm bunlara rağmen anlamsızca özlenen şehirdir. insan olmaya yaklaştığım ilk mekan olduğundan mıdır nedir, bir fotoğraf karesinde yüzünü gördüğümde oralara akasım gelmekte. ve 1000 km. uzaklığına rağmen bir gün gideceğim. yeminlen. (gitmedi)


çok şeyler geçti üzerinden. ama 11 sene önce oraya tek başına giden o çocuğun sevinçlerini, üzüntülerini, düşlerini, aşklarını ve hayal kırıklıklarını düşündükçe gözlerim doluyor hala. halbuki o daha çok küçüktü lan. ulan ibne eskişehir. ulan. ama hepimiz aynıyız işte. aynı öğrenci evleri, aynı saçlar, aynı sofralar, aynı şarkılar, her şey hep aynı. özlem bir anda çöküyor insanın boğazına. kazaklarla, notlarla koşa koşa geliyor karşıdan. kahveler üşüyor, biralar ısınıyor, porsuk donuyor. eşşek kadar adam olmak yetmiyor unutmaya. iyi ki yetmiyor, unutsak daha fena. hep bir kaç kişi birden geziyor, kampüsten çıkıp sokaklarda. içlerinden birisi bir diğerine %100 aşık. bu hikaye de hiç değişmiyor. hayatının en güzel şarkılarını o günlerde dinliyor, en sarhoş hep o oluyor. belki tutuyor birgün cesaretle elini belki tutamıyor. ama eskişehir hep gülüyor. eskişehir hep gülüyor, biz farkında olmadan büyüyoruz onunla. yıllar sonra özlüyoruz. sahip olduklarımız yetmiyor unutturmaya. iyi ki yetmiyor. unutsak daha fena.


necmettin erbakan üniversitesi, bitmeyen yol, etki ekmek


şanlıurfa, izmir ve yozgat ile birlikte türkiye'nin dört kara deliğinden biri. her biri farklı açılardan kara delik ama.


köklü bir medrese kültürüne sahip olmasına rağmen oldukça az gelişmiş ve bu bağlamda beni şaşırtmış bir şehir erzurum. burkaya benzer renk alternatifli yerel bir giysi halen kullanılmakta erzurum kadınları tarafından ve peçeye benzer örtüler kullananlara da sıkça rastlanılabilir. koyun eti sevmeyenlerin de kesinlikle gitmemesi nacizane tavsiyemdir zira kışın buzu yazın tozuna dönüştüğünde sokaklara yayılan kesif koyun eti kokusu ile birleşerek üstünüze başınıza siniyor. bu surette yaşanan mide bulantısı ve belirtmeme gerek yok aç kalma durumu tiryakisiyseniz demi yeri yerinde bir bardak çay bile içememenin isterisiyle birleşecektir, bilginize. şu anda sosyal bilimler lisesi olarak kullanılmakta olan kongre binası mutlaka gezilmelidir. yapının iyi muhafaza edilmişliği ve aktif olarak kullanılıyo olmasına rağmen tarihi dokusuna gösterilen saygı sevindirecek, çifte minareli medresedeki restorasyon faciası ise üzecektir.


bugün redd konserine ev sahipliği yapacak şehir. yalnız gitmek için türlü entrikalar yaparak arkadaşlarımı satışa getirdim, gidecek olan sözlük yazarları yeşilimi yaksın.


yaklaşık 7–8 aydır bilfiil malatya’dayım. gözlemlerim şöyle; * evet "dut" yerine "tut", "tut" yerine "dut" demeleri doğru. * cömert ve gönlü bol insanlar. örneğin biri bahçesinden meyve toplayıp getirdiğinde "zahmet etmişsiniz" derseniz " yav kardeşime bak hele" diye bir cevap alırsınız. "lafı olmaz" anlamına geliyor. * lahana dolmasına "lahana köftesi" diyorlar tabii benim bulunduğum yeşilyurt merkez için geçerli olabilir. * tatlı yiyecekler için "şirin" diyorlar. örneğin; "benim şirinle pek aram yok, tuzluları daha çok seviyorum" diyorlar * en ilginçlerinden biri annenin kız kardeşine hâlâ, babanın kız kardeşine "bibi" diyorlar. * dereotu yerine "samız" * semizotu yerine "pipirim" diyorlar. * malatya’ya deli gibi aşıklar.


ahmet davutoğlu'nun ziyaretiyle olağanüstü hal ilan edilen şehir. caddelerde polis sirenleri, hatta tam şu cümleyi yazarken tepemde helikopter sesini duyuyorum. yollar trafiğe kapalı. her zaman evime yürüdüğüm yolda da polisler tarafından çevrildim, başbakan kayınvalidesini ziyaret ediyormuş. size çok laflar hazırladım da, çok yorgunum, uğraşamıyacağım. varsa allahınızdan bulun.


debe entry'sine istinaden geldim, bu konuda söylemek istediklerim var, bu şehirde trafik yok, trafik polisi yok, bir düzen yada disiplin yok trafik konusunda. bugün herhangi bir büyükşehir içindeki belediye binasının önünde eskişehir tepebaşı belediyesi önündeki gibi çift sıra, yan sıra, çapraz sıra park göremezsiniz. polise şikayet etmeniz de bir sonuç vermiyor, ceza uygulaması yapılmıyor. trafiğin en kalabalık saatlerinde en işlek caddenin trafik yönünü kapatarak trafiği açmaya çalışılmasını sadece bu şehirde görebilirsiniz. cengiz topel, şair fuzuli, bağlar caddelerinde trafiğin yoğun olduğu işe gidiş ve geliş saatlerinde belediyenin çöp kamyonu çöp toplar 10 metrede bir durup, neden tam iş saatlerinde en işlek caddelerde ? tramvay için yapılmayan sinyalizasyon peki ? tam ışık size yanacak, tramvay geçer ışığınız anında kırmızı olur, peki sonra, tramvay geçtikten sonra ışık size yanmaz sırasında devam eder, tam size yandı, bir tramvay daha geçti gene kaldınız, ben espark önünde tam 4 tramvay geçsin diye 7 dakika ışığın yeşil yanmadığnı gördüm. cassaba'nın yanına yeni yapılan inşaat bittiğinde ve ordaki avm de faaliyete başladığında oluşacak kabusu tahmin edemiyorum. kusura bakmayın ama güzel bir şehir inşa edip, bu şehrin altyapısını, trafik düzenini ihmal edemezsiniz, şehir büyüdükçe sorunlar artıyor, nüfus arttıkça araba sayısı arttıkça karmaşa artıyor. acilen bir trafik düzeni gerekli. edit --- spoiler --- bekleyin bekleyin sonunda kurtuluyorsunuz yılmaz büyükerşen'den, aday olmayacakmış. eskişehir'le 2000 sonrasında tanışan ve büyükerşen'i kılıçdaroğlu'nun adamı zanneden tek hücreli yaşam formları: bir sonraki belediye başkanınız geldiğinde şehri daha yakından tanıma fırsatınız olacak hiç merak etmeyin. tramvayıymış trafiğiymiş çöp kamyonuymuş aynen karşim bekleyin siz de istediğinize kavuşacaksınız. --- spoiler --- 82 doğumluyum, doğma büyüme eskişehirliyim, şimdiye kadar her seçimde büyükerşene oy verdim, 2009 yılında bir postum da olması lazım konu ile ilgili. neden eleştiri yapamıyorum, neden beğenmediğim hususları söylediğim anda karşı taraf oluyorum ?


konya ile ilgili hatırlanan tek şey tandır olabiliyormuş demek...


bu sıralar imkan verilirse tayin istemeyi düşündüğüm şehir. konumundan dolayı cazibeli görünmeye başladı gözüme.


4 senedir evim olan küçük şehirdir. belki de bazı şeyleri ve insanları orjinal değildir ama samimidir. kendilerini geliştirmeye çabalayan insanlarla doludur. şehrin küçük olmasının artıları ve eksileri vardır. az biraz gezen, dolaşan birisi iseniz sürekli yeni insanlarla tanışırsınız. muhakkak bir yerlerden ortak arkadaş çıkar. bu durum; bir zamanlar birlikte olduğunuz insanların da arkadaşlarıyla tanışmanıza yol açabilir, bu tanışma o birlikteliğin nasıl sonuçlandığına göre şekillenir. (defalarca yaşandı.) çok sağlam sokak müzisyenleri vardır ama eskişehir bu müzisyenlerin hakkını vermemektedir. ah bir bilsen be sözlük haftanın üç günü gece 23 sularında oturduğumuz kaldırımda şarkılar söylerken ne kadar saçma şeylerle karşılaştığımızı. lakin nadir de olsa güzel insanlar müzikten anlamasa bile gelir oturur yanınıza, yaşı, mesleği, cinsiyeti farketmeksizin. dönersin dondurucu soğuğu bastırmak amacıyla şarabını elden ele. geçen kış. hava epey soğuk. gecenin bilmem kaçı. mehmet güreli'den kimse bilmez diye anırırken, yanımda saatlerdir tek bir kelime etmeden kartonumu paylaştığım çocuğun omzuna elimi atıp "alış bu duyguya" demiştim. sigara almaya gittiğimde peşimden geldi ve de benden üzerimdeki montu istedi. eski kız arkadaşımın hediyesi olduğu için veremeyeceğimi söyledim. sonra dedim olmaz böyle yaz numaramı, yarın ara beni alalım sana mont. ama yolda 3 kere döndüm arkama. kendi kendime ne zamandır dünyevi şeylere değer verir olduğumu sorguladım. ya aramazsa ya bişey olur da üşürse soruları aklımdan çıkmıyordu. arar gözlerle dönerken yolda yakaladım. inv: kaç yaşındasın sen? gnç: 15 abi. inv: nerede kalıyorsun? gnç: espark'ın orada benim mekan var orada kalıyorum abi. inv: sokakta yani. ee nereye kadar gidecek böyle? gnç: benim arkadaş gelecek, beraber işe girip ev tutucaz. inv: üşüyor musun? gnç: bazen zor oluyor. inv: ben bir monttan olurum ama sen insanlığından olursun, samimiyetine güvendiğim için veriyorum sana bu montu.üşümenin ne demek olduğunu inan biliyorum kardeşim benim. (dendi iliklenmiş montun düğmeleri açılırken) gnç: eyvallah abi baş tacısın. inv: yakıştı ha! gel buraya, yüzüme bak ve sarıl bana. dikkat et hayatın içinde kaybolma. seviyorum seni kardeşim. buna benzer bir sürü şeyle karşılaştım sokakta. aslında bu yaşanmışlığın eskişehir ile pek bir alakası yok ama yine de bunları kazımak istedim. çünkü o kadar çok sokaklarda yatıp o kadar çok insanların gözlerine bakamadığım oldu ki belki de o delikanlıda kendi yaşadıklarımı gördüm. dört duvar arasında kafamızı çevirirken bazı şeylere daha rahat ediyoruz. oysa hayat sokakta akıyor gerçekten. barlar olarak eskisi kadar güzel mekan kalmadı denebilir. ah nerde o eski prison?! peyote ve varuna gezgin gidilebilecek kaliteli mekanlardan. ama şahsi fikrim market harici alkol tüketmeyecekseniz sokakta içmeniz yönünde. bunun için de peyote önüne ya da doktorlar tramvay durağı arkasında gitar çalan insanlar varsa onların yanına gidebilirsiniz. eskişehir'in en güzel özelliklerinden birisi de çok güzel yürüyüş kaldırımları olmasıdır. genellikle insanlar spor niyetinde yürüyüş yaparlar ya da bisiklet sürerler. üniversite caddesi ve doktorlar kulaklıklarınızı takıp müzik eşliğinde keyifli bir yürüyüş için idealdir. spor için ise atatürk bulvarını öneririm. şehrin gizli nimetleri vardır gerçekten. bunlardan bahsetmeyeceğim çünkü zamanla kendiniz keşfederseniz sizin için daha sıcak bir ortamı olacaktır. genellikle insanlar küçüklüğünden ve sıkıcılığından dem vurur. çok bir beklentiniz olmadan, öylece kendinizi bırakırsanız şayet eskişehir ile gayet iyi anlaşırsınız. üniversiteler arasında gerçekten uçurum vardır. anadolu üniversitesi hem mimari hem görüş olarak osmangazi üniversitesinden epey üstündür. hiç bir şehir bir kaç satır okuyarak bilinmez tabi. içinde yaşamak, sokaklarında gezmek, kokusunu içine çekmek gerekir.


bakmak ama sürekli bakmak. yiyecek gibi,sövecek gibi,dövecek gibi bakmak. kadın ya da erkek olmanız önemli değil biraz farklı biriyseniz,giyiminiz kuşamınız onlardan farklıysa bakıyorlar. hayatımda bunun kadar rahatsız edici bir davranış görmedim. yobazlıklarına falan zaten alıştık ama yarrk gibi bakmasalar


ramazan bayramında gitmeyi düşündüğüm şehir. 1 gece 2 gün dolu dolu gezmeyi planlıyorum. odunpazarı evleri, masal şatosu, korsan gemisi ve porsuk çayı özellikle görmek istediğim yerler. rota konusunda yardımcı olabilecek ve bunlara ek ilave nereleri gezebilirim yardımcı olabilecek biri var mı? önerilere açığım.


iyi ki şehrimde bok kokusu var, iyi ki göt donduran ayazı var. ve iyi ki siz yoksunuz. biz böyle iyiyiz. sen de gelme ulan ayı. şeker ilkokulunda okuduğumdan mıdır bilmiyorum, bu şeker fabrikasının kokusu beni rahatsız etmiyor nedense. hatta geçmişe götürüyor. sana bok gibi gelen, bana anılar hatırlatıyor. işte böyle bir şey. ayrıca bu koku şehir efsanesi olmuş. bu kulaklar neler duydu. eskişehir'e hiç gelmemiş ama çalışmaya gelecek adama demişler ki, şehirde bi ölü köpek kokusu var. sakın şeker fabrikası yanından ev tutma. oralar zaten çok ucuz. ;)


her şehrin kızı gibidirler. tek bir nokta hariç, onlar izmirlidir yani normal bir kız boş bir gününde ya da sadece koşuya çıkacağı gün eşofmanını giyip çıkabilirken izmir kızları spor kıyafetlerini özene bezene seçer ve giyer, saçı her daim yapılıdır ve ister spora ister yüzmeye ister eğlenmeye gidiyor olsun her duruma uygun majyaj stilleri vardır. kısaca bakımlıdırlar fakat bu bakımı pek çoğu sadece kendilerini bakımlı görmek istedikleri için yaparlar başkaları için değil. geninde vardır kardeşim paspal olamaz.


meral akşener'e bugün provakasyon yapılmış olan şehir.


yazlar 15 gün sürer. donduk aq.


ömrü hayatım boyunca genelleme yapmaktan hep kaçındım. deneyimlemediğim hiçbir olayın ve düşüncenin arkasından koşmadım. tecrübelerim ışığında net olarak söyleyebilirim ki, hayatımda karadenizliler kadar bir şeyi anlamaktan yoksun, aklınca şark kurnazlığı yapmaya çalışan, çirkef ve kanı bozuk canlıyı başka yerde görmedim. bu düşüncemden dolayı taşlanabilirim. hiç önemli değil. ancak tanıştığım o kadar karadenizli arasında bir tane ''insan'' olmaması benim suçum değil. umarım bu fikrim ve önyargım zamanla değişir.


hiç sevemedim. bi kere bazı sokakları o kadar dar ki gökyüzünü yıldızları bile göremiyorsunuz. yine de sokaklarında çok mutlu anılar biriktirdim.


plaka takintili olmalari. illa sonu 44 olacak.


kanlıkavak parkında porsuk çayına karşı içtiğim sigarilloları hatırlatan, insanlarının çağdaşlığıyla ve bisiklet yollarıyla, ankaralı bünyeme kendisini özleten bir şehirdir.


öğrencilerin bol olduğu porsuğu ve donası ünlü, havası hep yağmurlu şehir.


gök boşaltıyor oluk oluk öyle böyle değil muson amazon yağmuru mübarek. siddetli yağış altında olan şehir. altyapı birçok noktada pert.


3g'yi "gar, gış, gıyamet" olarak yorumlayan angara insanı.


azıcık kalan aklımı koruyabilmek adına twittera girmemek için direniyorum bugün, dün tüm platformlara gire çıka, kim son haberi paylaştı diye kontrol etmekten kafayı yedim. hâlâ fütursuzca köpektapar diye başlıklar açanlar; enkaz altında kalan aileniz, kendiniz olunca medet umacağınız tek canlı "köpekler!!!" bugün köpeğe, kediye ve diğer canlara yapan sana, kız kardeşine, eşine dostuna göz dikecek! derdinizi de twittera gidip adalet diye yalvaracaksınız, yine biz 'tüm sessizlere ses olanlardan' birinin sesinize ses olmasını umacaksınız! kimse yaşattığını yaşamadan ölmeyecek.


1183 tarihinde anadolu selçuklu'nun bizans'tan aldığı şehir.


bir kaç kişinin diktiği ağaçlardan başka herhangi bir odunsu bitkiye rastlanmadığından başına yeşil sıfatını koyanların allah cezasını verecektir.


cumhurbaşkanlığı seçimlerinde erdoğan'a rekor düzeyde oy çıkması beklenen birkaç ilden biri.


birkaç dk önce sağa sola sallandık. başım döndü sandım. yine yokladı. bir de aşırı rüzgar var, pencereler uğuldayıp duruyor. yeterince korkunç değilmiş gibi.


4 yıl okuduğum yine dünyaya gelsem bir şansım daha olsa bir şehir seç deseler yine seçeceğim türkiye’nin en nadide şehridir...


yazın sabahın 4'ünde parmak arası terlik-havai gömlek-janjanlı mayo-bir çuval bira kombinesyonuyla gezdiğiniz takdirde dahi saygıyla karşılanacağınız bir şehir. evet saygı duyan kişiler de polisler. bana da çok ilginç gelmişti zaten.


beş ay önce geldim buraya ama çok seviyorum lan. yurtta kalıyorum, yurt bok gibi ama burayı çok seviyorum yine de. herkes öğrenci, çok komik bence. eskart almak için sıra beklerken biriyle muhabbet ediyorum mesela, ertesi hafta o insanı okulda görüp selamlaşıyorum. "aaa sen eskart kuyruğundaki kızsın değil mii?" tramvaylar var hep onları da çok seviyorum. arkadaşım çağırıyor, on dakika sonra buluşuyoruz. ya bunlar bana çok komik geliyor şu anda. çünkü istanbulda yaşamıştım hep. sanki her yere ışınlanıyormuşum gibi geliyor. sevdim lan ben burayı. edit: yok la dört ay önce falan herhalde


kendisi los angeles'ta yaşarken tanıştığım, eskişehirli olduğunu sandığım sevgili eşimin züpper kütüğü sayesinde nüfusumun kayıtlı olduğu güzide il. hayaller la, gerçekler yzgt jjfıoerjfnkafkjd ps: yozgat leydisi bildirdi.


bir zamanlar tam da göbeğinde hava meydanı olan bir şehirdi.. (bkz: konya west/@sahlanankoc)


kışın çok soğuk olmasına karşın, her gittiğimde içimin sıcacık olduğu güzelim memleketim.


son iki senede görünüş olarak çok değişmiş şehir.


bir izmirli olarak rahatlıkla söyleyebilirimki, ilgi çekmelerinin nedeni sadece cinsi münasebete değil tümüyle hayata açık olmalarıdır. rahat yaşadıkları, huzur içinde büyüdükleri için olsa gerek açık kızlardır. nettirler, hayata sarılmayı bilen insanlara alışık olmayan bünyelerde alerji yapabilirler.


bu şehirde metropol kentlerdeki imkanların bir çoğu yok evet ama onların getirdiği sorunlar da yok. bir şehirden beklentiniz nedir? şahsen benimki işten çıkınca 15 dk sonra evde olmak. yürüyerek her yere ulaşabilmek, arkadaşlara vakit ayırdığımda saatlerimin yollarda geçmemesi, önemli şehirlere tatil beldelerine vs yakınlığı itibariyle hareket özgürlüğü sağlaması ve outdoor sporlara uygunluğu. kayserili olmayan biri olarak tavsiyelerim ve gördüğüm avantajları naçizane şöyle. biraz aktif bir hayatınız varsa; şehir merkezine 8 dk mesafede ali dağında yapabilirsiniz. hatta türkiye şampiyonası burada oluyor termosunuza kahve koyup izleyebilirsiniz. 1 saat 35 dk mesafede zamantı ırmağında yapabilirsiniz şehir merkezine 30 dk mesafede erciyeste yapabilirsiniz. hatta şehir merkezinden dağa ücretsiz servisler var. dümdüz bir ova şehri olduğundan inanılmaz güzel var. dağcılık hobiniz varsa erciyes yaz/kış tırmanışları için trekking, hiking için testi kebabı ve şarap istediniz >> avanos canınız sıkıldı şırdan yemek istediniz veya portakal çiçeği festivaline gitmek istediniz, kartaldan esenlere gitme süresinde adanadasınız. kapadokyada çadır kampı yapıp sabah 5'te çadırınızdan seyretmek sadece 35 dk mesafede. havalimanı şehre 10 dk uzaklıkta. direkt yurt dışı uçuşları da var. havalimanına geldiğinizde uçağa bineceğiniz yere varmanız 2 dk sürüyor. yani siz amsterdam gezinize başladığınızda istanbul'da hala havalimanına ulaşmamış arkadaşınız olabilir. anadolu tarihine merakınız varsa anadoluda ilk yazılı tabletinin bulunduğu yer 15 dk mesafede >> hazır göbeklitepe revaçtayken belki burası da ilginizi çeker. anadoludaki ilk hastane burada yapılmış. 1000 yıl önce açılmış bir şifahane ilginizi çekiyorsa üstat mimar sinanın evini görmek isterseniz >> elektrik ve telefon hatlarının tamamı yer altına döşenmiştir göremezsiniz. dünyada kuşların göç yollarından biri buradan geçiyor. afrikayı avrupaya bağlayan yani sultan sazlığı milli parkında tee afrikadan gelen ve nadir bulunan bu türleri gözlemleyebilirsiniz. saz gömmeseniz de aşık veyselin mezarına gidip üstadın toprağına elinizi koymak isterseniz 1 saat 25 dk. istanbuldaki arkadaşlarınızla taksimde buluşmak mı istediniz? (yeni havalimanıyla ebesini ziktiler ayrı bir konu) emin olun onlarla aynı vakitte orada olursunuz. dünya kar voleybolu turnuvasını isviçrede alplerde izleme şansınız yoksa ha bir de şahlan kuruyemiş var, çekirdeği* çok güzel gfsfdfdfg *şemşamer edit: pastırma ile ilgili soru geliyor daha önce yazmıştım; (bkz: ) (bkz: )


duta tut, tuta dut derler. sen kayıtsız ol derlerse bil ki o iş olmaz. buradaki genellemelere bayıldım, her coğrafyada olduğu gibi akıllısı var, aptalı var, efendisi var zırtabozu var, delikanlısı var, hıyarı var. kayısısının haklı bir şöhreti vardır, doğası güzeldir.


istanbulda yaşayan adam için küçük ama daha samimi yerdir. nüfusu gençtir. yazları sıcak ve kurak bitki örtüsü makidir :(


insanları şehirlerine göre sevme veya sevmemeyi hiç yaşamadım. kişinin kendisi yaşadığı şehri ,doğduğu aileyi, aldığı eğitimi geçer, geçmelidir . geçemez ise o kişinin ayıbıdır , şehrinin değil. ki konya bana hep çok başka gelmiştir . mevlana dan mıdır bilmem...


dünya üzerindeki en yapışkan şehirlerden bir tanesidir. insanın hayatına bir defa girdi mi bir daha çıkmak bilmez.


ınanamazsiniz belki ama akp gelmeden önce sonsuzluga uzanan sahilleri mis gibi ormanlari ile cennet gibiydi. hani öyle güzeldi ki o yaylalarda turkiye de oldugunuza inanamazdiniz. ayder de bir tane beton bina yoktu. dereler mis gibi tertemiz gürül gürül. ınsani bile comar degildi. kent merkezinde bir yere oturdugunuzda cinsiyet gozetmeksiniz araniza alirlar, okursaniz bolumunuz hakkinda ozellikle yaslilar sorular sorar kendinizi kurtarin biz cok yokluk gorduk derlerdi. güzelim yer şimdi oldu küçük suudi arabistan doga desen silkeleyip biraktilar. tamimadigim yabanci bir yer oldu bana. çocuklugumdaki haliyle hatirlayip mutlu olmaya calisiyorum.


eskisehir'e yeni geldigini ,sehrin yabancisi oldugunu göstermenin ilk yolu jet seslerinden sonra durup havaya bakmaktır. cocugum salak misiniz ?jet sesi/havalanmasi/kalkmasi zaten bu sehrin default özelliğidir.


ara ve yaz tatillerinde hiçbir çekiciliği kalmayan şehir. ulan üniversiteliler olmayınca böyle bi' sessiz, hareketsiz, eğlencesiz oldu buralar. tatili istanbul'da geçirmekten vazgeçip burada kalmaya karar veren beynimi sikeyim. olm çabuk dönün lan.


severim. çok fazla malatyalı arkadaşım var. halay çekmeye bayılırlar, et yemeklerini çok severler, yardımsever ve insan ayırmazlar.


plaka kodu 42 olan,türkiyenin en büyük yüz ölçümüne sahip,içinde genellikle,başka şehirlerden gelen üniversite öğrencilerini sevmeyen,yemeğe ve aile ilişkilerine çok önem veren insanların yaşadığı,geleneğe bağlı,yeniliğe kapalı,alım gücünün yüksek olduğu şehir.


yeşilyurt merkez, molla kasım mahallesinden bildiriyorum; gece olan depremden sonra herkes sokaklarda. öğle vakti insanlar evlerine girip, hasar tespiti yaptılar. öğlen olan 2. büyük depremden sonra koca caddede kullanılabilir ev kalmadı. herkes sokaklarda ve arabalarda. hava soğuk, yağış şimdilik yok. elektrik doğal olarak yok. artçılar şiddetli bir şekilde devam ediyor. evimiz sadece boş bir tabut gibi. artık yaşamak mümkün değil, tek temennimiz yıkılırken kimseye zarar vermemesi. en ufak yardım görmedik, 12 saatte 7.5 şiddetinde 2 deprem ve artçıları 6 civarında olan depremler yaşadık. bir tane kurum, kuruluş ya da kişiden en ufak bir şey görmedik ve duymadık. çarşıya indim, inerken gördüklerim çok acı ve üzücüydü. çok korkutucuydu depremler. yüce allah’tan merhamet dilemekten başka yapabileceğimiz bir şey yok. allah daha beterinden sakınsın ve yardımcımız olsun, inanılmaz büyük bir sınav.


kimse kusura bakmasın ama öve öve bitirilmeyen abartıldığı kadar olmayan bir şehirdir.


siktir olup gitmemiz için gerçekten zorluyorlar. daha iyi olur dedikçe geriye gidiyor. suladiginiz otun, attığınız micirin mk.


ulan istanbuldan 1 aylığına staja geldim resmen bütün sıcağı taşıdım buraya 2 haftadır yaprak kıpırdamıyor.


son günlerde iran'ın açıkca vururuz diye tehditler savurduğu memleketim. yıllar önce de erhaç hava üssü nedeniyle saddam hüseyin'in 2 ana hedefinden birisiydi. zoruma giden ise hep müslüman ülkeler tarafından tehdit ediliyoruz, bu işte bi gariplik var ama ne...


yazın gündüzleri ne kadar sıcak olursa olsun güneş battığında ortamı serinleten tatlı bir esinti olur, geceleri rahat uyunur. bu tatlı esinti kış günlerinde insanın içinden geçer röntgenini çeker, orası ayrı. (bkz: eskişehir ayazı) aynı zamanda havacılığın başkentidir ;


geçtiğimiz yaz bir öğlen vakti bir iki saat alaaddin tepesi çevresinde bulundum, merkezde dolaştım. ferace yada çarşaf giymemiş tek kadın bendim. her şeyi mükemmel bile olsa böyle bir şehirde yaşamak istemem. gerçekten gördüğüm en tutucu şehir.


ya arkadaş sevmiyorsanız şehri gidin yada gelmeyin buraya bu kadar basit. yazın çeşmede takılmayı biliyorsunuz ama . gelmeyin lan biz bize yeteriz bura da huzurumuzu kaçırmayın. izmirli insan iticiymiş. muhabbet etmezsin olur biter !! bir izmir insanını izmir insanından başkası anlayamaz zaten. takılın siz kendi şehrinizde. gelmeyin izmir'e !!!


vişneli dolma ve ördek sarmasını ilk kez denediğim il. gerçekten güzel yapıyorlar.


ramazan davulcularinin cok iyi performans sergiledigi sehrimizdir. 25 dakikadir bizim sokakta caliyor bir tanesi.


ereğli, 2 yıl, etli etmek, lokma, sarma, hiç sevmediğim arabaşı çorbası, tekel bayiler ve pavyonlar. üçten fazla oldu ama olsun.


eski "mavi ve yeşilin kucaklaştığı şirin il"lerden biri. çok yaşasın karadeniz ticaret yolu, onları ayırmayı başardı. ayrıca şevki yılmaz rizeli değildir.


üniversiteye başladığım,kendimi keşfettiğim,arkadaşlar edindiğim, eğlendiğim,ağladığım, aşklar yaşadığım,travmalar yaşadığım, çok şey öğrendiğim şehir. üniversiteyi bitirdim artık gidiyorum buradan. çok garip hisler yaşıyorum. sanki bu günler hiç gelmeyecekmiş gibiydi üniversiteye başlarken. buraya kadarmış buradaki serüvenim. yine sık sık yolum düşecek biliyorum,ama her ankara'ya gittiğimde eskişehire geri dönüşüme kalan zamanı hesaplamaya alıştım sanırım. gidince göreceğim bakalım nasıl bu duyguya alışacağım.


mantısı abartılmış bir şehir, ama pastırması için aynı şeyi söyleyemem. özellikle kuş gömü dedikleri normalden biraz daha küçük olan bir pastırmaları var, yumuşacık çok lezzetli. daha önce böylesini yememiştim, umarım istanbulda da bulabilirim bu enfes lezzeti. esnafı genel olarak biraz müşteriye karşı özensiz ya da günü birlikçiyiz diye bize mahsus da böyle davranmış olabilirler. otelleri, taksileri gayet iyi, arabasız giderseniz de bir sıkıntı yaşamazsınız.


bu şehirde yaklaşık 10 senem gecti ogrencligimi burada geçirdiğim cok şanslı hissediyorum kendimi. tasi, toprağı, bir iki kucuk caddesi değildir harika olan zaten, insana kendisini kıymetli, öncelikli ve güvende hissettirebilmesidir. büyükerşen in öncülük ettiği belediyecilik hizmeti diğer chp li belediyelere de ornek olmuştur.


2002. eskişehir’de öyle bir hava, yalnızca soğuk demek soğuğa küfür, tanımlamaya yetmez santigrat dünyasına matematiğin rakamları. kristal gecelerin biri, sokakta, kurtuluş mahallesinde üstü kapalı halk pazarında, her yeri açık gece de başa dolanan atkının gözleri açık bırakan kısmından görülebilen 4-5 adam, ortada vita yağ tenekesinin içinde yanmak için dualar eden talaş parçalarının ilahisine eşlik ediyorlar, biraz daha ısınmak, cehennemin ateşi neredeyse o an oraya atlamak… babasının ineklerini çalıp-satıp, berber açan tuncay’ın dükkanı teoride 200 adım çekmez, gel gör ki eylemsizlik kararı alındı o gece, beynin sinirlere füzyon hızıyla gönderdiği "üşüyoruz" komutları, derhal çaresine bakılsın emirleri eski gemi kaptanı rıza reis’in düğümlerine takıldı. dudaklarından hiç düşmeyen, nerede görürsem yarısında olan uzun samsun’uyla, gülmeyle karışık öksürme nöbetleri, derecenin çift basamaklı eksi hanelerinde dolaşırken bile onu koruyor olmalıydı. ne başka bir açıklama ne de onun eski balıkçı olduğuna inanan vardı, attığı düğümler tutardı, içtiği şaraplar biterdi, o kadar… -halkın pazarına derhal sıcak inşa edilmeli. uçan alev gemileri getirilmeli tüm kentin üzerine lav sarkıtmalı… - diye, bağıran, mahallenin seyyar tostçusu, kesintisiz solcusu nihat ağabey, ankara’da devrimi kovalarken atıldığı hukuk fakültesi öğrencilerinden deli nihat’ın bizzat kendisini canlı canlı izlememize izin vermişti o gece… izin vermediği, yıllardır ekmek bastırdığı tost makinesine ellerin girmesiydi… bana, yörükoğlu! -senin elin oradayken aklıma işkence gelir, sen ısınır gibi olursun ben asılır gibi…derken bile aklında, gözünde, kirpiğinde prangaların sesi… öğrenciliğimin ev arkadaşları, yoğun mesaideler, birinin ardından diğeri arıyor, farkındayım, üzerimdeki kotun sağ ön cebinde sürekli bir kargaşa, hareketlilik, ya -neredesin ağabey, çabuk eve gel, donacaksın- serzenişleri, ya da rakı-balık yapalım mı, sıkıntılıyız, kadın sohbetleri… biliyorum, elim cebime girecek, iktire-kaktıra olsa da o el o cebe girecek ama çıkarmaya çalışırken ön yüzünde ince kesikler ve dışarı çıkmayı göze alırsa birkaç damla kan saniyeler içinde donarak ölecek… o gece orada 4 saat… hayırsız evlat, inek hırsızı tuncay, belki de yine çalıntı olan otomobiliyle bizleri bırakmayı, birer şişe 70’lik ve kırmızı kalyon şarabı karşılığında kabul etti… eve döndüğümde, kotun cebinden anahtarı çıkaramadığımı, burnumla dairenin zilini basmaya-çalmaya çalıştığımı hatırlar gibiyim, sarhoştum, sorumluluk kabul etmiyorum. * o gece eskişehir, devletin rakamları ile -22 dereceydi.


aslında kendilerini türkiyenin diğer bölgelerine göre daha özgür hissettiklerinden, hissettikleri duygunun verdiği ışık yüzlerine yansımıştır.


rizeliyim. yazılanların büyük kısmına hak veriyorum. son yıllarda rizeye tatile kışın gitmeyi tercih ediyorum genelde. çünkü köyde insan olmuyor. kafamı dinleyip, doğanın tadını çıkarıp dönüyorum istanbula. eğer rizede ki insanlar biraz anlayışlı kültürlü olsalardı kesinlikle rizeye yerleşirdim. ama oranın insanıyla uğraşılmaz.


geldim güzelim şehrimin tadına.. şehir eskişehir es es es ki ki ki eski eski es.. bayram sebebiyle geldim ve özlediğimi hissettim. uzun zamandır uğrayamıyordum.. selam sana venedik..


nemrutun (dağının) kendi il sınırları içinde olduğunu iddia edenlerdir. evet haklılar 1954 den önce adıyaman malatya'ya bağlıyken öyleydi. ama 1954 de adıyaman il olunca nemrutta adıyaman il sınırları içinde kaldı.


lanet jetlerin geri döndüğü şehirdir. ulan gidin dağda bayırda insan olmayan yerlerde yapın gürültünüzü allah belanızı versin be!


tavlayı kim kazanmalı bu durumda diye düşündüren babadır


sevişmeyi iyi bilirler diye arttırdığım başlık


ömrümün 4 yılını hayatımdan çalan şehir. alırsan al almassan çık dışarı tavrındaki esnafıyla, dışarıda yemek yiyebileceğiniz ucuz ve kaliteli bir yerin olmamasıyla, sinema dışında yapılacak neredeyse hiçbir aksiyon olmamasıyla, evde oturacak kişi sayısına göre kira tarifesi belirleyen ev sahipleriyle, bir de çark caddesinde volta atan hafız nolcak bu tatangaların hali diyen istanbul özentisi işsiz gençleriyle tiksinç, deprem nedeniyle büyükşehir olmuş şehirimsi.


hangi yaşta gittiğinize bağlı olarak beğenme durumunun değişkenlik göstereceği, öğrenci nüfusunun fazla olduğu şehir. genel olarak haraketi oluşturan genç nüfus, yerli halkın çoğunluğu yaşlı diye bir çıkarım abes olmaz sanırım. yani belki de gençlerin hepsinin öğrenci olduğu düşüncesinden dolayı öyle geliyor olabilir. ben de öğrenciyken gitmiştim. börek ve sodalı ayranı denemeden dönmenizi istemem, leziz şehri boydan boya porsuk kaplıyor denebilir, odunpazarı evleri deklanşöre basmanız için gayet güzel bir lokasyon olabilir. ayrıca kış ayında gittiyseniz yanlış hatırlamıyorsam hamam yolundaki tarihi hamamlardan birinde terlemeyip soda ayran karışımından sonra mis gibi uyku çekebilirsiniz. barlar sokağı bölgesi kalabalığı sevmediğim için beni pel cezbetmemişti, sizin aklınızda bulunsun. ailecek yapılan bir seyahat ise sazova parkına uğrayabilirsiniz ben gitmemiştim. balmumu müzesini de gezilebilecek yerler arasına alabilirsiniz. içerisinde duygulandıracak ve tebessüm ettirecek balmumu eserlerini barındırıyor. umarım şehri gezerken yere çöp, porsuk çayına çiğdem kabuğu atmazsınız. musmutlu seyahatler.


kız babası olursam benim de yapacağımdır. kızımın kiminle birlikte olduğunu görebilirim böylece. ayrıca bu tür başlıkları açan yavşaklar, tarikatlarda ne boklar yediği belli olmayan şeyleri hiç paylaşmazlar! riyakar şerefsizler sizi.


kayseride en iyi pöç nerde yiyebilirim beni günceller misiniz sevgili kayserili kullanıcı arkadaşlar.


küçük ve rahat bir şehir. ılıman yerlerde yaşamış birisi olarak alışamadığım ve her gidişimde ayaklarımı donduran bir soğuğa sahip. şimdi de kar varmış... yollar açıktır umarım.


doğma büyüme antalyalı olarak katılmam. öncelikle mevzu antalyalı olmaktan ne anladığınızla ilgili. antalya aslen bugün kale, liman ve üç kapılar dediğimiz bölge etrafında yerleşmiş bir kenttir. binlerce yıllık bir yerleşimdir bu keza osmanlı bizansın üstüne gelmiştir. antalyalı dediğiniz insanlarda atadan dededen osmanlıdan ve öncesinden sözünü ettiğim bölgeye yerleşmiş insanlardır. şehirli dediğiniz bunlardır. kökleri geçmişe dayanır. ve bu insanlar son derece medenidir liman kentinin dededen okur yazar, zanaatkar çocuklarıdır. kepez mesela antalyanın sonradan göçme fakir, yobaz ve muhazakar varoşudur. kepez gider akpye oy atar. merkez antalyadan yobaza oy çıkmaz. yarı yarıya dp, dyp, anap kıvamında sağ partiler ile chpye çıkar. antalya da akpyi seçtiren de sonradan görme antalyalı olmayan lümpen varoşlardır. kusura bakmayın ama son 50 sene içinde antalyaya göçmüş olmanız sizi antalyalı yapmıyor.